Marcos 7
Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs VC
1 Ǝddewan Farisaytan ɣur Ɣaysa əntanay d arat daɣ musanan n Ǝttawret a d-əgmadnen Yerusalam.
1 Os fariseus e alguns dos escribas vindos de Jerusalém tinham sereunido em torno dele.
2 Ǝnayan arat daɣ nəttulab ən Ɣaysa tattin əs fassan əmmidasnen, almaɣna wər nərrud.
2 E perceberam que alguns dos seus discípulos comiam o pão com as mãos impuras, isto é, sem as lavar.
3 Ǝnta Farisaytan əd Kəl-Ǝlyəhud kul wər təttin iket wər əššoradan ifassan-nasan har təɣəmmar, imos awen alɣadat ən marawan-nasan.
3 {Com efeito, os fariseus e todos os judeus, apegando-se à tradição dos antigos, não comem sem lavar cuidadosamente as mãos;
4 Wər təttin deɣ as d-əgmadan assamanay n aytedan, iket wər əzzəzdagan. Ǝttâfan deɣ šiyyad alɣadaten aggotnen, ǝmosnen əzəzdəg ən kassan, əd təkan, əd təɣeren əd təssuwen šin daɣ tattin.
4 e, quando voltam do mercado, não comem sem ter feito abluções. E há muitos outros costumes que observam por tradição, como lavar os copos, os jarros e os pratos de metal.}
5 Adi a fəl əssəstanan Farisaytan ǝd musanan n Ǝttawret Ɣaysa, ənnan-as: «Mafǝl wər əlkeman nəttulab-nak y alɣadaten ən marawan-nana, tattan əs fassan əmmidasnen?»
5 Os fariseus e os escribas perguntaram-lhe: Por que não andam os teus discípulos conforme a tradição dos antigos, mas comem o pão com as mãos impuras?
6 Inn-asan Ɣaysa: «Ǝlmunafiqan! Tidət a imos awa sər-wan inna ənnəbi Isayas s ǝmmǝk was itiwaktab as: "Tamattay ta, ilǝs ɣas as di-təssəɣmar, mišan iwallan-nasan ǝggugan-i wǝllen.
6 Jesus disse-lhes: Isaías com muita razão profetizou de vós, hipócritas, quando escreveu: Este povo honra-me com os lábios, mas o seu coração está longe de mim.
7 Ǝlɣibada wa di-taggin, ibbinnan, fǝlas wǝr sǝsǝɣrin ar alwajiban a d-ǝnzaman aytedan daɣ ɣafawan-nasan."
7 Em vão, pois, me cultuam, porque ensinam doutrinas e preceitos humanos {29,13}.
8 Ǝmmək en da a təgam kawanay da, toyyam alwajiban ən Məššina, təlkamam y alɣadaten n aytedan.»
8 Deixando o mandamento de Deus, vos apegais à tradição dos homens.
9 Inn-asan Ɣaysa deɣ: «Šiyyit tolâɣat a təgam y alwajiban ən Məššina, fǝl lǝkkum y alɣadaten-nawan!
9 E Jesus acrescentou: Na realidade, invalidais o mandamento de Deus para estabelecer a vossa tradição.
10 Wərgeɣ ənnəbi Musa a inna: "Səɣmər abba-nak d anna-nak" inna deɣ: "Awedan wa išaffaraššen abba-net, madeɣ anna-net, wǝdi a daɣ-as tǝwǝkkǝsan man."»
10 Pois Moisés disse: Honra teu pai e tua mãe; e: Todo aquele que amaldiçoar pai ou mãe seja morto.
11 — ausente —
11 Vós, porém, dizeis: Se alguém disser ao pai ou à mãe: Qualquer coisa que de minha parte te pudesse ser útil é corban, isto é, oferta,
12 — ausente —
12 e já não lhe deixais fazer coisa alguma a favor de seu pai ou de sua mãe,
13 Təməwit tədi da as təgam alɣadat-nawan daɣ adag n Awal ən Məššina, təsasaɣrim-tat i bararan-nawan. Tətaggim deɣ wiyyad aratan aggotnen šilat n adi.»
