Gênesis 29
Maaron Saveeŋ Toni Patabuaŋ (TUC-O) vs BKJ
1 Yakop ipamundigin laghooŋ toni muul, ve ilaagh ila ivot ndug eez to yes to taan todi ineep ila pa ndag iza.
1 Então, Jacó seguiu na sua jornada, e veio à terra do povo do oriente.
2 Mata ila le ighita sipsip rouŋ tol tighengheen tigharau ya taiŋ eez. Pasa, moghon moghon tamtoghon titibtib ya tonowen ve tipapaghun sipsip todi. Ya tonowen, tipoon avo pa yaam babaŋa.
2 E ele olhou, e eis um poço no campo, e eis que ali havia três rebanhos de ovelhas deitados junto a ele, porque daquele poço davam de beber aos rebanhos, e uma grande pedra estava sobre a boca do poço.
3 Ndug tonowen gabuadi tovene: Ighaze rabrab izi, ve sipsip tisob tila tivot ya tonowen dige, ghoro ŋginiiŋ ŋgaia tinim ve tinduur yaam babaŋa ighau ila saguan. Leso titib ya pa sipsip ve tighun. Le isob, ghoro tipoona muul.
3 E ali estavam reunidos todos os rebanhos, e removiam a pedra da boca do poço, e davam de beber às ovelhas, e colocavam a pedra no lugar novamente sobre a boca do poço.
4 Yakop iŋarua yes ŋginiiŋ ŋgaia tonowen ila, ve ighason di ighaze: “Ndiran tiou, yam to sa ndug?
4 E Jacó lhes disse: Meus irmãos, de onde sois? E eles disseram: Nós somos de Harã.
5 Tovenen Yakop ighason di muul ighaze: “Yam awatag Naor timbu Laban, ma maau?”
5 E ele lhes disse: Conheceis Labão, filho de Naor? E eles disseram: Nós o conhecemos.
6 Yakop ighason di muul ighaze: “Vena, ye ineep pooi?”
6 E ele lhes disse: Ele está bem? E eles disseram: Ele está bem. E eis que Raquel, sua filha, está vindo com as ovelhas.
7 Ghoro Yakop isaav padi muul ighaze: “Aghita. Ŋgaramus ndag tiina, ve sipsip irau tilooŋ tila sirsiir lolo sone. Agham adi ya ve tighun le isob, ghoro agham di timuul tila tighan kikiliiŋ.”
7 E ele disse: Eis que ainda é pleno dia, e nem é tempo de reunir o gado; dai de beber às ovelhas, e ide alimentá-las.
8 Eemoghon yes tisaav pani tighaze: “Ee-e, vene maau. Yei irau nineep ve nisaŋan sipsip tisob tinim peria, ghoro ninduur yaam tonene ila dige, ve nitib adi ya ve tighun.”
8 E eles disseram: Não podemos, até que todos os rebanhos sejam reunidos, e até que eles removam a pedra da boca do poço; então damos de beber às ovelhas.
9 Yakop yesŋa ŋginiiŋ ŋgaia tonenen tisavsaav sone, ve Rael ighereb sipsip to tama tinim tivot. Pasa, ye to iŋgin di.
9 E enquanto ele ainda falava com eles, veio Raquel com as ovelhas de seu pai, porquanto ela as guardava.
10 Yakop ighita wagha Laban natu liva Rael toman sipsip toni, ve imundig ila pa ya taiŋ tonenen, induur yaam babaŋa ila saguan pa ya avo, ve itib ya pa sipsip ve tighun.
10 E aconteceu que, quando Jacó viu Raquel, a filha de Labão, irmão de sua mãe, e as ovelhas de Labão, irmão de sua mãe, Jacó se aproximou e removeu a pedra da boca do poço, e deu de beber ao rebanho de Labão, irmão de sua mãe.
11 Yakop lolo poia kat pa ighita livu. Tauto isavagi ve itaŋ tiina.
11 E Jacó beijou Raquel, e levantando a voz, chorou.
12 Ve ivotia tau pani ighaze: “You tonene siŋ to tamam! You tinaŋ Rebeka.” Rael ilooŋ saveeŋ tonene, ve rikia moghon ilaan ila peria to tama, ve ipaes pani.
