Marcos 14
Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs NTLH
1 Ǝššin adan a din-aba daɣ əmud wa n Akkay d əmud wa daɣ tamatšinat təgəlwen šin wər iha xamira. Imuzaran ən limaman əd musanan n Ǝttawret harwa da gammayan təmərkest tas zʼabəzan Ɣaysa agin iman-net,
1 Faltavam dois dias para a Festa da Páscoa e a Festa dos Pães sem Fermento . Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei procuravam um jeito de prender Jesus em segredo e matá-lo.
2 fǝlas a gannin: «Ad wər nagu adi daɣ adan n əmud, fəl a du-wər-awəy ǝnǝjərway əs tamattay.»
2 Eles diziam: — Não vamos fazer isso durante a festa, para não haver uma revolta no meio do povo.
3 Awen as itaggu Ɣaysa ənta iha taɣrəmt ta n Betanǝy, imigarat i Simɣon was kala a t-igraw kətru. Itamansaw den da as du-t-osa təntut tewâyat butalay igân daɣ təhunt mallat, iha alwardi iknan šizada d əzzəwi as itawannu nar. Tosa-du ɣas tərza imi ən butalay wa teway da, ad tənaqqal alwardi wen fəl aɣaf ən Ɣaysa.
3 Jesus estava no povoado de Betânia, sentado à mesa na casa de Simão, o Leproso. Então uma mulher chegou com um frasco feito de alabastro , cheio de perfume de nardo puro, muito caro. Ela quebrou o gargalo do frasco e derramou o perfume na cabeça de Jesus.
4 Arat wen iga alham daɣ arat daɣ aytedan win əllanen den, ad tinəmənnin gər-essan: «Ma infa ǝhluk n alwardi a?
4 Alguns que estavam ali ficaram zangados e disseram uns aos outros: — Que desperdício!
5 Wərgeɣ ifrâg a din-anzu ǝlqimat ǝn karadat tǝmad n ǝzǝl n ǝššǝɣǝl, itəwəkfu awen i tələqqawen?» Ad suɣulan təntut ten təgna.
5 Esse perfume poderia ter sido vendido por mais de trezentas moedas de prata , que poderiam ser dadas aos pobres. Eles criticavam a mulher com dureza,
6 Mišan inn-asan Ɣaysa: «Akfat-tat əməslag! Mafəl das-təɣaššadam iman? Ǝmazal olâɣan a di-təga da,
6 mas Jesus disse:
7 fəlas šiləqqawen faw da əllânat ɣur-wan, id təram adi təfrâgam a dasnat-tilalam; nak amaran, wərge faw əlleɣ ɣur-wan.
7 Pois os pobres estarão sempre com vocês, e, em qualquer ocasião que vocês quiserem, poderão ajudá-los. Mas eu não estarei sempre com vocês.
8 Təntut ta awa təfrag, təg-ay. Tənɣal fall-i alwardi y ad təsəmmutəg taɣəssa-nin y əzəkka harwa dat alwaq.
8 Ela fez tudo o que pôde, pois antes da minha morte veio perfumar o meu corpo para o meu sepultamento.
9 Ǝggiyyeɣ silakanaɣ-awan as, edag a daɣ ittəmal Ǝlinjil daɣ əddənet ketnet, a daɣ-as attamal awa təga tǝntut ta, tətǝwǝkta-du.»
9 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: em qualquer lugar do mundo onde o
10 Den da ad inkar Yahuza Isxarǝyuti wa n iyyan daɣ nəttulab ən Ɣaysa win maraw d əššin, ikka imuzaran ən limaman fəl a dasan-iməl tǝmǝwit tas zʼagu Ɣaysa daɣ fassan-nasan.
10 Judas Iscariotes, que era um dos doze discípulos, foi falar com os chefes dos sacerdotes para combinar como entregaria Jesus a eles.
11 Isaddawat-tan awen, təzzar əgan-as arkawal n ad t-akfin azrəf. Ad igammay Yahuza təməwit tas zʼagu Ɣaysa daɣ fassan.
11 Quando ouviram o que ele disse, eles ficaram muito contentes e prometeram dar dinheiro a ele. Assim Judas começou a procurar uma oportunidade para entregar Jesus.
