Marcos 7

Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ǝddewan Farisaytan ɣur Ɣaysa əntanay d arat daɣ musanan n Ǝttawret a d-əgmadnen Yerusalam.
1 Certo dia, alguns fariseus e mestres da lei chegaram de Jerusalém para ver Jesus.
2 Ǝnayan arat daɣ nəttulab ən Ɣaysa tattin əs fassan əmmidasnen, almaɣna wər nərrud.
2 Observaram que alguns de seus discípulos comiam sua refeição com as mãos impuras, ou seja, sem lavá-las.
3 Ǝnta Farisaytan əd Kəl-Ǝlyəhud kul wər təttin iket wər əššoradan ifassan-nasan har təɣəmmar, imos awen alɣadat ən marawan-nasan.
3 (Pois todos os judeus, sobretudo os fariseus, não comem sem antes lavar cuidadosamente as mãos, como exige a tradição dos líderes religiosos.
4 Wər təttin deɣ as d-əgmadan assamanay n aytedan, iket wər əzzəzdagan. Ǝttâfan deɣ šiyyad alɣadaten aggotnen, ǝmosnen əzəzdəg ən kassan, əd təkan, əd təɣeren əd təssuwen šin daɣ tattin.
4 Quando chegam do mercado, não comem coisa alguma sem antes mergulhar as mãos em água. Essa é apenas uma das muitas tradições às quais se apegam, como a lavagem de copos, jarras e panelas. )
5 Adi a fəl əssəstanan Farisaytan ǝd musanan n Ǝttawret Ɣaysa, ənnan-as: «Mafǝl wər əlkeman nəttulab-nak y alɣadaten ən marawan-nana, tattan əs fassan əmmidasnen?»
5 Então os fariseus e mestres da lei lhe perguntaram: “Por que seus discípulos não seguem a tradição dos líderes religiosos? Eles comem sem antes realizar a cerimônia de lavar as mãos!”.
6 Inn-asan Ɣaysa: «Ǝlmunafiqan! Tidət a imos awa sər-wan inna ənnəbi Isayas s ǝmmǝk was itiwaktab as: "Tamattay ta, ilǝs ɣas as di-təssəɣmar, mišan iwallan-nasan ǝggugan-i wǝllen.
6 Jesus respondeu: “Hipócritas! Isaías tinha razão quando profetizou a seu respeito, pois escreveu: ‘Este povo me honra com os lábios, mas o coração está longe de mim.
7 Ǝlɣibada wa di-taggin, ibbinnan, fǝlas wǝr sǝsǝɣrin ar alwajiban a d-ǝnzaman aytedan daɣ ɣafawan-nasan."
7 Sua adoração é uma farsa, pois ensinam doutrinas humanas como se fossem mandamentos de Deus’.
8 Ǝmmək en da a təgam kawanay da, toyyam alwajiban ən Məššina, təlkamam y alɣadaten n aytedan.»
8 Vocês desprezam a lei de Deus e a substituem por sua própria tradição”.
9 Inn-asan Ɣaysa deɣ: «Šiyyit tolâɣat a təgam y alwajiban ən Məššina, fǝl lǝkkum y alɣadaten-nawan!
9 Disse ainda: “Vocês se esquivam com habilidade da lei de Deus para se apegar à sua própria tradição.
10 Wərgeɣ ənnəbi Musa a inna: "Səɣmər abba-nak d anna-nak" inna deɣ: "Awedan wa išaffaraššen abba-net, madeɣ anna-net, wǝdi a daɣ-as tǝwǝkkǝsan man."»
10 Por exemplo, Moisés deu esta lei: ‘Honre seu pai e sua mãe’ e ‘Quem insultar seu pai ou sua mãe será executado’.
11 — ausente —
11 Vocês, porém, ensinam que alguém pode dizer a seus pais: ‘Não posso ajudá-los. Jurei entregar como oferta a Deus aquilo que eu teria dado a vocês’.
