Gênesis 43
Maaron Saveeŋ Toni Patabuaŋ (TUC-O) vs ACF
1 Sawa tonenen, pitool ivot inim tiina kat izi Kanaan.
1 E a fome era gravíssima na terra.
2 Tovenen Yakop toman tamtoghon toni tighanghan aniiŋ to ndinatu tighami izi Isip le isob, ghoro Yakop isaav pa ndinatu ighaze tizila muul pa Isip, ve tighol adi aniiŋ.
2 E aconteceu que, como acabaram de comer o mantimento que trouxeram do Egito, disse-lhes seu pai: Voltai, comprai-nos um pouco de alimento.
3 Eemoghon Yuda isaav pani ighaze: “Tamaŋ, ŋgeu tonowen imogheer pa saveeŋ maau. Ye isaav ariaŋa kat payei ighaze nigham tazimai tonene ve yeiŋa nila. Ighaze maau, yei irau nila peria toni muul maau.
3 Mas Judá respondeu-lhe, dizendo: Fortemente nos protestou aquele homem, dizendo: Não vereis a minha face, se o vosso irmão não vier convosco.
4 Tovenen ighaze yom uyokia Benyamin payei, nene pale nizila muul ve nighol am aniiŋ.
4 Se enviares conosco o nosso irmão, desceremos e te compraremos alimento;
5 Ve ighaze maau, yei irau nila maau. Pasa, daba tonowen isaav ariaŋa payei. Ighaze nigham tazimai ve yeiŋa nila maau, irau nila peria toni muul maau.”
5 Mas se não o enviares, não desceremos; porquanto aquele homem nos disse: Não vereis a minha face, se o vosso irmão não vier convosco.
6 Yakop ilooŋ saveeŋ tonene, ve iyaan di ighaze: “Pughu vena to apaesia tazimim ila to daba tonowen? Yam agham pataŋani tiina kat payou!”
6 E disse Israel: Por que me fizeste tal mal, fazendo saber àquele homem que tínheis ainda outro irmão?
7 Yes tipamuul aliŋa tighaze: “Ŋgeu tonowen ighason roran ghei pa siŋ tiei ighaze: ‘Tamamim inepneep, ma imaat wa? Ve tazimim ite paam inepneep, ma maau?’ Tauto yei nipamuul ghasoniiŋ toni. Ve ŋgar toni to ighaze yei nigham tazimai tonene ve yeiŋa nizila, nene yei nikankaan pani.”
7 E eles disseram: Aquele homem particularmente nos perguntou por nós, e pela nossa parentela, dizendo: Vive ainda vosso pai? Tendes mais um irmão? E respondemos-lhe conforme as mesmas palavras. Podíamos nós saber que diria: Trazei vosso irmão?
8 Ghoro Yuda isaav pa tama Israel muul ighaze: “Tamaŋ, uyokia pain tonene payou lak! Leso yeiŋa nizila Isip, ve nighol aad aniiŋ. Pa vene, pitool ghiit ve tasob tamatmaat. Yamŋa nditimbum, ve yei paam.
8 Então disse Judá a Israel, seu pai: Envia o jovem comigo, e levantar-nos-emos, e iremos, para que vivamos e não morramos, nem nós, nem tu, nem os nossos filhos.
9 You nambua saveeŋ ariaŋa toman ghom tovene: Taug pale matag pani le irau naghuri imuul inim tiom. Ve ighaze naghami imuul inim iyoon ila matam maau, nene pale inim leg pughu, ve nambaad saveeŋ toni le irau sawa tiou isob ve namaat.
9 Eu serei fiador por ele, da minha mão o requererás; se eu não o trouxer, e não o puser perante a tua face, serei réu de crime para contigo para sempre.
10 Ughita! Inimale ukis ghei pa savsaveeŋ maau, tone nizila ve nimuul niza ninim pae ru wa.”
10 E se não nos tivéssemos detido, certamente já estaríamos segunda vez de volta.
11 Tovenen tamandi isaav padi ighaze: “Tambaŋa. Ighaze leed ataam ite paam maau, ghoro aghami ve yamŋa ala. Ve agham mbeb popoia pida to taan tonene inimale naunauŋ to vuzidi popoia, toman ai anoŋa popoia, bagil suru, aŋar, ve mbeb pida paam, ve anonog di tila nakaral tiam, ve aghami ala. Leso agham pa daba tonowen ve arab ate.
