Marcos 14

Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Ǝššin adan a din-aba daɣ əmud wa n Akkay d əmud wa daɣ tamatšinat təgəlwen šin wər iha xamira. Imuzaran ən limaman əd musanan n Ǝttawret harwa da gammayan təmərkest tas zʼabəzan Ɣaysa agin iman-net,
1 Dois dias depois seria celebrada a Páscoa e a Festa dos Pães sem Fermento. Os principais sacerdotes e os escribas procuravam uma forma de prender Jesus, à traição, para matá-lo.
2 fǝlas a gannin: «Ad wər nagu adi daɣ adan n əmud, fəl a du-wər-awəy ǝnǝjərway əs tamattay.»
2 Pois diziam: — Não durante a festa, para que não haja tumulto entre o povo.
3 Awen as itaggu Ɣaysa ənta iha taɣrəmt ta n Betanǝy, imigarat i Simɣon was kala a t-igraw kətru. Itamansaw den da as du-t-osa təntut tewâyat butalay igân daɣ təhunt mallat, iha alwardi iknan šizada d əzzəwi as itawannu nar. Tosa-du ɣas tərza imi ən butalay wa teway da, ad tənaqqal alwardi wen fəl aɣaf ən Ɣaysa.
3 Quando Jesus estava em Betânia, fazendo uma refeição na casa de Simão, o leproso, veio uma mulher, trazendo um frasco feito de alabastro com um perfume muito valioso, de nardo puro; e, quebrando o frasco, derramou o perfume sobre a cabeça de Jesus.
4 Arat wen iga alham daɣ arat daɣ aytedan win əllanen den, ad tinəmənnin gər-essan: «Ma infa ǝhluk n alwardi a?
4 Alguns dos que estavam ali ficaram indignados e diziam entre si: — Para que este desperdício de perfume?
5 Wərgeɣ ifrâg a din-anzu ǝlqimat ǝn karadat tǝmad n ǝzǝl n ǝššǝɣǝl, itəwəkfu awen i tələqqawen?» Ad suɣulan təntut ten təgna.
5 Este perfume poderia ter sido vendido por mais de trezentos denários, para ser dado aos pobres. E murmuravam contra ela.
6 Mišan inn-asan Ɣaysa: «Akfat-tat əməslag! Mafəl das-təɣaššadam iman? Ǝmazal olâɣan a di-təga da,
6 Mas Jesus disse:
7 fəlas šiləqqawen faw da əllânat ɣur-wan, id təram adi təfrâgam a dasnat-tilalam; nak amaran, wərge faw əlleɣ ɣur-wan.
7 Porque os pobres estarão sempre com vocês, e, quando quiserem, podem fazer-lhes o bem, mas a mim vocês nem sempre terão.
8 Təntut ta awa təfrag, təg-ay. Tənɣal fall-i alwardi y ad təsəmmutəg taɣəssa-nin y əzəkka harwa dat alwaq.
8 Ela fez o que pôde: ungiu o meu corpo antecipadamente para a sepultura.
9 Ǝggiyyeɣ silakanaɣ-awan as, edag a daɣ ittəmal Ǝlinjil daɣ əddənet ketnet, a daɣ-as attamal awa təga tǝntut ta, tətǝwǝkta-du.»
9 Em verdade lhes digo que, onde for pregado em todo o mundo o evangelho, também será contado o que ela fez, para memória dela.
10 Den da ad inkar Yahuza Isxarǝyuti wa n iyyan daɣ nəttulab ən Ɣaysa win maraw d əššin, ikka imuzaran ən limaman fəl a dasan-iməl tǝmǝwit tas zʼagu Ɣaysa daɣ fassan-nasan.
10 E Judas Iscariotes, um dos doze, foi falar com os principais sacerdotes, para lhes entregar Jesus.
11 Isaddawat-tan awen, təzzar əgan-as arkawal n ad t-akfin azrəf. Ad igammay Yahuza təməwit tas zʼagu Ɣaysa daɣ fassan.
11 Eles, ouvindo isto, se alegraram e prometeram dar dinheiro a ele; nesse meio-tempo, Judas buscava uma boa ocasião para entregar Jesus.
