Gênesis 42
Maaron Saveeŋ Toni Patabuaŋ (TUC-O) vs ARC
1 Yakop inepneep izi taan Kanaan, ve ilooŋ tighaze aniiŋ inepneep izi Isip. Tovenen isaav pa ndinatu ighaze: “Ai, yam awambatutun gham ve anepneep pasa?
1 Vendo, então, Jacó que havia mantimento no Egito, disse Jacó a seus filhos: Por que estais olhando uns para os outros?
2 You nalooŋ tighaze aniiŋ ineep izi Isip. Amundig ve azila aghol aad aniiŋ. Leso tamaat sob, ve taneep mataad iyaryaar.”
2 Disse mais: Eis que tenho ouvido que há mantimento no Egito; descei até lá e comprai-nos trigo, para que vivamos e não morramos.
3 Tovenen Yosep nditogha saaŋgul tigharaat di pa laghooŋ, ve timundig ve tizila pa Isip.
3 Então, desceram os dez irmãos de José, para comprarem trigo no Egito.
4 Eemoghon Yakop iŋguruut Yosep tazi Benyamin ineep. Pasa, ate katia pani ighaze yesŋa tila, nene pale mbeb eta iwaghamuni izi ataam luvuŋa.
4 A Benjamim, porém, irmão de José, não enviou Jacó com os seus irmãos, porque dizia: Para que lhe não suceda, porventura, algum desastre.
5 Tovenen Yakop ndinatu toman ndug pida tamtoghonadi tilaagh tizila pa Isip pa tighol adi aniiŋ. Pasa, pitool tiina ivot izi taan Kanaan paam.
5 Assim, vieram os filhos de Israel para comprar, entre os que vinham lá; porque havia fome na terra de Canaã.
6 Sawa tonenen, Yosep inim ŋginiiŋ pa taan to Isip. Tovenen ndug ndug to tilala Isip pa gholiiŋ adi aniiŋ, tilala toni. Tauto sawa to Yosep nditogha tinim tivot Isip, yes paam tiŋarua tila, tiput aghedi pani, ve tighur naghodi izila taan.
6 José, pois, era o governador daquela terra; ele vendia a todo o povo da terra; e os irmãos de José vieram e inclinaram-se ante ele com a face na terra.
7 Yosep ighita nditogha, ve rikia moghon mata ila ighilaal di. Eemoghon ivotia tau padi maau. Igham inimale ye ŋgeu to ndug ite ve ikankaan padi. Tovenen isaav ariaŋa padi inimale ŋarooŋ di ighaze: “Ai, yam to sa ndug? Anim pasa?”
7 E José, vendo os seus irmãos, conheceu-os; porém mostrou-se estranho para com eles, e falou com eles asperamente, e disse-lhes: Donde vindes? E eles disseram: Da terra de Canaã, para comprarmos mantimento.
8 Yosep ighilaal nditogha. Eemoghon yes tighilaala maau.
8 José, pois, conheceu os seus irmãos; mas eles não o conheceram.
9 Ye mata iŋgal vibiiŋ toni to muuŋ ighita, ve isaav padi ighaze: “Yam atoom. Yam sandiri! Yam anim pa andaŋgat taan tiei. Leso awatag dige sine to tirau malmal maau.”
9 Então, José lembrou-se dos sonhos que havia sonhado deles e disse-lhes: Vós sois espias e viestes para ver a nudez da terra.
10 Yes tipamuul aliŋa tighaze: “Wai, tiina tiei, yei ninim pa ŋgar tovene maau. Yei mbesooŋa tiom, ninim pa nighol amai aniiŋ moghon.
10 E eles lhe disseram: Não, senhor meu; mas teus servos vieram a comprar mantimento.
11 Yei sandiri maau. Yei nisob tonene, tamamai ee moghon. Yei ndiran to kaarom maau. Avomai onoon moghon.”
11 Todos nós somos filhos de um varão; somos homens de retidão; os teus servos não são espias.
12 Yosep isaav padi ighaze: “Maau. Yam anim pa andaŋgat taan tiei. Leso awatag dige sine to tirau malmal maau.”
12 E ele lhes disse: Não; antes, viestes para ver a nudez da terra.
13 Yes tipamuul aliŋa tighaze: “O tiina tiei, yei tonene, olman eez to Kanaan ndinatu. Muuŋ, yei saaŋgul ve ru. Eemoghon tazimai eez, to ilale. Ve tazimai ite to muria kat, ye ineep toman tamamai izi Kanaan.”
13 E eles disseram: Nós, teus servos, somos doze irmãos, filhos de um varão da terra de Canaã; e eis que o mais novo está com nosso pai, hoje; mas um já não existe.