12 Ǝzəl wa azzaran n əmud wa daɣ tamatšinat təgəlwen šin wər iha xamira, əzəl s ənta a daɣ tawagzaman jəɣal win amud wa n Akkay, ənnan nəttulab i Ɣaysa: «Mənid tareɣ a dak-nǝsǝmmutǝg imensewan n amud wa n Akkay?»
12 No primeiro dia da Festa dos Pães sem Fermento , em que os judeus matavam carneirinhos para comemorarem a Páscoa , os discípulos perguntaram a Jesus: — Onde é que o senhor quer que a gente prepare o jantar da Páscoa para o senhor?
13 Təzzar issoka Ɣaysa əššin daɣ nəttulab-net Yerusalam, inn-asan: «Ǝggəzat aɣrǝm, ad tammanayam d aləs ewâyan ətəkin idkâran aman. Ǝlkəmat-as.
13 Então Jesus enviou dois discípulos com a seguinte ordem:
14 Ehan wa iggaz, annat i məššis, "Inn-ak Ǝššex: 'Məni edag daɣ ahan-nak wa daɣ za nammansaw nak əd nəttulab-in daɣ amud wa n Akkay?'"
14 e digam ao dono da casa em que ele entrar que o Mestre manda perguntar: “Onde fica a sala em que eu e os meus discípulos vamos comer o jantar da Páscoa?”
15 A kawan-assaknu daɣ suru-net ehan wa n afalla elwân, əhân-tu mutag kul, iknâ. Ǝddi da a dana-za-təsəmmutəgam imensewan win Akkay.»
15 Então ele mostrará a vocês no andar de cima uma sala grande, mobiliada e arrumada para o jantar. Preparem ali tudo para nós.
16 Ǝglan nəttulab, əkkan aɣrǝm. As din-ewadan ənayan awa da dasan-imal Ɣaysa. Təzzar sammatagan imensewan win Akkay.
16 Os dois discípulos foram até a cidade e encontraram tudo como Jesus tinha dito. Então prepararam o jantar da Páscoa.
17 As tuda tǝfuk osa-du Ɣaysa, iddew əd nəttulab-net win maraw d əššin.
17 Quando anoiteceu, Jesus chegou com os doze discípulos.
18 Isiɣamar Ɣaysa ǝnta ǝd nǝttulab-net den da tamansawan as dasan-inna: «Ǝggəyyeɣ əsilakanaɣ-awan as, iyyan daɣ-wan a dər-i idrâwan da da a di-z-aggin daɣ fassan.»
18 Enquanto estavam à mesa, no meio do jantar, ele disse:
19 Iɣšad awen iman-nasan, akkiyyan daɣ-san inna i Ɣaysa: «Ǝngəm wərge nak?»
19 Eles ficaram tristes e, um por um, começaram a perguntar: — O senhor não está achando que sou eu, está?
20 Inn-asan: «Iyyan daɣ-wan, kawanay inəttulab-in win maraw d əššin, a dər-i idrâwan əmərədda daɣ əɣəzu iyyanda a zʼagin adi.»
20 Jesus respondeu:
21 Illikan as nak Ag Aggadəm a di-iba s əmmək iman-net wa ǝmalan Ǝlkǝttaban daɣ batu-nin, mišan ya, iket alɣazab a t-inǝy awedan wa di-igan daɣ fassan. Awedan wədi, a das-afu fadda a du-wər-iggez əddənet.
21 Pois o
22 Tattin da da as idkal Ɣaysa tagəlla, iga igodan i Məššina, irza tagǝlla ten, izun-tat i nəttulab-net, inn-asan: «Atšiwat da, taɣəssa-nin adi.»
22 Enquanto estavam comendo, Jesus pegou o pão e deu graças a Deus. Depois partiu o pão e o deu aos discípulos, dizendo:
23 Dəffər awen idkal tǝkabart, iga igodan i Məššina, amaran ikf-asan-tat, namaglazan awa tat-ihan ketnasan.
23 Em seguida, pegou o cálice de vinho e agradeceu a Deus. Depois passou o cálice aos discípulos, e todos beberam do vinho.
