Marcos 14

Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ǝššin adan a din-aba daɣ əmud wa n Akkay d əmud wa daɣ tamatšinat təgəlwen šin wər iha xamira. Imuzaran ən limaman əd musanan n Ǝttawret harwa da gammayan təmərkest tas zʼabəzan Ɣaysa agin iman-net,
1 Ora, dali a dois dias seria a festa da Páscoa e dos {pães} Ázimos; e os sumos sacerdotes e os escribas buscavam algum meio de prender Jesus à traição para matá-lo.
2 fǝlas a gannin: «Ad wər nagu adi daɣ adan n əmud, fəl a du-wər-awəy ǝnǝjərway əs tamattay.»
2 Mas não durante a festa, diziam eles, para não haver talvez algum tumulto entre o povo.
3 Awen as itaggu Ɣaysa ənta iha taɣrəmt ta n Betanǝy, imigarat i Simɣon was kala a t-igraw kətru. Itamansaw den da as du-t-osa təntut tewâyat butalay igân daɣ təhunt mallat, iha alwardi iknan šizada d əzzəwi as itawannu nar. Tosa-du ɣas tərza imi ən butalay wa teway da, ad tənaqqal alwardi wen fəl aɣaf ən Ɣaysa.
3 Jesus se achava em Betânia, em casa de Simão, o leproso. Quando ele se pôs à mesa, entrou uma mulher trazendo um vaso de alabastro cheio de um perfume de nardo puro, de grande preço, e, quebrando o vaso, derramou-lho sobre a cabeça.
4 Arat wen iga alham daɣ arat daɣ aytedan win əllanen den, ad tinəmənnin gər-essan: «Ma infa ǝhluk n alwardi a?
4 Alguns, porém, ficaram indignados e disseram entre si: Por que este desperdício de bálsamo?
5 Wərgeɣ ifrâg a din-anzu ǝlqimat ǝn karadat tǝmad n ǝzǝl n ǝššǝɣǝl, itəwəkfu awen i tələqqawen?» Ad suɣulan təntut ten təgna.
5 Poder-se-ia tê-lo vendido por mais de trezentos denários, e os dar aos pobres. E irritavam-se contra ela.
6 Mišan inn-asan Ɣaysa: «Akfat-tat əməslag! Mafəl das-təɣaššadam iman? Ǝmazal olâɣan a di-təga da,
6 Mas Jesus disse-lhes: Deixai-a. Por que a molestais? Ela me fez uma boa obra.
7 fəlas šiləqqawen faw da əllânat ɣur-wan, id təram adi təfrâgam a dasnat-tilalam; nak amaran, wərge faw əlleɣ ɣur-wan.
7 Vós sempre tendes convosco os pobres e, quando quiserdes, podeis fazer-lhes bem; mas a mim não me tendes sempre.
8 Təntut ta awa təfrag, təg-ay. Tənɣal fall-i alwardi y ad təsəmmutəg taɣəssa-nin y əzəkka harwa dat alwaq.
8 Ela fez o que pode: embalsamou-me antecipadamente o corpo para a sepultura.
9 Ǝggiyyeɣ silakanaɣ-awan as, edag a daɣ ittəmal Ǝlinjil daɣ əddənet ketnet, a daɣ-as attamal awa təga tǝntut ta, tətǝwǝkta-du.»
9 Em verdade vos digo: onde quer que for pregado em todo o mundo o Evangelho, será contado para sua memória o que ela fez.
10 Den da ad inkar Yahuza Isxarǝyuti wa n iyyan daɣ nəttulab ən Ɣaysa win maraw d əššin, ikka imuzaran ən limaman fəl a dasan-iməl tǝmǝwit tas zʼagu Ɣaysa daɣ fassan-nasan.
10 Judas Iscariotes, um dos Doze, foi avistar-se com os sumos sacerdotes para lhes entregar Jesus.
11 Isaddawat-tan awen, təzzar əgan-as arkawal n ad t-akfin azrəf. Ad igammay Yahuza təməwit tas zʼagu Ɣaysa daɣ fassan.
11 A esta notícia, eles alegraram-se e prometeram dar-lhe dinheiro. E ele buscava ocasião oportuna para o entregar.
12 Ǝzəl wa azzaran n əmud wa daɣ tamatšinat təgəlwen šin wər iha xamira, əzəl s ənta a daɣ tawagzaman jəɣal win amud wa n Akkay, ənnan nəttulab i Ɣaysa: «Mənid tareɣ a dak-nǝsǝmmutǝg imensewan n amud wa n Akkay?»
