Gênesis 29
Maaron Saveeŋ Toni Patabuaŋ (TUC-O) vs NTLH
1 Yakop ipamundigin laghooŋ toni muul, ve ilaagh ila ivot ndug eez to yes to taan todi ineep ila pa ndag iza.
1 Jacó continuou a sua viagem e chegou à terra do Oriente.
2 Mata ila le ighita sipsip rouŋ tol tighengheen tigharau ya taiŋ eez. Pasa, moghon moghon tamtoghon titibtib ya tonowen ve tipapaghun sipsip todi. Ya tonowen, tipoon avo pa yaam babaŋa.
2 De repente, ele olhou e viu no campo um poço; em volta dele estavam três pastores, cada um com as suas ovelhas e cabras. A água para os animais era tirada desse poço, que era tapado com uma grande pedra.
3 Ndug tonowen gabuadi tovene: Ighaze rabrab izi, ve sipsip tisob tila tivot ya tonowen dige, ghoro ŋginiiŋ ŋgaia tinim ve tinduur yaam babaŋa ighau ila saguan. Leso titib ya pa sipsip ve tighun. Le isob, ghoro tipoona muul.
3 Quando todos os pastores se ajuntavam ali com os seus animais, então tiravam a pedra para dar água às ovelhas e cabras. Depois tornavam a pôr a pedra na boca do poço.
4 Yakop iŋarua yes ŋginiiŋ ŋgaia tonowen ila, ve ighason di ighaze: “Ndiran tiou, yam to sa ndug?
4 Jacó perguntou aos pastores: — De onde são vocês, meus amigos? — Somos de Harã — responderam eles.
5 Tovenen Yakop ighason di muul ighaze: “Yam awatag Naor timbu Laban, ma maau?”
5 Em seguida perguntou: — Vocês conhecem Labão, filho de Naor? — Conhecemos, sim — disseram.
6 Yakop ighason di muul ighaze: “Vena, ye ineep pooi?”
6 — Ele vai bem? — perguntou Jacó. Eles responderam: — Sim, vai bem. Olhe! Raquel, a filha dele, vem vindo aí com as ovelhas.
7 Ghoro Yakop isaav padi muul ighaze: “Aghita. Ŋgaramus ndag tiina, ve sipsip irau tilooŋ tila sirsiir lolo sone. Agham adi ya ve tighun le isob, ghoro agham di timuul tila tighan kikiliiŋ.”
7 Então Jacó disse: — Ainda é dia, e é muito cedo para recolher as ovelhas. Por que vocês não lhes dão água e as levam de volta para pastar?
8 Eemoghon yes tisaav pani tighaze: “Ee-e, vene maau. Yei irau nineep ve nisaŋan sipsip tisob tinim peria, ghoro ninduur yaam tonene ila dige, ve nitib adi ya ve tighun.”
8 Eles responderam: — Não podemos. Temos de esperar que todas as ovelhas e cabras estejam aqui e a pedra seja tirada da boca do poço. Aí daremos água para elas.
9 Yakop yesŋa ŋginiiŋ ŋgaia tonenen tisavsaav sone, ve Rael ighereb sipsip to tama tinim tivot. Pasa, ye to iŋgin di.
9 Jacó ainda estava falando com eles quando Raquel, que era pastora de ovelhas, chegou com os animais do seu pai.
10 Yakop ighita wagha Laban natu liva Rael toman sipsip toni, ve imundig ila pa ya taiŋ tonenen, induur yaam babaŋa ila saguan pa ya avo, ve itib ya pa sipsip ve tighun.
10 Logo que Jacó a viu com as ovelhas e cabras do seu tio Labão, ele foi, e tirou a pedra da boca do poço, e deu água para os animais.
11 Yakop lolo poia kat pa ighita livu. Tauto isavagi ve itaŋ tiina.
11 Depois ele beijou Raquel e, muito emocionado, começou a chorar.
12 Ve ivotia tau pani ighaze: “You tonene siŋ to tamam! You tinaŋ Rebeka.” Rael ilooŋ saveeŋ tonene, ve rikia moghon ilaan ila peria to tama, ve ipaes pani.
