Gênesis 41
Maaron Saveeŋ Toni Patabuaŋ (TUC-O) vs BKJ
1 — ausente —
1 E aconteceu que, ao final de dois anos completos, Faraó sonhou. E eis que ele estava em pé junto ao rio.
2 — ausente —
2 E eis que saíram do rio sete vacas gordas e de formoso aspecto, e pastavam na campina.
3 Mala maau ve makau liim ve ru paam, to koŋkoŋiŋadi ve naghodi poia maau, anadi tineep ya lolo ve tiza. Ghoro tiŋarua makau tubudi tonowen tila, ve tiyoon toman di.
3 E eis que sete outras vacas saíram depois delas do rio, feias de aparência e magras, e estavam em pé junto às outras vacas sobre a margem do rio.
4 Makau koŋkoŋiŋadi tonowen timundig ve tighan suvun makau to tubudi ve popoia ne. Kinik ivib tovene le isob, ve imundig mata iyaryaar.
4 E as vacas feias de aparência e magras, comeram as sete vacas gordas e de formoso aspecto. Então Faraó acordou.
5 Ghoro izi igheen ve ivib muul. Ighita yagoŋ anoŋa liim ve ru tivot ila aia ee moghon. Yagoŋ anoŋa tonowen, tintina ve popoia kat.
5 E ele dormiu e sonhou uma segunda vez. E eis que sete espigas de trigo brotaram de um mesmo talo, cheias e boas.
6 Mala maau ve yagoŋ anoŋa liim ve ru paam tivot. Yagoŋ anoŋa tonowen, geegeu ve tikadakada. Pasa, yaghur tuntunu to ilaagh inim, ve irab di le timalai.
6 E eis que sete espigas miúdas e queimadas do vento oriental brotavam depois delas.
7 Ghoro yagoŋ kapadi tonowen timundig ve titoon suvun yagoŋ anoŋa to tintina ve popoia ne. Kinik ivib tovene, ghoro imundig mata iyaryaar, ve isaav ighaze: “Wai, you avaat navib.”
7 E as sete espigas miúdas devoraram as sete espigas cheias e boas. E Faraó acordou, e eis que era um sonho.
8 Ndugizau, ghoro kinik igham ŋgar naol pa vibiiŋ toni ru tonowen. Tovenen imbaaŋ ila pa ndiran mura toman ndiran ŋgara to Isip tisob tinim. Yes tinim tivot toni, ghoro isavia vibiiŋ toni ru padi ve tilooŋa, ve ighason di ighaze tivotia pughudi pani. Eemoghon todi eta irau ivotia maau.
8 E aconteceu que, de manhã, seu espírito estava perturbado, e ele enviou e chamou todos os magos do Egito, e todos os homens sábios de lá. E Faraó lhes contou o seu sonho, mas não houve um que pudesse interpretá-lo para Faraó.
9 Tighamgham ŋgar pa vibiiŋ toni ve tinepneep, ve mbesooŋa to iŋgin ya vaen to kinik, mata iŋgal Yosep. Tovenen isaav pa kinik ighaze: “O kinik, ghara matag iŋgal sosor tiou eez.
9 Então, falou o chefe dos mordomos a Faraó, dizendo: Lembro-me hoje das minhas falhas.
10 Muuŋ, yeru mbesooŋa tiom to iŋgin uraat to moziiŋ mberet, nigham ghom atem yabyab ris. Tovenen yom ughur ghei nilooŋ nila ruum to yabyabuuŋ to daba to yes ndaaba iŋgini.
10 Faraó estava irado com seus servos, e me colocou na prisão da casa do capitão da guarda, a mim e o chefe dos padeiros;
11 Nineep tonowe, ve mboŋ eez, yeru nivib. Eemoghon vibiiŋ tiei ru raratedi maau. Pughudi ite ite.
11 e nós sonhamos um sonho certa noite, eu e ele. Sonhamos cada homem de acordo com a interpretação do seu sonho.