12 Ǝzəl wa azzaran n əmud wa daɣ tamatšinat təgəlwen šin wər iha xamira, əzəl s ənta a daɣ tawagzaman jəɣal win amud wa n Akkay, ənnan nəttulab i Ɣaysa: «Mənid tareɣ a dak-nǝsǝmmutǝg imensewan n amud wa n Akkay?»
12 E, no primeiro dia da Festa dos Pães sem Fermento, quando se fazia o sacrifício do cordeiro pascal, os discípulos de Jesus lhe perguntaram: — Onde quer que façamos os preparativos para que o senhor possa comer a Páscoa?
13 Təzzar issoka Ɣaysa əššin daɣ nəttulab-net Yerusalam, inn-asan: «Ǝggəzat aɣrǝm, ad tammanayam d aləs ewâyan ətəkin idkâran aman. Ǝlkəmat-as.
13 Então Jesus enviou dois dos seus discípulos, dizendo-lhes:
14 Ehan wa iggaz, annat i məššis, "Inn-ak Ǝššex: 'Məni edag daɣ ahan-nak wa daɣ za nammansaw nak əd nəttulab-in daɣ amud wa n Akkay?'"
14 Sigam esse homem e digam ao dono da casa em que ele entrar que o Mestre pergunta: “Onde fica o meu aposento no qual comerei a Páscoa com os meus discípulos?”
15 A kawan-assaknu daɣ suru-net ehan wa n afalla elwân, əhân-tu mutag kul, iknâ. Ǝddi da a dana-za-təsəmmutəgam imensewan win Akkay.»
15 E ele lhes mostrará um espaçoso cenáculo mobiliado e pronto; ali façam os preparativos.
16 Ǝglan nəttulab, əkkan aɣrǝm. As din-ewadan ənayan awa da dasan-imal Ɣaysa. Təzzar sammatagan imensewan win Akkay.
16 Os discípulos saíram, foram à cidade e, achando tudo como Jesus lhes tinha dito, prepararam a Páscoa.
17 As tuda tǝfuk osa-du Ɣaysa, iddew əd nəttulab-net win maraw d əššin.
17 Ao cair da tarde, Jesus chegou com os doze.
18 Isiɣamar Ɣaysa ǝnta ǝd nǝttulab-net den da tamansawan as dasan-inna: «Ǝggəyyeɣ əsilakanaɣ-awan as, iyyan daɣ-wan a dər-i idrâwan da da a di-z-aggin daɣ fassan.»
18 Quando estavam à mesa e comiam, Jesus disse:
19 Iɣšad awen iman-nasan, akkiyyan daɣ-san inna i Ɣaysa: «Ǝngəm wərge nak?»
19 E eles começaram a entristecer-se e a perguntar-lhe, um por um: — Por acaso seria eu?
20 Inn-asan: «Iyyan daɣ-wan, kawanay inəttulab-in win maraw d əššin, a dər-i idrâwan əmərədda daɣ əɣəzu iyyanda a zʼagin adi.»
20 Jesus respondeu:
21 Illikan as nak Ag Aggadəm a di-iba s əmmək iman-net wa ǝmalan Ǝlkǝttaban daɣ batu-nin, mišan ya, iket alɣazab a t-inǝy awedan wa di-igan daɣ fassan. Awedan wədi, a das-afu fadda a du-wər-iggez əddənet.
21 Pois o Filho do Homem vai, como está escrito a seu respeito; mas ai daquele por quem o Filho do Homem está sendo traído! Melhor seria para ele se nunca tivesse nascido!
22 Tattin da da as idkal Ɣaysa tagəlla, iga igodan i Məššina, irza tagǝlla ten, izun-tat i nəttulab-net, inn-asan: «Atšiwat da, taɣəssa-nin adi.»