12 No primeiro dia dos Ázimos, em que se imolava a Páscoa, perguntaram-lhe os discípulos: Onde queres que preparemos a refeição da Páscoa?
13 Təzzar issoka Ɣaysa əššin daɣ nəttulab-net Yerusalam, inn-asan: «Ǝggəzat aɣrǝm, ad tammanayam d aləs ewâyan ətəkin idkâran aman. Ǝlkəmat-as.
13 Ele enviou dois dos seus discípulos, dizendo: Ide à cidade, e sair-vos-á ao encontro um homem, carregando um cântaro de água.
14 Ehan wa iggaz, annat i məššis, "Inn-ak Ǝššex: 'Məni edag daɣ ahan-nak wa daɣ za nammansaw nak əd nəttulab-in daɣ amud wa n Akkay?'"
14 Segui-o e, onde ele entrar, dizei ao dono da casa: O Mestre pergunta: Onde está a sala em que devo comer a Páscoa com os meus discípulos?
15 A kawan-assaknu daɣ suru-net ehan wa n afalla elwân, əhân-tu mutag kul, iknâ. Ǝddi da a dana-za-təsəmmutəgam imensewan win Akkay.»
15 E ele vos mostrará uma grande sala no andar superior, mobiliada e pronta. Fazei ali os preparativos.
16 Ǝglan nəttulab, əkkan aɣrǝm. As din-ewadan ənayan awa da dasan-imal Ɣaysa. Təzzar sammatagan imensewan win Akkay.
16 Partiram os discípulos para a cidade e acharam tudo como Jesus lhes havia dito, e prepararam a Páscoa.
17 As tuda tǝfuk osa-du Ɣaysa, iddew əd nəttulab-net win maraw d əššin.
17 Chegando a tarde, dirigiu-se ele para lá com os Doze.
18 Isiɣamar Ɣaysa ǝnta ǝd nǝttulab-net den da tamansawan as dasan-inna: «Ǝggəyyeɣ əsilakanaɣ-awan as, iyyan daɣ-wan a dər-i idrâwan da da a di-z-aggin daɣ fassan.»
18 E enquanto estavam sentados à mesa e comiam, Jesus disse: Em verdade vos digo: um de vós que come comigo me há de entregar.
19 Iɣšad awen iman-nasan, akkiyyan daɣ-san inna i Ɣaysa: «Ǝngəm wərge nak?»
19 Começaram a entristecer-se e a perguntar-lhe, um após outro: Porventura sou eu?
20 Inn-asan: «Iyyan daɣ-wan, kawanay inəttulab-in win maraw d əššin, a dər-i idrâwan əmərədda daɣ əɣəzu iyyanda a zʼagin adi.»
20 Respondeu-lhes ele: É um dos Doze, que se serve comigo do mesmo prato.
21 Illikan as nak Ag Aggadəm a di-iba s əmmək iman-net wa ǝmalan Ǝlkǝttaban daɣ batu-nin, mišan ya, iket alɣazab a t-inǝy awedan wa di-igan daɣ fassan. Awedan wədi, a das-afu fadda a du-wər-iggez əddənet.
21 O Filho do homem vai, segundo o que dele está escrito, mas ai daquele homem por quem o Filho do homem for traído! Melhor lhe seria que nunca tivesse nascido...
22 Tattin da da as idkal Ɣaysa tagəlla, iga igodan i Məššina, irza tagǝlla ten, izun-tat i nəttulab-net, inn-asan: «Atšiwat da, taɣəssa-nin adi.»
22 Durante a refeição, Jesus tomou o pão e, depois de o benzer, partiu-o e deu-lho, dizendo: Tomai, isto é o meu corpo.
23 Dəffər awen idkal tǝkabart, iga igodan i Məššina, amaran ikf-asan-tat, namaglazan awa tat-ihan ketnasan.
23 Em seguida, tomou o cálice, deu graças e apresentou-lho, e todos dele beberam.
24 Amaran inn-asan: «Adi azni-nin isitaddan arkawal ən tassaq gər Məššina əd tamattay-net. Azni wa, ad inɣǝl fəl tənfa n aytedan aggotnen.