14 Yosep isaav padi muul ighaze: “Saveeŋ, tauto nasavia payam wa. Yam sandiri! Tovenen you nasaav ariaŋa payam ila kinik to Isip iza tovene:
14 Então, lhes disse José: Isso é o que vos tenho dito, dizendo que sois espias.
15 You pale natoov gham, ve nakis gham aneep sualen le irau tazimim muria to yam asavia ne inim ivot tiou.
15 Nisto sereis provados: pela vida de Faraó, não saireis daqui senão quando vosso irmão mais novo vier aqui.
16 Tovenen ambaaŋ tamtoghon tiam eta imuul ila igham tazimim tonowen inim. Ve yam pida, pale asob alooŋ ala ruum to yabyabuuŋ, ve aneep ve asaŋan di le tinim tivot. Nene ataam to you naghaze natoov gham pani. Leso nawatag: Saveeŋ tiam onoon, ma kaarom? Ighaze tazimim inim ivot sualen maau, nene you nasaav ariaŋa payam ila kinik iza tovene: Yam sandiri!”
16 Enviai um dentre vós, que traga vosso irmão; mas vós ficareis presos, e vossas palavras serão provadas, se há verdade convosco; e, se não, pela vida de Faraó, vós sois espias.
17 Ye isavsaav toman di le isob, ghoro ighur di tilooŋ tila ruum to yabyabuuŋ, ve tineep irau mboŋ tol.
17 E pô-los juntos em guarda três dias.
18 Mboŋ tol tonenen isob, ghoro Yosep ila iŋgig di, ve isaav padi ighaze: “Alooŋ. You namatughez pa Maaron ve naghaze nataghon ŋgar toni. Tovenen you pale naghur lemim ataam ite. Ataam tonene, ighaze yam ataghoni, nene pale aneep pooi.
18 E, ao terceiro dia, disse-lhes José: Fazei isso e vivereis, porque eu temo a Deus.
19 Ighaze avomim onoon, ve agham kaarom payou maau, you pale nakis tamtoghon tiam eez ineep ila ruum to yabyabuuŋ lolo. Ve yam pida avot ala, aghol amim aniiŋ, ve aghami amuul ala pa nditamim to tinepneep toman pitool we.
19 Se sois homens de retidão, que fique um de vossos irmãos preso na casa de vossa prisão; e, vós, ide, levai trigo para a fome de vossa casa.
20 Ghoro agham tazimim to muria kat ne, ve yamŋa amuul anim. Leso nawatag naghaze saveeŋ tiam onoon, ve irau amaat maau.”
20 E trazei-me o vosso irmão mais novo, e serão verificadas vossas palavras, e não morrereis. E eles assim fizeram.
21 Ghoro timundig ve tiwasavon di tighaze: “Onoon kat. Sosor to muuŋ tagham pa taziid, tauto aazne atia iza toit. Pasa, sawa to taghur pataŋani pani, ye itaŋ roran ghiit ighaze lolood isamini. Eemoghon iit talooŋa maau. Tauto aazne, pataŋani iŋarua ghiit.”
21 Então, disseram uns aos outros: Na verdade, somos culpados acerca de nosso irmão, pois vimos a angústia de sua alma, quando nos rogava; nós, porém, não ouvimos; por isso, vem sobre nós esta angústia.
22 Tovenen Ruben isaav padi ighaze: “Laak, you nasaav payam maau? Naghaze agham sosor pa taziid malep. Eemoghon yam alooŋ ghou maau. Tauto aazne, siŋ toni atia iza toit.”
22 E Rúben respondeu-lhes, dizendo: Não vo-lo dizia eu, dizendo: Não pequeis contra o moço? Mas não ouvistes; e, vedes aqui, o seu sangue também é requerido.
23 Sawa to tisavsaav, Yosep neneeŋa, ve iloŋlooŋ di. Eemoghon yes tiwatagi maau. Pasa, ye igham inimale ye iwatag aliŋadi maau, ve isavsaav padi ila ŋgeu ite to itortoor saveeŋ ila yes aliŋadi.
23 E eles não sabiam que José os entendia, porque havia intérprete entre eles.
24 Ye ilooŋ di tisavsaav, le lolo isami, ve ighaze itaŋ. Tovenen itoora, ighur muri padi, ve itaŋ. Itaŋ le isob, ghoro itoora mata ila padi, ve isavsaav toman di muul. Ghoro isaav pa yes ndaaba, ve tikau Simeon nima ila matadi, ve tighami tila.
24 E retirou-se deles e chorou. Depois, tornou a eles, falou-lhes, tomou a Simeão dentre eles e amarrou-o perante os seus olhos.
25 Yosep igham saveeŋ pa yes mbesooŋa toni ighaze tinonog aniiŋ ila nditogha nakaral todi le tivon. Ve tipamuul yes eŋaeŋa yaam todi ila taudi nakaral todi. Ve tigham adi aniiŋ inim taman pa ataam paam. Tovenen yes mbesooŋa tila tigham uraat itaghon Yosep aliŋa.
25 E ordenou José que enchessem os seus sacos de trigo, e que lhes restituíssem o seu dinheiro, a cada um no seu saco, e lhes dessem comida para o caminho; e fizeram-lhes assim.
