Atos 27
Maaron Saveeŋ Toni Patabuaŋ (TUC-O) vs NVI
1 Yes timbua saveeŋ pa tighur ghei niza waaŋ, leso niraav nila pa Itali. Tovenen tigham Paulus yesŋa tamtoghon pida to tineep tomani ila ruum to yabyabuuŋ lolo, ve tighur di tila daba eez nima, iza Yulius. Ye iŋgin ndaaba to Rom irau tamoot liim (100). Toman ndaaba toni, yes tineep ilooŋ ila ndaaba 600 to kinik tiina to Rom tau ndaaba toni.
1 Quando ficou decidido que navegaríamos para a Itália, Paulo e alguns outros presos foram entregues a um centurião chamado Júlio, que pertencia ao Regimento Imperial.
2 Waaŋ eez to ndug Adramitium ighaze iraav ila pa ndug pida to tineep taghon naari to Asia. Yei niza waaŋ tonowen, ghoro tiravia keel iza ve nivot. Aristarkus paam iza toman ghei. Ye to ndug Tesalonika to ineep izi taan suruvu to Masedonia.
2 Embarcamos num navio de Adramítio, que estava de partida para alguns lugares da província da Ásia, e saímos ao mar, estando conosco Aristarco, um macedônio de Tessalônica.
3 Mboŋ ndugizau, ve nighau nilooŋ ndug Sidon. Yulius igham poian Paulus, ve ipuli ila iŋgig ndita pida to tineep izi tonowe. Leso tiuuli pa aniiŋ ve mbeb pida. Mt 25:36; Mbaŋ 24:23, 28:16; Hib 10:24
3 No dia seguinte, ancoramos em Sidom; e Júlio, num gesto de bondade para com Paulo, permitiu-lhe que fosse ao encontro dos seus amigos, para que estes suprissem as suas necessidades.
4 Yei nipul Sidon ve niraav muul, eemoghon yaghur isoop ghei. Tovenen nimbuti looŋa, leso nipoon pa mutu Saiprus.
4 Quando partimos de lá, passamos ao norte de Chipre, porque os ventos nos eram contrários.
5 Nighau potla taghon naari to Silisia ve Pampilia, le malmalimai nila nilooŋ ndug Mira to ineep taan suruvu to Lisia.
5 Tendo atravessado o mar aberto ao longo da Cilícia e da Panfília, ancoramos em Mirra, na Lícia.
6 Nilooŋ tonowe, ve Yulius to daba to yes ndaaba, ighita waaŋ eez to ndug Aleksandria to ighaze iraav ila pa Itali. Tovenen isakia ghei nivool nila pa waaŋ tonowen.
6 Ali, o centurião encontrou um navio alexandrino que estava de partida para a Itália e nele nos fez embarcar.
7 Yei nivot, ve yaghur irab pa naghomai inim. Tovenen irau nighau rikia maau. Yes uraata to waaŋ tigham uraat ariaŋa, ve nighau poipoi irau mboŋ pida le nila nigharau ndug Nidus. Eemoghon yaghur isoop ghei kat le irau nighau deŋia muul maau. Tovenen titoor waaŋ, ve naghomai iŋgal mutu Krit, leso nipoon pa yaghur. Nighau nila le nigharau ŋorŋoor eez to Krit, iza Salmone.
7 Navegamos vagarosamente por muitos dias e tivemos dificuldade para chegar a Cnido. Não sendo possível prosseguir em nossa rota, devido aos ventos contrários, navegamos ao sul de Creta, defronte a Salmona.
8 Yes uraata to waaŋ tigham uraat ariaŋa le nipalib ghei pa ŋorŋoor, ghoro nighau poipoi taghon mutu dige, le nila nilooŋ ndug kainaŋen eez, iza ‘Lambu Poia.’ Ineep igharau ndug tiina Lasea.
8 Costeamos a ilha com dificuldade e chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto da cidade de Laséia.
9 Raveeŋ tiei to niraav ninim, nene igham sawa mala. Sawa to nilooŋ lambu tonowen, sawa to yes Yuda tiŋgun taudi pa ghaniiŋ aniiŋ,
9 Tínhamos perdido muito tempo, e agora a navegação se tornara perigosa, pois já havia passado o Jejum. Por isso Paulo os advertiu:
10 “Ndiran tiou, alooŋ. You naghita naghaze iit irau tapatum ghiit. Ighaze taraav muul, nene pale tandeeŋ pataŋani tiina ila te pogho. Pale waaŋ imbiriis, ve mburuguuŋ tisob tilaledi, ve iit paam pale tasob tamatmaat.”
