João 6
Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs VC
1 Dǝffǝr adi ikka Ɣaysa tǝgadamayt ta hadat n agaraw wa n Galilaya, itâwann-as deɣ agaraw wa n Tiberǝyad.
1 Depois disso, atravessou Jesus o lago da Galiléia {que é o de Tiberíades.}
2 Tǝlkâm-as tamattay tagget, fǝlas ǝhannayan aytedan alɣalamaten šin as itamazal ǝmosnen ǝmmǝk was izuzǝy imiranan.
2 Seguia-o uma grande multidão, porque via os milagres que fazia em beneficio dos enfermos.
3 Iggǝzzay Ɣaysa adɣaɣ, tǝzzar iqqim den da ǝnta ǝd nǝttulab-net.
3 Jesus subiu a um monte e ali se sentou com seus discípulos.
4 As itaggu awen amud wa n Akkay ihoz-du.
4 Aproximava-se a Páscoa, festa dos judeus.
5 Iswad Ɣaysa inay tamattay tagget tǝzây-t-idu, inna i Filibus: «Mǝni du-za-nazzanzu tagǝlla ǝtšan aytedan en kul?»
5 Jesus levantou os olhos sobre aquela grande multidão que vinha ter com ele e disse a Filipe: Onde compraremos pão para que todos estes tenham o que comer?
6 Ǝsǝstan wa as t-iga Ɣaysa da issân arat was otas igi-net. A ira ɣas ad issǝn awa das-z-annu Filibus.
6 Falava assim para o experimentar, pois bem sabia o que havia de fazer.
7 Inna Filibus i Ɣaysa: «Kud du-nǝzzǝnza tagǝlla ǝn sanatat tǝmad ǝn tafelt, almaɣna alxaq ǝn sanatat tǝmad n ǝzǝl n ǝššǝɣǝl, da wǝr dasan-tǝkna arat.»
7 Filipe respondeu-lhe: Duzentos denários de pão não lhes bastam, para que cada um receba um pedaço.
8 Inn-as ǝnattalib-net igân Andrawǝs wa n amadray ǝn Simɣon Butros:
8 Um dos seus discípulos, chamado André, irmão de Simão Pedro, disse-lhe:
9 «Illa barar da ilân sǝmmosat tǝgǝlwen n ǝššǝɣir d ǝššin kifitan, mišan ya ma za aknin y aytedan ogdânen d awa?»
9 Está aqui um menino que tem cinco pães de cevada e dois peixes... mas que é isto para tanta gente?
10 Inna Ɣaysa: «Saɣɣamiwat tamattay kul.» Tǝzzar ǝqqiman aytedan kul daɣ yel aggen illân den. Sǝmmos gim n alǝs a ǝhanen tamattay en.
10 Disse Jesus: Fazei-os assentar. Ora, havia naquele lugar muita relva. Sentaram-se aqueles homens em número de uns cinco mil.
11 Idkal-du Ɣaysa šigǝlwen šin den. As iga igodan i Mǝššina, izun-tanat i tamattay. Iga awen da i kifitan. Igraw awedan kul awa das-igdan.
11 Jesus tomou os pães e rendeu graças. Em seguida, distribuiu-os às pessoas que estavam sentadas, e igualmente dos peixes lhes deu quanto queriam.
12 As ǝyyǝwanan aytedan inna Ɣaysa i nǝttulab-net: «Šidǝwat-du ikarammutan win du-tawaglaznen, fǝl a daɣ-as wǝr iɣšǝd wala.»
12 Estando eles saciados, disse aos discípulos: Recolhei os pedaços que sobraram, para que nada se perca.
13 Ǝɣradan-du ǝkǝmmi ǝn karammutan win d-ǝglazan aytedan daɣ tǝgǝlwen n ǝššǝɣir šinad ǝn sǝmmosat a. Maraw ǝzmaman d ǝššin a d-ǝdnayan daɣ gǝlzan en.