11 Então disse-lhes Israel, seu pai: Pois que assim é, fazei isso; tomai do mais precioso desta terra em vossos vasos, e levai ao homem um presente: um pouco do bálsamo e um pouco de mel, especiarias e mirra, terebinto e amêndoas;
12 Ve agham yaam tiam muŋgina to tipamuula izila nakaral tiam lolodi, toman yaam pida paam, ve ala. Yaam muŋgina tonowen, aghuri imuul ila padi. Pasa, yes avaat matadi ikankaan, tauto tighur yaam tiam izila nakaral tiam lolodi muul.
12 E tomai em vossas mãos dinheiro em dobro, e o dinheiro que voltou na boca dos vossos sacos tornai a levar em vossas mãos; bem pode ser que fosse erro.
13 Ve agham tazimim tonene paam ve yamŋa amundig ve ala to daba tonowen.
13 Tomai também a vosso irmão, e levantai-vos e voltai àquele homem;
14 Maaron Ariaŋa To Ilib pa Ndimaronŋa Tisob Ne, pale igham ŋgeu tonowen lolo isamin gham, ve iyokia Simeon yesuru tazimim tonene payam. Leso yamŋa amuul anim. Ve ighaze maau, tambaŋa. Nazi nanim mandaat lak.”
14 E Deus Todo-Poderoso vos dê misericórdia diante do homem, para que deixe vir convosco vosso outro irmão, e Benjamim; e eu, se for desfilhado, desfilhado ficarei.
15 — ausente —
15 E os homens tomaram aquele presente, e dinheiro em dobro em suas mãos, e a Benjamim; e levantaram-se, e desceram ao Egito, e apresentaram-se diante de José.
16 — ausente —
16 Vendo, pois, José a Benjamim com eles, disse ao que estava sobre a sua casa: Leva estes homens à casa, e mata reses, e prepara tudo; porque estes homens comerão comigo ao meio-dia.
17 Tovenen mbesooŋa tonowen itaghon Yosep aliŋa, ve igham Yosep nditogha ve tazi tila pa ruum toni.
17 E o homem fez como José dissera, e levou-os à casa de José.
18 Tila tivot izi ruum, le matughezaaŋ tiina igham di, ve lolodi imbumbu tighaze: “Wai! Yaam to tipamuula izila nakaral toit, tauto avaat saveeŋ igham ghiit. Avaat pughu tonene, to tigham ghiit tanim ruum toni. Aazne, pale daba tonowen imundig ikis ghiit, ve igham ghiit tanim mbesooŋa toni sorok, ve iyou esele toit paam tinim le.”
18 Então temeram aqueles homens, porquanto foram levados à casa de José, e diziam: Por causa do dinheiro que dantes voltou nos nossos sacos, fomos trazidos aqui, para nos incriminar e cair sobre nós, para que nos tome por servos, e a nossos jumentos.
19 Tovenen tila peria ataam avo, ve tisaav pa mbesooŋa to iŋgin Yosep ruum toni tighaze:
19 Por isso chegaram-se ao homem que estava sobre a casa de José, e falaram com ele à porta da casa,
20 — ausente —
20 E disseram: Ai! senhor meu, certamente descemos dantes a comprar mantimento;
21 — ausente —
21 E aconteceu que, chegando à estalagem, e abrindo os nossos sacos, eis que o dinheiro de cada um estava na boca do seu saco, nosso dinheiro por seu peso; e tornamos a trazê-lo em nossas mãos;
22 — ausente —
22 Também trouxemos outro dinheiro em nossas mãos, para comprar mantimento; não sabemos quem tenha posto o nosso dinheiro nos nossos sacos.
23 Eemoghon mbesooŋa tonowen ipamuul aliŋadi ighaze: “Ai, agham ŋgar naol malep. Atemim izi. Yaam tiam to muuŋ aghami anim aghol aniiŋ pani, nene naghami wa. Maaron tiam to yamŋa tamamim ambesmbees pani, ye tau avaat iŋgooz lemim mbaliiŋ tonenen izila nakaral tiam lolodi.”
23 E ele disse: Paz seja convosco, não temais; o vosso Deus, e o Deus de vosso pai, vos tem dado um tesouro nos vossos sacos; o vosso dinheiro me chegou a mim. E trouxe-lhes fora a Simeão.
