João 6
Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs ARC
1 Dǝffǝr adi ikka Ɣaysa tǝgadamayt ta hadat n agaraw wa n Galilaya, itâwann-as deɣ agaraw wa n Tiberǝyad.
1 Depois disso, partiu Jesus para o outro lado do mar da Galileia, que é o de Tiberíades.
2 Tǝlkâm-as tamattay tagget, fǝlas ǝhannayan aytedan alɣalamaten šin as itamazal ǝmosnen ǝmmǝk was izuzǝy imiranan.
2 E grande multidão o seguia, porque via os sinais que operava sobre os enfermos.
3 Iggǝzzay Ɣaysa adɣaɣ, tǝzzar iqqim den da ǝnta ǝd nǝttulab-net.
3 E Jesus subiu ao monte e assentou-se ali com os seus discípulos.
4 As itaggu awen amud wa n Akkay ihoz-du.
4 E a Páscoa, a festa dos judeus, estava próxima.
5 Iswad Ɣaysa inay tamattay tagget tǝzây-t-idu, inna i Filibus: «Mǝni du-za-nazzanzu tagǝlla ǝtšan aytedan en kul?»
5 Então, Jesus, levantando os olhos e vendo que uma grande multidão vinha ter com ele, disse a Filipe: Onde compraremos pão, para estes comerem?
6 Ǝsǝstan wa as t-iga Ɣaysa da issân arat was otas igi-net. A ira ɣas ad issǝn awa das-z-annu Filibus.
6 Mas dizia isso para o experimentar; porque ele bem sabia o que havia de fazer.
7 Inna Filibus i Ɣaysa: «Kud du-nǝzzǝnza tagǝlla ǝn sanatat tǝmad ǝn tafelt, almaɣna alxaq ǝn sanatat tǝmad n ǝzǝl n ǝššǝɣǝl, da wǝr dasan-tǝkna arat.»
7 Filipe respondeu-lhe: Duzentos dinheiros de pão não lhes bastarão, para que cada um deles tome um pouco.
8 Inn-as ǝnattalib-net igân Andrawǝs wa n amadray ǝn Simɣon Butros:
8 E um dos seus discípulos, André, irmão de Simão Pedro, disse-lhe:
9 «Illa barar da ilân sǝmmosat tǝgǝlwen n ǝššǝɣir d ǝššin kifitan, mišan ya ma za aknin y aytedan ogdânen d awa?»
9 Está aqui um rapaz que tem cinco pães de cevada e dois peixinhos; mas que é isso para tantos?
10 Inna Ɣaysa: «Saɣɣamiwat tamattay kul.» Tǝzzar ǝqqiman aytedan kul daɣ yel aggen illân den. Sǝmmos gim n alǝs a ǝhanen tamattay en.
10 E disse Jesus: Mandai assentar os homens. E havia muita relva naquele lugar. Assentaram-se, pois, os homens em número de quase cinco mil.
11 Idkal-du Ɣaysa šigǝlwen šin den. As iga igodan i Mǝššina, izun-tanat i tamattay. Iga awen da i kifitan. Igraw awedan kul awa das-igdan.
11 E Jesus tomou os pães e, havendo dado graças, repartiu-os pelos discípulos, e os discípulos, pelos que estavam assentados; e igualmente também os peixes, quanto eles queriam.
12 As ǝyyǝwanan aytedan inna Ɣaysa i nǝttulab-net: «Šidǝwat-du ikarammutan win du-tawaglaznen, fǝl a daɣ-as wǝr iɣšǝd wala.»
12 E, quando estavam saciados, disse aos seus discípulos: Recolhei os pedaços que sobejaram, para que nada se perca.
13 Ǝɣradan-du ǝkǝmmi ǝn karammutan win d-ǝglazan aytedan daɣ tǝgǝlwen n ǝššǝɣir šinad ǝn sǝmmosat a. Maraw ǝzmaman d ǝššin a d-ǝdnayan daɣ gǝlzan en.