13 Eles os recolheram e, dos pedaços dos cinco pães de cevada que sobraram, encheram doze cestos.
14 As ǝnayan aytedan win alɣalamat tas immozal Ɣaysa da, ad gannin: «Igmâd aššak as alǝs wa ǝnta a imosan ǝnnǝbi wa du-z-asin ǝddǝnet!»
14 À vista desse milagre de Jesus, aquela gente dizia: Este é verdadeiramente o profeta que há de vir ao mundo.
15 Issan Ɣaysa as aytedan win abbaz a tu-z-agin šǝhhǝšǝlan-tu tišit n ǝmǝnokal, ilas-tan efel, ikka edag iyyan daɣ ǝdɣaɣ en da, ɣas-net.
15 Jesus, percebendo que queriam arrebatá-lo e fazê-lo rei, tornou a retirar-se sozinho para o monte.
16 As tǝga takǝst zagadayan nǝttulab-net s agaraw,
16 Chegada a tarde, os seus discípulos desceram à margem do lago.
17 ǝggazan aɣlal ǝssǝwalan agaraw y ad ǝɣrǝsan ǝs taɣrǝmt ta n Kafarnahum. Itaggu awen ehad, Ɣaysa amaran wǝr tan-in-ewed harwa da.
17 Subindo a uma barca, atravessaram o lago rumo a Cafarnaum. Era já escuro, e Jesus ainda não se tinha reunido a eles.
18 Igar-du aḍu issohen ad tanastaban aman n agaraw.
18 O mar, entretanto, se agitava, porque soprava um vento rijo.
19 As ǝgan nǝttulab ǝn Ɣaysa edag ǝn sǝmmos kilawtan madeɣ sǝdis n ǝšikǝl, oggan Ɣaysa daɣ ihǝz ijiwankat-du fǝl aman izay-du aɣlal wa han, tǝzzar tǝggaz-tan tasa.
19 Tendo eles remado uns vinte e cinco ou trinta estádios, viram Jesus que se aproximava da barca, andando sobre as águas, e ficaram atemorizados.
20 Mišan inn-asan Ɣaysa: «Tǝgmǝdet-kawan tasa, nak awa!»
20 Mas ele lhes disse: Sou eu, não temais.
21 Gammayan d a t-id-ǝzzugǝzan aɣlal den da, as dǝr-san ewad ǝɣlal edag wa ǝkkan.
21 Quiseram recebê-lo na barca, mas pouco depois a barca chegou ao seu destino.
22 As ǝzǝl wa hadan tǝgr-in tamattay ta tǝwarat efay n agaraw wen sen as aɣlal iyyanda ɣas a illan den ǝndazǝl, amaran ǝssanan as Ɣaysa wǝr inamaggaz aɣlal wa ǝd nǝttulab-net. Ǝssânan ǝnta da as inǝttulab-net ɣas-nasan as ǝglan.
22 No dia seguinte, a multidão que tinha ficado do outro lado do mar percebeu que Jesus não tinha subido com seus discípulos na única barca que lá estava, mas que eles tinham partido sozinhos.
23 Ǝnzayan-du wiyyad a d-ǝfalnen aɣrǝm ǝn Tiberǝyad. Osan-du dagma n adag wa daɣ tǝtša tamattay tagǝlla dǝffǝr godan win iga Ɣaysa y Ǝmǝli.
23 Nesse meio tempo, outras barcas chegaram de Tiberíades, perto do lugar onde tinham comido o pão, depois de o Senhor ter dado graças.
24 As tǝnay tamattay as Ɣaysa wǝr illa den ǝnta wala inǝttulab-net, tǝggaz iɣlalan win den ǝgmayan Ɣaysa ǝs Kafarnahum.
24 E, reparando a multidão que nem Jesus nem os seus discípulos estavam ali, entrou nas barcas e foi até Cafarnaum à sua procura.