24 E disse-lhes: Isto é o meu sangue, o sangue da aliança, que é derramado por muitos.
25 Ǝggǝyyeɣ silakanaɣ-awan as, wər zʼələsaɣ tessay n esmad n alɣanab, iket wər d-ewed əzəl wa daɣ zʼašwa wa aynayan daɣ Taɣmar ta n Məššina.»
25 Em verdade vos digo: já não beberei do fruto da videira, até aquele dia em que o beberei de novo no Reino de Deus.
26 Dəffər awen issəggad Ɣaysa əd nəttulab-net daɣ təmmalen a d-əgmadnen Azzabur. As tanat-əɣradan, əkkan adɣaɣ wa n Eškan ən Zaytun.
26 Terminado o canto dos Salmos, saíram para o monte das Oliveiras.
27 Inna Ɣaysa i nəttulab-net: «Ketnawan ad iwəliwəl əzəgzan-nawan id ǝnnan Ǝlkǝttaban: "Ad əwətaɣ amadan, iba-tu, təzzar wəziwəznat ayfad-net."
27 E Jesus disse-lhes: Vós todos vos escandalizareis, pois está escrito: Ferirei o pastor, e as ovelhas serão dispersas {Zac 13,7}.
28 Mišan dǝffǝr ǝtǝwǝsǝnkar-in daɣ tǝmattant, a dawan-in-izaraɣ s akal wa n Galilaya, ǝqqǝlaɣ-awan daɣ-as.»
28 Mas depois que eu ressurgir, eu vos precederei na Galiléia.
29 Təzzar inn-as Butros: «Kud iwalawal əzəgzan-nasan ketnasan, da wa-nin wər zʼiwəliwil.»
29 Entretanto, Pedro lhe respondeu: Ainda que todos se escandalizem de ti, eu, porém, nunca!
30 Inn-as Ɣaysa: «Ǝggǝyyeɣ silakanaɣ-ak as, ahada da, as zʼagu əkəji y aɣora sanatat təɣər, taggâdaɣ-i har karadat tăklaten.»
30 Jesus disse-lhe: Em verdade te digo: hoje, nesta mesma noite, antes que o galo cante duas vezes, três vezes me terás negado.
31 Mišan izazzawat Butros daɣ batu-net, inna: «Kud iqqal as ǝtǝwǝnɣa kǝrǝz a za nagu nak dǝr-ǝk, da wər kay-z-ǝggǝda. Ǝnnan nəttulab ketnasan awen da.»
31 Mas Pedro repetia com maior ardor: Ainda que seja preciso morrer contigo, não te renegarei.E todos disseram o mesmo.
32 Dəffər awen iddew dər-san Ɣaysa s afarag n eškan ǝn zaytun igân esəm Gatsemanay. As din-ewadan, inn-asan: «Qamiwat da da iket di ad tagga šiwatriwen.»
32 Foram em seguida para o lugar chamado Getsêmani, e Jesus disse a seus discípulos: Sentai-vos aqui, enquanto vou orar.
33 Izzənkaz fall-asan, iddew əd Butros əd Yaqub əd Yaxya. Tamazayt tenda a daɣ əssəntan man-net aɣšud, iššəwaš.
33 Levou consigo Pedro, Tiago e João; e começou a ter pavor e a angustiar-se.
34 Inn-asan: «Awa əgan man-in daɣ ǝɣšud, əbuka a di-aba. Ad wər təfəlam da, amaran a kawan-wǝr-ibǝz etǝs.»
34 Disse-lhes: A minha alma está numa tristeza mortal; ficai aqui e vigiai.
35 Izzənkaz fall-asan a əndərran, issəjad ad itattar, igmay daɣ Məššina kud immikkan a t-issəgəg awa t-id-izayan daɣ alwaq wen.
35 Adiantando-se alguns passos, prostrou-se com a face por terra e orava que, se fosse possível, passasse dele aquela hora.