12 E Jacó contou a Raquel que ele era irmão do pai dela, e que ele era filho de Rebeca; e ela correu e contou a seu pai.
13 Laban ilooŋ wagha Yakop varu, tovenen imundig ve ilaan ila ighaze ighita. Ila ivot toni, ve tini iza ve isavagi toman lolo poia. Ve ighami yesuru tila pa ruum. Ghoro Yakop ipaesia laghooŋ toni, ve Laban ilooŋa.
13 E aconteceu que, quando Labão ouviu as notícias de Jacó, filho de sua irmã, ele correu para encontrá-lo, e o abraçou, e o beijou, e o trouxe para sua casa. E ele contou a Labão todas estas coisas.
14 Yakop ipaes le isob, ve Laban isaav pani ighaze: “Onoon kat, ituru siŋ ee moghon.”
14 E Labão lhe disse: Certamente tu és meu osso e minha carne. E ficou com ele por um período de um mês.
15 Yakop ineep toman Laban irau kaiyo eez, ghoro Laban izi ve isaav pani ighaze: “Onoon, yom siŋ tiou kat. Eemoghon ugham uraat payou sorok, nene poia maau. Tovenen usaav ghazooŋa payou. Lolom pa nagham sa mbeb inim lem atia?”
15 E Labão disse a Jacó: Porque tu és meu irmão, deverias portanto servir-me por nada? Dize-me, qual será o teu salário?
16 Laban ndinatu liva ru. Olman iza Lea, ve muria iza Rael.
16 E Labão tinha duas filhas. O nome da mais velha era Lia, e o nome da mais nova era Raquel.
17 Lea nagho paghuna, ve paghuna kat maau. Ve Rael, ye paghuna kat.
17 Lia era de olhos ternos, mas Raquel era formosa e bem favorecida.
18 Yakop lolo pa Rael. Tovenen isaav pa Laban ighaze: “You naghaze navai natum liva Rael. Ighaze uyok payou, ghoro nagham uraat payom irau ndaman liim ve ru.”
18 E Jacó amou Raquel, e disse: Eu te servirei sete anos por Raquel, tua filha mais nova.
19 Laban ipamuul aliŋa ighaze: “You lolog pa nagham Rael pa ŋgeu ite paam maau. Ighaze nagham payom ve uvaii, nene poia kat. Tovenen uneep toman ghou ve ugham uraat.”
19 E Labão disse: É melhor que eu a dê a ti do que dá-la a outro homem; habita comigo.
20 Yakop igham uraat pa Laban irau ndaman liim ve ru, leso ivai Rael. Eemoghon ye ighita ndaman liim ve ru tonenen inimale sawa mala maau. Pasa, lolo pa Rael kat.
20 E Jacó serviu sete anos por Raquel; e estes lhe pareciam apenas poucos dias, por causa do amor que ele tinha por ela.
21 Ndaman liim ve ru tonenen isob, ghoro Yakop isaav pa Laban ighaze: “Sawa to yom ughuri payou, tauto napasobi wa. Ugham liva tonanan inim navaii!”
21 E Jacó disse a Labão: Dá-me minha esposa, pois os meus dias se cumpriram para que eu entre a ela.
22 Tovenen Laban igham ghanghaniiŋ tiina, ve ipoi tamtoghon tisob to ndug tonowen tinim tilup di pa ghanghaniiŋ to vaiuuŋ.
22 E Labão reuniu todos os homens do lugar, e fez um banquete.
23 Eemoghon mboŋ tonenen, ye igham kaarom ve ighur natu liva olman Lea ila to Yakop ve yesuru tigheen.
23 E aconteceu que, à tarde, ele tomou Lia, sua filha, e a levou a ele, e ele entrou nela.
24 Ve igham liva mbesooŋa toni eez, iza Silpa pa Lea, leso imbees pani.
24 E Labão deu sua serva Zilpa por serva a Lia, sua filha.
25 Mboŋmaagh, Yakop imundig ve mata izi le ighilaal Lea ighengheen izi dige! Tovenen ila isaav pa Laban: “Wai, ugham ŋgar tonene payou pasa? You nagham uraat payom leso navai Rael. Pughu vena to utombaan ghou?”
