Gênesis 41

Maaron Saveeŋ Toni Patabuaŋ (TUC-O) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 — ausente —
1 Dois anos inteiros se passaram, e o faraó sonhou que estava em pé na margem do rio Nilo.
2 — ausente —
2 Em seu sonho, viu sete vacas gordas e saudáveis saírem do rio e começarem a pastar no meio dos juncos.
3 Mala maau ve makau liim ve ru paam, to koŋkoŋiŋadi ve naghodi poia maau, anadi tineep ya lolo ve tiza. Ghoro tiŋarua makau tubudi tonowen tila, ve tiyoon toman di.
3 Em seguida, viu outras sete vacas saírem do Nilo. Eram feias e magras e pararam junto das vacas gordas à beira do rio.
4 Makau koŋkoŋiŋadi tonowen timundig ve tighan suvun makau to tubudi ve popoia ne. Kinik ivib tovene le isob, ve imundig mata iyaryaar.
4 Então as vacas feias e magras comeram as sete vacas gordas e saudáveis. Nessa parte do sonho, o faraó acordou.
5 Ghoro izi igheen ve ivib muul. Ighita yagoŋ anoŋa liim ve ru tivot ila aia ee moghon. Yagoŋ anoŋa tonowen, tintina ve popoia kat.
5 Depois, voltou a dormir e teve outro sonho. Dessa vez, viu sete espigas de trigo, cheias e boas, que cresciam em um só talo.
6 Mala maau ve yagoŋ anoŋa liim ve ru paam tivot. Yagoŋ anoŋa tonowen, geegeu ve tikadakada. Pasa, yaghur tuntunu to ilaagh inim, ve irab di le timalai.
6 Em seguida, apareceram mais sete espigas, mas elas eram murchas e ressequidas pelo vento do leste.
7 Ghoro yagoŋ kapadi tonowen timundig ve titoon suvun yagoŋ anoŋa to tintina ve popoia ne. Kinik ivib tovene, ghoro imundig mata iyaryaar, ve isaav ighaze: “Wai, you avaat navib.”
7 Então as espigas miúdas engoliram as sete espigas cheias e bem formadas. O faraó acordou novamente e percebeu que era um sonho.
8 Ndugizau, ghoro kinik igham ŋgar naol pa vibiiŋ toni ru tonowen. Tovenen imbaaŋ ila pa ndiran mura toman ndiran ŋgara to Isip tisob tinim. Yes tinim tivot toni, ghoro isavia vibiiŋ toni ru padi ve tilooŋa, ve ighason di ighaze tivotia pughudi pani. Eemoghon todi eta irau ivotia maau.
8 Na manhã seguinte, perturbado com os sonhos, o faraó chamou todos os magos e os sábios do Egito. Contou-lhes os sonhos, mas ninguém conseguiu interpretá-los.
9 Tighamgham ŋgar pa vibiiŋ toni ve tinepneep, ve mbesooŋa to iŋgin ya vaen to kinik, mata iŋgal Yosep. Tovenen isaav pa kinik ighaze: “O kinik, ghara matag iŋgal sosor tiou eez.
9 Por fim, o chefe dos copeiros se pronunciou. “Hoje eu me lembrei do meu erro”, disse ao faraó.
10 Muuŋ, yeru mbesooŋa tiom to iŋgin uraat to moziiŋ mberet, nigham ghom atem yabyab ris. Tovenen yom ughur ghei nilooŋ nila ruum to yabyabuuŋ to daba to yes ndaaba iŋgini.
10 “Algum tempo atrás, o senhor se irou com o chefe dos padeiros e comigo e mandou prender-nos no palácio do capitão da guarda.
11 Nineep tonowe, ve mboŋ eez, yeru nivib. Eemoghon vibiiŋ tiei ru raratedi maau. Pughudi ite ite.
11 Certa noite, o chefe dos padeiros e eu tivemos, cada um, um sonho, e cada sonho tinha o seu significado.
12 Sawa tonenen, ŋgeu paghu eez to yes Hibrua ineep toman ghei. Ye mbesooŋa to daba to yes ndaaba to tiŋgin ruum tiom. Yeru nisavia vibiiŋ tiei ru pani, ve ye ivotia pughudi payei.