25 Osan-t-in fǝl afay n agaraw wa hadan, tǝzzar ǝnnan-as: «Ya Ǝššex, Ǝmmay du-tose da?»
25 Encontrando-o na outra margem do lago, perguntaram-lhe: Mestre, quando chegaste aqui?
26 Ig-asan Ɣaysa aljawab wa, inna: «Ǝggǝyye silakanaɣ-awan as wǝr di-tǝsǝggǝdam ar fǝl as tǝtšam tagǝlla har daɣ-as tǝyyǝwanam, wǝrgeɣ aššaddat n ǝgǝrri n almaɣna n alɣalamaten šin ǝmmozala a fǝl di-tǝlkamam.
26 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: buscais-me, não porque vistes os milagres, mas porque comestes dos pães e ficastes fartos.
27 Ayyat ǝššǝɣǝl daɣ agamay ǝn mensewan win ɣaššadnen, gammayat imensewan win wǝr nǝɣǝššǝd, hakkin tǝmǝddurt ta tǝɣlalat. Imensewan win nak Ag Aggadǝm a dawan-tan-z-akfin fǝlas nak a issǝwar Mǝššina di n Abba ejwal wa n taɣmar-net.»
27 Trabalhai, não pela comida que perece, mas pela que dura até a vida eterna, que o Filho do Homem vos dará. Pois nele Deus Pai imprimiu o seu sinal.
28 Ǝssǝstanan-tu ǝnnan-as: «Mǝni za arat was danaɣ-iwar a tu-nagu y ad naknu ǝššǝɣǝlan win ira Mǝššina?»
28 Perguntaram-lhe: Que faremos para praticar as obras de Deus?
29 Ijjǝwwab-asan Ɣaysa inn-asan: «Ǝššǝɣǝl wa daɣ-wan ira Mǝššina, wǝr t-imos ar ad tǝzzǝgzǝnam ǝs wa d-issǝgla.»
29 Respondeu-lhes Jesus: A obra de Deus é esta: que creiais naquele que ele enviou.
30 Ǝlasan-tu ǝsǝstan ǝnnan-as: «Ma tǝmos za alɣalamat ta dana-za-tammazala fǝl a sǝr-ǝk nǝzzǝgzǝn? Ma za taga?
30 Perguntaram eles: Que milagre fazes tu, para que o vejamos e creiamos em ti? Qual é a tua obra?
31 Imarawan-nanaɣ ǝtšan daɣ taneray amensay wa n Manna. Ǝnta da awa ǝnnan Ǝlkǝttaban daɣ batu tǝdi: "Iššǝtš-en amensay wa d-ifalan ijǝnnawan."»
31 Nossos pais comeram o maná no deserto, segundo o que está escrito: Deu-lhes de comer o pão vindo do céu {Sl 77,24}.
32 Inn-asan Ɣaysa: «Ǝggǝyyeɣ silakanaɣ-awan as wǝrge ǝnnǝbi Musa a kawan-ikfan amensay wa d-ifalan ijǝnnawan. Abba-nin ǝnta kawan-ikfan amensay wa d-ifalan ijǝnnawan, imos amensay wa n tidǝt.
32 Jesus respondeu-lhes: Em verdade, em verdade vos digo: Moisés não vos deu o pão do céu, mas o meu Pai é quem vos dá o verdadeiro pão do céu;
33 Fǝlas amensay wa d-ifalan Mǝššina ǝnta a d-igmadan ijǝnnawan, amaran ǝnta a ihakkin tǝmǝddurt y ǝddǝnet.»
33 porque o pão de Deus é o pão que desce do céu e dá vida ao mundo.
34 Ǝnnan-as: «Ǝmǝli, amensay wǝdi hakk-anaq-qu faw.»