24 Amaran inn-asan: «Adi azni-nin isitaddan arkawal ən tassaq gər Məššina əd tamattay-net. Azni wa, ad inɣǝl fəl tənfa n aytedan aggotnen.
24 Então Jesus disse:
25 Ǝggǝyyeɣ silakanaɣ-awan as, wər zʼələsaɣ tessay n esmad n alɣanab, iket wər d-ewed əzəl wa daɣ zʼašwa wa aynayan daɣ Taɣmar ta n Məššina.»
25 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: nunca mais beberei deste vinho até o dia em que beber com vocês um vinho novo no
26 Dəffər awen issəggad Ɣaysa əd nəttulab-net daɣ təmmalen a d-əgmadnen Azzabur. As tanat-əɣradan, əkkan adɣaɣ wa n Eškan ən Zaytun.
26 Então eles cantaram canções de louvor e foram para o monte das Oliveiras.
27 Inna Ɣaysa i nəttulab-net: «Ketnawan ad iwəliwəl əzəgzan-nawan id ǝnnan Ǝlkǝttaban: "Ad əwətaɣ amadan, iba-tu, təzzar wəziwəznat ayfad-net."
27 E Jesus disse aos discípulos:
28 Mišan dǝffǝr ǝtǝwǝsǝnkar-in daɣ tǝmattant, a dawan-in-izaraɣ s akal wa n Galilaya, ǝqqǝlaɣ-awan daɣ-as.»
28 Mas, depois que eu for ressuscitado, irei adiante de vocês para a Galileia.
29 Təzzar inn-as Butros: «Kud iwalawal əzəgzan-nasan ketnasan, da wa-nin wər zʼiwəliwil.»
29 Então Pedro disse a Jesus: — Eu nunca abandonarei o senhor, mesmo que todos o abandonem!
30 Inn-as Ɣaysa: «Ǝggǝyyeɣ silakanaɣ-ak as, ahada da, as zʼagu əkəji y aɣora sanatat təɣər, taggâdaɣ-i har karadat tăklaten.»
30 Mas Jesus lhe disse:
31 Mišan izazzawat Butros daɣ batu-net, inna: «Kud iqqal as ǝtǝwǝnɣa kǝrǝz a za nagu nak dǝr-ǝk, da wər kay-z-ǝggǝda. Ǝnnan nəttulab ketnasan awen da.»
31 Mas Pedro repetia com insistência: — Eu nunca vou dizer que não o conheço, mesmo que eu tenha de morrer com o senhor! E todos os outros discípulos disseram a mesma coisa.
32 Dəffər awen iddew dər-san Ɣaysa s afarag n eškan ǝn zaytun igân esəm Gatsemanay. As din-ewadan, inn-asan: «Qamiwat da da iket di ad tagga šiwatriwen.»
32 Jesus e os discípulos foram a um lugar chamado Getsêmani. E Jesus lhes disse:
33 Izzənkaz fall-asan, iddew əd Butros əd Yaqub əd Yaxya. Tamazayt tenda a daɣ əssəntan man-net aɣšud, iššəwaš.
33 Então Jesus foi, levando consigo Pedro, Tiago e João. Aí ele começou a sentir uma grande tristeza e aflição
34 Inn-asan: «Awa əgan man-in daɣ ǝɣšud, əbuka a di-aba. Ad wər təfəlam da, amaran a kawan-wǝr-ibǝz etǝs.»
34 e disse a eles:
35 Izzənkaz fall-asan a əndərran, issəjad ad itattar, igmay daɣ Məššina kud immikkan a t-issəgəg awa t-id-izayan daɣ alwaq wen.
35 Ele foi um pouco mais adiante, ajoelhou-se, encostou o rosto no chão e pediu a Deus que, se possível, afastasse dele aquela hora de sofrimento.
36 Inna daɣ təwatray-net: «Ya Abba-nin, arat kul təfrâgaɣ igi-net. Səgəg-i ta daɣ takabart n alɣazab, dər iga awen da ya, taget tara ta-nak, wərgeɣ ta-nin.»
36 Ele orava assim:
37 Dəffər awen iqqal-du Ɣaysa inəttulab-net win karad en, ogaz-tan-du ənsân. Issənkar-tan, inna i Butros: «Simɣon, kay adis etəs a təgeɣ? Indar-ak ad taga wala ɣas alwaq iyyanda tokâya?