13 anulando a palavra de Deus por vossa tradição que vós vos transmitistes. E fazeis ainda muitas coisas semelhantes.
14 As iga Ɣaysa batu ten i Farisaytan ǝd musanan n Ǝttawret, iɣra tamattay, inn-as: «Səsəmat-i ketnawan, tagrim awa dawan-z-anna da.
14 Tendo chamado de novo a turba, dizia-lhes: Ouvi-me todos, e entendei.
15 Wər t-illa arat itaggazan taɣəssa n aggadəm, ifrâgan əsəmmədəs-net. Kalar awa t-id-igammadan a tat-isamadasan.
15 Nada há fora do homem que, entrando nele, o possa manchar; mas o que sai do homem, isso é que mancha o homem.
16 Wa isallan, aslet!»
16 {bom entendedor meia palavra basta.}
17 As imməzzay Ɣaysa əd tamattay, iggaz ehan, əssəstanan-tu nəttulab-net d almaɣna n iggi wa iga den.
17 Quando deixou o povo e entrou em casa, os seus discípulos perguntaram-lhe acerca da parábola.
18 Inn-asan: «Awa zaɣnin kawanay da, wər təlem əgərri? Wər təgrem as, wər t-illa arat itaggazan taɣəssa n aggadəm ifrâgan əsəmmədəs-net,
18 Respondeu-lhes: Sois também vós assim ignorantes? Não compreendeis que tudo o que de fora entra no homem não o pode tornar impuro,
19 fəlas wərgeɣ əwəl-net a itaggaz. Kalar tadist-net a itaggaz, dǝffǝr adi inɣǝl-in daɣ əsuf.» Ǝmmək wa da as issəxlal Ɣaysa imensewan kul.
19 porque não lhe entra no coração, mas vai ao ventre e dali segue sua lei natural? Assim ele declarava puros todos os alimentos. E acrescentava:
20 Inn-asan deɣ: «Awa d-igammadan əwəl n aggadəm, ənta a t-isamadasan,
20 Ora, o que sai do homem, isso é que mancha o homem.
21 fəlas əwəl n aggadəm a du-gammadnat arak ənnəyaten a tu-tawaynen s igi ən tədoden madeɣ igi ən meddan əd šikra, d igi ən man,
21 Porque é do interior do coração dos homens que procedem os maus pensamentos: devassidões, roubos, assassinatos,
22 d igi n ǝzzǝna, ǝd tara n ǝddǝnet, əd tišit n amaksan, əd təkaddilt, d igi n aratan win ogarnen taxxaramt, əd manjaɣ, əd šizmit, d ədkul ən man, əd təmətəkwǝyen kul šin iba ən təla n almaɣna.
22 adultérios, cobiças, perversidades, fraudes, desonestidade, inveja, difamação, orgulho e insensatez.
23 Aratan win di labasnen kul əwəl n aggadəm a du-gammadan, amaran əntanay a tu-samadasnen.»
23 Todos estes vícios procedem de dentro e tornam impuro o homem.
24 Ifal Ɣaysa edag wen ikka amaḍal ən Tir. Os-in ɣas iggaz ehan iyyan, fəlas wər ira a fall-as tagu masnat; mišan indar-as ad aqqam wər fall-as təga masnat.
24 Em seguida, deixando aquele lugar, foi para a terra de Tiro e de Sidônia. E tendo entrado numa casa, não quis que ninguém o soubesse. Mas não pôde ficar oculto,
25 Kalar iraz-in ɣas təsl-ay təntut iyyat təlât tabarart iha aggǝsuf, təkk-ay-du, təssəjad-as.
25 pois uma mulher, cuja filha possuía um espírito imundo, logo que soube que ele estava ali, entrou e caiu a seus pés.
