Gênesis 42
Maaron Saveeŋ Toni Patabuaŋ (TUC-O) vs NVI
1 Yakop inepneep izi taan Kanaan, ve ilooŋ tighaze aniiŋ inepneep izi Isip. Tovenen isaav pa ndinatu ighaze: “Ai, yam awambatutun gham ve anepneep pasa?
1 Quando Jacó soube que no Egito havia trigo, disse a seus filhos: "Por que estão aí olhando uns para os outros? "
2 You nalooŋ tighaze aniiŋ ineep izi Isip. Amundig ve azila aghol aad aniiŋ. Leso tamaat sob, ve taneep mataad iyaryaar.”
2 Disse ainda: "Ouvi dizer que há trigo no Egito. Desçam até lá e comprem trigo para nós, para que possamos continuar vivos e não morramos de fome".
3 Tovenen Yosep nditogha saaŋgul tigharaat di pa laghooŋ, ve timundig ve tizila pa Isip.
3 Assim dez dos irmãos de José desceram ao Egito para comprar trigo.
4 Eemoghon Yakop iŋguruut Yosep tazi Benyamin ineep. Pasa, ate katia pani ighaze yesŋa tila, nene pale mbeb eta iwaghamuni izi ataam luvuŋa.
4 Jacó não deixou que Benjamim, irmão de José, fosse com eles, temendo que algum mal lhe acontecesse.
5 Tovenen Yakop ndinatu toman ndug pida tamtoghonadi tilaagh tizila pa Isip pa tighol adi aniiŋ. Pasa, pitool tiina ivot izi taan Kanaan paam.
5 Os filhos de Israel estavam entre outros que também foram comprar trigo, por causa da fome na terra de Canaã.
6 Sawa tonenen, Yosep inim ŋginiiŋ pa taan to Isip. Tovenen ndug ndug to tilala Isip pa gholiiŋ adi aniiŋ, tilala toni. Tauto sawa to Yosep nditogha tinim tivot Isip, yes paam tiŋarua tila, tiput aghedi pani, ve tighur naghodi izila taan.
6 José era o governador do Egito e era ele que vendia trigo a todo o povo da terra. Por isso, quando os irmãos de José chegaram, curvaram-se diante dele, rosto em terra.
7 Yosep ighita nditogha, ve rikia moghon mata ila ighilaal di. Eemoghon ivotia tau padi maau. Igham inimale ye ŋgeu to ndug ite ve ikankaan padi. Tovenen isaav ariaŋa padi inimale ŋarooŋ di ighaze: “Ai, yam to sa ndug? Anim pasa?”
7 José reconheceu os seus irmãos logo que os viu, mas agiu como se não os conhecesse, e lhes falou asperamente: "De onde vocês vêm? " Responderam eles: "Da terra de Canaã, para comprar comida".
8 Yosep ighilaal nditogha. Eemoghon yes tighilaala maau.
8 José reconheceu os seus irmãos, mas eles não o reconheceram.
9 Ye mata iŋgal vibiiŋ toni to muuŋ ighita, ve isaav padi ighaze: “Yam atoom. Yam sandiri! Yam anim pa andaŋgat taan tiei. Leso awatag dige sine to tirau malmal maau.”
9 Lembrou-se então dos sonhos que tivera a respeito deles e lhes disse: "Vocês são espiões! Vieram para ver onde a nossa terra está desprotegida".
10 Yes tipamuul aliŋa tighaze: “Wai, tiina tiei, yei ninim pa ŋgar tovene maau. Yei mbesooŋa tiom, ninim pa nighol amai aniiŋ moghon.
10 Eles responderam: "Não, meu senhor. Teus servos vieram comprar comida.
11 Yei sandiri maau. Yei nisob tonene, tamamai ee moghon. Yei ndiran to kaarom maau. Avomai onoon moghon.”
11 Todos nós somos filhos do mesmo pai. Teus servos são homens honestos, e não espiões".
12 Yosep isaav padi ighaze: “Maau. Yam anim pa andaŋgat taan tiei. Leso awatag dige sine to tirau malmal maau.”
12 Mas José insistiu: "Não! Vocês vieram ver onde a nossa terra está desprotegida".
13 Yes tipamuul aliŋa tighaze: “O tiina tiei, yei tonene, olman eez to Kanaan ndinatu. Muuŋ, yei saaŋgul ve ru. Eemoghon tazimai eez, to ilale. Ve tazimai ite to muria kat, ye ineep toman tamamai izi Kanaan.”
13 E eles disseram: "Teus servos eram doze irmãos, todos filhos do mesmo pai, na terra de Canaã. O caçula está agora em casa com o pai, e o outro já morreu".
14 Yosep isaav padi muul ighaze: “Saveeŋ, tauto nasavia payam wa. Yam sandiri! Tovenen you nasaav ariaŋa payam ila kinik to Isip iza tovene:
14 José tornou a afirmar: "É como lhes falei: Vocês são espiões!
15 You pale natoov gham, ve nakis gham aneep sualen le irau tazimim muria to yam asavia ne inim ivot tiou.
15 Vocês serão postos à prova: Juro pela vida do faraó que vocês não sairão daqui, enquanto o seu irmão caçula não vier para cá.