10 "Senhores, vejo que a nossa viagem será desastrosa e acarretará grande prejuízo para o navio, para a carga e também para as nossas vidas".
11 Eemoghon daba to yes ndaaba ighur ila Paulus aliŋa maau. Ye itaghon ŋgar to waaŋ tama ve ŋgeu to ighamgham pooz pa waaŋ.
11 Mas o centurião, em vez de ouvir o que Paulo falava, seguiu o conselho do piloto e do dono do navio.
12 Yei nigham ŋgar nighaze sawa to yaghur tiina imundig, lambu tonowen pale poia pa potiiŋ maau. Tovenen yes ival tiyok tighaze nisakia ghaoŋ muul nila nilib pa lambu ite to ineep ila pa daudau, iza Finiks. Leso nipot tonowe, ve nisaŋan yaghur itoora, ghoro niraav muul. Pasa, lambu tonowen poia pa potiiŋ.
12 Visto que o porto não era próprio para passar o inverno, a maioria decidiu que deveríamos continuar navegando, com a esperança de alcançar Fenice e ali passar o inverno. Este era um porto de Creta, que dava para sudoeste e noroeste.
13 Nineep tonowe le daudau suru inim. Tovenen yes uraata to waaŋ tighaze pa sawa poia pa raveeŋ. Yes tiyou badewaaŋ iza, ghoro tiravia keel iza, ve nivot. Yei nighaughau taghon taan nila,
13 Começando a soprar suavemente o vento sul, eles pensaram que haviam obtido o que desejavam; por isso levantaram âncoras e foram navegando ao longo da costa de Creta.
14 le mala maau ve kagu imundig toman tapiri, ve imalaaŋ pa mutu inim, le izeev keel.
14 Pouco tempo depois, desencadeou-se da ilha um vento muito forte, chamado Nordeste.
15 Tovenen uraata to waaŋ titoova pa titoor waaŋ nagho, leso nimbul nilooŋ nila. Eemoghon tiraua maau. Tovenen tipul waaŋ ve ighau itaghon yaghur.
15 O navio foi arrastado pela tempestade, sem poder resistir ao vento; assim, cessamos as manobras e ficamos à deriva.
16 Nighau nila le nipoon pa mutu kainaŋen eez muri, iza Kauda. Ghoro nigham uraat ariaŋa pa youŋ waaŋ kainaŋen to niweua ne inim igharau waaŋ tiina dige.
16 Passando ao sul de uma pequena ilha chamada Clauda, foi com dificuldade que conseguimos recolher o barco salva-vidas.
17 Waaŋ kainaŋen inim ipaak, ghoro niyoui iza, ve yes uraata to waaŋ tikaui ila waaŋ tiina le tuŋia. Le isob, ghoro tigham uraat pa waaŋ tiina. Tigham ravraav pida ve tikau luvutin waaŋ pani, ve tiliika le tuŋia. Leso ipalot waaŋ. Yes timatughez pa yaghur iviviir di tila, ghoro tizala maghat tiina to ineep igharau Aprika, iza Sirti. Tovenen tirab keel izi, ve titug mbeb pida tizila te lolo, leso tikis waaŋ ve nighau poipoi.
17 Levantando-o, lançaram mão de todos os meios para reforçar o navio com cordas; e temendo que ele encalhasse nos bancos de areia de Sirte, baixaram as velas e deixaram o navio à deriva.
18 Ndug isami le isami kat, ve dibom iroŋgot waaŋ ila inim. Tovenen ndugizau, ghoro tisuruuv mburuguuŋ pida tila pa te.
18 No dia seguinte, sendo violentamente castigados pela tempestade, começaram a lançar fora a carga.
19 Mboŋ ndugizau muul, ghoro matughezaaŋ tiina igham yes uraata to waaŋ le tisaŋeeŋ kat. Tovenen nimadi ila pa mbeb pida to waaŋ paam, ve tisuruuv di tila pa te.
19 No terceiro dia, lançaram fora, com as próprias mãos, a armação do navio.
20 Yei nineep te pogho sawa mala ve nimomoghan. Mboŋ ve ndag, ndug isami kat le irau nighita ndag ve pitum maau. Ve dibom irab katin ghei. Tovenen nigham ŋgar nighaze yei irau nineep maau. Pale nisob nilalemai.
20 Não aparecendo nem sol nem estrelas por muitos dias, e continuando a abater-se sobre nós grande tempestade, finalmente perdemos toda a esperança de salvamento.
