João 1
Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs NTLH
1 Ǝstizarat as d-ixlak Mǝššina ǝddǝnet da Awal ill-ay. Awal illa ɣur Mǝššina, amaran Awal wa imos Mǝššina.
1 No começo aquele que é a Palavra já existia. Ele estava com Deus e era Deus.
2 Awal ǝstizarat illa ɣur Mǝššina.
2 Desde o princípio, a Palavra estava com Deus.
3 — ausente —
3 Por meio da Palavra, Deus fez todas as coisas, e nada do que existe foi feito sem ela.
4 — ausente —
4 A Palavra era a fonte da vida, e essa vida trouxe a luz para todas as pessoas.
5 Imilawlaw daɣ šiyyay mišan wǝr t-ǝqbelnat.
5 A luz brilha na escuridão, e a escuridão não conseguiu apagá-la.
6 Osa-du alǝs iyyan igân esǝm Yaxya, a d-izimazal Mǝššina;
6 Houve um homem chamado João, que foi enviado por Deus
7 imos tǝgǝyya fǝl ad ammagrad s ǝnnur wa, ǝzzǝgzǝnan aytedan kul s aratan win igannu.
7 para falar a respeito da luz. Ele veio para que por meio dele todos pudessem ouvir a mensagem e crer nela.
8 Ǝnta iman-net wǝr imos ǝnnur, ǝtǝwǝsǝgla ɣas a d-iga imos tǝgǝyya fǝl ad ammagrad s ǝnnur wa.
8 João não era a luz, mas veio para falar a respeito da luz,
9 Awal wa ǝnta a imosan ǝnnur wa n tidǝt, wa d-ikkan ǝddǝnet isimǝlǝwlǝw aytedan kul.
9 a luz verdadeira que veio ao mundo e ilumina todas as pessoas.
10 Ǝnta a ihan ǝddǝnet, ixlak-kat-du sǝr-ǝs Mǝššina, mišan wǝr tu-tǝqbel ǝddǝnet.
10 A Palavra estava no mundo, e por meio dela Deus fez o mundo, mas o mundo não a conheceu.
11 Osa-du akal-net eges wǝr t-ǝqbelan aytedan-net.
11 Aquele que é a Palavra veio para o seu próprio país, mas o seu povo não o recebeu.
12 Amaran aytedan kul win t-ǝqbalnen, ǝzzǝgzanan sǝr-ǝs, win di ikf-en almaqam ǝn tišit ǝn bararan ǝn Mǝššina.
12 Porém alguns creram nele e o receberam, e a estes ele deu o direito de se tornarem filhos de Deus.
13 Bararan en ǝlâsan tǝhǝwt. Mišan tǝhǝwt en wǝr tola ǝd ta tǝtawazdayat. Wǝr tǝga ǝs lǝkkum i deran n aggadǝm, wala tanat-net. Kala kalar Mǝššina iman-net as tan-iga bararan-net.
13 Eles não se tornaram filhos de Deus pelos meios naturais, isto é, não nasceram como nascem os filhos de um pai humano; o próprio Deus é quem foi o Pai deles.
14 Wa imosan Awal, iqqal awedan ixsar ɣur-na, ikna tǝla n ǝlxurma, imos mǝššis ǝn tidǝt. Nǝsinagra tanaya-net, tanaya ta igarraw Barar a n iyyanda ɣur Abba-net.
14 A Palavra se tornou um ser humano e morou entre nós, cheia de amor e de verdade. E nós vimos a revelação da sua natureza divina, natureza que ele recebeu como Filho único do Pai.
15 Iggǝyyat-as Yaxya, iššewal s afalla ad igannu: «Wa daɣ as ǝhe batu-net, assaɣa wa dawan-ganna: "A d-asu dǝffǝr-i mišan ogar-i, fǝlas dat-i da ill-ay."»
15 João disse o seguinte a respeito de Jesus: — Este é aquele de quem eu disse: “Ele vem depois de mim, mas é mais importante do que eu, pois antes de eu nascer ele já existia.”