12 — ausente —
12 Com isso, desobrigam as pessoas de cuidarem dos pais,
13 Təməwit tədi da as təgam alɣadat-nawan daɣ adag n Awal ən Məššina, təsasaɣrim-tat i bararan-nawan. Tətaggim deɣ wiyyad aratan aggotnen šilat n adi.»
13 anulando a palavra de Deus a fim de transmitir sua própria tradição. E esse é apenas um exemplo entre muitos outros”.
14 As iga Ɣaysa batu ten i Farisaytan ǝd musanan n Ǝttawret, iɣra tamattay, inn-as: «Səsəmat-i ketnawan, tagrim awa dawan-z-anna da.
14 Jesus chamou a multidão para perto de si e disse: “Ouçam, todos vocês, e procurem entender.
15 Wər t-illa arat itaggazan taɣəssa n aggadəm, ifrâgan əsəmmədəs-net. Kalar awa t-id-igammadan a tat-isamadasan.
15 Não é o que entra no corpo que os contamina; vocês se contaminam com o que sai do coração.
16 Wa isallan, aslet!»
16 Quem tem ouvidos para ouvir, ouça com atenção!”.
17 As imməzzay Ɣaysa əd tamattay, iggaz ehan, əssəstanan-tu nəttulab-net d almaɣna n iggi wa iga den.
17 Então Jesus entrou numa casa para se afastar da multidão, e seus discípulos lhe perguntaram o que ele queria dizer com a parábola que havia acabado de contar.
18 Inn-asan: «Awa zaɣnin kawanay da, wər təlem əgərri? Wər təgrem as, wər t-illa arat itaggazan taɣəssa n aggadəm ifrâgan əsəmmədəs-net,
18 “Vocês também ainda não entendem?”, perguntou. “Não percebem que a comida que entra no corpo não pode contaminá-los?
19 fəlas wərgeɣ əwəl-net a itaggaz. Kalar tadist-net a itaggaz, dǝffǝr adi inɣǝl-in daɣ əsuf.» Ǝmmək wa da as issəxlal Ɣaysa imensewan kul.
19 O alimento não vai para o coração, mas apenas passa pelo estômago e vai parar no esgoto.” (Ao dizer isso, declarou que todo tipo de comida é aceitável.)
20 Inn-asan deɣ: «Awa d-igammadan əwəl n aggadəm, ənta a t-isamadasan,
20 Em seguida, acrescentou: “Aquilo que vem de dentro é que os contamina.
21 fəlas əwəl n aggadəm a du-gammadnat arak ənnəyaten a tu-tawaynen s igi ən tədoden madeɣ igi ən meddan əd šikra, d igi ən man,
21 Pois, de dentro, do coração da pessoa, vêm maus pensamentos, imoralidade sexual, roubo, homicídio,
22 d igi n ǝzzǝna, ǝd tara n ǝddǝnet, əd tišit n amaksan, əd təkaddilt, d igi n aratan win ogarnen taxxaramt, əd manjaɣ, əd šizmit, d ədkul ən man, əd təmətəkwǝyen kul šin iba ən təla n almaɣna.
22 adultério, cobiça, perversidade, engano, paixões carnais, inveja, calúnias, orgulho e insensatez.
23 Aratan win di labasnen kul əwəl n aggadəm a du-gammadan, amaran əntanay a tu-samadasnen.»
23 Todas essas coisas desprezíveis vêm de dentro; são elas que os contaminam”.
24 Ifal Ɣaysa edag wen ikka amaḍal ən Tir. Os-in ɣas iggaz ehan iyyan, fəlas wər ira a fall-as tagu masnat; mišan indar-as ad aqqam wər fall-as təga masnat.
24 Então Jesus deixou a Galileia e se dirigiu para o norte, para a região de Tiro. Não queria que ninguém soubesse onde ele estava hospedado, mas não foi possível manter segredo.
25 Kalar iraz-in ɣas təsl-ay təntut iyyat təlât tabarart iha aggǝsuf, təkk-ay-du, təssəjad-as.
25 De imediato, uma mulher que tinha ouvido falar dele veio e caiu a seus pés. A filha dela estava possuída por um espírito impuro,
26 Tantut ten wər təmos iyyat daɣ Kəl-Ǝlyəhud, ǝlǝsǝl-net Kǝl Fenisǝya ǝd Kǝl Surǝya. Tonsay Ɣaysa a das-ikkəs aggǝsuf daɣ tabarart-net.