37 Depois voltou e encontrou os três discípulos dormindo. Então disse a Pedro:
38 Akǝyat, tansǝyam Məššina a kawan-oggazan daɣ jarrabatan n Iblis. Tidət as ǝnnǝyat n aggadəm tǝsidaran igi n awa olaɣan, mišan igdal-as rǝkkǝm ǝn tǝɣǝssa-net igi n awen.»
38 Vigiem e orem para que não sejam tentados. É fácil querer resistir à tentação; o difícil mesmo é conseguir.
39 Ilas əzənkəz fall-asan, iga təwatray ta daɣ iga ihogan.
39 Jesus foi outra vez e orou, dizendo as mesmas palavras.
40 Dəffər adi ilas-in tewaɣlay ən nəttulab-net win karad, os-en-in ənsân, fəlas awa dasan-iga etəs daɣ iguz ab-as ǝfragan arra ǝn šittawen-nasan. Wər əssenan a das-ənnan.
40 Em seguida, voltou ao lugar onde os discípulos estavam e os encontrou de novo dormindo. Eles estavam com muito sono e não conseguiam ficar com os olhos abertos. E não sabiam o que responder a Jesus.
41 As dasan-d-iga tewaɣlay ta n karadat, inn-asan: «Harwa da tənsâm, təsanfim? Batu za tǝɣrad. Ǝssǝnat âs alwaq ewad-du wa daɣ za təwəgga nak Ag Aggadəm daɣ fassan ən nasbakkadan.
41 Quando voltou pela terceira vez, Jesus perguntou:
42 Ǝnkǝrat-in ǝndawat! Ǝnǝyat! Wa di-z-agin daɣ fassan ewad-du.»
42 Levantem-se, e vamos embora. Vejam! Aí vem chegando o homem que está me traindo!
43 Harwada iššewal Ɣaysa as d-osa Yahuza wa n iyyan daɣ nəttulab-net win maraw d əššin, iddew ǝd tamattay a d-əssiglan muzaran ən limaman əd musanan n Ǝttawret ǝd muzaran ən Kəl-Ǝlyəhud. Tamattay ten tewây šikabiwen əd təburəgen.
43 Jesus ainda estava falando, quando chegou Judas, um dos doze discípulos. Vinha com ele uma multidão armada com espadas e porretes, que tinha sido mandada pelos chefes dos sacerdotes, pelos mestres da Lei e pelos líderes judeus.
44 Ǝməkkeddəl wa igan Yahuza imâl i tamattay ten əmmək was zʼəzdǝyan Ɣaysa, əs tənna ta dasan-iga: «Aləs was di-tənayam as tu-zalammeɣ, ənta Ɣaysa. Abəzat-tu, taglim dər-ǝs, tagim dər-əs ənnǝyat.»
44 O traidor tinha combinado com eles um sinal. Ele tinha dito: “Prendam e levem bem seguro o homem que eu beijar, pois é ele.”
45 Osa-du Yahuza ɣas, ihoz-in Ɣaysa, inn-as: «Ǝššex?» Təzzar izalammat-tu.
45 Logo que chegou perto de Jesus, Judas disse: — Mestre! E o beijou.
46 Təggad-in tamattay əs Ɣaysa, təbaz-tu.
46 Então eles pegaram Jesus e o prenderam.
47 Iha-du iyyan daɣ nǝttulab ǝn Ɣaysa, ilbay takoba-net iwat sər-əs akli n Ǝlimam wa Zǝwwǝran, ifras-du təməzzuk-net.
47 Mas um dos que estavam ali tirou a espada, atacou um empregado do Grande Sacerdote e cortou uma orelha dele.
48 Təzzar inna Ɣaysa i tamattay ten: «Awak nak ǝjajǝb iyyan n abaydag a əmosa as di-du-tətakkim tewayam šikabiwen əd təburəgen y a di-təbəzam?