12 Sawa tonenen, ŋgeu paghu eez to yes Hibrua ineep toman ghei. Ye mbesooŋa to daba to yes ndaaba to tiŋgin ruum tiom. Yeru nisavia vibiiŋ tiei ru pani, ve ye ivotia pughudi payei.
12 E havia lá conosco um jovem, um hebreu, servo do capitão da guarda. E nós lhe contamos, e ele nos interpretou nossos sonhos, para cada homem de acordo com o seu sonho ele interpretou.
13 Le saveeŋ toni anoŋa ivot. Yom ughur ghou muul pa uraat tiou. Ve itag ite, nene yom urabi imaat, ve usaron paatu izala imonau ila ai.”
13 E aconteceu que, assim como ele interpretou para nós, assim foi. A mim ele restabeleceu para o meu ofício, e a ele enforcou.
14 Kinik ilooŋ saveeŋ tonene, ve imbaaŋ uraata toni tila ighaze tigham Yosep inim. Tovenen rikia moghon tila tighami ivot pa ruum to yabyabuuŋ. Yosep igharaat tau le isob, ghoro ila ivot to kinik.
14 Então, Faraó enviou e chamou José, e eles o trouxeram apressadamente da masmorra. E ele se barbeou, e mudou as suas vestes, e veio a Faraó.
15 Kinik ighita, ve isaav pani ighaze: “You naghita vibiiŋ ru, ve tamtoghon eta irau ivotia pughudi payou maau. Eemoghon tipaesia ghom payou tovene: Ighaze ulooŋ vibiiŋ to tamtoghon eta, yom irau uvotia pughu.”
15 E Faraó disse a José: Sonhei um sonho, e não há ninguém que o possa interpretar. E eu ouvi dizer de ti, que tu podes entender um sonho e interpretá-lo.
16 Yosep ipamuul aliŋa ighaze: “You taug naraua maau. Eemoghon Maaron, ye irau ivotia vibiiŋ tiom pughu. Leso uwatag ataam to uneep pooi.”
16 E José respondeu a Faraó, dizendo: Não está em mim; Deus dará a Faraó uma resposta de paz.
17 Tovenen kinik ivotia vibiiŋ toni pa Yosep ighaze: “You navib tovene: Anunug nayondyood izi ya Nil dige,
17 E Faraó disse a José: No meu sonho, eis que eu estava em pé na margem do rio,
18 ve naghita makau liim ve ru to tubudi ve popoia kat, tineep ya lolo ve tiza, ve tighanghan vivib ila ya dige.
18 e eis que saíram do rio sete vacas gordas e de formoso aspecto, e pastavam na campina.
19 Mala maau ve makau liim ve ru to koŋkoŋiŋadi ve naghodi poia maau, anadi tineep ya lolo ve tiza. To muuŋ ve inim, you naghita makau samia eta tovene ineep izi taan Isip ne maau.
19 E eis que sete outras vacas saíram depois delas, feias de aparência e magras, tais como eu nunca vi em toda a terra do Egito, quanto à fealdade.
20 Makau koŋkoŋiŋadi tonowen, timundig le tighan suvun makau to popoia ve tubudi ne.
20 E as vacas magras e feias à vista comeram as primeiras sete vacas gordas.
21 Eemoghon apodi idogdoog maau. Apodi kaapa inepneep raraate inimale muuŋ. Tovenen tamtoghon eta irau iwatag ighaze yes tighan makau to tubudi ne maau. You naghita vibiiŋ tonene le isob, ghoro namundig matag iyaryaar.
21 E quando as haviam comido, não se podia saber que as haviam comido, mas ainda eram feias à vista, como no início. Então eu acordei.
22 “Ghoro nazi nagheen, ve navib muul. Naghita yagoŋ anoŋa liim ve ru tivot ila aia ee moghon. Yagoŋ anoŋa tonowen, tintina ve popoia kat.