34 Disseram-lhe: Senhor, dá-nos sempre deste pão!
35 Inn-asan Ɣaysa: «Nak a imosan amensay wa ihakkin tǝmǝddurt ta tǝɣlalat. Wa di-d-ikkan wǝr das-ilkem ad t-iggaz gǝlǝk, amaran wa sǝr-i izzǝgzanan wǝr daɣ-as ilkem ad t-iggaz fad.
35 Jesus replicou: Eu sou o pão da vida: aquele que vem a mim não terá fome, e aquele que crê em mim jamais terá sede.
36 Mišan ǝnneɣ-awan: tǝnayam-i eges wǝr tǝzzǝgzanam.
36 Mas já vos disse: Vós me vedes e não credes...
37 Awedan kul wa di-ikfa Abba a di-d-asu, amaran wǝr za mǝlǝllǝya fǝl i di-d-ikkan,
37 Todo aquele que o Pai me dá virá a mim, e o que vem a mim não o lançarei fora.
38 fǝlas ǝzǝbbi a d-ǝge daɣ ijǝnnawan fǝl ad ammazala s arat wa ira wa di-d-issǝglan, wǝrgeɣ arat wa ǝre nak iman-in.
38 Pois desci do céu não para fazer a minha vontade, mas a vontade daquele que me enviou.
39 Ǝnta wa di-d-izammazalan wǝr ira ad ixrǝk awedan waliyyan daɣ win di-ikfa, kalar a ira a tan-d-ǝssǝnkǝra daɣ tǝmattant ǝzǝl a ilkaman.
39 Ora, esta é a vontade daquele que me enviou: que eu não deixe perecer nenhum daqueles que me deu, mas que os ressuscite no último dia.
40 Awalla, ǝnta da awa ira Abba-nin: Aytedan kul win di-ǝnaynen nak Barar-net, ǝzzǝgzanan sǝr-i, ǝntanay a zʼǝgrǝwnen tǝmǝddurt ta tǝɣlalat, ǝssǝnkǝraq-qan-du daɣ tǝmattant, ǝzǝl wa ilkaman.»
40 Esta é a vontade de meu Pai: que todo aquele que vê o Filho e nele crê, tenha a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
41 Tǝzzar ad tigǝtǝntinan Kǝl-Ǝlyǝhud ǝhân batu-net fǝl as inna: «Nak a imosan amensay wa d-igmadan jǝnnawan.»
41 Murmuravam então dele os judeus, porque dissera: Eu sou o pão que desceu do céu.
42 Gannin: «Awak awen wǝrge Ɣaysa wa n ag Yusǝf, nǝkna tǝmǝzdǝyt n abba-net d anna-net, manǝmmǝk as du-z-inkǝr ǝmǝrǝdda ad igannu ijǝnnawan a d-igmad?»
42 E perguntavam: Porventura não é ele Jesus, o filho de José, cujo pai e mãe conhecemos? Como, pois, diz ele: Desci do céu?
43 Ijjǝwwab-asan Ɣaysa inn-asan: «Ayyiwat ǝgǝtǝntǝn gar-ewwan.
43 Respondeu-lhes Jesus: Não murmureis entre vós.
44 Wǝr t-illa i di-du-z-akkin ar s a t-id-ewây sǝr-i Abba a di-d-issǝglan, nak amaran ǝssǝnkǝraq-q-idu daɣ tǝmattant ǝzǝl wa ilkaman.
44 Ninguém pode vir a mim se o Pai, que me enviou, não o atrair; e eu hei de ressuscitá-lo no último dia.
45 Ǝlkǝttaban n ǝnnǝbitan ih-en as: "Ketnasan a tan-isassaɣru Mǝššina."
45 Está escrito nos profetas: Todos serão ensinados por Deus {Is 54,13}. Assim, todo aquele que ouviu o Pai e foi por ele instruído vem a mim.
46 Wǝr t-illa is kala ad inay Mǝššina di n Abba ar wa t-id-ifalan. Ǝnta ɣas a t-inayan.
46 Não que alguém tenha visto o Pai, pois só aquele que vem de Deus, esse é que viu o Pai.
47 Ǝggǝyyeɣ ǝsilakanaɣ-awan as i izzǝgzanan ad igrǝw tǝmǝddurt ta tǝɣlalat.