12 Estava conosco na prisão um rapaz hebreu que era escravo do capitão da guarda. Contamos a ele nossos sonhos, e ele explicou o que cada um significava.
13 Le saveeŋ toni anoŋa ivot. Yom ughur ghou muul pa uraat tiou. Ve itag ite, nene yom urabi imaat, ve usaron paatu izala imonau ila ai.”
13 E tudo aconteceu exatamente como ele havia previsto. Fui restaurado ao meu cargo de chefe dos copeiros, e o chefe dos padeiros foi enforcado em público.”
14 Kinik ilooŋ saveeŋ tonene, ve imbaaŋ uraata toni tila ighaze tigham Yosep inim. Tovenen rikia moghon tila tighami ivot pa ruum to yabyabuuŋ. Yosep igharaat tau le isob, ghoro ila ivot to kinik.
14 Na mesma hora, o faraó mandou chamar José, e ele foi trazido depressa da prisão. Depois de barbear-se e trocar de roupa, apresentou-se ao faraó.
15 Kinik ighita, ve isaav pani ighaze: “You naghita vibiiŋ ru, ve tamtoghon eta irau ivotia pughudi payou maau. Eemoghon tipaesia ghom payou tovene: Ighaze ulooŋ vibiiŋ to tamtoghon eta, yom irau uvotia pughu.”
15 Disse o faraó a José: “Tive um sonho esta noite e ninguém aqui conseguiu me dizer o que ele significa. Soube, porém, que ao ouvir um sonho você é capaz de interpretá-lo”.
16 Yosep ipamuul aliŋa ighaze: “You taug naraua maau. Eemoghon Maaron, ye irau ivotia vibiiŋ tiom pughu. Leso uwatag ataam to uneep pooi.”
16 José respondeu: “Essa capacidade não está em minhas mãos, mas Deus pode revelar o significado ao faraó e acalmá-lo”.
17 Tovenen kinik ivotia vibiiŋ toni pa Yosep ighaze: “You navib tovene: Anunug nayondyood izi ya Nil dige,
17 Então o faraó contou o sonho a José: “Em meu sonho, eu estava em pé na margem do rio Nilo
18 ve naghita makau liim ve ru to tubudi ve popoia kat, tineep ya lolo ve tiza, ve tighanghan vivib ila ya dige.
18 e vi sete vacas gordas e saudáveis saírem do rio e começarem a pastar no meio dos juncos.
19 Mala maau ve makau liim ve ru to koŋkoŋiŋadi ve naghodi poia maau, anadi tineep ya lolo ve tiza. To muuŋ ve inim, you naghita makau samia eta tovene ineep izi taan Isip ne maau.
19 Em seguida, vi saírem do rio sete vacas feias e magras que pareciam doentes. Nunca vi animais tão horríveis em toda a terra do Egito.
20 Makau koŋkoŋiŋadi tonowen, timundig le tighan suvun makau to popoia ve tubudi ne.
20 Essas vacas feias e magras comeram as sete vacas gordas.
21 Eemoghon apodi idogdoog maau. Apodi kaapa inepneep raraate inimale muuŋ. Tovenen tamtoghon eta irau iwatag ighaze yes tighan makau to tubudi ne maau. You naghita vibiiŋ tonene le isob, ghoro namundig matag iyaryaar.
21 Contudo, não parecia que haviam acabado de comer as outras vacas, pois continuavam tão magras e feias quanto antes. Então, acordei.
22 “Ghoro nazi nagheen, ve navib muul. Naghita yagoŋ anoŋa liim ve ru tivot ila aia ee moghon. Yagoŋ anoŋa tonowen, tintina ve popoia kat.
22 “Em meu sonho, também vi sete espigas de trigo, cheias e boas, que cresciam em um só talo.