13 Recolheram-nos, pois, e encheram doze cestos de pedaços dos cinco pães de cevada, que sobejaram aos que haviam comido.
14 As ǝnayan aytedan win alɣalamat tas immozal Ɣaysa da, ad gannin: «Igmâd aššak as alǝs wa ǝnta a imosan ǝnnǝbi wa du-z-asin ǝddǝnet!»
14 Vendo, pois, aqueles homens o milagre que Jesus tinha feito, diziam: Este é, verdadeiramente, o profeta que devia vir ao mundo.
15 Issan Ɣaysa as aytedan win abbaz a tu-z-agin šǝhhǝšǝlan-tu tišit n ǝmǝnokal, ilas-tan efel, ikka edag iyyan daɣ ǝdɣaɣ en da, ɣas-net.
15 Sabendo, pois, Jesus que haviam de vir arrebatá-lo, para o fazerem rei, tornou a retirar-se, ele só, para o monte.
16 As tǝga takǝst zagadayan nǝttulab-net s agaraw,
16 E, quando veio a tarde, os seus discípulos desceram para o mar.
17 ǝggazan aɣlal ǝssǝwalan agaraw y ad ǝɣrǝsan ǝs taɣrǝmt ta n Kafarnahum. Itaggu awen ehad, Ɣaysa amaran wǝr tan-in-ewed harwa da.
17 E, entrando no barco, passaram o mar em direção a Cafarnaum; e era já escuro, e ainda Jesus não tinha chegado perto deles.
18 Igar-du aḍu issohen ad tanastaban aman n agaraw.
18 E o mar se levantou, porque um grande vento assoprava.
19 As ǝgan nǝttulab ǝn Ɣaysa edag ǝn sǝmmos kilawtan madeɣ sǝdis n ǝšikǝl, oggan Ɣaysa daɣ ihǝz ijiwankat-du fǝl aman izay-du aɣlal wa han, tǝzzar tǝggaz-tan tasa.
19 E, tendo navegado uns vinte e cinco ou trinta estádios, viram Jesus andando sobre o mar e aproximando-se do barco, e temeram.
20 Mišan inn-asan Ɣaysa: «Tǝgmǝdet-kawan tasa, nak awa!»
20 Porém ele lhes disse: Sou eu; não temais.
21 Gammayan d a t-id-ǝzzugǝzan aɣlal den da, as dǝr-san ewad ǝɣlal edag wa ǝkkan.
21 Então, eles, de boa mente, o receberam no barco; e logo o barco chegou à terra para onde iam.
22 As ǝzǝl wa hadan tǝgr-in tamattay ta tǝwarat efay n agaraw wen sen as aɣlal iyyanda ɣas a illan den ǝndazǝl, amaran ǝssanan as Ɣaysa wǝr inamaggaz aɣlal wa ǝd nǝttulab-net. Ǝssânan ǝnta da as inǝttulab-net ɣas-nasan as ǝglan.
22 No dia seguinte, a multidão que estava do outro lado do mar, vendo que não havia ali mais do que um barquinho e que Jesus não entrara com seus discípulos naquele barquinho, mas que os seus discípulos tinham ido sós
23 Ǝnzayan-du wiyyad a d-ǝfalnen aɣrǝm ǝn Tiberǝyad. Osan-du dagma n adag wa daɣ tǝtša tamattay tagǝlla dǝffǝr godan win iga Ɣaysa y Ǝmǝli.
23 (contudo, outros barquinhos tinham chegado de Tiberíades, perto do lugar onde comeram o pão, havendo o Senhor dado graças);
24 As tǝnay tamattay as Ɣaysa wǝr illa den ǝnta wala inǝttulab-net, tǝggaz iɣlalan win den ǝgmayan Ɣaysa ǝs Kafarnahum.
24 vendo, pois, a multidão que Jesus não estava ali, nem os seus discípulos, entraram eles também nos barcos e foram a Cafarnaum, em busca de Jesus.
