Lucas 16
Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs ACF
1 Inna Ɣaysa i nǝttulab-net: «Kala a t-illa alǝs iyyan n ǝmǝggergǝs ilân amaššaɣal isinattaf d ǝrrǝzǝɣ-net, amaran itawann-as iɣaššat-tu.
1 E dizia também aos seus discípulos: Havia um certo homem rico, o qual tinha um mordomo; e este foi acusado perante ele de dissipar os seus bens.
2 Tǝzzar isassaɣr-ay-du, inn-as: "Ma imos awa fall-ak sallaɣ? Ǝmǝl-i awa tǝgeɣ y ǝrrǝzǝɣ-in, nak ab-as areɣ ǝššǝɣǝl-nak."
2 E ele, chamando-o, disse-lhe: Que é isto que ouço de ti? Dá contas da tua mordomia, porque já não poderás ser mais meu mordomo.
3 Inna amaššaɣal wa gar-es ǝd man-net: "Awak ǝmǝrǝdda ma zʼaga as di-ikkas amuzar-in daɣ ǝššǝɣǝl? Nak, wǝr ǝfregaɣ agayak, mansay deɣ isikarakad-i.
3 E o mordomo disse consigo: Que farei, pois que o meu senhor me tira a mordomia? Cavar, não posso; de mendigar, tenho vergonha.
4 Ǝssânaɣ awa zʼaga as kud tawakkasa daɣ ǝššǝɣǝl-in da, a di-ǝqbǝlan aytedan daɣ nan-nasan."
4 Eu sei o que hei de fazer, para que, quando for desapossado da mordomia, me recebam em suas casas.
5 Tǝzzar isassaɣra-du aytedan win irwas alǝs was išɣal s iyyan iyyan. Inna i wa azzaran: "Ma kay irwas ǝmuzar-in?"
5 E, chamando a si cada um dos devedores do seu senhor, disse ao primeiro: Quanto deves ao meu senhor?
6 Inn-as: "Temeday ǝn tanaw ǝn wǝdi wa n azzayt." Inn-as amaššaɣal: "Ɣam, tǝdkǝla širawt-nak ta n ǝmarwas, tǝktǝbaɣ fall-as tarmâd sǝmmosat tǝmǝrwen ǝn tanaw."
6 E ele respondeu: Cem medidas de azeite. E disse-lhe: Toma a tua obrigação, e assentando-te já, escreve cinqüenta.
7 Dǝffǝr awen inna y iyyan: "Kay za ma tǝtawarwasaɣ?" Inn-as: "Temeday ǝn bǝhu n alkama." Inn-as: "Ǝdkǝl širawt-nak ta n ǝmarwas, tǝktǝbaɣ fall-as ǝttamat tǝmǝrwen."
7 Disse depois a outro: E tu, quanto deves? E ele respondeu: Cem alqueires de trigo. E disse-lhe: Toma a tua obrigação, e escreve oitenta.
8 Tǝmǝrkest ten, isl-et alǝs wa iššǝšɣalan ark amaššaɣal wen, tǝzzar ad t-immâl fǝl tǝla-net tayttay. Tidǝt a imos as aytedan win wǝr nǝksud Mǝššina, ogaran win t-ǝksudnen tǝla ǝn tayttay daɣ taɣawšiwen šin ǝllanen gar-essan.
8 E louvou aquele senhor o injusto mordomo por haver procedido prudentemente, porque os filhos deste mundo são mais prudentes na sua geração do que os filhos da luz.
9 Nak za ǝnneɣ-awan: Agiwat imidawan s ǝrrǝzǝɣan ǝn bannan win n ǝddǝnet ta; ǝddi as kawan-ǝgmadan, ad tǝtǝwǝqbalam daɣ adag ǝn tǝmǝxsurt iɣlâlan.
9 E eu vos digo: Granjeai amigos com as riquezas da injustiça; para que, quando estas vos faltarem, vos recebam eles nos tabernáculos eternos.
10 Awedan wa tǝha tǝflǝst daɣ arat ǝndǝrran, wa zǝwwǝran da tǝh-ay daɣ-as. Wa wǝr tǝha tǝflǝst daɣ a ǝndǝrran, wa zǝwwǝran da, wǝr daɣ-as tu-tǝha.