23 Mala maau ve naghita yagoŋ anoŋa liim ve ru paam tivot. Yagoŋ anoŋa tonowen, geegeu ve tikadakada. Pasa, yaghur tuntunu ilaagh inim, ve irab di le timalai.
23 Em seguida, apareceram outras sete espigas, mas elas eram murchas, miúdas e ressequidas pelo vento do leste.
24 Yagoŋ anoŋa kapadi tonowen timundig ve titoon suvun yagoŋ anoŋa to popoiadi le tisob. Naghita vibiiŋ ru tonene, le nagham ŋgar naol. Tauto nambaaŋ ila pa yes mura tinim, ve nasavia vibiiŋ tiou ru tonene padi. Eemoghon todi eta irau ivotia pughudi payou maau.”
24 As espigas miúdas engoliram as sete espigas saudáveis. Contei os sonhos aos magos, mas ninguém foi capaz de dizer o que significam”.
25 Yosep ilooŋ vibiiŋ ru tonowen, ve isaav pa kinik ighaze: “Vibiiŋ tiom ru, pughudi ee moghon. Maaron ipatooŋ ghom pa mbeb to ye ighaze ighami ivot.
25 José respondeu: “Os dois sonhos do faraó significam a mesma coisa. Deus está dizendo ao faraó de antemão o que ele vai fazer.
26 Makau liim ve ru to popoiadi kat, ve yagoŋ anoŋa liim ve ru to popoia ne, pughudi ee moghon. Nene iza to ndaman liim ve ru.
26 As sete vacas saudáveis e as sete espigas de trigo cheias representam sete anos de prosperidade.
27 Ve makau samsamia liim ve ru to koŋkoŋiŋadi kat ve ughita di tivot muri, toman yagoŋ anoŋa kapadi liim ve ru to yaghur tuntunu ilaagh inim ve irab di le timalai, nene paam iza to ndaman liim ve ru. Ndaman liim ve ru tonenen, pitool tiina pale ivot.
27 As sete vacas feias e magras e as sete espigas miúdas e ressequidas pelo vento do leste representam sete anos de fome.
28 Mbeb tonene, nene inimale nasaav payom. Maaron ipatooŋ ghom pa mbeb to ye ighaze ighami ivot.
28 “Acontecerá exatamente como eu descrevi, pois Deus revelou ao faraó de antemão o que ele vai fazer.
29 “Ulooŋ. Ndaman liim ve ru tonene, aniiŋ pale ivot tiina irau taan isob to Isip, ve yam araua kat pa aniiŋ.
29 Os próximos sete anos serão um período de grande prosperidade em toda a terra do Egito.
30 — ausente —
30 Depois, haverá sete anos de fome tão grande que toda essa prosperidade será esquecida no Egito, pois a fome destruirá a terra.
31 — ausente —
31 A escassez de alimento será tão terrível que apagará até a lembrança dos anos de fartura.
32 Maaron ŋgar toni iyaryaaŋ kat ighaze mala maau, pale igham mbeb tonene ivot. Tauto igham ghom ughita vibiiŋ ru to pughudi ee moghon.
32 Quanto ao fato de terem sido dois sonhos parecidos, significa que esses acontecimentos foram decretados por Deus, e ele os fará ocorrer em breve.
33 “O kinik, yom irau ughita ŋgeu eta to le ghilalooŋ, ve ŋgar toni poia, ve irau mata ighur pa mbeb. Leso ughuri inim ŋginiiŋ pa taan to Isip.
33 “Portanto, o faraó deve encontrar um homem inteligente e sábio e encarregá-lo de administrar o Egito.
34 Ve yom irau ughur le ulaaŋa pida. Leso tiuuli pa uraat to ŋginiiŋ taan tiina to Isip. Ndaman liim ve ru to aniiŋ ivot tiina, yes irau tiŋgoog aniiŋ pida, leso iŋgin gham pa muri. Yes irau titaghon ataam tovene: Aniiŋ naol to tivot pa ndaman liim ve ru tonenen, yes irau tighur di tinim ndouŋ liim. Le isob, ghoro tighur ndouŋ eez ila ruum to lupuuŋ aniiŋ, ve paaŋ ineep pa tamtoghon tighan.