26 Ghoro Yosep nditogha tipandid aniiŋ toman mburuguuŋ todi izala esele todi poghodi, ve tipamundigin laghooŋ todi tighaze timuul tila pa Kanaan.
26 E carregaram o seu trigo sobre os seus jumentos e partiram dali.
27 Tilaghlaagh tila le mboŋ izi, tovenen tizi tigharaat inadi pa ghenooŋ. Todi eez ikaak nakaral toni avo ighaze igham esele toni a aniiŋ. Mata izila le ighita yaam toni inepneep.
27 E, abrindo um deles o seu saco, para dar pasto ao seu jumento na venda, viu o seu dinheiro; porque eis que estava na boca do seu saco.
28 Tovenen isaav pa yes pida ighaze: “Wai! Anim aghita mbeb eez ne. Yaam tiou, tighuri imuul ila nakaral tiou lolo.”
28 E disse a seus irmãos: Devolveram o meu dinheiro, e ei-lo mesmo aqui no meu saco. Então, lhes desfaleceu o coração, e pasmavam, dizendo um ao outro: Que é isto que Deus nos tem feito?
29 Yes timuul tila tivot to tamandi Yakop izi Kanaan, ghoro tipaes pani pa mbeb tisob to ivot padi izi Isip.
29 E vieram para Jacó, seu pai, na terra de Canaã; e contaram-lhe tudo o que lhes aconteceu, dizendo:
30 Tighaze: “Wai tamamai, daba to iŋgin taan to Isip, ye ŋgeu poia maau. Ye isavia saveeŋ ariaŋa inimale ŋarooŋ ghei, ve ighaze yei nila pa nindaŋgat taan todi.
30 O varão, o senhor da terra, falou conosco asperamente e tratou-nos como espias da terra.
31 Eemoghon yei nisaav pani nighaze: ‘Ee-e, yei tonene, sandiri maau. Yei ndiran to saveeŋ onoon.
31 Mas dissemos-lhe: Somos homens de retidão; não somos espias;
32 Yei nisob tonene, tamamai ee moghon. Muuŋ, yei saaŋgul ve ru. Eemoghon tazimai eez, to ilale. Ve tazimai ite to muria kat, ye ineep toman tamamai izi Kanaan.’
32 somos doze irmãos, filhos de nosso pai; um não é mais, e o mais novo está hoje com nosso pai na terra de Canaã.
33 — ausente —
33 E aquele varão, o senhor da terra, nos disse: Nisto conhecerei que vós sois homens de retidão: deixai comigo um de vossos irmãos, e tomai para a fome de vossas casas, e parti;
34 — ausente —
34 e trazei-me vosso irmão mais novo; assim, saberei que não sois espias, mas homens de retidão; então, vos darei o vosso irmão, e negociareis na terra.
35 Tipaes pa tamandi le isob, ghoro tigham nakaral todi tighaze tiliŋ aniiŋ izi. Eemoghon matadi izila nakaral todi lolodi, le yes eŋaeŋa tighita yaam todi ineep ila nakaral todi todi. Yesŋa tamandi tighita mbeb tonowen, le matughezaaŋ tiina igham di.
35 E aconteceu que, despejando eles os seus sacos, eis que cada um tinha a trouxinha com seu dinheiro no seu saco; e viram as trouxinhas com seu dinheiro, eles e seu pai, e temeram.
36 Ve tamandi Yakop isaav padi ighaze: “Yam agham ghou nanim mandaat pa ndinatug ru to tilaledi wa. Yosep ilale kat, ve aazne Simeon ana. Ve nene aghaze agham Benyamin paam. Aghita. Pataŋani naol to izaza tiou!”
36 Então, Jacó, seu pai, disse-lhes: Tendes-me desfilhado: José já não existe, e Simeão não está aqui, e, agora, levareis a Benjamim! Todas estas coisas vieram sobre mim.
37 Tovenen Ruben isaav pani ighaze: “Tamaŋ, ulooŋ. Yom irau unumeer ghou, ve upul Benyamin inim nimag ve yeru nila. You pale naghami imuul inim tiom. Ighaze maau, yom irau urab ndinatug ru timaat tinim atia.”
37 Mas Rúben falou a seu pai, dizendo: Mata os meus dois filhos, se to não tornar a trazer; dá-mo em minha mão, e to tornarei a trazer.
38 Yakop ipamuul aliŋa ighaze: “Maau le maau kat! Natug tonene irau ilat toman gham maau. Pasa, togha Yosep, to ilale wa. Ve aazne, ye eŋgeni kat. You nanim olman waat ve moom iza payou wa. Ighaze ye ilat toman gham, ve pataŋani eta ivot pani izi ataam luvuŋa, nene pale lolog isami kat, ve namaat nazila ndug to mateeŋa.”
38 Ele, porém, disse: Não descerá meu filho convosco, porquanto o seu irmão é morto, e só ele ficou. Se lhe sucede algum desastre no caminho por onde fordes, fareis descer minhas cãs com tristeza à sepultura.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 42, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.