26 Tantut ten wər təmos iyyat daɣ Kəl-Ǝlyəhud, ǝlǝsǝl-net Kǝl Fenisǝya ǝd Kǝl Surǝya. Tonsay Ɣaysa a das-ikkəs aggǝsuf daɣ tabarart-net.
26 {Essa mulher era pagã, de origem siro-fenícia.} Ora, ela suplicava-lhe que expelisse de sua filha o demônio.
27 Təzzar inn-as Ɣaysa: «Ayyu bararan ad ayyawanan təzzar, fəlas wər oleɣ i daw-san idkalan amensay-nasan igər-t-in i ḍan.»
27 Disse-lhe Jesus: Deixa primeiro que se fartem os filhos, porque não fica bem tomar o pão dos filhos e lançá-lo aos cães.
28 Tənn-as təntut: «Tidət-nak Ǝmǝli, mišan ya, iḍan da ǝkǝmmi a taggin awa d-irattakan daɣ bararan, tattin-tu.»
28 Mas ela respondeu: É verdade, Senhor; mas também os cachorrinhos debaixo da mesa comem das migalhas dos filhos.
29 Inn-as Ɣaysa: «Aglu, təqqəlaɣ aɣaywan-nam; tabarart-nam igmad-tat aggǝsuf fəl əddəlil ən batu ta di-təge da.»
29 Jesus respondeu-lhe: Por causa desta palavra, vai-te, que saiu o demônio de tua filha.
30 Təqqal aɣaywan-net, tos-in tabarart-net təzzilallat daɣ tessat, igmâd-tat aggǝsuf, təzzây.
30 Voltou ela para casa e achou a menina deitada na cama. O demônio havia saído.
31 Dəffər adi igmad Ɣaysa akal ən Tir, irzag Sidon os-in akal wa n Galilaya iga sər-əs tarrayt ta təmmarat akal Wa-n-Maraw-Ɣərman.
31 Ele deixou de novo as fronteiras de Tiro e foi por Sidônia ao mar da Galiléia, no meio do território da Decápole.
32 Den daɣ a sər-əs d ewayan aytedan aləs immizagan, as indây iləs-net. A tu-tansayan y ad t-issəwar ifassan-net, izzuzǝy-tu.
32 Ora, apresentaram-lhe um surdo-mudo, rogando-lhe que lhe impusesse a mão.
33 Iddew dər-əs Ɣaysa, igmad dǝr-ǝs aytedan, təzzar iga idədwan-net daɣ təməzzugen n əmzag en, dəffər adi issəwar-tan imətman-net, idas sər-san iləs n əmzag en.
33 Jesus tomou-o à parte dentre o povo, pôs-lhe os dedos nos ouvidos e tocou-lhe a língua com saliva.
34 Amaran iggəzzay Ɣaysa ijənnawan, ihanaffat, inn-as: «Effata!» Almaɣna: Nuləm.
34 E levantou os olhos ao céu, deu um suspiro e disse-lhe: Éfeta!, que quer dizer abre-te!
35 Tamazayt tenda a daɣ ənnolamnat təməzzugen n əmzag en, itawayya-du iləs-net, iššewal s iləs isrâdan.
35 No mesmo instante os ouvidos se lhe abriram, a prisão da língua se lhe desfez e ele falava perfeitamente.
36 Dǝffǝr awen omar Ɣaysa aytedan s ad wər əmelan awa igan den y awedan waliyyan, mišan iket itamar-tan s awen sanahalan-tu emel.
36 Proibiu-lhes que o dissessem a alguém. Mas quanto mais lhes proibia, tanto mais o publicavam.
37 Iga sər-san awen əsəmməkləl labasan, gannin: «Awa itaggu kul iknâ ǝlluɣ. Wala imzagan issəsl-en, išašawal deɣ win as əndayan ilsawan-nasan.»
37 E tanto mais se admiravam, dizendo: Ele fez bem todas as coisas. Fez ouvir os surdos e falar os mudos!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.