48 Então Jesus disse para aquela gente:
49 Wərgeɣ əzəl kul əlleɣ gar-ewwan, sasaɣra daɣ Ahan wa Zǝwwǝran n Ǝlɣibada, mafel wər di-təbezam? Ǝssənat za as, awa igan da, igâ fəl ad andu awa sər-i ənnan Ǝlkəttaban.»
49 Eu estava com vocês todos os dias, ensinando no pátio do Templo, e vocês não me prenderam. Mas isso está acontecendo para se cumprir o que as
50 Den da a t-əfalan nəttulab-net ketnasan, əddəggagan fall-as.
50 Então todos os discípulos abandonaram Jesus e fugiram.
51 Ilkam ǝmawad iyyan i tamattay en, ilsa afər ihossayan daw wər iqqen arat. Ǝggadan-in sər-ǝs meddan y ad t-əbəzan,
51 Um jovem, enrolado num lençol, seguia Jesus. Alguns tentaram prendê-lo,
52 oyy-asan-du afər wa ilsa, ozal wər ilsa arat.
52 mas ele largou o lençol e fugiu nu.
53 Immeway Ɣaysa s Ǝlimam wa Zǝwwǝran a ɣur əddewan muzaran ǝn limaman, ǝd muzaran ən Kəl-Ǝlyəhud, əd musanan n Ǝttawret.
53 Em seguida, levaram Jesus até a casa do Grande Sacerdote , onde estavam reunidos os chefes dos sacerdotes, alguns líderes dos judeus e alguns mestres da Lei.
54 Iga Butros i Ɣaysa ləkkum zagren har iggaz ammas n aɣalla n aɣaywan n Ǝlimam wa Zəwwəran. Iqqim ad isukus ɣur maššaɣalan n Ǝlimam wa Zǝwwǝran əqqimnen əs təmsay tərɣât den.
54 Pedro seguiu Jesus de longe e entrou no pátio da casa do Grande Sacerdote. Ele sentou-se perto do fogo, com os guardas, para se esquentar.
55 As itaggu awen, imuzaran ən limaman d Asaggawar wa Zǝwwǝran ketnet gammayan i zʼaggayen fəl Ɣaysa fǝl ad ǝgrǝwan tarrayt n igi ǝn man-net, mišan wər t-əgrewan,
55 Os chefes dos sacerdotes e todo o Conselho Superior estavam procurando encontrar alguma acusação contra Jesus a fim de o condenarem à morte. Mas não conseguiram nenhuma.
56 fəlas aytedan aggotnen a d-ənkarnen əgan fəl Ɣaysa šiggǝyyawen əmosnen bahu, mišan wər tanat-təha ši tənimannakat əd tahadat.
56 Muitos diziam mentiras contra ele, mas as suas histórias não combinavam umas com as outras.
57 Ǝnkaran-du wiyyad daɣ-san əssəwaran-tu bahu, ənnan:
57 Alguns se levantaram e acusaram Jesus com mentiras. Eles diziam:
58 «Nəsl-âs as inna: "Ehan wa Zǝwwǝran n Ǝlɣibada, s aytedan a t-əkrasnen, a tu-jəbbərəjjeɣ, əssəbdəda daɣ karad adan iyyan wər əkresan aytedan."»
58 — Nós ouvimos quando ele disse: “Vou destruir este Templo que foi construído por seres humanos e, em três dias, levantarei outro que não será construído por seres humanos.”
59 Mišan batu ta dâ, əmmizrayan daɣ-as.
59 Mesmo assim as suas histórias não combinavam umas com as outras.
60 Təzzar inkar Ǝlimam wa Zǝwwǝran, ibdad daɣ ammas n əljəmaɣat, issəstan Ɣaysa, inn-as: «Awak arat a wər təgənna daɣ təɣəttas šin dak-tawagginen da?»
60 Aí o Grande Sacerdote se levantou no meio de todos e perguntou a Jesus: — Você não vai se defender dessa acusação?
61 Mišan igla Ɣaysa iffista, wər das-inna wala. Ilas Ǝlimam wa Zǝwwǝran, inn-as: «Awak kay a imosan Ǝlmǝsix, Barar ən was nǝtaggu tǝmmalen?»