12 E disse: — Eu sou parente do seu pai; sou filho de Rebeca. Raquel foi correndo contar tudo ao pai.
13 Laban ilooŋ wagha Yakop varu, tovenen imundig ve ilaan ila ighaze ighita. Ila ivot toni, ve tini iza ve isavagi toman lolo poia. Ve ighami yesuru tila pa ruum. Ghoro Yakop ipaesia laghooŋ toni, ve Laban ilooŋa.
13 Ele ouviu as novidades a respeito do seu sobrinho e logo saiu correndo. Quando encontrou Jacó, Labão o abraçou, e beijou, e o levou para casa. Jacó lhe contou tudo o que havia acontecido,
14 Yakop ipaes le isob, ve Laban isaav pani ighaze: “Onoon kat, ituru siŋ ee moghon.”
14 e aí Labão disse: — Sim, de fato, você é da minha própria carne e sangue. Jacó ficou na casa do seu tio um mês inteiro.
15 Yakop ineep toman Laban irau kaiyo eez, ghoro Laban izi ve isaav pani ighaze: “Onoon, yom siŋ tiou kat. Eemoghon ugham uraat payou sorok, nene poia maau. Tovenen usaav ghazooŋa payou. Lolom pa nagham sa mbeb inim lem atia?”
15 Aí Labão disse: — Não está certo você trabalhar de graça para mim só porque é meu parente. Quanto você quer ganhar?
16 Laban ndinatu liva ru. Olman iza Lea, ve muria iza Rael.
16 Acontece que Labão tinha duas filhas. A mais velha se chamava Leia, e a mais moça, Raquel.
17 Lea nagho paghuna, ve paghuna kat maau. Ve Rael, ye paghuna kat.
17 Leia tinha olhos meigos, mas Raquel era bonita de rosto e de corpo.
18 Yakop lolo pa Rael. Tovenen isaav pa Laban ighaze: “You naghaze navai natum liva Rael. Ighaze uyok payou, ghoro nagham uraat payom irau ndaman liim ve ru.”
18 Como Jacó estava apaixonado por Raquel, respondeu: — Trabalharei sete anos para o senhor a fim de poder casar com Raquel.
19 Laban ipamuul aliŋa ighaze: “You lolog pa nagham Rael pa ŋgeu ite paam maau. Ighaze nagham payom ve uvaii, nene poia kat. Tovenen uneep toman ghou ve ugham uraat.”
19 Labão disse: — Eu prefiro dá-la a você em vez de a um estranho. Fique aqui comigo.
20 Yakop igham uraat pa Laban irau ndaman liim ve ru, leso ivai Rael. Eemoghon ye ighita ndaman liim ve ru tonenen inimale sawa mala maau. Pasa, lolo pa Rael kat.
20 Assim, Jacó trabalhou sete anos para poder ter Raquel. Mas, porque ele a amava, esses anos pareceram poucos dias.
21 Ndaman liim ve ru tonenen isob, ghoro Yakop isaav pa Laban ighaze: “Sawa to yom ughuri payou, tauto napasobi wa. Ugham liva tonanan inim navaii!”
21 Quando passaram os sete anos, Jacó disse a Labão: — Dê-me a minha mulher. O tempo combinado já passou, e eu quero casar com ela.
22 Tovenen Laban igham ghanghaniiŋ tiina, ve ipoi tamtoghon tisob to ndug tonowen tinim tilup di pa ghanghaniiŋ to vaiuuŋ.
22 Labão deu uma festa de casamento e convidou toda a gente do lugar.
23 Eemoghon mboŋ tonenen, ye igham kaarom ve ighur natu liva olman Lea ila to Yakop ve yesuru tigheen.
23 Mas naquela noite Labão pegou Leia e a entregou a Jacó, e ele teve relações com ela
24 Ve igham liva mbesooŋa toni eez, iza Silpa pa Lea, leso imbees pani.
24 (Labão tinha dado a sua escrava Zilpa a Leia para ser escrava dela.).
25 Mboŋmaagh, Yakop imundig ve mata izi le ighilaal Lea ighengheen izi dige! Tovenen ila isaav pa Laban: “Wai, ugham ŋgar tonene payou pasa? You nagham uraat payom leso navai Rael. Pughu vena to utombaan ghou?”