34 O faraó também deve nomear supervisores sobre a terra, para que recolham um quinto de todas as colheitas durante os sete anos de fartura.
35 Tovenen ndaman liim ve ru to aniiŋ ivot tiina, yes ulaaŋa tonowen pale tigham naghom, ve tiŋgogoog aniiŋ, tiluplupi ila ndug tintina to Isip, ve tiŋgin poiani.
35 Encarregue-os de juntar todo o alimento produzido nos anos bons que virão e levá-lo para os armazéns do faraó. Mande-os estocar e guardar os cereais, para que haja mantimento nas cidades.
36 Leso aniiŋ tonowen ineep ve isaŋan pa ndaman liim ve ru to pitool tiina pale ivot izi Isip. Ighaze ataghon ŋgar tovene, yes Isipa irau pitool di ve timatmaat maau.”
36 Desse modo, quando os sete anos de fome vierem sobre a terra do Egito, haverá comida suficiente. Assim, a fome não destruirá a terra”.
37 Kinik toman ndiran ŋgara to tiŋgin uraat toni, tilooŋ Yosep saveeŋ toni, ve tiyok pani.
37 O faraó e seus oficiais gostaram das sugestões de José.
38 Ghoro kinik imundig, ve isaav padi ighaze: “You naghita naghaze ŋgeu tonene, Maaron avuvu ineep tomani, ve ighamgham pooz pani. Takaal ŋgeu ite paam, pale irau ye tonene? Maau.”
38 Por isso, o faraó perguntou aos oficiais: “Será que encontraremos alguém como este homem? Sem dúvida, há nele o espírito de Deus!”.
39 Ghoro isaav pa Yosep ighaze: “Yom, to Maaron ipaghazoŋan ghom pa mbeb tonene. Irau nandeeŋ ŋgeu ite paam to le ghilalooŋ, ve ŋgar toni poia, ve irau mata ighur pa mbeb inimale yom ne maau.
39 Então o faraó disse a José: “Uma vez que Deus lhe revelou o significado dos sonhos, é evidente que não há ninguém tão inteligente ou sábio quanto você.
40 Tovenen you pale naghur ghom unum ŋginiiŋ pa taan tiou isob. Tamtoghon tiou tisob pale tilooŋ aliŋam, ve titaghoni. Ve you kinik moghon, to yom uneep ila sambag. Ŋgeu ite paam iŋgin ghom maau.” Mbaŋ 7:10
40 Ficará encarregado de minha corte, e todo o meu povo obedecerá às suas ordens. Apenas eu, que ocupo o trono, terei uma posição superior à sua”.
41 Ghoro isaav pa Yosep muul ighaze: “Aazne, you naghur ghom unum ŋginiiŋ pa taan isob to Isip.”
41 O faraó acrescentou: “Eu o coloco oficialmente no comando de toda a terra do Egito”.
42 Ve iduduum ring toni to tau mosi ineep ila, ve ighuri ila Yosep nima. Ve igham Yosep le nonogiiŋa pisosooŋa eez to poia kat, ve indudi pani, ve ighur mbeb inimale namatavub to tigharaata pa gol ne ila Yosep lua.
42 Então o faraó tirou do dedo o seu anel com o selo real e o pôs no dedo de José. Mandou vesti-lo com roupas de linho fino e pôs uma corrente de ouro em seu pescoço.
43 Ghoro ipul karis toni ite inim Yosep le, ve Yosep ilandaad pani, ve yes uraata to kinik timuŋmuuŋ pani, ve timboboob tighaze: “Alooŋ! Tiina tiam, tauto inim ne! Yam asob aput aghemim pani!”
