Atos 23
Maaron Saveeŋ Toni Patabuaŋ (TUC-O) vs NAA
1 Paulus mata deŋia pa yes daba to tineep ila lupuuŋ tonowen, ve isaav padi ighaze: “Yam toŋvetaz, you nayamaan taug naghaze to muuŋ ve inim aazne, laghooŋ tiou, you nataghon ŋgar ŋgalaaŋa moghon ila Maaron mata.” Mbaŋ 24:16; 2Kor 1:12; 2Tim 1:3
1 Paulo, fixando os olhos no Sinédrio, disse: — Meus irmãos, tenho vivido até o dia de hoje com a consciência limpa diante de Deus.
2 Daba to watooŋrau, iza Ananias, ilooŋ saveeŋ tonene, ve isaav pa yes to tiyoon tigharau Paulus, ve tipambar Paulus avo. Yo 18:22+
2 Mas Ananias, o sumo sacerdote, mandou aos que estavam perto de Paulo que lhe batessem na boca.
3 Tovenen Paulus isaav pani ighaze: “Yom, Maaron pale irab ghom paam! Yom unumale didiiŋ mbuuza to tikumi pa ko, leso tamtoghon tighita tighaze poia. Mbolem izi tonanan pa uŋgabiiz ghou itaghon tutuuŋ toit. Eemoghon taum umalaaŋ pa tutuuŋ wa. Pasa, usaav padi ve tipambar sorokin ghou.” Lo 25:1+; Mt 23:27+
3 Então Paulo lhe disse: — Deus há de ferir você, parede branqueada! Você está aí sentado para me julgar de acordo com a Lei e, contra a Lei, ordena que eu seja agredido?
4 Tamtoghon pida to tiyoon tigharau Paulus, tisaav pani tighaze: “Wai, daba to watooŋrau, ye uraata to Maaron. Vena to uroron pani maau, ve uvelegi?”
4 Os que estavam ali perguntaram a Paulo: — Você está insultando o sumo sacerdote de Deus?
5 Paulus ipamuul aliŋadi ighaze: “Yam toŋvetaz, you naghilaala naghaze ye daba to watooŋrau maau. Inimale naghilaala, tone irau napiyaav saveeŋ tovene pani maau. Pasa, Maaron aliŋa to timbooda, isaav ighaze:
5 Paulo respondeu: — Eu não sabia, irmãos, que ele é sumo sacerdote. Porque está escrito: “Não fale mal de uma autoridade do seu povo.”
6 Paulus iwatag: Yes to tineep ila lupuuŋ tonenen, pida nene yes Sadusi, ve pida nene ndiran tutuuŋa. Tovenen isaav padi toman aliŋa tiina ighaze: “Yam toŋvetaz, alooŋ. You tonene, ŋgeu tutuuŋa eez paam. Ve tamaŋ yesuru tinaŋ, ve nditimbug paam, yes ndiran tutuuŋa. You naghur matag pa mundigiiŋ to yes mateeŋa, tauto aazne tipayoon ghou pa savsaveeŋ.” Mbaŋ 24:21, 26:5+; Pil 3:5
6 Como Paulo sabia que uma parte do Sinédrio se compunha de saduceus e outra, de fariseus, exclamou: — Irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseus. Estou sendo julgado por causa da esperança e da ressurreição dos mortos!
7 — ausente —
7 Ditas estas palavras, começou uma grande discussão entre fariseus e saduceus, e o Sinédrio se dividiu.
8 — ausente —
8 Pois os saduceus dizem que não há ressurreição, nem anjo, nem espírito, ao passo que os fariseus admitem todas essas coisas.
9 Tovenen oroor tiina imundig, ve tiwazoran di ila ila le tamtoghon ŋgara pida to yes ndiran tutuuŋa timundig tiyoon, ve tisaav ariaŋa tighaze: “Yei nighita nighaze ŋgeu tonene, ye igham sosor eta maau. Takankaan. Avaat avuvu eta, ma aŋela eta isavsaav pani.”
9 Houve, pois, muita gritaria no Sinédrio. E, levantando-se alguns escribas que eram do partido dos fariseus, discutiam, dizendo: — Não achamos neste homem mal algum. E se, de fato, algum espírito ou anjo falou com ele?
10 Daba to iŋgin ndaaba tisob to Rom, ighita saveeŋ todi iparab kat. Tovenen imatughez: Ighaze tiwasasaron Paulus ila inim, nene pale tireepa ve imaat. Tovenen isaav pa ndaaba toni, ve tila tiŋguaaz Paulus ighau pa yes daba tonenen, ve tighami tilooŋ tila ruum todi lolo muul.
10 Como a discussão ficava cada vez mais intensa, o comandante, temendo que Paulo fosse despedaçado por eles, mandou descer a guarda para que o retirassem dali e o levassem para a fortaleza.