26 e ela implorou que ele expulsasse o demônio que estava na menina. Sendo ela grega, nascida na região da Fenícia, na Síria,
27 Təzzar inn-as Ɣaysa: «Ayyu bararan ad ayyawanan təzzar, fəlas wər oleɣ i daw-san idkalan amensay-nasan igər-t-in i ḍan.»
27 Jesus lhe disse: “Primeiro devem-se alimentar os filhos. Não é certo tirar comida das crianças e jogá-la aos cachorros”.
28 Tənn-as təntut: «Tidət-nak Ǝmǝli, mišan ya, iḍan da ǝkǝmmi a taggin awa d-irattakan daɣ bararan, tattin-tu.»
28 “Senhor, é verdade”, disse a mulher. “No entanto, até os cachorros, debaixo da mesa, comem as migalhas dos pratos dos filhos.”
29 Inn-as Ɣaysa: «Aglu, təqqəlaɣ aɣaywan-nam; tabarart-nam igmad-tat aggǝsuf fəl əddəlil ən batu ta di-təge da.»
29 “Boa resposta!”, disse Jesus. “Vá para casa, pois o demônio já deixou sua filha.”
30 Təqqal aɣaywan-net, tos-in tabarart-net təzzilallat daɣ tessat, igmâd-tat aggǝsuf, təzzây.
30 E, quando ela chegou à sua casa, sua filha estava deitada na cama, e o demônio a havia deixado.
31 Dəffər adi igmad Ɣaysa akal ən Tir, irzag Sidon os-in akal wa n Galilaya iga sər-əs tarrayt ta təmmarat akal Wa-n-Maraw-Ɣərman.
31 Jesus saiu de Tiro e subiu para Sidom antes de voltar ao mar da Galileia e à região das Dez Cidades.
32 Den daɣ a sər-əs d ewayan aytedan aləs immizagan, as indây iləs-net. A tu-tansayan y ad t-issəwar ifassan-net, izzuzǝy-tu.
32 Algumas pessoas lhe trouxeram um homem surdo e com dificuldade de fala, e lhe pediram que pusesse as mãos sobre ele e o curasse.
33 Iddew dər-əs Ɣaysa, igmad dǝr-ǝs aytedan, təzzar iga idədwan-net daɣ təməzzugen n əmzag en, dəffər adi issəwar-tan imətman-net, idas sər-san iləs n əmzag en.
33 Jesus o afastou da multidão para ficar a sós com ele. Pôs os dedos nos ouvidos do homem e, em seguida, cuspiu nos dedos e tocou a língua dele.
34 Amaran iggəzzay Ɣaysa ijənnawan, ihanaffat, inn-as: «Effata!» Almaɣna: Nuləm.
34 Olhando para o céu, suspirou e disse: “ Efatá! ”, que significa “Abra-se!”.
35 Tamazayt tenda a daɣ ənnolamnat təməzzugen n əmzag en, itawayya-du iləs-net, iššewal s iləs isrâdan.
35 No mesmo instante, o homem passou a ouvir perfeitamente; sua língua ficou livre, e ele começou a falar com clareza.
36 Dǝffǝr awen omar Ɣaysa aytedan s ad wər əmelan awa igan den y awedan waliyyan, mišan iket itamar-tan s awen sanahalan-tu emel.
36 Jesus ordenou à multidão que não contasse a ninguém, mas, quanto mais ele os proibia, mais divulgavam o que havia acontecido.
37 Iga sər-san awen əsəmməkləl labasan, gannin: «Awa itaggu kul iknâ ǝlluɣ. Wala imzagan issəsl-en, išašawal deɣ win as əndayan ilsawan-nasan.»
37 Estavam muito admirados e diziam repetidamente: “Tudo que ele faz é maravilhoso! Ele até faz o surdo ouvir e o mudo falar!”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.