22 E eu vi no meu sonho, e eis que sete espigas brotaram de um talo, cheias e boas.
23 Mala maau ve naghita yagoŋ anoŋa liim ve ru paam tivot. Yagoŋ anoŋa tonowen, geegeu ve tikadakada. Pasa, yaghur tuntunu ilaagh inim, ve irab di le timalai.
23 E eis que sete espigas secas, miúdas e queimadas do vento oriental brotaram depois delas.
24 Yagoŋ anoŋa kapadi tonowen timundig ve titoon suvun yagoŋ anoŋa to popoiadi le tisob. Naghita vibiiŋ ru tonene, le nagham ŋgar naol. Tauto nambaaŋ ila pa yes mura tinim, ve nasavia vibiiŋ tiou ru tonene padi. Eemoghon todi eta irau ivotia pughudi payou maau.”
24 E as espigas miúdas devoraram as sete espigas boas. E eu contei isso aos magos, mas não houve ninguém que pudesse interpretá-lo para mim.
25 Yosep ilooŋ vibiiŋ ru tonowen, ve isaav pa kinik ighaze: “Vibiiŋ tiom ru, pughudi ee moghon. Maaron ipatooŋ ghom pa mbeb to ye ighaze ighami ivot.
25 E José disse a Faraó: O sonho de Faraó é um: Deus mostrou a Faraó o que ele está para fazer.
26 Makau liim ve ru to popoiadi kat, ve yagoŋ anoŋa liim ve ru to popoia ne, pughudi ee moghon. Nene iza to ndaman liim ve ru.
26 As sete vacas boas são sete anos, e as sete espigas boas são sete anos; o sonho é um.
27 Ve makau samsamia liim ve ru to koŋkoŋiŋadi kat ve ughita di tivot muri, toman yagoŋ anoŋa kapadi liim ve ru to yaghur tuntunu ilaagh inim ve irab di le timalai, nene paam iza to ndaman liim ve ru. Ndaman liim ve ru tonenen, pitool tiina pale ivot.
27 E as sete vacas magras e feias à vista que saíram depois delas são sete anos, e as sete espigas vazias queimadas do vento oriental serão sete anos de fome.
28 Mbeb tonene, nene inimale nasaav payom. Maaron ipatooŋ ghom pa mbeb to ye ighaze ighami ivot.
28 Isto é o que eu tenho para falar a Faraó: O que Deus está prestes a fazer, ele mostrou a Faraó.
29 “Ulooŋ. Ndaman liim ve ru tonene, aniiŋ pale ivot tiina irau taan isob to Isip, ve yam araua kat pa aniiŋ.
29 Eis que vêm sete anos de grande fartura em toda a terra do Egito;
30 — ausente —
30 e depois deles surgirão sete anos de fome, e toda a fartura será esquecida na terra do Egito; e a fome consumirá a terra,
31 — ausente —
31 e a fartura não será conhecida na terra por causa da fome que se seguirá, pois esta será muito grave.
32 Maaron ŋgar toni iyaryaaŋ kat ighaze mala maau, pale igham mbeb tonene ivot. Tauto igham ghom ughita vibiiŋ ru to pughudi ee moghon.
32 E por isso, o sonho foi repetido a Faraó duas vezes; é porque a coisa está estabelecida por Deus, e Deus em breve a fará acontecer.
33 “O kinik, yom irau ughita ŋgeu eta to le ghilalooŋ, ve ŋgar toni poia, ve irau mata ighur pa mbeb. Leso ughuri inim ŋginiiŋ pa taan to Isip.
