Gálatas 2

Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 As ǝgan maraw elan d ǝkkoz dǝffǝr awen ǝlasa ǝgǝzzǝy ǝs Yerusalam nak ǝd Barnabas, ǝddewa deɣ ǝd Titǝs.
1 Catorze anos depois, voltei a Jerusalém, dessa vez com Barnabé, e Tito também nos acompanhou.
2 Mǝššina a di-d-isannafalalan as iwar-i iki ǝn Yerusalam y a daɣ-as ǝmǝlaɣ Isalan n Ǝlinjil win tagga y aytedan win wǝr nǝmos Kǝl-Ǝlyǝhud. Arat wen amaran ǝkneq-qu wǝllen emel i muzaran n Ǝlkǝnisat ǝn Yerusalam win ogarnen ǝtǝwǝsǝɣmar, fǝl tǝksǝda n ad abbannan ǝššǝɣǝl wa ǝgeɣ ǝd wa zʼaga dǝffǝr awa.
2 Fui para lá por causa de uma revelação. Reuni-me em particular com os líderes e compartilhei com eles as boas-novas que tenho anunciado aos gentios. Queria me certificar de que estávamos de acordo, pois temia que meus esforços, anteriores e presentes, fossem considerados inúteis.
3 Ǝqbalan-i nak ǝd Titǝs a dǝr ǝddewa, imosan iyyan daɣ Kǝl-Ǝlyunan, s ǝmǝnkǝd da wǝr immǝnkad.
3 Mas eles me apoiaram e nem sequer exigiram que Tito, que me acompanhava, fosse circuncidado, embora fosse gentio.
4 Awen wǝr t-igdel iguz wa danaɣ-ǝgan mǝzzǝgzan ǝn bahu wǝr nǝmos arat daɣ-na, kalar iguz ɣas a dana-d-ǝgan fǝl ad ǝssǝnan ǝmmǝk was nǝšašɣal tǝdarfit ta danaɣ-ikfa Ǝlmǝsix Ɣaysa. Ǝrân a danaɣ-ǝssuɣǝlan ǝkkǝlu wa nǝga daɣ ǝššǝriɣa wa n Ǝttawret.
4 Essa questão foi levantada apenas por causa de alguns falsos irmãos que se infiltraram em nosso meio para nos espionar e nos tirar a liberdade que temos em Cristo Jesus. Sua intenção era nos escravizar,
5 Mišan aytedan win den wǝr dasan-nǝga wala arat n amazay ǝn tǝrǝddawt s awa ǝran. Arat wen nǝg-ay fǝl aggaz y-awan tidǝt ta n Ǝlinjil.
5 mas não cedemos a eles nem por um momento, a fim de preservar a verdade das boas-novas para vocês.
6 Aytedan amaran win ogarnen ǝtǝwǝsǝɣmar – wǝr ǝzlaya daɣ awas kala ad t-ǝmosan: Mǝššina wǝr itǝggu tǝmǝrit! – Aytedan win tawasaɣmarnen en, wǝr di-šahhaššalan wala.
6 Quanto aos líderes — cuja reputação, a propósito, não fez diferença alguma para mim, pois Deus não age com favoritismo —, nada tiveram a acrescentar àquilo que eu pregava.
7 Kalar ǝgran-in as isalan n Ǝlinjil tiwaggan-du daɣ ǝfus-in y a tan-ǝmǝla y aytedan win wǝr nǝmos Kǝl-Ǝlyǝhud, zund ǝmmǝk as tawaggan daɣ ǝfus ǝn Butros y tan-agu y aytedan win Kǝl-Ǝlyǝhud.
7 Ao contrário, viram que me havia sido confiada a responsabilidade de anunciar as boas-novas aos gentios, assim como a Pedro tinha sido confiada a responsabilidade de anunciar as boas-novas aos judeus.
8 – Mǝššina ikfa Butros fǝrregat n ad iqqǝl anammazul-net ǝs Kǝl-Ǝlyǝhud, nak amaran ikf-i fǝrregat ǝn tišit n anammazul-net s aytedan win wǝr nǝmos Kǝl-Ǝlyǝhud. –
8 Pois o mesmo Deus que atuou por meio de Pedro como apóstolo aos judeus também atuou por meu intermédio como apóstolo aos gentios.
9 Yaqub ǝd Qayfas ǝd Yaxya itiwassannen daɣ tišit ǝn tǝgǝttawen n Ǝlkǝnisat ǝgran-in arraxmat ta di-tǝtawaggat, ǝqbâlan-ana nak ǝd Barnabas ǝssǝknan-ana tassaq ta gǝr mǝdrayan. Ǝmmǝk en da as ǝqbalan as nakkanay ad nakku aytedan win wǝr nǝmos Kǝl-Ǝlyǝhud, ǝntanay amaran akkin Kǝl-Ǝlyǝhud.
9 De fato, Tiago, Pedro e João, tidos como colunas, reconheceram a graça que me foi dada e aceitaram Barnabé e a mim como seus colaboradores. Eles nos incentivaram a dar continuidade à pregação aos gentios, enquanto eles prosseguiriam no trabalho com os judeus.
10 Ǝgmâyan daɣ-na ɣas ad nǝkittǝw šilǝqqawen. Arat wen amaran nak ǝdgâza daɣ igi-net.