16 Awalla ketnana nǝgraw albaraka wǝr nǝla ǝddukad s ǝlxurma-net ikmâlan.
16 Porque todos nós temos sido abençoados com as riquezas do seu amor, com bênçãos e mais bênçãos.
17 Fǝlas Mǝššina ikf-anaɣ ǝššǝriɣa daɣ ǝfus ǝn Musa, ǝlxurma ǝd tidǝt amaran osa-du dǝr-san Ɣaysa Ǝlmǝsix.
17 A lei foi dada por meio de Moisés, mas o amor e a verdade vieram por meio de Jesus Cristo.
18 Wǝr t-illa awedan inâyan Mǝššina, mišan Barar a n iyyanda imosan Mǝššina, illa ɣur Abba, ǝnta a danaq-q-issosanan.
18 Ninguém nunca viu Deus. Somente o Filho único, que é Deus e está ao lado do Pai, foi quem nos mostrou quem é Deus.
19 Ǝnta da tǝgǝyya ta iga Yaxya y arat daɣ limaman ǝd Kǝl-Lebi win d-ǝfalnen Yerusalam assaɣa wa tan-du-zammazalan muzaran ǝn Kǝl-Ǝlyǝhud y ad t-ǝssǝstǝnan d awa imos.
19 Os líderes judeus enviaram de Jerusalém alguns sacerdotes e levitas para perguntarem a João quem ele era.
20 Wǝr ugay s a dasan-ajjawwab. Kala kalar idkal ǝmǝsli-net s afalla inn-asan: «Nak wǝr ǝmosaɣ Ǝlmǝsix.»
20 João afirmou claramente: — Eu não sou o
21 Ǝnnan-as: «Ma tǝmosa za? Ilyas a tǝmosa?» «Kala kala» inn-asan, «wǝr t-ǝmosa.» «Ǝnnǝbi wa ittǝmalan a tǝmosa?» «Kala kala» inn-asan, «wǝr t-ǝmosa.»
21 Eles tornaram a perguntar: — Então, quem é você? Você é Elias? — Não, eu não sou! — respondeu João. — Você é o — Não! — respondeu ele.
22 Tǝzzar ǝnnan-as: «Daɣ adi ma tǝmosa? Ihor a din-nasu aytedan win dana-d-ǝssǝglanen newây-asan aljawab n awa tǝmosa. Daɣ adi ǝmǝl-anaq-qu.»
22 Aí eles disseram a João: — Diga quem é você para podermos levar uma resposta aos que nos enviaram. O que é que você diz a respeito de você mesmo?
23 Inn-asan arat wa inna ǝnnǝbi Isayas irǝw, as inna: «Nak, a imosan wa isaɣaren daɣ ǝsuf igannu: "Sǝssiɣǝdat abaraqqa y Ǝmǝli."»
23 João respondeu, citando o profeta Isaías: — “Eu sou aquele que grita assim no deserto: preparem o caminho para o Senhor passar.”
24 Aytedan win d-ǝmmozalnen ǝs Yaxya da, ǝhân-tan kǝl taggayt ta n Farisaytan.
24 Os que foram enviados eram do grupo dos fariseus ;
25 Ǝlasan-tu ǝsǝstan ǝnnan-as: «Ma fǝl tǝsalmaɣaɣ aytedan daɣ aman, kay tǝnne wǝr tǝmosaɣ Ǝlmǝsix, wǝr tǝmosaɣ deɣ ǝnnǝbi wa ittǝmalan?»
25 eles perguntaram a João: — Se você não é o Messias, nem Elias, nem o Profeta que estamos esperando, por que é que você batiza?
26 Inn-asan: «Nak, aman a daɣ salmaɣa, mišan illa gar-ewwan awedan wǝr tǝzdayam,
26 João respondeu: — Eu batizo com água, mas no meio de vocês está alguém que vocês não conhecem.
27 s ǝnta a du-z-asin dǝffǝr-i, amaran awa di-iga daɣ šigrat, wǝr eweda wala arra ǝn suɣan ǝn ɣateman-net.»
27 Ele vem depois de mim, mas eu não mereço a honra de desamarrar as correias das sandálias dele.
28 Aratan win kul amaḍal ǝn Betanǝy a daɣ taggan fǝl tagadamayt ta hadat n agarew wa n Yordan s ǝnta a daɣ isalmaɣ Yaxya aytedan.