21 Sawa mala tonenen, tamtoghon tighan aniiŋ maau. Tovenen Paulus imundig iyoon ila lolodi, ve isaav padi ighaze: “Yam ndiran tiou, inimale alooŋ saveeŋ tiou ve tapul Krit maau, tone pataŋani tonene irau ivot pait maau, ve mburuguuŋ toit eta ilale maau.
21 Visto que os homens tinham passado muito tempo sem comer, Paulo levantou-se diante deles e disse: "Os senhores deviam ter aceitado o meu conselho de não partir de Creta, pois assim teriam evitado este dano e prejuízo.
22 Eemoghon tambaŋa paam. You naghaze napalot gham tovene: Yam amatughez malep. Pasa, toit eta irau ilale maau. Waaŋ moghon to pale imbiriis.
22 Mas agora recomendo-lhes que tenham coragem, pois nenhum de vocês perderá a vida; apenas o navio será destruído.
23 Pasa, noor mboŋ, Maaron tiou to nambesmbees pani ne, imbaaŋ aŋela toni eez inim iyoon izi digeg, ve isaav payou ighaze:
23 Pois ontem à noite apareceu-me um anjo do Deus a quem pertenço e a quem adoro, dizendo-me:
24 ‘Paulus, umatughez malep. Yom pale ula uvot to kinik tiina to Rom itaghon Maaron ŋgar toni. Ve Maaron ilooŋ suŋuuŋ tiom wa. Tovenen ye pale mata pa yes to yamŋa araav ne, leso todi eta ilale sob.”
24 ‘Paulo, não tenha medo. É preciso que você compareça perante César; Deus, por sua graça, deu-lhe as vidas de todos os que estão navegando com você’.
25 Ghoro Paulus iseeŋ saveeŋ toni muul ighaze: “Tovenen you nasaav payam: Amatughez malep. Lolomim poia. Pasa, you naghur ila to Maaron naghaze mbeb pale ivot inimale ye isavia payou.
25 Assim, tenham ânimo, senhores! Creio em Deus que acontecerá do modo como me foi dito.
26 Eemoghon iit pale tazala maghat to mutu eta.”
26 Devemos ser arrastados para alguma ilha".
27 Mboŋ inim saaŋgul ve paaŋ, ve yaghur iviviir ghei ve nimomoghan ila mazovan to Te Mediterenian. Mboŋ anoŋa, ghoro yes uraata to waaŋ tighilaal tighaze nigharau taan wa.
27 Na décima quarta noite, ainda estávamos sendo levados de um lado para outro no mar Adriático, quando, por volta da meia-noite, os marinheiros imaginaram que estávamos próximos da terra.
28 Tovenen tigham ravraav to tovaaŋ maghat ve titugi izila, ve tighita soso to te pogho ve izila tuŋia ila magargaar, nene irau 40 mita. Nimomoghan nila, ghoro titoova muul, ve tighita maghat iza inim irau 30 mita wa.
28 Lançando a sonda, verificaram que a profundidade era de trinta e sete metros; pouco tempo depois, lançaram novamente a sonda e encontraram vinte e sete metros.
29 Yes timatughez tighaze waaŋ pale izala yaam tintina to tineep ila te lolo. Tovenen tila waaŋ mbole, ve tinduur badewaaŋ tintina paaŋ tizila te. Leso tikis waaŋ ve ipot tuŋia tonowe. Ve tipasul tighaze rikia ve ndugizau.
29 Temendo que fôssemos jogados contra as pedras, lançaram quatro âncoras da popa e faziam preces para que amanhecesse o dia.
30 Yes uraata to waaŋ tikaal ataam tighaze tipul waaŋ ve tighau. Tovenen tila waaŋ nagho, ve titoom pa tipiyaav badewaaŋ. Ve maau. Tizugua waaŋ kainaŋen, ve titugi izila te, leso tiza ve tighau.
30 Tentando escapar do navio, os marinheiros baixaram o barco salva-vidas ao mar, a pretexto de lançar âncoras da proa.
31 Eemoghon Paulus ighita di, ve ighilaal ŋgar todi. Tovenen isaav pa yes ndaaba toman daba todi ighaze: “Aghita ghiit wa? Ighaze yes uraata to waaŋ tonowen tipul ghiit ve tighau, tiam eta irau poia maau. Pale asob amatmaat.”