25 Osan-t-in fǝl afay n agaraw wa hadan, tǝzzar ǝnnan-as: «Ya Ǝššex, Ǝmmay du-tose da?»
25 E, achando-o no outro lado do mar, disseram-lhe: Rabi, quando chegaste aqui?
26 Ig-asan Ɣaysa aljawab wa, inna: «Ǝggǝyye silakanaɣ-awan as wǝr di-tǝsǝggǝdam ar fǝl as tǝtšam tagǝlla har daɣ-as tǝyyǝwanam, wǝrgeɣ aššaddat n ǝgǝrri n almaɣna n alɣalamaten šin ǝmmozala a fǝl di-tǝlkamam.
26 Jesus respondeu e disse-lhes: Na verdade, na verdade vos digo que me buscais não pelos sinais que vistes, mas porque comestes do pão e vos saciastes.
27 Ayyat ǝššǝɣǝl daɣ agamay ǝn mensewan win ɣaššadnen, gammayat imensewan win wǝr nǝɣǝššǝd, hakkin tǝmǝddurt ta tǝɣlalat. Imensewan win nak Ag Aggadǝm a dawan-tan-z-akfin fǝlas nak a issǝwar Mǝššina di n Abba ejwal wa n taɣmar-net.»
27 Trabalhai não pela comida que perece, mas pela comida que permanece para a vida eterna, a qual o Filho do Homem vos dará, porque a este o Pai, Deus, o selou.
28 Ǝssǝstanan-tu ǝnnan-as: «Mǝni za arat was danaɣ-iwar a tu-nagu y ad naknu ǝššǝɣǝlan win ira Mǝššina?»
28 Disseram-lhe, pois: Que faremos para executarmos as obras de Deus?
29 Ijjǝwwab-asan Ɣaysa inn-asan: «Ǝššǝɣǝl wa daɣ-wan ira Mǝššina, wǝr t-imos ar ad tǝzzǝgzǝnam ǝs wa d-issǝgla.»
29 Jesus respondeu e disse-lhes: A obra de Deus é esta: que creiais naquele que ele enviou.
30 Ǝlasan-tu ǝsǝstan ǝnnan-as: «Ma tǝmos za alɣalamat ta dana-za-tammazala fǝl a sǝr-ǝk nǝzzǝgzǝn? Ma za taga?
30 Disseram-lhe, pois: Que sinal, pois, fazes tu, para que o vejamos, e creiamos em ti? Que operas tu?
31 Imarawan-nanaɣ ǝtšan daɣ taneray amensay wa n Manna. Ǝnta da awa ǝnnan Ǝlkǝttaban daɣ batu tǝdi: "Iššǝtš-en amensay wa d-ifalan ijǝnnawan."»
31 Nossos pais comeram o maná no deserto, como está escrito: Deu-lhes a comer o pão do céu.
32 Inn-asan Ɣaysa: «Ǝggǝyyeɣ silakanaɣ-awan as wǝrge ǝnnǝbi Musa a kawan-ikfan amensay wa d-ifalan ijǝnnawan. Abba-nin ǝnta kawan-ikfan amensay wa d-ifalan ijǝnnawan, imos amensay wa n tidǝt.
32 Disse-lhes, pois, Jesus: Na verdade, na verdade vos digo que Moisés não vos deu o pão do céu, mas meu Pai vos dá o verdadeiro pão do céu.
33 Fǝlas amensay wa d-ifalan Mǝššina ǝnta a d-igmadan ijǝnnawan, amaran ǝnta a ihakkin tǝmǝddurt y ǝddǝnet.»
33 Porque o pão de Deus é aquele que desce do céu e dá vida ao mundo.
34 Ǝnnan-as: «Ǝmǝli, amensay wǝdi hakk-anaq-qu faw.»