22 E, enquanto comiam, Jesus pegou um pão e, abençoando-o, o partiu e lhes deu, dizendo:
23 Dəffər awen idkal tǝkabart, iga igodan i Məššina, amaran ikf-asan-tat, namaglazan awa tat-ihan ketnasan.
23 A seguir, Jesus pegou um cálice e, tendo dado graças, o deu aos seus discípulos; e todos beberam dele.
24 Amaran inn-asan: «Adi azni-nin isitaddan arkawal ən tassaq gər Məššina əd tamattay-net. Azni wa, ad inɣǝl fəl tənfa n aytedan aggotnen.
24 Então lhes disse:
25 Ǝggǝyyeɣ silakanaɣ-awan as, wər zʼələsaɣ tessay n esmad n alɣanab, iket wər d-ewed əzəl wa daɣ zʼašwa wa aynayan daɣ Taɣmar ta n Məššina.»
25 Em verdade lhes digo que nunca mais beberei do fruto da videira, até aquele dia em que beberei o vinho novo, no Reino de Deus.
26 Dəffər awen issəggad Ɣaysa əd nəttulab-net daɣ təmmalen a d-əgmadnen Azzabur. As tanat-əɣradan, əkkan adɣaɣ wa n Eškan ən Zaytun.
26 E, tendo cantado um hino, saíram para o monte das Oliveiras.
27 Inna Ɣaysa i nəttulab-net: «Ketnawan ad iwəliwəl əzəgzan-nawan id ǝnnan Ǝlkǝttaban: "Ad əwətaɣ amadan, iba-tu, təzzar wəziwəznat ayfad-net."
27 E Jesus disse aos discípulos:
28 Mišan dǝffǝr ǝtǝwǝsǝnkar-in daɣ tǝmattant, a dawan-in-izaraɣ s akal wa n Galilaya, ǝqqǝlaɣ-awan daɣ-as.»
28 Mas, depois da minha ressurreição, irei adiante de vocês para a Galileia.
29 Təzzar inn-as Butros: «Kud iwalawal əzəgzan-nasan ketnasan, da wa-nin wər zʼiwəliwil.»
29 Então Pedro disse a Jesus: — Ainda que o senhor venha a ser um tropeço para todos, não o será para mim!
30 Inn-as Ɣaysa: «Ǝggǝyyeɣ silakanaɣ-ak as, ahada da, as zʼagu əkəji y aɣora sanatat təɣər, taggâdaɣ-i har karadat tăklaten.»
30 Mas Jesus lhe disse:
31 Mišan izazzawat Butros daɣ batu-net, inna: «Kud iqqal as ǝtǝwǝnɣa kǝrǝz a za nagu nak dǝr-ǝk, da wər kay-z-ǝggǝda. Ǝnnan nəttulab ketnasan awen da.»
31 Mas Pedro insistia com mais veemência: — Ainda que me seja necessário morrer com o senhor, de modo nenhum o negarei. E todos os outros diziam a mesma coisa.
32 Dəffər awen iddew dər-san Ɣaysa s afarag n eškan ǝn zaytun igân esəm Gatsemanay. As din-ewadan, inn-asan: «Qamiwat da da iket di ad tagga šiwatriwen.»
32 Então foram a um lugar chamado Getsêmani. Ali, Jesus disse aos seus discípulos:
33 Izzənkaz fall-asan, iddew əd Butros əd Yaqub əd Yaxya. Tamazayt tenda a daɣ əssəntan man-net aɣšud, iššəwaš.
33 E, levando consigo Pedro, Tiago e João, começou a sentir-se tomado de pavor e de angústia.
34 Inn-asan: «Awa əgan man-in daɣ ǝɣšud, əbuka a di-aba. Ad wər təfəlam da, amaran a kawan-wǝr-ibǝz etǝs.»
34 E lhes disse:
35 Izzənkaz fall-asan a əndərran, issəjad ad itattar, igmay daɣ Məššina kud immikkan a t-issəgəg awa t-id-izayan daɣ alwaq wen.
35 E, adiantando-se um pouco, prostrou-se em terra; e orava para que, se possível, lhe fosse poupada aquela hora.
36 Inna daɣ təwatray-net: «Ya Abba-nin, arat kul təfrâgaɣ igi-net. Səgəg-i ta daɣ takabart n alɣazab, dər iga awen da ya, taget tara ta-nak, wərgeɣ ta-nin.»