16 Tovenen ambaaŋ tamtoghon tiam eta imuul ila igham tazimim tonowen inim. Ve yam pida, pale asob alooŋ ala ruum to yabyabuuŋ, ve aneep ve asaŋan di le tinim tivot. Nene ataam to you naghaze natoov gham pani. Leso nawatag: Saveeŋ tiam onoon, ma kaarom? Ighaze tazimim inim ivot sualen maau, nene you nasaav ariaŋa payam ila kinik iza tovene: Yam sandiri!”
16 Mandem algum de vocês buscar o seu irmão enquanto os demais aguardam presos. Assim ficará provado se as suas palavras são verdadeiras ou não. Se não forem, juro pela vida do faraó que ficará confirmado que vocês são espiões! "
17 Ye isavsaav toman di le isob, ghoro ighur di tilooŋ tila ruum to yabyabuuŋ, ve tineep irau mboŋ tol.
17 E os deixou presos três dias.
18 Mboŋ tol tonenen isob, ghoro Yosep ila iŋgig di, ve isaav padi ighaze: “Alooŋ. You namatughez pa Maaron ve naghaze nataghon ŋgar toni. Tovenen you pale naghur lemim ataam ite. Ataam tonene, ighaze yam ataghoni, nene pale aneep pooi.
18 No terceiro dia, José lhes disse: "Eu tenho temor de Deus. Se querem salvar suas vidas, façam o seguinte:
19 Ighaze avomim onoon, ve agham kaarom payou maau, you pale nakis tamtoghon tiam eez ineep ila ruum to yabyabuuŋ lolo. Ve yam pida avot ala, aghol amim aniiŋ, ve aghami amuul ala pa nditamim to tinepneep toman pitool we.
19 Se vocês são homens honestos, deixem um dos seus irmãos aqui na prisão, enquanto os demais voltam, levando trigo para matar a fome das suas famílias.
20 Ghoro agham tazimim to muria kat ne, ve yamŋa amuul anim. Leso nawatag naghaze saveeŋ tiam onoon, ve irau amaat maau.”
20 Tragam-me, porém, o seu irmão caçula, para que se comprovem as suas palavras e vocês não tenham que morrer".
21 Ghoro timundig ve tiwasavon di tighaze: “Onoon kat. Sosor to muuŋ tagham pa taziid, tauto aazne atia iza toit. Pasa, sawa to taghur pataŋani pani, ye itaŋ roran ghiit ighaze lolood isamini. Eemoghon iit talooŋa maau. Tauto aazne, pataŋani iŋarua ghiit.”
21 Eles se prontificaram a fazer isso e disseram uns aos outros: "Certamente estamos sendo punidos pelo que fizemos a nosso irmão. Vimos como ele estava angustiado, quando nos implorava por sua vida, mas não lhe demos ouvidos; por isso nos sobreveio esta angústia".
22 Tovenen Ruben isaav padi ighaze: “Laak, you nasaav payam maau? Naghaze agham sosor pa taziid malep. Eemoghon yam alooŋ ghou maau. Tauto aazne, siŋ toni atia iza toit.”
22 Rúben respondeu: "Eu não lhes disse que não maltratassem o menino? Mas vocês não quiseram me ouvir! Agora teremos que prestar contas do seu sangue".
23 Sawa to tisavsaav, Yosep neneeŋa, ve iloŋlooŋ di. Eemoghon yes tiwatagi maau. Pasa, ye igham inimale ye iwatag aliŋadi maau, ve isavsaav padi ila ŋgeu ite to itortoor saveeŋ ila yes aliŋadi.
23 Eles, porém, não sabiam que José podia compreendê-los, pois ele lhes falava por meio de um intérprete.
24 Ye ilooŋ di tisavsaav, le lolo isami, ve ighaze itaŋ. Tovenen itoora, ighur muri padi, ve itaŋ. Itaŋ le isob, ghoro itoora mata ila padi, ve isavsaav toman di muul. Ghoro isaav pa yes ndaaba, ve tikau Simeon nima ila matadi, ve tighami tila.
24 Nisso José retirou-se e começou a chorar, mas logo depois voltou e conversou de novo com eles. Então escolheu Simeão e mandou acorrentá-lo diante deles.
25 Yosep igham saveeŋ pa yes mbesooŋa toni ighaze tinonog aniiŋ ila nditogha nakaral todi le tivon. Ve tipamuul yes eŋaeŋa yaam todi ila taudi nakaral todi. Ve tigham adi aniiŋ inim taman pa ataam paam. Tovenen yes mbesooŋa tila tigham uraat itaghon Yosep aliŋa.
25 Em seguida, José deu ordem para que enchessem de trigo suas bagagens, devolvessem a prata de cada um deles, colocando-a nas bagagens, e lhes dessem mantimentos para a viagem. E assim foi feito.