47 Em verdade, em verdade vos digo: quem crê em mim tem a vida eterna.
48 Nak a imosan amensay wa ihakkin tǝmǝddurt.
48 Eu sou o pão da vida.
49 Imarawan-nawan ǝtšan Manna daɣ taneray mišan wǝr dasan-igdel awen tǝmattant.
49 Vossos pais, no deserto, comeram o maná e morreram.
50 As iga awen amensay was ganna nak, ijǝnnawan a daɣ d-igmad. I t-itšan wǝr tu-z-iba.
50 Este é o pão que desceu do céu, para que não morra todo aquele que dele comer.
51 Nak a imosan amensay wa d-igmadan jǝnnawan ihakku tǝmǝddurt. Awedan kul wa itšan amensay wa ad iddǝr har faw. Amaran taɣǝssa-nin a tǝmosat imensewan win zʼakfa fǝl ad tǝgrǝw ǝddǝnet tǝmǝddurt.»
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu. Quem comer deste pão viverá eternamente. E o pão, que eu hei de dar, é a minha carne para a salvação do mundo.
52 Tǝnkar tamazaq tǝssohet gǝr Kǝl-Ǝlyǝhud ad gannan: «Manǝmmǝk as dana-z-akfu awedan wa taɣǝssa-net natš-et?»
52 A essas palavras, os judeus começaram a discutir, dizendo: Como pode este homem dar-nos de comer a sua carne?
53 Tǝzzar inn-asan Ɣaysa: «Awalla, ǝggǝyyeɣ ǝsilakanaɣ-awan âs as wǝr tǝtšem taɣǝssa-nin nak Ag Aggadǝm, tašwim deɣ azni-nin, wǝr dawan-tu-tǝlla tǝmǝddurt ta tǝɣlalat.
53 Então Jesus lhes disse: Em verdade, em verdade vos digo: se não comerdes a carne do Filho do Homem, e não beberdes o seu sangue, não tereis a vida em vós mesmos.
54 Awedan wa itšan taɣǝssa-nin išwa ǝnta da azni-nin, wǝdi igrâw tǝmǝddurt ta tǝɣlalat, ǝssǝnkǝraq-q-idu deɣ daɣ tǝmattant ǝzǝl a ilkaman.
54 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue tem a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
55 Fǝlas taɣǝssa-nin amensay wa n tidǝt a tǝmos, azni-nin deɣ aman ǝn tassay win tidǝt a imos.
55 Pois a minha carne é verdadeiramente uma comida e o meu sangue, verdadeiramente uma bebida.
56 Awedan wa itšan taɣǝssa-nin, išwa deɣ azni-nin, wǝdi irtay dǝr-i, nak deɣ ǝheɣ ǝwǝl-net.
56 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue permanece em mim e eu nele.
57 Abba wa di-d-izammazalan ǝnta ɣur tǝlla tǝmǝddurt, amaran ǝnta a di-tat-ikfan, daɣ adi wa itšan taɣǝssa-nin ad t-ǝssudǝra nak da.
57 Assim como o Pai que me enviou vive, e eu vivo pelo Pai, assim também aquele que comer a minha carne viverá por mim.
58 Ǝnta ǝddi da amensay wa d-igmadan ijǝnnawan. Wǝr ola ǝd wa ǝtšan marawan-nawan fǝlas wǝr dasan-igdel adi tǝmattant. Awedan wa t-itšan, wǝdi ad igrǝw tǝmǝddurt ta tǝɣlalat.»
58 Este é o pão que desceu do céu. Não como o maná que vossos pais comeram e morreram. Quem come deste pão viverá eternamente.
59 Arat da da wa inna Ɣaysa daɣ ahan n ǝlɣibada ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud daɣ ǝɣrǝm wa n Kafarnahum.