25 E aconteceu que, de manhã, eis que ela era Lia. E ele disse a Labão: O que é isto que tu me fizeste? Eu não te servi por Raquel? Por que então me enganaste?
26 Laban ipamuul aliŋa ighaze: “Maau. To muuŋ ve inim, tutuuŋ tiei ineep tovene: Liva muria irau ivai muuŋ pa liva olman maau.
26 E Labão disse: Não se deve fazer assim na nossa terra, dar a mais nova antes da primogênita.
27 Tovenen yom uneep le irau ghanghaniiŋ to Lea isob, ghoro naghur Rael paam ilat. Eemoghon yom irau ugham uraat payou irau ndaman liim ve ru muul.”
27 Cumpre a semana dela, e nós te daremos também esta pelo serviço com que tu servirás comigo ainda outros sete anos.
28 Yakop ilooŋ saveeŋ tonene, ve itaghoni moghon. Tovenen mboŋ liim ve ru to ghanghaniiŋ to vaiuuŋ tonenen, ye ineep toman Lea. Ghoro Laban ighur natu liva Rael paam ila toni.
28 E assim Jacó fez, e cumpriu a semana dela; e ele lhe deu também por mulher Raquel, sua filha.
29 Ve ighur liva mbesooŋa toni ite, iza Bila, ila to Rael, leso imbees pani.
29 E Labão deu sua serva Bila por serva a Raquel, sua filha.
30 Tovenen Yakop yesuru Rael tigheen paam. Yakop lolo pa Rael kat. Eemoghon Lea, Yakop lolo pani kat maau. Yakop ineep toman Laban, ve igham uraat pani irau ndaman liim ve ru muul.
30 E ele entrou também em Raquel, e ele também amou Raquel mais do que Lia, e serviu com ele ainda outros sete anos.
31 Yoova ighita Yakop lolo pa Lea kat maau. Tovenen iuul Lea le apo. Eemoghon Rael, ye uupa. Mbnp 11:30, 25:21
31 E quando o SENHOR viu que Lia era odiada, ele abriu seu ventre, mas Raquel era estéril.
32 Lea ipoop natu aidaba, ve isaav ighaze: “Yoova ighita pataŋani tiou, tauto igham leg natug tonene. Aazne, pale azuwag lolo payou kat.” Tovenen iwaat natu tonowen iza Ruben.
32 E Lia concebeu, e gerou um filho, e ela chamou o seu nome Rúben, pois ela disse: Certamente o SENHOR olhou para a minha aflição, por isso agora o meu marido me amará.
33 Tinepneep le Lea apo muul, ve ipoop natu tamoot ite. Tovenen isaav ighaze: “Yoova ilooŋ taŋiiz tiou, ve iwatag ighaze azuwag lolo ineep tiou kat sone. Tauto igham leg natug ite tonene.” Tovenen Lea iwaat natu tonowen iza Simeon.
33 E ela concebeu outra vez, e gerou um filho, e disse: Porque o SENHOR ouviu que eu era odiada, por isso ele me deu também este filho, e ela chamou o seu nome Simeão.
34 Tinepneep le Lea apo muul, ve ipoop natu tamoot ite inim tol pani. Tovenen isaav ighaze: “Aazne, pale azuwag lolo ineep tuŋia inim tiou. Pasa, napoop le ndinatu nditamoot tol wa.” Tauto iwaat natu tonowen iza Levi.
34 E ela concebeu outra vez, e gerou um filho. E disse: Agora, desta vez o meu marido se ajuntará a mim, porque lhe gerei três filhos, por isso seu nome foi chamado Levi.
35 Tinepneep le Lea apo muul, ve ipoop natu tamoot ite inim paaŋ. Tovenen isaav ighaze: “Aazne, you napait Yoova.” Tauto iwaat natu tonowen iza Yuda.
35 E ela concebeu outra vez, e gerou um filho. E ela disse: Agora eu louvarei ao SENHOR, por isso ela chamou o seu nome Judá, e parou de gerar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.