33 Agora faça Faraó encontrar um homem prudente e sábio, e o coloque sobre a terra do Egito.
34 Ve yom irau ughur le ulaaŋa pida. Leso tiuuli pa uraat to ŋginiiŋ taan tiina to Isip. Ndaman liim ve ru to aniiŋ ivot tiina, yes irau tiŋgoog aniiŋ pida, leso iŋgin gham pa muri. Yes irau titaghon ataam tovene: Aniiŋ naol to tivot pa ndaman liim ve ru tonenen, yes irau tighur di tinim ndouŋ liim. Le isob, ghoro tighur ndouŋ eez ila ruum to lupuuŋ aniiŋ, ve paaŋ ineep pa tamtoghon tighan.
34 Que Faraó o faça, e que ele nomeie oficiais sobre a terra, e que recolham uma quinta parte da terra do Egito nos sete anos de fartura.
35 Tovenen ndaman liim ve ru to aniiŋ ivot tiina, yes ulaaŋa tonowen pale tigham naghom, ve tiŋgogoog aniiŋ, tiluplupi ila ndug tintina to Isip, ve tiŋgin poiani.
35 E ajuntem eles todo o alimento desses bons anos que vêm, e amontoem trigo sob a mão de Faraó, e que eles guardem alimento nas cidades.
36 Leso aniiŋ tonowen ineep ve isaŋan pa ndaman liim ve ru to pitool tiina pale ivot izi Isip. Ighaze ataghon ŋgar tovene, yes Isipa irau pitool di ve timatmaat maau.”
36 E esse alimento será para o provimento da terra durante os sete anos de fome que haverá na terra do Egito, para que a terra não pereça de fome.
37 Kinik toman ndiran ŋgara to tiŋgin uraat toni, tilooŋ Yosep saveeŋ toni, ve tiyok pani.
37 E a coisa foi boa aos olhos de Faraó e aos olhos de todos os seus servos.
38 Ghoro kinik imundig, ve isaav padi ighaze: “You naghita naghaze ŋgeu tonene, Maaron avuvu ineep tomani, ve ighamgham pooz pani. Takaal ŋgeu ite paam, pale irau ye tonene? Maau.”
38 E Faraó disse a seus servos: Acharemos alguém como este, um homem em quem está o Espírito de Deus?
39 Ghoro isaav pa Yosep ighaze: “Yom, to Maaron ipaghazoŋan ghom pa mbeb tonene. Irau nandeeŋ ŋgeu ite paam to le ghilalooŋ, ve ŋgar toni poia, ve irau mata ighur pa mbeb inimale yom ne maau.
39 E Faraó disse a José: Visto que Deus te mostrou tudo isto, não há ninguém tão prudente e sábio como tu és.
40 Tovenen you pale naghur ghom unum ŋginiiŋ pa taan tiou isob. Tamtoghon tiou tisob pale tilooŋ aliŋam, ve titaghoni. Ve you kinik moghon, to yom uneep ila sambag. Ŋgeu ite paam iŋgin ghom maau.” Mbaŋ 7:10
40 Tu estarás sobre a minha casa, de acordo com tua palavra todo o meu povo será governado; somente no trono eu serei maior do que tu.
41 Ghoro isaav pa Yosep muul ighaze: “Aazne, you naghur ghom unum ŋginiiŋ pa taan isob to Isip.”
41 E Faraó disse a José: Vê! Coloquei-te sobre toda a terra do Egito.
42 Ve iduduum ring toni to tau mosi ineep ila, ve ighuri ila Yosep nima. Ve igham Yosep le nonogiiŋa pisosooŋa eez to poia kat, ve indudi pani, ve ighur mbeb inimale namatavub to tigharaata pa gol ne ila Yosep lua.
42 E Faraó tomou seu anel da sua mão e o colocou sobre a mão de José, e o vestiu com vestes de linho fino, e colocou um colar de ouro em volta do seu pescoço,
43 Ghoro ipul karis toni ite inim Yosep le, ve Yosep ilandaad pani, ve yes uraata to kinik timuŋmuuŋ pani, ve timboboob tighaze: “Alooŋ! Tiina tiam, tauto inim ne! Yam asob aput aghemim pani!”