31 Então Paulo disse ao centurião e aos soldados: "Se estes homens não ficarem no navio, vocês não poderão salvar-se".
32 Tovenen yes ndaaba tila timbut motin ravraav pa waaŋ kainaŋen ve itap izila te, ve imoghan ilale.
32 Com isso os soldados cortaram as cordas que prendiam o barco salva-vidas e o deixaram cair.
33 Mboŋmaagh, ndoromromaaŋa sone, ve Paulus ipalot di ighaze tighan aniiŋ, ghoro poia. Ye isaav padi ighaze: “Aghita. Iit taneep ila pataŋani tonene lolo, ve matughezaaŋ igham gham le aneep toman apomim ŋginiŋa irau mboŋ saaŋgul ve paaŋ wa.
33 Pouco antes do amanhecer, Paulo insistia que todos se alimentassem, dizendo: "Hoje faz catorze dias que vocês têm estado em vigília constante, sem nada comer.
34 You naghaze napalot gham. Agham aniiŋ ve aghan, leso ipalot gham ve amaat ila pataŋani tonene lolo sob. Agham ŋgar naol malep. Pasa, tiam eta irau igham samia maau. Iit tasob pale popoiaad moghon.”
34 Agora eu os aconselho a comerem algo, pois só assim poderão sobreviver. Nenhum de vocês perderá um fio de cabelo sequer".
35 Isavsaav padi le isob, ghoro igham mberet, ipait Maaron pani ila ival tiina matadi, ve iteev suruvu, ve ighan. Mt 15:36
35 Tendo dito isso, tomou pão e deu graças a Deus diante de todos. Então o partiu e começou a comer.
36 Ival tiina tighita Paulus ighan, tauto ipalot di ve anadi tighan paam.
36 Todos se reanimaram e também comeram algo.
37 Yei to nineep ila waaŋ ne, yei irau 276.
37 Estavam a bordo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Mburuguuŋ tiina to waaŋ, nene wit moghon. Tovenen tisob tighan le apodi isuŋ, ghoro tila tisuruuv wit isob izila pa te. Leso waaŋ pokia, ve imoghan ilooŋ ila pa taan.
38 Depois de terem comido até ficarem satisfeitos, aliviaram o peso do navio, atirando todo o trigo ao mar.
39 Ndugizau, ghoro yes uraata to waaŋ matadi ilooŋ ila le tighita naari. Eemoghon tighilaal ndug maau. Ve tighita giluuŋ eez to magargaara poia. Tovenen tigham ŋgar tighaze titoor waaŋ, leso nighau deŋia nilooŋ nila tuŋia ila papi tonowen.
39 Quando amanheceu não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia, para onde decidiram conduzir o navio, se fosse possível.
40 Yes timundig ve timbut motmotin ravraav pa badewaaŋ tisob to tikis waaŋ, ve titap tizi. Ve tipool ravraav pa waaŋ pooza ru, ve tizeev di tizila te. Ghoro tiravia keel tiina iza, ve yaghur izeeva, ve niraav niŋarua lambu tonowen nilooŋ nila.
40 Cortando as âncoras, deixaram-nas no mar, desatando ao mesmo tempo as cordas que prendiam os lemes. Então, alçando a vela da proa ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Nighaughau nila le waaŋ nagho korokia izala maghat, ve mbole moghon to kalkalia. Tauto dibom irabi irabi le imbiriis. 2Kor 11:25
41 Mas o navio encalhou num banco de areia, onde tocou o fundo. A proa encravou-se e ficou imóvel, e a popa foi quebrada pela violência das ondas.
42 Ndiran pida to yeiŋa niraav, yes ndaaba tikis di pa tighur di tila daba to gavman nimadi. Yes ndaaba timatughez tighaze ndiran tonowen pale tiwai tilooŋ tila taan, ghoro tighau tila. Tovenen timundig, ve tighaze tirab di tisob timatmaat.
42 Os soldados resolveram matar os presos para impedir que algum deles fugisse, jogando-se ao mar.
43 Eemoghon daba to yes ndaaba ighaze iuul Paulus, leso imaat sob. Tovenen iŋgalsekin ndaaba toni ighaze tigham ŋgar tovene malep. Ghoro isaav pa yes to tiwatag waeŋ ighaze: “Yam ayatov gham muuŋ azila, ve awai alooŋ ala.”
43 Mas o centurião queria poupar a vida de Paulo e os impediu de executar o plano. Então ordenou aos que sabiam nadar que se lançassem primeiro ao mar em direção à terra.
44 Ve yes to tiwatag waeŋ maau, ye isaav padi ighaze tighita ledi ndiu, ma waaŋ pida pida, ghoro tikis di ve tiwai pani tilooŋ tila pa naari. Yei nigham tovene, tauto nisob nilooŋ nila naari. Eta igham samia maau.
44 Os outros teriam que salvar-se em tábuas ou em pedaços do navio. Dessa forma, todos chegaram a salvo em terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.