11 Mboŋ tonenen, Tiina toit Yesu ivot to Paulus, ve iyoon igharaui, ve isaav pani ighaze: “Paulus, umatughez malep. Uyoon ariaŋa. Pasa, varug to uvotia izi Yerusalem, yom pale uvotia izi Rom paam.” Mbaŋ 18:9, 27:23+
11 Na noite seguinte, o Senhor, pondo-se ao lado de Paulo, disse:
12 Tineep le ndugizau, ghoro Yuda pida tilup di, ve tikaal ataam pa tirab Paulus imaat. Yes timbua saveeŋ ariaŋa ila Maaron mata tighaze yes irau tighan aniiŋ maau, ve tighun ya maau, le irau tirab Paulus imaat.
12 Quando amanheceu, os judeus se reuniram e juraram que não haviam de comer, nem beber, enquanto não matassem Paulo.
13 Ndiran to timbua saveeŋ pa rabuuŋ Paulus, yes irau tamoot ru avua.
13 Eram mais de quarenta os que se envolveram nessa conspiração.
14 Tovenen timundig tila to yes daba to watooŋrau ve yes ŋginiiŋa, ve tipaesia ŋgar todi padi tighaze: “Yei tonene nimbua saveeŋ ariaŋa ila Maaron mata wa. Nighaze aazne ve ila, avomai irau itut aniiŋ eta maau, le irau nirab Paulus imaat.
14 Estes foram falar com os principais sacerdotes e os anciãos e disseram: — Juramos, sob pena de maldição, não comer coisa alguma, enquanto não matarmos Paulo.
15 Tovenen yamŋa daba toit pida ala to daba to iŋgin yes ndaaba to Rom, ve atombaana tovene aghaze: ‘Yei nighaze ugham Paulus izi inim tiei. Leso nighason poiani pa saveeŋ toni pughu, ve nighazooŋ pani kat.’ Yam agham tovene, ve yei pale nisaŋani izi ataam luvuŋa. Sawa to inim peria tiei, ghoro nirabi imaat. Leso ilat ivot tiam sob.”
15 Por isso, agora, juntamente com o Sinédrio, mandem um recado ao comandante para que ele o apresente a vocês, sob o pretexto de que desejam investigar mais acuradamente o caso dele; e nós, antes que ele chegue, estaremos prontos para matá-lo.
16 Eemoghon Paulus wagha taliŋa irab saveeŋ mbuaaŋ todi tonowen. Tovenen ila ivot ruum to yes ndaaba, ve ilooŋ ila ighita wagha, ve ipaesia saveeŋ tonenen pani.
16 Mas o filho da irmã de Paulo, tendo ouvido a respeito da trama, foi, entrou na fortaleza e contou tudo a Paulo.
17 Paulus ilooŋ saveeŋ toni, ve imbaaŋ ila pa daba eez to yes ndaaba inim, ve isaav pani ighaze: “Ugham pain tonene ila to daba tiam to iŋgin yam ndaaba asob. Pasa, ye le saveeŋ ris pani.”
17 Então este, chamando um dos centuriões, disse: — Leve este rapaz ao comandante, porque tem algo a dizer.
18 Tovenen daba tonowen igham Paulus wagha ila to daba toni, ve isaav pani ighaze: “Paulus to nikisi inepneep toman ghei ne, imbaaŋ payou, tauto nala toni. Ve ighason ghou ighaze nagham pain tonene inim ighita ghom. Pasa, ye le saveeŋ ris payom.”
18 O centurião levou o rapaz ao comandante e disse: — O prisioneiro Paulo me chamou e pediu que eu trouxesse à sua presença este rapaz, pois tem algo a dizer ao senhor.
19 Tovenen daba toni ikis Paulus wagha nima, ve yesuru tila dige, ghoro ighasoni ighaze: “Yo, sa saveeŋ to ughaze usavia payou ne?”
19 O comandante pegou o rapaz pela mão e, levando-o para um lado, perguntou-lhe: — O que você tem para me dizer?
20 Paulus wagha isaav pani ighaze: “Yes Yuda timbua saveeŋ tighaze tinim tighason ghom, leso bozo, ghoro ugham Paulus, ve yamru azila pa daba to yes Yuda lupuuŋ todi. Sawa to tinim, yes pale tigham kaarom payom tighaze ye tau irau ila todi, leso tighason poiani pa saveeŋ toni ve tighazooŋ pa pughu.
20 Ele respondeu: — Os judeus decidiram pedir ao senhor que, amanhã, apresente Paulo ao Sinédrio, sob o pretexto de que desejam fazer uma investigação mais acurada a respeito dele.
21 Eemoghon ulooŋ di malep. Pasa, tamtoghon todi irau tamoot ru avua pale tisaŋan pa rabuuŋi izi ataam luvuŋa. Yes timbua saveeŋ ariaŋa ila Maaron mata tighaze yes irau tighan aniiŋ maau, ve tighun ya maau, le irau tirab Paulus imaat. Yes tighurghur matadi payom ve tisasaŋan. Ighaze ulooŋ di, nene pale tigham ŋgar tonenen.”