34 Disseram-lhe, pois: Senhor, dá-nos sempre desse pão.
35 Inn-asan Ɣaysa: «Nak a imosan amensay wa ihakkin tǝmǝddurt ta tǝɣlalat. Wa di-d-ikkan wǝr das-ilkem ad t-iggaz gǝlǝk, amaran wa sǝr-i izzǝgzanan wǝr daɣ-as ilkem ad t-iggaz fad.
35 E Jesus lhes disse: Eu sou o pão da vida; aquele que vem a mim não terá fome; e quem crê em mim nunca terá sede.
36 Mišan ǝnneɣ-awan: tǝnayam-i eges wǝr tǝzzǝgzanam.
36 Mas vos disse que também vós me vistes e, contudo, não credes.
37 Awedan kul wa di-ikfa Abba a di-d-asu, amaran wǝr za mǝlǝllǝya fǝl i di-d-ikkan,
37 Tudo o que o Pai me dá virá a mim; e o que vem a mim de maneira nenhuma o lançarei fora.
38 fǝlas ǝzǝbbi a d-ǝge daɣ ijǝnnawan fǝl ad ammazala s arat wa ira wa di-d-issǝglan, wǝrgeɣ arat wa ǝre nak iman-in.
38 Porque eu desci do céu não para fazer a minha vontade, mas a vontade daquele que me enviou.
39 Ǝnta wa di-d-izammazalan wǝr ira ad ixrǝk awedan waliyyan daɣ win di-ikfa, kalar a ira a tan-d-ǝssǝnkǝra daɣ tǝmattant ǝzǝl a ilkaman.
39 E a vontade do Pai, que me enviou, é esta: que nenhum de todos aqueles que me deu se perca, mas que o ressuscite no último Dia.
40 Awalla, ǝnta da awa ira Abba-nin: Aytedan kul win di-ǝnaynen nak Barar-net, ǝzzǝgzanan sǝr-i, ǝntanay a zʼǝgrǝwnen tǝmǝddurt ta tǝɣlalat, ǝssǝnkǝraq-qan-du daɣ tǝmattant, ǝzǝl wa ilkaman.»
40 Porquanto a vontade daquele que me enviou é esta: que todo aquele que vê o Filho e crê nele tenha a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último Dia.
41 Tǝzzar ad tigǝtǝntinan Kǝl-Ǝlyǝhud ǝhân batu-net fǝl as inna: «Nak a imosan amensay wa d-igmadan jǝnnawan.»
41 Murmuravam, pois, dele os judeus, porque dissera: Eu sou o pão que desceu do céu.
42 Gannin: «Awak awen wǝrge Ɣaysa wa n ag Yusǝf, nǝkna tǝmǝzdǝyt n abba-net d anna-net, manǝmmǝk as du-z-inkǝr ǝmǝrǝdda ad igannu ijǝnnawan a d-igmad?»
42 E diziam: Não é este Jesus, o filho de José, cujo pai e mãe nós conhecemos? Como, pois, diz ele: Desci do céu?
43 Ijjǝwwab-asan Ɣaysa inn-asan: «Ayyiwat ǝgǝtǝntǝn gar-ewwan.
43 Respondeu, pois, Jesus e disse-lhes: Não murmureis entre vós.
44 Wǝr t-illa i di-du-z-akkin ar s a t-id-ewây sǝr-i Abba a di-d-issǝglan, nak amaran ǝssǝnkǝraq-q-idu daɣ tǝmattant ǝzǝl wa ilkaman.
44 Ninguém pode vir a mim, se o Pai, que me enviou, o não trouxer; e eu o ressuscitarei no último Dia.
45 Ǝlkǝttaban n ǝnnǝbitan ih-en as: "Ketnasan a tan-isassaɣru Mǝššina."
45 Está escrito nos profetas: E serão todos ensinados por Deus. Portanto, todo aquele que do Pai ouviu e aprendeu vem a mim.