10 Quem é fiel no mínimo, também é fiel no muito; quem é injusto no mínimo, também é injusto no muito.
11 Daɣ adi, da kawan-wǝr-tǝha tǝflǝst daɣ ǝrrǝzǝɣ ǝn bannan wa n ǝddǝnet ta, ma kawan-z-izǝzzigǝzan ǝrrǝzǝɣ wa n tidǝt, wa ihan alaxirat.
11 Pois, se nas riquezas injustas não fostes fiéis, quem vos confiará as verdadeiras?
12 Amaran kud wǝr kawan-tǝha tǝflǝst daɣ arat wa wǝr tǝlem, ma kawan-z-akfin arat wa tǝlam daɣ alaxirat?
12 E, se no alheio não fostes fiéis, quem vos dará o que é vosso?
13 Wǝr t-illa amaššaɣal ifrâgan ad išɣǝl y ǝššin muzaran. Wa ɣas ikyad iyyan, iru wa hadan; madeɣ abbardag y iyyan, alku wa hadan. Wǝr tǝfregam ad tǝɣbǝdam Mǝššina, taglim deɣ tozâlam dǝffǝr ǝddǝnet.»
13 Nenhum servo pode servir dois senhores; porque, ou há de odiar um e amar o outro, ou se há de chegar a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e a Mamom.
14 Ǝssisaman Farisaytan y awa inna Ɣaysa den kul, taggin daɣ-as tamakkakkayt fǝlas imaran n ǝzrǝf a ǝmosan.
14 E os fariseus, que eram avarentos, ouviam todas estas coisas, e zombavam dele.
15 Inn-asan Ɣaysa: «Kawanay tǝsaknim dat aytedan as alɣadilan a tǝmosam, Mǝššina amaran issân awa ihan iwallan-nawan; fǝlas arat wa ǝzzǝzwaran aytedan, Mǝššina ǝnta tagǝlfat a t-iga.»
15 E disse-lhes: Vós sois os que vos justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece os vossos corações, porque o que entre os homens é elevado, perante Deus é abominação.
16 «Ǝttawret d Ǝlkǝttaban win Ǝnnǝbitan ǝntanay ɣas a tawasasaɣrinen har ǝzǝl wa d-osa Yaxya wa isalmaɣan aytedan daɣ aman. Ǝddi amaran ad ǝggazan salan win Ǝlinjil šin ǝtǝwǝgga, ǝmosnen isalan n assa ǝn Taɣmar ta n Mǝššina, amaran ad igammay awedan kul iguz-net s assahat ǝd tallabǝst.
16 A lei e os profetas duraram até João; desde então é anunciado o reino de Deus, e todo o homem emprega força para entrar nele.
17 Dǝr iga awen da za, ogar tǝrɣasay ta iga ad iba ijǝnnawan d amaḍal, ta iga ad iba wala ɣas ǝsakkal iyyanda n Ǝttawret.
17 E é mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til da lei.
18 Adi a fǝlas, alǝs kul wa izammazzayan tantut-net, izlaf iyyat, wǝdi iga ǝzzǝna. Alǝs deɣ wa izlafan tantut tǝmmizzayat, ǝnta da igâ ǝzzǝna.»
18 Qualquer que deixa sua mulher, e casa com outra, adultera; e aquele que casa com a repudiada pelo marido, adultera também.
19 Inn-asan Ɣaysa deɣ: «Kala ad t-illa alǝs iyyan n ǝmǝggergǝs n amayyawan ǝs faw izlâg isǝlsa win hossaynen, ǝzzǝwatnen, faw deɣ inniflay issiksas.
19 Ora, havia um homem rico, e vestia-se de púrpura e de linho finíssimo, e vivia todos os dias regalada e esplendidamente.
20 As itaggu awen, dat ǝmi n ahan-net, isrâd alǝs iyyan ǝn tǝlaqqay igân Lazarǝs, ǝs ǝlsânat šiqqas elam-net.
20 Havia também um certo mendigo, chamado Lázaro, que jazia cheio de chagas à porta daquele;
21 Isidaran tettay ǝn kǝrǝmraman win du-rattaknen daɣ mensewan n ǝmǝggergǝs en. Wala iḍan, tasin-t-idu tallaɣan šiqqas-net.