36 E dizia:
37 Dəffər awen iqqal-du Ɣaysa inəttulab-net win karad en, ogaz-tan-du ənsân. Issənkar-tan, inna i Butros: «Simɣon, kay adis etəs a təgeɣ? Indar-ak ad taga wala ɣas alwaq iyyanda tokâya?
37 E, voltando, achou-os dormindo. E disse a Pedro:
38 Akǝyat, tansǝyam Məššina a kawan-oggazan daɣ jarrabatan n Iblis. Tidət as ǝnnǝyat n aggadəm tǝsidaran igi n awa olaɣan, mišan igdal-as rǝkkǝm ǝn tǝɣǝssa-net igi n awen.»
38 Vigiem e orem, para que não caiam em tentação; o espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
39 Ilas əzənkəz fall-asan, iga təwatray ta daɣ iga ihogan.
39 Retirando-se de novo, orou repetindo as mesmas palavras.
40 Dəffər adi ilas-in tewaɣlay ən nəttulab-net win karad, os-en-in ənsân, fəlas awa dasan-iga etəs daɣ iguz ab-as ǝfragan arra ǝn šittawen-nasan. Wər əssenan a das-ənnan.
40 E voltando, achou-os outra vez dormindo, porque os olhos deles estavam pesados; e não sabiam o que lhe responder.
41 As dasan-d-iga tewaɣlay ta n karadat, inn-asan: «Harwa da tənsâm, təsanfim? Batu za tǝɣrad. Ǝssǝnat âs alwaq ewad-du wa daɣ za təwəgga nak Ag Aggadəm daɣ fassan ən nasbakkadan.
41 E, quando voltou pela terceira vez, Jesus lhes disse:
42 Ǝnkǝrat-in ǝndawat! Ǝnǝyat! Wa di-z-agin daɣ fassan ewad-du.»
42 Levantem-se, vamos embora! Eis que o traidor se aproxima.
43 Harwada iššewal Ɣaysa as d-osa Yahuza wa n iyyan daɣ nəttulab-net win maraw d əššin, iddew ǝd tamattay a d-əssiglan muzaran ən limaman əd musanan n Ǝttawret ǝd muzaran ən Kəl-Ǝlyəhud. Tamattay ten tewây šikabiwen əd təburəgen.
43 E logo, enquanto Jesus ainda falava, chegou Judas, um dos doze, e, com ele, uma multidão com espadas e porretes, vinda da parte dos principais sacerdotes, escribas e anciãos.
44 Ǝməkkeddəl wa igan Yahuza imâl i tamattay ten əmmək was zʼəzdǝyan Ɣaysa, əs tənna ta dasan-iga: «Aləs was di-tənayam as tu-zalammeɣ, ənta Ɣaysa. Abəzat-tu, taglim dər-ǝs, tagim dər-əs ənnǝyat.»
44 Ora, o traidor tinha dado a eles um sinal: “Aquele que eu beijar, é esse; prendam e levem-no com segurança.”
45 Osa-du Yahuza ɣas, ihoz-in Ɣaysa, inn-as: «Ǝššex?» Təzzar izalammat-tu.
45 E logo que chegou, aproximando-se de Jesus, Judas disse: — Mestre! E o beijou.
46 Təggad-in tamattay əs Ɣaysa, təbaz-tu.
46 Então eles agarraram Jesus e o prenderam.
47 Iha-du iyyan daɣ nǝttulab ǝn Ɣaysa, ilbay takoba-net iwat sər-əs akli n Ǝlimam wa Zǝwwǝran, ifras-du təməzzuk-net.
47 Nisto, um dos que estavam ali, sacando da espada, feriu o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe a orelha.
48 Təzzar inna Ɣaysa i tamattay ten: «Awak nak ǝjajǝb iyyan n abaydag a əmosa as di-du-tətakkim tewayam šikabiwen əd təburəgen y a di-təbəzam?