46 Wǝr t-illa is kala ad inay Mǝššina di n Abba ar wa t-id-ifalan. Ǝnta ɣas a t-inayan.
46 Não que alguém visse ao Pai, a não ser aquele que é de Deus; este tem visto ao Pai.
47 Ǝggǝyyeɣ ǝsilakanaɣ-awan as i izzǝgzanan ad igrǝw tǝmǝddurt ta tǝɣlalat.
47 Na verdade, na verdade vos digo que aquele que crê em mim tem a vida eterna.
48 Nak a imosan amensay wa ihakkin tǝmǝddurt.
48 Eu sou o pão da vida.
49 Imarawan-nawan ǝtšan Manna daɣ taneray mišan wǝr dasan-igdel awen tǝmattant.
49 Vossos pais comeram o maná no deserto e morreram.
50 As iga awen amensay was ganna nak, ijǝnnawan a daɣ d-igmad. I t-itšan wǝr tu-z-iba.
50 Este é o pão que desce do céu, para que o que dele comer não morra.
51 Nak a imosan amensay wa d-igmadan jǝnnawan ihakku tǝmǝddurt. Awedan kul wa itšan amensay wa ad iddǝr har faw. Amaran taɣǝssa-nin a tǝmosat imensewan win zʼakfa fǝl ad tǝgrǝw ǝddǝnet tǝmǝddurt.»
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu; se alguém comer desse pão, viverá para sempre; e o pão que eu der é a minha carne, que eu darei pela vida do mundo.
52 Tǝnkar tamazaq tǝssohet gǝr Kǝl-Ǝlyǝhud ad gannan: «Manǝmmǝk as dana-z-akfu awedan wa taɣǝssa-net natš-et?»
52 Disputavam, pois, os judeus entre si, dizendo: Como nos pode dar este a sua carne a comer?
53 Tǝzzar inn-asan Ɣaysa: «Awalla, ǝggǝyyeɣ ǝsilakanaɣ-awan âs as wǝr tǝtšem taɣǝssa-nin nak Ag Aggadǝm, tašwim deɣ azni-nin, wǝr dawan-tu-tǝlla tǝmǝddurt ta tǝɣlalat.
53 Jesus, pois, lhes disse: Na verdade, na verdade vos digo que, se não comerdes a carne do Filho do Homem e
54 Awedan wa itšan taɣǝssa-nin išwa ǝnta da azni-nin, wǝdi igrâw tǝmǝddurt ta tǝɣlalat, ǝssǝnkǝraq-q-idu deɣ daɣ tǝmattant ǝzǝl a ilkaman.
54 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue tem a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último Dia.
55 Fǝlas taɣǝssa-nin amensay wa n tidǝt a tǝmos, azni-nin deɣ aman ǝn tassay win tidǝt a imos.
55 Porque a minha carne verdadeiramente é comida, e o meu sangue verdadeiramente é bebida.
56 Awedan wa itšan taɣǝssa-nin, išwa deɣ azni-nin, wǝdi irtay dǝr-i, nak deɣ ǝheɣ ǝwǝl-net.
56 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue permanece em mim, e eu, nele.
57 Abba wa di-d-izammazalan ǝnta ɣur tǝlla tǝmǝddurt, amaran ǝnta a di-tat-ikfan, daɣ adi wa itšan taɣǝssa-nin ad t-ǝssudǝra nak da.
57 Assim como o Pai, que vive, me enviou, e eu vivo pelo Pai, assim quem de mim se alimenta também viverá por mim.
58 Ǝnta ǝddi da amensay wa d-igmadan ijǝnnawan. Wǝr ola ǝd wa ǝtšan marawan-nawan fǝlas wǝr dasan-igdel adi tǝmattant. Awedan wa t-itšan, wǝdi ad igrǝw tǝmǝddurt ta tǝɣlalat.»
58 Este é o pão que desceu do céu; não é o caso de vossos pais, que comeram o maná e morreram; quem comer este pão viverá para sempre.
59 Arat da da wa inna Ɣaysa daɣ ahan n ǝlɣibada ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud daɣ ǝɣrǝm wa n Kafarnahum.