59 Tal foi o ensinamento de Jesus na sinagoga de Cafarnaum.
60 As ǝslan nǝttulab-net aggotnen y arat wa inna da, ǝnnan: «Batu ta ši labasat, izzǝwat ǝzǝgzan-net. Ma ifragan ǝlqǝbulat-net?»
60 Muitos dos seus discípulos, ouvindo-o, disseram: Isto é muito duro! Quem o pode admitir?
61 Issan Ɣaysa daɣ man-net as gitantanan nǝttulab-net gar-essan daɣ talɣa ten, inn-asan: «Ǝngǝm ǝzǝgzan-nawan a tǝdas batu di?
61 Sabendo Jesus que os discípulos murmuravam por isso, perguntou-lhes: Isso vos escandaliza?
62 Ma za tagim za as di-toggam nak Ag Aggadǝm tagazzaya s adag wa ǝheɣ ǝstizarat?
62 Que será, quando virdes subir o Filho do Homem para onde ele estava antes?...
63 Infas wa Zǝddigan a ihakkin tǝmǝddurt. Awedan ǝs tǝɣǝssa-net, wǝr imos wala. Awalan win dawan-ǝgeɣ, Infas a mosan, hakkin deɣ tǝmǝddurt.
63 O espírito é que vivifica, a carne de nada serve. As palavras que vos tenho dito são espírito e vida.
64 Mišan ǝhân-kawan aytedan wǝr nǝzzǝgzan.» Ɣaysa harwa ɣur tizarat da issân win wǝr nǝzzǝgzan, issân deɣ wa tu-z-agin daɣ fassan.
64 Mas há alguns entre vós que não crêem... Pois desde o princípio Jesus sabia quais eram os que não criam e quem o havia de trair.
65 Ilas inn-asan: «Adi da a fǝl dawan-ǝnne: "Wǝr t-illa i ifragan a di-d-akku ar s ad t-ikfa Abba fǝrregat n adi."»
65 Ele prosseguiu: Por isso vos disse: Ninguém pode vir a mim, se por meu Pai não lho for concedido.
66 Den da dǝffǝr-ǝs ifal a ǝggen daɣ nǝttulab-net, ǝɣradan ǝd tidawt-net.
66 Desde então, muitos dos seus discípulos se retiraram e já não andavam com ele.
67 Tǝzzar inna Ɣaysa i nǝttulab win maraw d ǝššin: «Meqqal kawanay da tǝram teklay?»
67 Então Jesus perguntou aos Doze: Quereis vós também retirar-vos?
68 Inn-as Simɣon Butros: «Ǝmǝli, ma imos wa za nakku? Kay a itaggan awalan win ǝhakkanen tǝmǝddurt ta tǝɣlalat.
68 Respondeu-lhe Simão Pedro: Senhor, a quem iríamos nós? Tu tens as palavras da vida eterna.
69 Nakkanay nǝzzigzan sǝr-ǝk, nǝssân as kay Ǝmizdag a d-ifâlan Mǝššina.»
69 E nós cremos e sabemos que tu és o Santo de Deus!
70 Inn-asan Ɣaysa: «Ak wǝrgeɣ ǝsǝnnǝfrǝn a kawan-ǝge ketnawan, fǝl marawewwan d ǝššin, kuddeɣ âs iyyan daɣ-wan Iblis.»
70 Jesus acrescentou: Não vos escolhi eu todos os doze? Contudo, um de vós é um demônio!...
71 Batu ta Yahuza wa n ag Simɣon Isxarǝyuti a fǝl tat-iga Ɣaysa. Fǝlas Yahuza a tu-z-agin daɣ fassan kuddeɣ âs iyyan daɣ nǝttulab win maraw d ǝššin a imos.
71 Ele se referia a Judas, filho de Simão Iscariotes, porque era quem o havia de entregar não obstante ser um dos Doze.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.