48 Jesus lhes disse:
49 Wərgeɣ əzəl kul əlleɣ gar-ewwan, sasaɣra daɣ Ahan wa Zǝwwǝran n Ǝlɣibada, mafel wər di-təbezam? Ǝssənat za as, awa igan da, igâ fəl ad andu awa sər-i ənnan Ǝlkəttaban.»
49 Todos os dias eu estava com vocês no templo, ensinando, e vocês não me prenderam; mas isto é para que se cumprissem as Escrituras.
50 Den da a t-əfalan nəttulab-net ketnasan, əddəggagan fall-as.
50 Então todos o deixaram e fugiram.
51 Ilkam ǝmawad iyyan i tamattay en, ilsa afər ihossayan daw wər iqqen arat. Ǝggadan-in sər-ǝs meddan y ad t-əbəzan,
51 Um jovem, coberto unicamente com um lençol, seguia Jesus. Eles o agarraram,
52 oyy-asan-du afər wa ilsa, ozal wər ilsa arat.
52 mas ele largou o lençol e fugiu nu.
53 Immeway Ɣaysa s Ǝlimam wa Zǝwwǝran a ɣur əddewan muzaran ǝn limaman, ǝd muzaran ən Kəl-Ǝlyəhud, əd musanan n Ǝttawret.
53 E levaram Jesus ao sumo sacerdote, e então se reuniram todos os principais sacerdotes, os anciãos e os escribas.
54 Iga Butros i Ɣaysa ləkkum zagren har iggaz ammas n aɣalla n aɣaywan n Ǝlimam wa Zəwwəran. Iqqim ad isukus ɣur maššaɣalan n Ǝlimam wa Zǝwwǝran əqqimnen əs təmsay tərɣât den.
54 Pedro seguiu Jesus de longe até o interior do pátio do sumo sacerdote e estava assentado entre os servos, aquentando-se ao fogo.
55 As itaggu awen, imuzaran ən limaman d Asaggawar wa Zǝwwǝran ketnet gammayan i zʼaggayen fəl Ɣaysa fǝl ad ǝgrǝwan tarrayt n igi ǝn man-net, mišan wər t-əgrewan,
55 E os principais sacerdotes e todo o Sinédrio procuravam algum testemunho contra Jesus para o condenar à morte, mas não achavam nada.
56 fəlas aytedan aggotnen a d-ənkarnen əgan fəl Ɣaysa šiggǝyyawen əmosnen bahu, mišan wər tanat-təha ši tənimannakat əd tahadat.
56 Pois muitos testemunhavam falsamente contra Jesus, mas os depoimentos não eram coerentes.
57 Ǝnkaran-du wiyyad daɣ-san əssəwaran-tu bahu, ənnan:
57 E, levantando-se alguns, testemunhavam falsamente, dizendo:
58 «Nəsl-âs as inna: "Ehan wa Zǝwwǝran n Ǝlɣibada, s aytedan a t-əkrasnen, a tu-jəbbərəjjeɣ, əssəbdəda daɣ karad adan iyyan wər əkresan aytedan."»
58 — Nós o ouvimos declarar: “Eu destruirei este santuário edificado por mãos humanas e, em três dias, construirei outro, não por mãos humanas.”
59 Mišan batu ta dâ, əmmizrayan daɣ-as.
59 Nem assim o testemunho deles era coerente.
60 Təzzar inkar Ǝlimam wa Zǝwwǝran, ibdad daɣ ammas n əljəmaɣat, issəstan Ɣaysa, inn-as: «Awak arat a wər təgənna daɣ təɣəttas šin dak-tawagginen da?»
60 E, levantando-se o sumo sacerdote, no meio, perguntou a Jesus: — Você não diz nada em resposta ao que estes depõem contra você?
61 Mišan igla Ɣaysa iffista, wər das-inna wala. Ilas Ǝlimam wa Zǝwwǝran, inn-as: «Awak kay a imosan Ǝlmǝsix, Barar ən was nǝtaggu tǝmmalen?»
61 Jesus, porém, guardou silêncio e nada respondeu. O sumo sacerdote tornou a interrogá-lo: — Você é o Cristo, o Filho do Deus Bendito?