36 Inna daɣ təwatray-net: «Ya Abba-nin, arat kul təfrâgaɣ igi-net. Səgəg-i ta daɣ takabart n alɣazab, dər iga awen da ya, taget tara ta-nak, wərgeɣ ta-nin.»
36 Aba! {Pai!}, suplicava ele. Tudo te é possível; afasta de mim este cálice! Contudo, não se faça o que eu quero, senão o que tu queres.
37 Dəffər awen iqqal-du Ɣaysa inəttulab-net win karad en, ogaz-tan-du ənsân. Issənkar-tan, inna i Butros: «Simɣon, kay adis etəs a təgeɣ? Indar-ak ad taga wala ɣas alwaq iyyanda tokâya?
37 Em seguida, foi ter com seus discípulos e achou-os dormindo. Disse a Pedro: Simão, dormes? Não pudeste vigiar uma hora!
38 Akǝyat, tansǝyam Məššina a kawan-oggazan daɣ jarrabatan n Iblis. Tidət as ǝnnǝyat n aggadəm tǝsidaran igi n awa olaɣan, mišan igdal-as rǝkkǝm ǝn tǝɣǝssa-net igi n awen.»
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação. Pois o espírito está pronto, mas a carne é fraca.
39 Ilas əzənkəz fall-asan, iga təwatray ta daɣ iga ihogan.
39 Afastou-se outra vez e orou, dizendo as mesmas palavras.
40 Dəffər adi ilas-in tewaɣlay ən nəttulab-net win karad, os-en-in ənsân, fəlas awa dasan-iga etəs daɣ iguz ab-as ǝfragan arra ǝn šittawen-nasan. Wər əssenan a das-ənnan.
40 Voltando, achou-os de novo dormindo, porque seus olhos estavam pesados; e não sabiam o que lhe responder.
41 As dasan-d-iga tewaɣlay ta n karadat, inn-asan: «Harwa da tənsâm, təsanfim? Batu za tǝɣrad. Ǝssǝnat âs alwaq ewad-du wa daɣ za təwəgga nak Ag Aggadəm daɣ fassan ən nasbakkadan.
41 Voltando pela terceira vez, disse-lhes: Dormi e descansai. Basta! Veio a hora! O Filho do homem vai ser entregue nas mãos dos pecadores.
42 Ǝnkǝrat-in ǝndawat! Ǝnǝyat! Wa di-z-agin daɣ fassan ewad-du.»
42 Levantai-vos e vamos! Aproxima-se o que me há de entregar.
43 Harwada iššewal Ɣaysa as d-osa Yahuza wa n iyyan daɣ nəttulab-net win maraw d əššin, iddew ǝd tamattay a d-əssiglan muzaran ən limaman əd musanan n Ǝttawret ǝd muzaran ən Kəl-Ǝlyəhud. Tamattay ten tewây šikabiwen əd təburəgen.
43 Ainda falava, quando chegou Judas Iscariotes, um dos Doze, e com ele um bando armado de espadas e cacetes, enviado pelos sumos sacerdotes, escribas e anciãos.
44 Ǝməkkeddəl wa igan Yahuza imâl i tamattay ten əmmək was zʼəzdǝyan Ɣaysa, əs tənna ta dasan-iga: «Aləs was di-tənayam as tu-zalammeɣ, ənta Ɣaysa. Abəzat-tu, taglim dər-ǝs, tagim dər-əs ənnǝyat.»
44 Ora, o traidor tinha-lhes dado o seguinte sinal: Aquele a quem eu beijar é ele. Prendei-o e levai-o com cuidado.
45 Osa-du Yahuza ɣas, ihoz-in Ɣaysa, inn-as: «Ǝššex?» Təzzar izalammat-tu.
45 Assim que ele se aproximou de Jesus, disse: Rabi!, e o beijou.
46 Təggad-in tamattay əs Ɣaysa, təbaz-tu.
46 Lançaram-lhe as mãos e o prenderam.
47 Iha-du iyyan daɣ nǝttulab ǝn Ɣaysa, ilbay takoba-net iwat sər-əs akli n Ǝlimam wa Zǝwwǝran, ifras-du təməzzuk-net.
47 Um dos circunstantes tirou da espada, feriu o servo do sumo sacerdote e decepou-lhe a orelha.
48 Təzzar inna Ɣaysa i tamattay ten: «Awak nak ǝjajǝb iyyan n abaydag a əmosa as di-du-tətakkim tewayam šikabiwen əd təburəgen y a di-təbəzam?