28 Isso aconteceu no povoado de Betânia, no lado leste do rio Jordão, onde João estava batizando.
29 As iga ǝzǝl wa hadan ogga Yaxya Ɣaysa izay-t-idu, tǝzzar inna: «Ǝnta den ajaɣol ǝn Mǝššina wa itakkasan ibakkadan daɣ ǝddǝnet.
29 No dia seguinte, João viu Jesus vindo na direção dele e disse: — Aí está o Cordeiro de Deus, que tira o pecado do mundo!
30 Ǝnta as ǝhe batu-net as dawan-ganna: "Alǝs iyyan a d-asu dǝffǝr-i, mišan ogar-i fǝlas dat-i da ill-ay."
30 Eu estava falando a respeito dele quando disse: “Depois de mim vem um homem que é mais importante do que eu, pois antes de eu nascer ele já existia.”
31 Nak iman-in wǝr t-ǝzdaya mišan ose-du ad salmaɣaɣ aytedan daɣ aman, fǝl a d-inǝfilǝl i Kǝl-Ǝlyǝhud.»
31 Eu mesmo não sabia quem ele era, mas vim, batizando com água para que o povo de Israel saiba quem ele é.
32 Ilas Yaxya tǝgǝyya inna: «Ǝswâda daɣ Infas wa Zǝddigan as d-igmad jǝnnawan, iha šaššelan ǝn tǝdabert, iwar-tu.
32 João continuou: — Eu vi o Espírito descer do céu como uma pomba e parar sobre ele.
33 Dat awen wǝr t-ǝzdaya, mišan Mǝššina, s ǝnta di-d-izammazalan y ad ǝsalmaɣaɣ aytedan daɣ aman, inn-i: "Alǝs was tǝnayaɣ Infas wa Zǝddigan as fall-as d-izzǝbbat, alǝs wǝdi ǝnta a zʼisalmaɣan aytedan daɣ Infas wa Zǝddigan."
33 Eu não sabia quem ele era, mas Deus, que me mandou batizar com água, me disse: “Você vai ver o Espírito descer e parar sobre um homem. Esse é quem batiza com o Espírito Santo.”
34 Ǝmǝrǝdda arat wa ǝnayaq-qu ǝs šittawen-in; amaran ǝggǝyye silakanaɣ as alǝs wa ǝnta Barar ǝn Mǝššina.»
34 E eu vi isso e por esse motivo tenho declarado que ele é o Filho de Deus.
35 As iga ǝzǝl wa hadan, iha Yaxya edag wa harwa da, ǝnta ǝd nǝttulab-net ǝššin,
35 No dia seguinte, João estava outra vez ali com dois dos seus discípulos.
36 ogga Ɣaysa as dagma-nasan d-illam, inna: «Ǝnta den, Ajaɣol ǝn Mǝššina.»
36 Quando viu Jesus passar, disse: — Aí está o Cordeiro de Deus!
37 Ǝslan nǝttulab win ǝššin a i batu ta iga da, tǝzzar ǝlkaman i Ɣaysa.
37 Quando os dois discípulos de João ouviram isso, saíram seguindo Jesus.
38 Iswad-in Ɣaysa dǝffǝr-ǝs ogg-en ǝlkâman-as, inn-asan: «Mas tǝsaggadam?» Ǝnnan-as «Mǝnid tǝɣsara Ǝššex?»
38 Então Jesus olhou para trás, viu que eles o seguiam e perguntou: Eles perguntaram: — Rabi, onde é que o senhor mora? (“Rabi” quer dizer “mestre”.)
39 Inn-asan «Agliwat-du a tu-tǝnǝyam». Itaggu awen takǝst zagret. Ǝglan ǝddewan dǝr-ǝs, ǝnayan dad illa, tǝzzar ǝssǝndan ɣur-ǝs ǝzǝl.
39 — Venham ver! — disse Jesus. Então eles foram, viram onde Jesus estava morando e ficaram com ele o resto daquele dia. Isso aconteceu mais ou menos às quatro horas da tarde.