21 E desejava alimentar-se com as migalhas que caíam da mesa do rico; e os próprios cães vinham lamber-lhe as chagas.
22 Har ǝzǝl wad aba talǝqqay ten, tǝzzar ewayan-tu angalosan s ǝnnǝbi Ibrahim daɣ aljannat. Ǝmǝggergǝs ǝnta da, aba-tu itawanbal-in.
22 E aconteceu que o mendigo morreu, e foi levado pelos anjos para o seio de Abraão; e morreu também o rico, e foi sepultado.
23 Iha Jahannama, itaɣazzab daɣ-as as idkal asawad-net, ogga Ibrahim daɣ igǝg, illâ ɣur-ǝs Lazarǝs.
23 E no inferno, ergueu os olhos, estando em tormentos, e viu ao longe Abraão, e Lázaro no seu seio.
24 Ad iɣarru Ibrahim, igann-as: "Ya Abba Ibrahim, hǝnǝttǝt-i, tǝzǝmmizǝla-du sǝr-i Lazarǝs y ad issǝlmǝɣ kuddeɣ imi n adad-net daɣ aman, issǝsmǝd-i sǝr-ǝs ilǝs-in, fǝlas alɣazab a tagga daɣ tǝmsay ta."
24 E, clamando, disse: Pai Abraão, tem misericórdia de mim, e manda a Lázaro, que molhe na água a ponta do seu dedo e me refresque a língua, porque estou atormentado nesta chama.
25 Mišan inn-as Ibrahim: "Barar-in, Akta-du as kay tǝgrâwaɣ arat kul wa tareɣ daɣ tǝmǝddurt-nak, as iga awen, Lazarǝs ǝnta wǝr inay ar alɣazab. Amaran ǝmǝrǝdda ǝnta as tawaknan man, kay tǝtaɣazzaba.
25 Disse, porém, Abraão: Filho, lembra-te de que recebeste os teus bens em tua vida, e Lázaro somente males; e agora este é consolado e tu atormentado.
26 Wa dǝffǝr adi as, illâ ǝɣǝɣi wǝr nǝla eder gar-ena dǝr-wan, fǝl ad wǝr iru waliyyan daɣ-na a kawan-in-akku, ifrǝg adi, wala deɣ ifrǝg waliyyan daɣ-wan a dana-d-akku."
26 E, além disso, está posto um grande abismo entre nós e vós, de sorte que os que quisessem passar daqui para vós não poderiam, nem tampouco os de lá passar para cá.
27 Inna ǝmǝggergǝs: "Daɣ adi Abba, ǝgmâya daɣ-ak ad tǝzǝmmizǝla Lazarǝs s aɣaywan n abba-nin,
27 E disse ele: Rogo-te, pois, ó pai, que o mandes à casa de meu pai,
28 fǝlas ǝleɣ sǝmmos mǝdrayan, y a dasan-irɣǝm fǝl a du-wǝr-ǝggǝzan ǝntanay da edag n alɣazab wa."
28 Pois tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de que não venham também para este lugar de tormento.
29 Mišan inn-as Ibrahim: "Imǝdrayan-nak ǝttâfan ǝlkǝttab wa n Ǝttawret d Ǝlkǝttaban n ǝnnǝbitan win hadatnen, ǝlkǝmanet-asan."
29 Disse-lhe Abraão: Têm Moisés e os profetas; ouçam-nos.
30 Inna y Ibrahim: "Kala kala Abba-nin Ibrahim, adi wǝr igda, mišan as tan-in-iqqal awedan a d-inkâran daɣ nǝmmǝttan, ad utaban."
30 E disse ele: Não, pai Abraão; mas, se algum dentre os mortos fosse ter com eles, arrepender-se-iam.
31 Mišan inn-as ǝnnǝbi Ibrahim: "As wǝr ǝssǝsǝman y ǝnnǝbi Musa d ǝnnǝbitan win hadatnen, wǝr zʼutaban kuddeɣ ig-asan awedan a d-inkâran daɣ nǝmmǝttan isalan."»
31 Porém, Abraão lhe disse: Se não ouvem a Moisés e aos profetas, tampouco acreditarão, ainda que algum dos mortos ressuscite.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.