62 Inn-as Ɣaysa: «Awalla əmosaq-qu; amaran a di-tənǝyam nak Ag Aggadəm əqqima daw əɣil n Ǝməli ən Tarna, tǝnǝyam-i deɣ ǝzaya-du, əheɣ igarakan əgmâda-du ijənnawan.»
62 Jesus respondeu:
63 As isla Ǝlimam wa Zǝwwǝran y awen, izazzarrat tǝkadkat-net fəl awa ǝgan man-net daɣ ǝɣšud, inna: «Awak ma nəkka i tǝgǝyyawen šiyyad?
63 O sumo sacerdote, rasgando as suas vestes, disse: — Por que ainda precisamos de testemunhas?
64 Təslâm y ǝmadraw wa iga da i Mǝššina! Ma tənnam?» Ǝnnan ketnasan əššəriɣa-net tǝmattant.
64 Vocês ouviram a blasfêmia. Qual é o parecer de vocês? E todos o julgaram réu de morte.
65 A fall-as sutufan wiyyad daɣ-san, ǝɣmasan-as, ad t-əggâtan, gannin-as: «Kay ya ənnǝbi, əməl wa kay-iwatan.» Dəffər awen itawakfa i magazan n Ahan wa Zǝwwǝran n Ǝlɣibada a das-tagin šiqqas.
65 Alguns começaram a cuspir nele, a cobrir-lhe o rosto, a bater nele e a dizer-lhe: — Profetize! E os guardas davam-lhe bofetadas.
66 Harwa da iqqim Butros daɣ ammas n aɣalla en da, as du-tosa iyyat daɣ tamaššaɣalen n Ǝlimam wa Zǝwwǝran,
66 Estando Pedro embaixo no pátio, veio uma das empregadas do sumo sacerdote
67 tənay-tu isukus əs təmsay, təzaggazd-ay, tənn-as: «Kay da, iyyan daɣ aytedan win ǝddewnen əd Ɣaysa wa n aɣrǝm ǝn Nazaret!»
67 e, vendo Pedro, que se aquecia, fixou os olhos nele e disse: — Você também estava com Jesus, o Nazareno.
68 Mišan iggad Butros as t-izdây, inna: «Wərmad əssânaɣ awa daɣ-i təššewala, za wər t-əgreɣ.» Təzzar igmad aɣalla, ikka imi-net. Iɣra əkəji aɣora da tamazayt ten da.
68 Mas ele negou, dizendo: — Não o conheço, nem compreendo o que você está falando. E saiu para o pórtico. E o galo cantou.
69 Tənay-tu tǝmaššaɣalt təlas tənna y aytedan əbdâdnen den: «Aləs wa, iyyan daɣ-san a imos.»
69 E a empregada, vendo-o, tornou a dizer aos que estavam ali: — Este é um deles.
70 Ilas Butros iggad Ɣaysa.
70 Mas ele negou outra vez. E, pouco depois, os que estavam ali disseram outra vez a Pedro: — Com certeza você é um deles, porque também é galileu.
71 Ad ihhad Butros, igannu: «Məššina ya təlɣanaɣ-i kud bahu a əge. Ǝhâdaɣ-awan as wər əzdayaɣ aləs was təgannim əddi.»
71 Ele, porém, começou a praguejar e a jurar: — Não conheço esse homem de quem vocês estão falando!
72 Da da ɣas ad inna Butros awen, ənta ad iga əkəji y aɣora teɣaray ta n sanatat, ikta-du Butros batu ta das-iga Ɣaysa, as das-inna: «As zʼagu əkəji y aɣora sanatat təɣər, təgeɣ-i karad ikusan i təzdəyt.» Təzzar ǝɣšadan man ǝn Butros wǝllen iggaz šin tala.
72 E no mesmo instante o galo cantou pela segunda vez. Então Pedro se lembrou da palavra que Jesus lhe tinha dito: “Antes que o galo cante duas vezes, você me negará três vezes.” E, caindo em si, começou a chorar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.