40 Meddan win ǝššin ǝlkamnen i Ɣaysa dǝffǝr tasalay ta ǝgan y awal ǝn Yaxya, esǝm n iyyan daɣ-san Andrawǝs, amadray ǝn Simɣon Butros.
40 André, irmão de Simão Pedro, era um dos dois homens que tinham ouvido João falar a respeito de Jesus e por isso o haviam seguido.
41 Immǝnay Andrawǝs d ǝmaqqar-net Simɣon ǝstizarat, inn-as: «Nakkanay nǝmminay d Ǝlmǝsix.» (Almaɣna Kristos.)
41 A primeira coisa que André fez foi procurar o seu irmão Simão e dizer a ele: — Achamos o
42 Amaran ilway-tu ǝs Ɣaysa. Iswad Ɣaysa daɣ Simɣon ɣas inn-as: «Kay Simɣon ag Yaxya, ad tagaɣ esǝm Qayfas.» (Esǝm wa ola ǝd wa n Butros, almaɣna-net tǝhunt.)
42 Então André levou o seu irmão a Jesus. Jesus olhou para Simão e disse:
43 As affaw ira Ɣaysa iki n amaḍal ǝn Galilaya. Immǝnay ǝd Filibus inn-as: «Ǝlkǝm-i.»
43 No dia seguinte, Jesus resolveu ir para a região da Galileia. Antes de ir, foi procurar Filipe e disse:
44 (Filibus d Andrawǝs ǝd Butros aɣrǝm-nasan iyyanda, esǝm-net Betsayda.)
44 Filipe era de Betsaida, de onde eram também André e Pedro.
45 Immǝnay Filibus ǝd Natanǝyel inn-as: «Nakkanay nǝmminay ǝd was immǝgrad ǝnnǝbi Musa daɣ Ǝttawret, ǝmmigradan sǝr-ǝs deɣ Ǝlkǝttaban n ǝnnǝbitan, a t-imosan Ɣaysa wa n ag Yusǝf wa n ǝɣrǝm ǝn Nazaret.»
45 Filipe foi procurar Natanael e disse: — Achamos aquele a respeito de quem Moisés escreveu no
46 Tǝzzar inn-as Natanǝyel: «Immikkan aɣrǝm ǝn Nazaret a t-id-ǝgmǝd arat ihossayan?» Inn-as Filibus: «Ayaw tǝnǝya.»
46 Natanael perguntou: — E será que pode sair alguma coisa boa de Nazaré? — Venha ver! — respondeu Filipe.
47 Ogga Ɣaysa Natanǝyel izay-t-idu, inna: «Ǝnta den awedan n Israyil wa n tidǝt, wa wǝr iha a imosan tǝlmǝnufǝqa.»
47 Quando Jesus viu Natanael chegando, disse a respeito dele:
48 Inn-as Natanǝyel: «Mǝni awas di-tǝzdaya?» Ijjǝwwab-as Ɣaysa inn-as: «Harwa kay du-wǝr-iɣra Filibus, assaɣa wad tǝlle daw ašǝk wa n fig, da ǝhannayaq-qay.»
48 Então Natanael perguntou a Jesus: — De onde o senhor me conhece? Jesus respondeu:
49 Inn-as Natanǝyel: «Ǝššex, kay a imosan Barar ǝn Mǝššina, tǝmosaɣ ǝmǝnokal n Israyil.»
49 Então Natanael exclamou: — Mestre, o senhor é o Filho de Deus! O senhor é o Rei de Israel!
50 Inn-as Ɣaysa: «Tǝzzǝgzana fǝl as dak-ǝnneɣ ǝhannayaq-qay daw ašǝk ǝn fig. Ad tǝnǝyaɣ aratan wiyyad zawwarnen ogarnen wǝdi.»
50 Jesus respondeu:
51 Inn-as Ɣaysa deɣ: «Ǝggǝyyeɣ ǝsilakanaɣ-awan as dǝffǝr awa ad tǝnǝyam ijǝnnawan ǝnnolaman tagazzayan sǝr-san angalosan, tazabben-du fall-i nak Ag Aggadǝm.»
51 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: vocês verão o céu aberto e os anjos de Deus subindo e descendo sobre o
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.