21 Não se deixe persuadir, porque mais de quarenta deles armaram uma emboscada. Fizeram um pacto de, sob pena de maldição, não comer, nem beber, enquanto não matarem Paulo; e agora estão prontos, esperando que o senhor prometa atender o pedido deles.
22 Daba tonenen ilooŋ saveeŋ toni, ve iŋgalsekini ighaze: “Saveeŋ to yom usavia payou ne, upaesia pa ŋgeu ite paam malep.” Isavsaav pani le isob, ghoro ipuli ila.
22 Então o comandante despediu o rapaz, recomendando-lhe que não dissesse a ninguém ter lhe trazido estas informações.
23 — ausente —
23 Chamando dois centuriões, ordenou: — Tenham de prontidão duzentos soldados, setenta cavaleiros e duzentos lanceiros para irem até Cesareia a partir das nove horas da noite.
24 — ausente —
24 Preparem também animais para fazer Paulo montar e levem-no com segurança ao governador Félix.
25 Isavsaav toman di le isob, ghoro imbood paesiiŋ ila rau tovene:
25 O comandante escreveu uma carta nestes termos:
26 “O gavana Feliks, tiina tiou. You Klodias Lisius nagham ndag poia payom.
26 “Cláudio Lísias ao excelentíssimo governador Félix. Saudações.
27 “Ŋgeu to ilat ne, yes Yuda tikisi ve rismoghon tone tirabi imaat. Eemoghon you nalooŋ tighaze ye to Rom, tovenen nala toman ndaaba tiou, ve nigham mulini ve niŋguaaza padi. Mbaŋ 21:30+
27 Este homem foi preso pelos judeus e estava prestes a ser morto por eles, quando eu, sobrevindo com a guarda, o livrei, por saber que ele era romano.
28 You naghaze nawatag: Ye igham sa ŋgar to Yuda tighita tighaze isosor. Tovenen naghami ila, ve napayoonda ila daba to yes Yuda matadi.
28 Querendo certificar-me do motivo por que o acusavam, levei-o ao Sinédrio deles.
29 You naneep, ve nalooŋ saveeŋ todi iparab ila inim, ve naghita naghaze ye igham sosor tiina eta irau to taghuri ilooŋ ila ruum to yabyabuuŋ, ma tarabi imaat ne maau. Yes tiwazoran di pa taudi tutuuŋ todi moghon. Lu 23:14+; Mbaŋ 18:14+, 25:25, 26:31
29 Descobri que ele era acusado de coisas referentes à lei que os rege, mas nada que justificasse morte ou mesmo prisão.
30 Muri ghoro, tipaes payou tighaze Yuda pida tigham lilini tighaze tirabi imaat. Tauto rikia moghon napaghaua ilat. Leso anam utiir saveeŋ toni. Ve nasaav pa yes to tighaze tipayoonda pa savsaveeŋ naghaze tizilat tiom tonanan, ghoro tivotia sosor toni ila matam. Yo, saveeŋ tiou, tauto inim imuul sualen. Uneep toman lolom poia.”
30 Sendo eu informado de que ia haver uma emboscada contra o homem, tratei de enviá-lo imediatamente ao senhor, intimando também os acusadores a irem dizer, na sua presença, o que eles têm contra ele. Passe bem.”
31 Tovenen mboŋ tonenen, yes ndaaba titaghon saveeŋ to tiina todi, ve tigham Paulus ve yesŋa tila tivot ndug Antipatris.
31 Então os soldados, conforme lhes foi ordenado, pegaram Paulo e, durante a noite, o conduziram até Antipátride.
32 Tineep tonowe le ndugizau, ghoro yes ndaaba to tilaagh taan, timuul tila pa inadi to Yerusalem we.
32 No dia seguinte, voltaram para a fortaleza, tendo deixado os cavaleiros encarregados de seguir viagem com ele.
33 Ve yes to tilaan pa hos, tigham Paulus ve malmalidi tila tivot ndug Sisarea. Tila peria, ghoro tizuzuun rau to Klodias ila to gavana Feliks, ve tighur Paulus ila nima.
33 Quando estes chegaram a Cesareia, entregaram a carta ao governador e também lhe apresentaram Paulo.
34 Feliks iwaat rau to Klodias imbooda le isob, ghoro ighason Paulus ighaze: “Ndug tiom ineep taan suruvu sine?”
34 Lida a carta, o governador perguntou de que província Paulo era. E, quando soube que era da Cilícia,
35 Feliks isaav pani ighaze: “Poia. Uneep le yes to tighaze tipayoon ghom pa savsaveeŋ tinim tivot, ghoro nalooŋ saveeŋ tiam.” Ghoro isaav pa ndaaba pida ighaze tigham Paulus tila ruum tiina to muuŋ Erod ireii, ve tiŋgini tonowe.
35 disse: — Ouvirei você quando chegarem os seus acusadores. E mandou que ele ficasse preso no Pretório de Herodes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.