48 Mas Jesus tomou a palavra e disse-lhes: Como a um bandido, saístes com espadas e cacetes para prender-me!
49 Wərgeɣ əzəl kul əlleɣ gar-ewwan, sasaɣra daɣ Ahan wa Zǝwwǝran n Ǝlɣibada, mafel wər di-təbezam? Ǝssənat za as, awa igan da, igâ fəl ad andu awa sər-i ənnan Ǝlkəttaban.»
49 Entretanto, todos os dias estava convosco, ensinando no templo, e não me prendestes. Mas isso acontece para que se cumpram as Escrituras.
50 Den da a t-əfalan nəttulab-net ketnasan, əddəggagan fall-as.
50 Então todos o abandonaram e fugiram.
51 Ilkam ǝmawad iyyan i tamattay en, ilsa afər ihossayan daw wər iqqen arat. Ǝggadan-in sər-ǝs meddan y ad t-əbəzan,
51 Seguia-o um jovem coberto somente de um pano de linho; e prenderam-no.
52 oyy-asan-du afər wa ilsa, ozal wər ilsa arat.
52 Mas, lançando ele de si o pano de linho, escapou-lhes despido.
53 Immeway Ɣaysa s Ǝlimam wa Zǝwwǝran a ɣur əddewan muzaran ǝn limaman, ǝd muzaran ən Kəl-Ǝlyəhud, əd musanan n Ǝttawret.
53 Conduziram Jesus à casa do sumo sacerdote, onde se reuniram todos os sacerdotes, escribas e anciãos.
54 Iga Butros i Ɣaysa ləkkum zagren har iggaz ammas n aɣalla n aɣaywan n Ǝlimam wa Zəwwəran. Iqqim ad isukus ɣur maššaɣalan n Ǝlimam wa Zǝwwǝran əqqimnen əs təmsay tərɣât den.
54 Pedro o foi seguindo de longe até dentro do pátio. Sentou-se junto do fogo com os servos e aquecia-se.
55 As itaggu awen, imuzaran ən limaman d Asaggawar wa Zǝwwǝran ketnet gammayan i zʼaggayen fəl Ɣaysa fǝl ad ǝgrǝwan tarrayt n igi ǝn man-net, mišan wər t-əgrewan,
55 Os sumos sacerdotes e todo o conselho buscavam algum testemunho contra Jesus, para o condenar à morte, mas não o achavam.
56 fəlas aytedan aggotnen a d-ənkarnen əgan fəl Ɣaysa šiggǝyyawen əmosnen bahu, mišan wər tanat-təha ši tənimannakat əd tahadat.
56 Muitos diziam falsos testemunhos contra ele, mas seus depoimentos não concordavam.
57 Ǝnkaran-du wiyyad daɣ-san əssəwaran-tu bahu, ənnan:
57 Levantaram-se, então, alguns e deram esse falso testemunho contra ele:
58 «Nəsl-âs as inna: "Ehan wa Zǝwwǝran n Ǝlɣibada, s aytedan a t-əkrasnen, a tu-jəbbərəjjeɣ, əssəbdəda daɣ karad adan iyyan wər əkresan aytedan."»
58 Ouvimo-lo dizer: Eu destruirei este templo, feito por mãos de homens, e em três dias edificarei outro, que não será feito por mãos de homens.
59 Mišan batu ta dâ, əmmizrayan daɣ-as.
59 Mas nem neste ponto eram coerentes os seus testemunhos.
60 Təzzar inkar Ǝlimam wa Zǝwwǝran, ibdad daɣ ammas n əljəmaɣat, issəstan Ɣaysa, inn-as: «Awak arat a wər təgənna daɣ təɣəttas šin dak-tawagginen da?»
60 O sumo sacerdote levantou-se no meio da assembléia e perguntou a Jesus: Não respondes nada? O que é isto que dizem contra ti?
61 Mišan igla Ɣaysa iffista, wər das-inna wala. Ilas Ǝlimam wa Zǝwwǝran, inn-as: «Awak kay a imosan Ǝlmǝsix, Barar ən was nǝtaggu tǝmmalen?»