43 Também o fez andar na carruagem reservada para quem era o segundo no poder, e, por onde José passava, gritava-se a ordem: “Ajoelhem-se!”. Assim, o faraó colocou José no comando de todo o Egito
44 Ve kinik isaav pa Yosep ighaze: “Ulooŋ. You kinik to Isip. Aazne ve ila, tamtoghon to Isip irau tigham mbeb eta sorok muul maau. Yom uyok padi, ghoro tighami.”
44 e lhe disse: “Eu sou o faraó, mas ninguém levantará a mão ou o pé em toda a terra do Egito sem a sua permissão”.
45 — ausente —
45 O faraó deu a José um nome egípcio: Zafenate-Paneia. Também lhe deu uma mulher, que se chamava Azenate. Ela era filha de Potífera, sacerdote de Om. Assim, José recebeu autoridade sobre todo o Egito.
46 — ausente —
46 Tinha 30 anos quando começou a servir na corte do faraó, o rei do Egito. Depois de sair da presença do faraó, José foi inspecionar toda a terra do Egito.
47 — ausente —
47 Como previsto, durante sete anos a terra produziu fartas colheitas.
48 — ausente —
48 Ao longo desse tempo, José juntou todas as colheitas do Egito e armazenou nas cidades os cereais produzidos nos campos ao redor.
49 Tovenen Yosep iŋgogoog aniiŋ ve iluplupi le katindi kat inimale magargaar to te, le irau tinini maau. Pasa, aniiŋ katindi kat.
49 Armazenou uma quantidade imensa de cereais, como a areia do mar. Por fim, parou de manter registros, pois havia demais para medir.
50 Yosep azuwa Asenat to Potipera natu liva, ipoop Yosep le ndinatu ru, ghoro pitool tiina ivot.
50 Durante esse tempo, antes do primeiro ano de fome, José e sua mulher, Azenate, filha de Potífera, sacerdote de Om, tiveram dois filhos.
51 Yosep iwaat natu aidaba iza Manase. Pasa, igham ŋgar ighaze: “Maaron igham ghou lolog imaagh pa pataŋani tiou toman siŋ tiou wa.”
51 José chamou o filho mais velho de Manassés, pois disse: “Deus me fez esquecer todas as minhas dificuldades e toda a família de meu pai”.
52 Ve natu muria, Yosep iwaat iza Epraim. Pasa, igham ŋgar ighaze: “You nanepneep sualen, ve pataŋani naol tivot payou. Eemoghon Maaron igham mbeb popoia tivot inim tiou.”
52 José chamou o segundo filho de Efraim, pois disse: “Deus me fez prosperar na terra da minha aflição”.
53 — ausente —
53 Por fim, terminaram os sete anos de colheitas fartas em toda a terra do Egito,
54 — ausente —
54 e começaram os sete anos de fome, como José havia previsto. A fome também afetou as regiões vizinhas, mas havia alimento de sobra em todo o Egito.
55 — ausente —
55 Depois de algum tempo, porém, a fome também se espalhou pelo Egito. Quando o povo clamou ao faraó para que lhe desse alimento, ele respondeu a todos os egípcios: “Dirijam-se a José e sigam as instruções dele”.
56 Pitool ivot inim tiina kat le irau ndug tisob to Isip, ghoro Yosep ikaak ataam pa ruum to lupuuŋ aniiŋ, ve yes Isipa tila tighol adi aniiŋ. Pasa, pitool iwaghamun tamtoghon kat irau ndug tisob to Isip.
56 Quando faltou alimento em toda parte, José mandou abrir os armazéns e vendeu cereais aos egípcios, pois a fome era terrível em toda a terra do Egito.
57 Pitool ivot izi taan to Isip moghon maau. Ivot irau taan tisob le iwaghamun di kat. Tovenen ndug ndug tilala Isip ve tigholghol adi aniiŋ ila to Yosep. Yo 6:35,51
57 Gente de todos os lugares ia ao Egito comprar cereais de José, pois a fome era terrível no mundo inteiro.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 41, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.