25 Só na manhã seguinte Jacó descobriu que havia dormido com Leia. Por isso foi reclamar com Labão. Ele disse: — Por que o senhor me fez uma coisa dessas? Eu trabalhei para ficar com Raquel. Por que foi que o senhor me enganou?
26 Laban ipamuul aliŋa ighaze: “Maau. To muuŋ ve inim, tutuuŋ tiei ineep tovene: Liva muria irau ivai muuŋ pa liva olman maau.
26 Labão respondeu: — Aqui na nossa terra não é costume a filha mais moça casar antes da mais velha.
27 Tovenen yom uneep le irau ghanghaniiŋ to Lea isob, ghoro naghur Rael paam ilat. Eemoghon yom irau ugham uraat payou irau ndaman liim ve ru muul.”
27 Espere até que termine a semana de festas do casamento. Aí, se você prometer que vai trabalhar para mim outros sete anos, eu lhe darei Raquel.
28 Yakop ilooŋ saveeŋ tonene, ve itaghoni moghon. Tovenen mboŋ liim ve ru to ghanghaniiŋ to vaiuuŋ tonenen, ye ineep toman Lea. Ghoro Laban ighur natu liva Rael paam ila toni.
28 Jacó concordou, e, quando terminou a semana de festas do casamento de Leia, Labão lhe deu a sua filha Raquel como esposa
29 Ve ighur liva mbesooŋa toni ite, iza Bila, ila to Rael, leso imbees pani.
29 (Labão tinha dado a sua escrava Bila a Raquel para ser escrava dela.).
30 Tovenen Yakop yesuru Rael tigheen paam. Yakop lolo pa Rael kat. Eemoghon Lea, Yakop lolo pani kat maau. Yakop ineep toman Laban, ve igham uraat pani irau ndaman liim ve ru muul.
30 Jacó também teve relações com Raquel; e ele amava Raquel muito mais do que amava Leia. E ficou trabalhando para Labão mais sete anos.
31 Yoova ighita Yakop lolo pa Lea kat maau. Tovenen iuul Lea le apo. Eemoghon Rael, ye uupa. Mbnp 11:30, 25:21
31 Quando o Senhor Deus viu que Jacó desprezava Leia, fez com que ela pudesse ter filhos, mas Raquel não podia ter filhos.
32 Lea ipoop natu aidaba, ve isaav ighaze: “Yoova ighita pataŋani tiou, tauto igham leg natug tonene. Aazne, pale azuwag lolo payou kat.” Tovenen iwaat natu tonowen iza Ruben.
32 Leia ficou grávida e deu à luz um filho; e pôs nele o nome de Rúben . Ela explicou assim: — O
33 Tinepneep le Lea apo muul, ve ipoop natu tamoot ite. Tovenen isaav ighaze: “Yoova ilooŋ taŋiiz tiou, ve iwatag ighaze azuwag lolo ineep tiou kat sone. Tauto igham leg natug ite tonene.” Tovenen Lea iwaat natu tonowen iza Simeon.
33 Leia ficou grávida outra vez e teve outro filho, a quem deu o nome de Simeão . E disse: — O
34 Tinepneep le Lea apo muul, ve ipoop natu tamoot ite inim tol pani. Tovenen isaav ighaze: “Aazne, pale azuwag lolo ineep tuŋia inim tiou. Pasa, napoop le ndinatu nditamoot tol wa.” Tauto iwaat natu tonowen iza Levi.
34 Leia engravidou ainda outra vez e teve mais um filho, a quem chamou de Levi , pois disse assim: — Agora o meu marido ficará mais unido comigo, pois já lhe dei três filhos.
35 Tinepneep le Lea apo muul, ve ipoop natu tamoot ite inim paaŋ. Tovenen isaav ighaze: “Aazne, you napait Yoova.” Tauto iwaat natu tonowen iza Yuda.
35 Leia ficou grávida mais uma vez e teve outro filho. A esse deu o nome de Judá e disse: — Desta vez louvarei a Deus, o Depois disso não teve mais filhos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.