24 — ausente —
24 Depois levou os homens à casa de José, e deu-lhes água, e lavaram os seus pés; também deu pasto aos seus jumentos.
25 — ausente —
25 E prepararam o presente, para quando José viesse ao meio-dia; porque tinham ouvido que ali haviam de comer pão.
26 Ndag maatu, ghoro Yosep inim peria ruum. Nditogha ve tazi tigham mbeb popoiadi to tigham di tinim, ve tighur di tila toni, ghoro tiput aghedi pani, ve tighur naghodi izila pa taan.
26 Vindo, pois, José à casa, trouxeram-lhe ali o presente que tinham em suas mãos; e inclinaram-se a ele até à terra.
27 Yosep ighason di pa nepooŋ todi, ve ighason di pa tamandi ighaze: “Vena, tamamim to muuŋ apaesia payou, ye ineep pooi, ma maau? Olman imaat, ma inepneep?”
27 E ele lhes perguntou como estavam, e disse: Vosso pai, o ancião de quem falastes, está bem? Ainda vive?
28 Yes tipamuul aliŋa tighaze: “Tiina tiei, tamamai to mbesooŋa tiom ne, mbeb eta ighami maau. Ye ineep pooi.” Ghoro tighur naghodi izila pa taan muul pa tipakuri.
28 E eles disseram: Bem está o teu servo, nosso pai vive ainda. E abaixaram a cabeça, e inclinaram-se.
29 Yosep mata ila le ighita tazi Benyamin to yesuru tinandi ee moghon. Tovenen ighason di ighaze: “Tazimim to muuŋ asavia payou, tau tonanan?” Ghoro isaav pani ighaze: “Aa natug, poia to Maaron iza tiom.”
29 E ele levantou os seus olhos, e viu a Benjamim, seu irmão, filho de sua mãe, e disse: Este é vosso irmão mais novo de quem falastes? Depois ele disse: Deus te dê a sua graça, meu filho.
30 Ye isaav tovene, le lolo isami kat pa tazi, ve rismoghon tone itaŋ ila matadi. Tovenen rikia moghon ipul di, ve ilooŋ ila ruum lolo ite ve itaŋ.
30 E José apressou-se, porque as suas entranhas comoveram-se por causa do seu irmão, e procurou onde chorar; e entrou na câmara, e chorou ali.
31 Itaŋ le isob, ghoro imen nagho, ipariaaŋ tau, ve ivot ila todi muul, ve isaav pa yes mbesooŋa tigham aniiŋ inim.
31 Depois lavou o seu rosto, e saiu; e conteve-se, e disse: Ponde pão.
32 Sawa to tigham aniiŋ inim, tighur Yosep a izala toŋ toni, ve nditogha ve tazi adi izala toŋ ite. Ve yes Isipa to yesŋa tighanghan, aniiŋ todi izala toŋ ite paam. Pasa, yes Isipa lolodi pa tighanghan toman yes Hibrua maau.
32 E serviram-lhe à parte, e a eles também à parte, e aos egípcios, que comiam com ele, à parte; porque os egípcios não podem comer pão com os hebreus, porquanto é abominação para os egípcios.
33 Sawa to yes mbesooŋa tighur Yosep nditogha ve tazi pa nepooŋ, tighur di mboledi izi tipartaghon inimale nditinandi tipoop di. Ŋgeu aidaba imuuŋ, ve ila ila le imuul izi ŋgeu muria. Tovenen Yosep nditogha ve tazi avodi ikaak, ve tiwambatutun di.
33 E assentaram-se diante dele, o primogênito segundo a sua primogenitura, e o menor segundo a sua menoridade; do que os homens se maravilhavam entre si.
34 Yosep ivureer aniiŋ popoia pida ila tau toŋ toni, ve mbesooŋa toni tighami tila, ve tireii pa nditogha ve tazi. Eemoghon aniiŋ popoia to tigham pa Benyamin, nene ilib kat pa nditogha todi. Tiŋgal aniiŋ pani pa liim. Tovenen Yosep toman nditogha ve tazi tighanghan ve tighunghun toman lolodi poia.
34 E apresentou-lhes as porções que estavam diante dele; porém a porção de Benjamim era cinco vezes maior do que as porções deles todos. E eles beberam, e se regalaram com ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 43, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.