61 Mas Jesus ficou calado e não respondeu nada. Então o Grande Sacerdote tornou a perguntar: — Você é o
62 Inn-as Ɣaysa: «Awalla əmosaq-qu; amaran a di-tənǝyam nak Ag Aggadəm əqqima daw əɣil n Ǝməli ən Tarna, tǝnǝyam-i deɣ ǝzaya-du, əheɣ igarakan əgmâda-du ijənnawan.»
62 Jesus respondeu:
63 As isla Ǝlimam wa Zǝwwǝran y awen, izazzarrat tǝkadkat-net fəl awa ǝgan man-net daɣ ǝɣšud, inna: «Awak ma nəkka i tǝgǝyyawen šiyyad?
63 Aí o Grande Sacerdote rasgou as suas próprias roupas e disse: — Não precisamos mais de testemunhas!
64 Təslâm y ǝmadraw wa iga da i Mǝššina! Ma tənnam?» Ǝnnan ketnasan əššəriɣa-net tǝmattant.
64 Vocês ouviram esta blasfêmia contra Deus! Então, o que resolvem? Todos estavam contra Jesus e aí o condenaram à morte.
65 A fall-as sutufan wiyyad daɣ-san, ǝɣmasan-as, ad t-əggâtan, gannin-as: «Kay ya ənnǝbi, əməl wa kay-iwatan.» Dəffər awen itawakfa i magazan n Ahan wa Zǝwwǝran n Ǝlɣibada a das-tagin šiqqas.
65 Então alguns começaram a cuspir nele. Cobriam o rosto dele, davam bofetadas nele e perguntavam: — Quem foi que bateu em você? Adivinhe! E também os guardas o pegaram e lhe deram bofetadas.
66 Harwa da iqqim Butros daɣ ammas n aɣalla en da, as du-tosa iyyat daɣ tamaššaɣalen n Ǝlimam wa Zǝwwǝran,
66 Pedro ainda estava lá embaixo no pátio, quando apareceu uma das empregadas do Grande Sacerdote .
67 tənay-tu isukus əs təmsay, təzaggazd-ay, tənn-as: «Kay da, iyyan daɣ aytedan win ǝddewnen əd Ɣaysa wa n aɣrǝm ǝn Nazaret!»
67 Ela viu Pedro se esquentando perto do fogo, olhou bem para ele e disse: — Você também estava com Jesus de Nazaré.
68 Mišan iggad Butros as t-izdây, inna: «Wərmad əssânaɣ awa daɣ-i təššewala, za wər t-əgreɣ.» Təzzar igmad aɣalla, ikka imi-net. Iɣra əkəji aɣora da tamazayt ten da.
68 Mas ele negou, dizendo: — Eu não o conheço. Não sei do que é que você está falando. E saiu para o corredor. Naquele momento, o galo cantou.
69 Tənay-tu tǝmaššaɣalt təlas tənna y aytedan əbdâdnen den: «Aləs wa, iyyan daɣ-san a imos.»
69 Quando a empregada viu Pedro ali, começou a dizer aos que estavam perto: — Este homem é um deles.
70 Ilas Butros iggad Ɣaysa.
70 Mas ele negou outra vez. Pouco depois, as pessoas que estavam ali disseram de novo a Pedro: — Não há dúvida de que você é um deles, pois você também é da Galileia.
71 Ad ihhad Butros, igannu: «Məššina ya təlɣanaɣ-i kud bahu a əge. Ǝhâdaɣ-awan as wər əzdayaɣ aləs was təgannim əddi.»
71 Aí Pedro disse: — Juro que não conheço esse homem de quem vocês estão falando! Que Deus me castigue se não estou dizendo a verdade!
72 Da da ɣas ad inna Butros awen, ənta ad iga əkəji y aɣora teɣaray ta n sanatat, ikta-du Butros batu ta das-iga Ɣaysa, as das-inna: «As zʼagu əkəji y aɣora sanatat təɣər, təgeɣ-i karad ikusan i təzdəyt.» Təzzar ǝɣšadan man ǝn Butros wǝllen iggaz šin tala.
72 Naquele instante o galo cantou pela segunda vez, e Pedro lembrou que Jesus lhe tinha dito: “Antes que o galo cante duas vezes, você dirá três vezes que não me conhece.” Então Pedro caiu em si e começou a chorar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.