26 Ghoro Yosep nditogha tipandid aniiŋ toman mburuguuŋ todi izala esele todi poghodi, ve tipamundigin laghooŋ todi tighaze timuul tila pa Kanaan.
26 Eles puseram a carga de trigo sobre os seus jumentos e partiram.
27 Tilaghlaagh tila le mboŋ izi, tovenen tizi tigharaat inadi pa ghenooŋ. Todi eez ikaak nakaral toni avo ighaze igham esele toni a aniiŋ. Mata izila le ighita yaam toni inepneep.
27 No lugar onde pararam para pernoitar, um deles abriu a bagagem para pegar forragem para o seu jumento e viu a prata na boca da bagagem.
28 Tovenen isaav pa yes pida ighaze: “Wai! Anim aghita mbeb eez ne. Yaam tiou, tighuri imuul ila nakaral tiou lolo.”
28 E disse a seus irmãos: "Devolveram a minha prata. Está aqui em minha bagagem". Seus corações se encheram de pavor e, tremendo, disseram uns aos outros: "Que é isto que Deus fez conosco? "
29 Yes timuul tila tivot to tamandi Yakop izi Kanaan, ghoro tipaes pani pa mbeb tisob to ivot padi izi Isip.
29 Ao chegarem à casa de seu pai Jacó, na terra de Canaã, relataram-lhe tudo o que lhes acontecera, dizendo:
30 Tighaze: “Wai tamamai, daba to iŋgin taan to Isip, ye ŋgeu poia maau. Ye isavia saveeŋ ariaŋa inimale ŋarooŋ ghei, ve ighaze yei nila pa nindaŋgat taan todi.
30 "O homem que governa aquele país falou asperamente conosco e nos tratou como espiões da terra.
31 Eemoghon yei nisaav pani nighaze: ‘Ee-e, yei tonene, sandiri maau. Yei ndiran to saveeŋ onoon.
31 Mas nós lhe asseguramos que somos homens honestos e não espiões.
32 Yei nisob tonene, tamamai ee moghon. Muuŋ, yei saaŋgul ve ru. Eemoghon tazimai eez, to ilale. Ve tazimai ite to muria kat, ye ineep toman tamamai izi Kanaan.’
32 Dissemos também que éramos doze irmãos, filhos do mesmo pai, e que um já havia morrido e que o caçula estava com o nosso pai, em Canaã.
33 — ausente —
33 "Então o homem que governa aquele país nos disse: ‘Vejamos se vocês são honestos: um dos seus irmãos ficará aqui comigo, e os outros poderão voltar e levar mantimentos para matar a fome das suas famílias.
34 — ausente —
34 Tragam-me, porém, o seu irmão caçula, para que eu comprove que vocês não são espiões, mas sim, homens honestos. Então lhes devolverei o irmão e os autorizarei a fazer negócios nesta terra’ ".
35 Tipaes pa tamandi le isob, ghoro tigham nakaral todi tighaze tiliŋ aniiŋ izi. Eemoghon matadi izila nakaral todi lolodi, le yes eŋaeŋa tighita yaam todi ineep ila nakaral todi todi. Yesŋa tamandi tighita mbeb tonowen, le matughezaaŋ tiina igham di.
35 Ao esvaziarem as bagagens, dentro da bagagem de cada um estava a sua bolsa cheia de prata. Quando eles e seu pai viram as bolsas cheias de prata, ficaram com medo.
36 Ve tamandi Yakop isaav padi ighaze: “Yam agham ghou nanim mandaat pa ndinatug ru to tilaledi wa. Yosep ilale kat, ve aazne Simeon ana. Ve nene aghaze agham Benyamin paam. Aghita. Pataŋani naol to izaza tiou!”
36 E disse-lhes seu pai Jacó: "Vocês estão tirando meus filhos de mim! Já fiquei sem José, agora sem Simeão e ainda querem levar Benjamim. Tudo está contra mim! "
37 Tovenen Ruben isaav pani ighaze: “Tamaŋ, ulooŋ. Yom irau unumeer ghou, ve upul Benyamin inim nimag ve yeru nila. You pale naghami imuul inim tiom. Ighaze maau, yom irau urab ndinatug ru timaat tinim atia.”
37 Então Rúben disse ao pai: "Podes matar meus dois filhos se eu não o trouxer de volta. Deixa-o aos meus cuidados, e eu o trarei".
38 Yakop ipamuul aliŋa ighaze: “Maau le maau kat! Natug tonene irau ilat toman gham maau. Pasa, togha Yosep, to ilale wa. Ve aazne, ye eŋgeni kat. You nanim olman waat ve moom iza payou wa. Ighaze ye ilat toman gham, ve pataŋani eta ivot pani izi ataam luvuŋa, nene pale lolog isami kat, ve namaat nazila ndug to mateeŋa.”
38 Mas o pai respondeu: "Meu filho não descerá com vocês; seu irmão está morto, e ele é o único que resta. Se qualquer mal lhe acontecer na viagem que estão por fazer, vocês farão estes meus cabelos brancos descerem à sepultura com tristeza".
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 42, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.