59 Ele disse essas coisas na sinagoga, ensinando em Cafarnaum.
60 As ǝslan nǝttulab-net aggotnen y arat wa inna da, ǝnnan: «Batu ta ši labasat, izzǝwat ǝzǝgzan-net. Ma ifragan ǝlqǝbulat-net?»
60 Muitos, pois, dos seus discípulos, ouvindo isso, disseram: Duro é este discurso; quem o pode ouvir?
61 Issan Ɣaysa daɣ man-net as gitantanan nǝttulab-net gar-essan daɣ talɣa ten, inn-asan: «Ǝngǝm ǝzǝgzan-nawan a tǝdas batu di?
61 Sabendo, pois, Jesus em si mesmo que os seus discípulos murmuravam a respeito disso, disse-lhes: Isto vos escandaliza?
62 Ma za tagim za as di-toggam nak Ag Aggadǝm tagazzaya s adag wa ǝheɣ ǝstizarat?
62 — ausente —
63 Infas wa Zǝddigan a ihakkin tǝmǝddurt. Awedan ǝs tǝɣǝssa-net, wǝr imos wala. Awalan win dawan-ǝgeɣ, Infas a mosan, hakkin deɣ tǝmǝddurt.
63 O espírito é o que vivifica, a carne para nada aproveita; as palavras que eu vos disse são espírito e vida.
64 Mišan ǝhân-kawan aytedan wǝr nǝzzǝgzan.» Ɣaysa harwa ɣur tizarat da issân win wǝr nǝzzǝgzan, issân deɣ wa tu-z-agin daɣ fassan.
64 Mas há alguns de vós que não creem. Porque bem sabia Jesus, desde o princípio, quem eram os que não criam e quem era o que o havia de entregar.
65 Ilas inn-asan: «Adi da a fǝl dawan-ǝnne: "Wǝr t-illa i ifragan a di-d-akku ar s ad t-ikfa Abba fǝrregat n adi."»
65 E dizia: Por isso, eu vos disse que ninguém pode vir a mim, se por meu Pai lhe não for concedido.
66 Den da dǝffǝr-ǝs ifal a ǝggen daɣ nǝttulab-net, ǝɣradan ǝd tidawt-net.
66 Desde então, muitos dos seus discípulos tornaram para trás e já não andavam com ele.
67 Tǝzzar inna Ɣaysa i nǝttulab win maraw d ǝššin: «Meqqal kawanay da tǝram teklay?»
67 Então, disse Jesus aos doze: Quereis vós também retirar-vos?
68 Inn-as Simɣon Butros: «Ǝmǝli, ma imos wa za nakku? Kay a itaggan awalan win ǝhakkanen tǝmǝddurt ta tǝɣlalat.
68 Respondeu-lhe, pois, Simão Pedro: Senhor, para quem iremos nós? Tu tens as palavras da vida eterna,
69 Nakkanay nǝzzigzan sǝr-ǝk, nǝssân as kay Ǝmizdag a d-ifâlan Mǝššina.»
69 e nós temos crido e conhecido que tu és o Cristo, o Filho de Deus.
70 Inn-asan Ɣaysa: «Ak wǝrgeɣ ǝsǝnnǝfrǝn a kawan-ǝge ketnawan, fǝl marawewwan d ǝššin, kuddeɣ âs iyyan daɣ-wan Iblis.»
70 Respondeu-lhe Jesus: Não vos escolhi a vós os doze? E um de vós é um diabo.
71 Batu ta Yahuza wa n ag Simɣon Isxarǝyuti a fǝl tat-iga Ɣaysa. Fǝlas Yahuza a tu-z-agin daɣ fassan kuddeɣ âs iyyan daɣ nǝttulab win maraw d ǝššin a imos.
71 E isso dizia ele de Judas Iscariotes, filho de Simão, porque este o havia de entregar, sendo um dos doze.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.