43 e o fez subir na segunda carruagem que ele tinha, e clamavam adiante dele: Ajoelhai; e ele o fez governador sobre toda a terra do Egito.
44 Ve kinik isaav pa Yosep ighaze: “Ulooŋ. You kinik to Isip. Aazne ve ila, tamtoghon to Isip irau tigham mbeb eta sorok muul maau. Yom uyok padi, ghoro tighami.”
44 E Faraó disse a José: Eu sou Faraó, e sem ti nenhum homem levantará sua mão ou pé em toda a terra do Egito.
45 — ausente —
45 E Faraó chamou o nome de José Zafenate-Paneia, e lhe deu por mulher Azenate, a filha de Potífera, sacerdote de Om. E José saiu por toda a terra do Egito.
46 — ausente —
46 E José estava com trinta anos de idade quando estava diante de Faraó, rei do Egito. E José saiu da presença de Faraó, e foi por toda a terra do Egito.
47 — ausente —
47 E nos sete anos de fartura a terra produziu aos montões.
48 — ausente —
48 E ele ajuntou todo o alimento dos sete anos, que havia na terra do Egito, e armazenou o alimento nas cidades. O alimento do campo, que estava ao redor de cada cidade, ele armazenou da mesma forma.
49 Tovenen Yosep iŋgogoog aniiŋ ve iluplupi le katindi kat inimale magargaar to te, le irau tinini maau. Pasa, aniiŋ katindi kat.
49 E José ajuntou trigo como a areia do mar, muitíssimo, até ele perder a conta, pois era sem número.
50 Yosep azuwa Asenat to Potipera natu liva, ipoop Yosep le ndinatu ru, ghoro pitool tiina ivot.
50 E a José nasceram dois filhos, antes de virem os anos da fome, que Azenate, a filha de Potífera, sacerdote de Om, lhe deu.
51 Yosep iwaat natu aidaba iza Manase. Pasa, igham ŋgar ighaze: “Maaron igham ghou lolog imaagh pa pataŋani tiou toman siŋ tiou wa.”
51 E José chamou o nome do primeiro Manassés, pois Deus, disse ele, me fez esquecer todo o meu labor, e toda a casa de meu pai.
52 Ve natu muria, Yosep iwaat iza Epraim. Pasa, igham ŋgar ighaze: “You nanepneep sualen, ve pataŋani naol tivot payou. Eemoghon Maaron igham mbeb popoia tivot inim tiou.”
52 E o nome do segundo chamou Efraim, pois Deus me fez ser frutífero na terra da minha aflição.
53 — ausente —
53 E os sete anos de fartura, que houve na terra do Egito, terminaram.
54 — ausente —
54 E os sete anos de escassez começaram, de acordo com o que José havia dito; e a escassez estava em todas as terras, mas em toda a terra do Egito havia pão.
55 — ausente —
55 E quando toda a terra do Egito teve fome, o povo clamou a Faraó por pão; e Faraó disse a todos os egípcios: Ide a José; o que ele lhes disser, fazei.
56 Pitool ivot inim tiina kat le irau ndug tisob to Isip, ghoro Yosep ikaak ataam pa ruum to lupuuŋ aniiŋ, ve yes Isipa tila tighol adi aniiŋ. Pasa, pitool iwaghamun tamtoghon kat irau ndug tisob to Isip.
56 E a fome estava sobre toda a face da terra, e José abriu todos os depósitos, e vendeu aos egípcios, e a fome aumentou muito na terra do Egito.
57 Pitool ivot izi taan to Isip moghon maau. Ivot irau taan tisob le iwaghamun di kat. Tovenen ndug ndug tilala Isip ve tigholghol adi aniiŋ ila to Yosep. Yo 6:35,51
57 E todas as regiões vinham ao Egito, a José para comprar trigo, porque a fome era tão grande em todas as terras.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 41, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.