61 Mas Jesus se calava e nada respondia. O sumo sacerdote tornou a perguntar-lhe: És tu o Cristo, o Filho de Deus bendito?
62 Inn-as Ɣaysa: «Awalla əmosaq-qu; amaran a di-tənǝyam nak Ag Aggadəm əqqima daw əɣil n Ǝməli ən Tarna, tǝnǝyam-i deɣ ǝzaya-du, əheɣ igarakan əgmâda-du ijənnawan.»
62 Jesus respondeu: Eu o sou. E vereis o Filho do Homem sentado à direita do poder de Deus, vindo sobre as nuvens do céu.
63 As isla Ǝlimam wa Zǝwwǝran y awen, izazzarrat tǝkadkat-net fəl awa ǝgan man-net daɣ ǝɣšud, inna: «Awak ma nəkka i tǝgǝyyawen šiyyad?
63 O sumo sacerdote rasgou então as suas vestes. Para que desejamos ainda testemunhas?!, exclamou ele.
64 Təslâm y ǝmadraw wa iga da i Mǝššina! Ma tənnam?» Ǝnnan ketnasan əššəriɣa-net tǝmattant.
64 Ouvistes a blasfêmia! Que vos parece? E unanimemente o julgaram merecedor da morte.
65 A fall-as sutufan wiyyad daɣ-san, ǝɣmasan-as, ad t-əggâtan, gannin-as: «Kay ya ənnǝbi, əməl wa kay-iwatan.» Dəffər awen itawakfa i magazan n Ahan wa Zǝwwǝran n Ǝlɣibada a das-tagin šiqqas.
65 Alguns começaram a cuspir nele, a tapar-lhe o rosto, a dar-lhe socos e a dizer-lhe: Adivinha! Os servos igualmente davam-lhe bofetadas.
66 Harwa da iqqim Butros daɣ ammas n aɣalla en da, as du-tosa iyyat daɣ tamaššaɣalen n Ǝlimam wa Zǝwwǝran,
66 Estando Pedro embaixo, no pátio, veio uma das criadas do sumo sacerdote.
67 tənay-tu isukus əs təmsay, təzaggazd-ay, tənn-as: «Kay da, iyyan daɣ aytedan win ǝddewnen əd Ɣaysa wa n aɣrǝm ǝn Nazaret!»
67 Ela fixou os olhos em Pedro, que se aquecia, e disse: Também tu estavas com Jesus de Nazaré.
68 Mišan iggad Butros as t-izdây, inna: «Wərmad əssânaɣ awa daɣ-i təššewala, za wər t-əgreɣ.» Təzzar igmad aɣalla, ikka imi-net. Iɣra əkəji aɣora da tamazayt ten da.
68 Ele negou: Não sei, nem compreendo o que dizes. E saiu para a entrada do pátio; e o galo cantou.
69 Tənay-tu tǝmaššaɣalt təlas tənna y aytedan əbdâdnen den: «Aləs wa, iyyan daɣ-san a imos.»
69 A criada, que o vira, começou a dizer aos circunstantes: Este faz parte do grupo deles.
70 Ilas Butros iggad Ɣaysa.
70 Mas Pedro negou outra vez. Pouco depois, os que ali estavam diziam de novo a Pedro: Certamente tu és daqueles, pois és galileu.
71 Ad ihhad Butros, igannu: «Məššina ya təlɣanaɣ-i kud bahu a əge. Ǝhâdaɣ-awan as wər əzdayaɣ aləs was təgannim əddi.»
71 Então ele começou a praguejar e a jurar: Não conheço esse homem de quem falais.
72 Da da ɣas ad inna Butros awen, ənta ad iga əkəji y aɣora teɣaray ta n sanatat, ikta-du Butros batu ta das-iga Ɣaysa, as das-inna: «As zʼagu əkəji y aɣora sanatat təɣər, təgeɣ-i karad ikusan i təzdəyt.» Təzzar ǝɣšadan man ǝn Butros wǝllen iggaz šin tala.
72 E imediatamente cantou o galo pela segunda vez. Pedro lembrou-se da palavra que Jesus lhe havia dito: Antes que o galo cante duas vezes, três vezes me negarás. E, lembrando-se disso, rompeu em soluços.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.