10 Sua única sugestão foi que continuássemos a ajudar os pobres, o que sempre fiz com dedicação.
11 Mišan assaɣa wa d-osa Qayfas aɣrǝm n Antǝyoxǝya, ǝššewala fall-as udǝm s udǝm id tidǝt a wǝr iga,
11 Mas, quando Pedro veio a Antioquia, tive de opor-me a ele abertamente, pois o que ele fez foi muito errado.
12 fǝlas dat assa n aytedan wǝr nǝggǝt win d-ǝššokalnen ɣur Yaqub, idarraw imensewan d aytedan win wǝr nǝmos Kǝl-Ǝlyǝhud; mišan as t-in-osan aytedan win, igaz šin n awer n aganna, fǝl tǝksǝda n ǝlmǝsixitan win as ǝlǝsǝl-nasan Kǝl-Ǝlyǝhud zizawatnen daɣ alɣadaten n Ǝttawret.
12 No começo, quando chegou, ele comia com os gentios. Mais tarde, porém, quando vieram alguns amigos de Tiago, começou a se afastar, com medo daqueles que insistiam na necessidade de circuncisão.
13 Kǝl-Ǝlyǝhud win hadatnen n ǝlmǝsixitan ǝntanay da ǝgan awen da, ǝɣbaran arat was ǝzzǝgzanan zun awa iga Qayfas, har as Barnabas iman-net da ilkam i tǝmǝnufǝqa-nasan.
13 Como resultado, outros judeus imitaram a hipocrisia de Pedro, e até mesmo Barnabé se deixou levar por ela.
14 Mišan assaɣa wad ǝnayaɣ as wǝr zalalaɣan daɣ lǝkkum i tarrayt ǝn tidǝt ta n Ǝlinjil, ǝnneɣ i Qayfas dat mǝdrayan-nana kul: «Kay was imos ǝlǝsǝl-nak ag Ǝlyǝhud, tǝgeɣ tǝmǝddurt tolat ǝd ta n awedan wǝr nǝmos iyyan daɣ Kǝl-Ǝlyǝhud, toyyeɣ tarrayt ta n Ǝttawret. Daɣ adi manǝmmǝk as za tǝšǝhhǝššǝlaɣ aytedan win wǝr nǝmos Kǝl-Ǝlyǝhud lǝkkum y alɣadaten n Ǝttawret?»
14 Quando vi que não estavam seguindo a verdade das boas-novas, disse a Pedro diante de todos: “Se você, que é judeu de nascimento, vive como gentio, e não como judeu, por que agora obriga esses gentios a viverem como judeus?
15 Nakkanay as imos ǝlǝsǝl-nana Kǝl-Ǝlyǝhud, wǝr nǝmos «inasbakkadan» šila n aytedan win wǝr nǝssen Mǝššina.
15 Você e eu somos judeus de nascimento, e não pecadores, como os judeus consideram os gentios.
16 Dǝr iga awen da aggadǝm wǝrgeɣ lǝkkum i tarrayt ta n ǝššǝriɣa wa n Ǝttawret a t-ihakkin taqqat ɣur Mǝššina, kalar ǝzǝgzan ǝs Ɣaysa Ǝlmǝsix. Awen da a fǝl as nakkanay da nǝzzǝgzan s Ǝlmǝsix Ɣaysa fǝl ad nǝgrǝw taqqat s ǝzǝgzan s Ǝlmǝsix wǝrgeɣ ǝs lǝkkum y ǝššǝriɣa wa n Ǝttawret. Awalla wǝr t-illa awedan waliyyan a zʼigrǝwan taqqat ɣur Mǝššina ǝs lǝkkum y ǝššǝriɣa wa n Ǝttawret.
16 E, no entanto, sabemos que uma pessoa é declarada justa diante de Deus pela fé em Jesus Cristo, e não pela obediência à lei. E cremos em Cristo Jesus, para que fôssemos declarados justos pela fé em Cristo, e não porque obedecemos à lei. Pois ninguém é declarado justo diante de Deus pela obediência à lei”.
17 Mišan as imos as, daɣ agamay wa nǝtaggu taqqat ǝs tǝrtǝyt n Ǝlmǝsix, itawanay-du as nakkanay da nǝtaggu ibakkadan win taggin aytedan win wǝr nǝmos Kǝl-Ǝlyǝhud, daɣ adi Ǝlmǝsix a danaɣ-illilan s igi n abakkad? Kala Kala! Wǝr ilkem ad iga adi!
17 Mas, se a busca da justiça por meio de Cristo nos torna culpados de abandonar a lei, isso torna Cristo responsável por nosso pecado? De maneira nenhuma!
18 As ǝlasaɣ akaras n awa jabbarajjeɣ a t-imosan tarrayt ta n lǝkkum y ǝššǝriɣa wa n Ǝttawret, ad sǝnnǝfilǝlaɣ as nak ǝnǝmmezrǝy a mosa.
18 Se, pois, reconstruo o antigo sistema da lei que já destruí, então faço de mim mesmo transgressor da lei.
19 Nak ǝssǝbab n ǝššǝriɣa a fǝl ǝmmǝzzayaɣ ǝd tǝmǝddurt ta ihakku ǝššǝriɣa. Arat wen kul iga fǝl ad iqqǝl as tǝmǝddurt-in tartǝyt ǝd Mǝššina a daɣ tǝga. Nak ab-i fǝl tǝgǝttawt ǝddewaɣ d Ǝlmǝsix.
19 Pois, quando procurei viver por meio da lei, ela me condenou. Portanto, morri para a lei a fim de viver para Deus.
20 Ǝddâra mišan abʼas imos as nak a iddaran, kalar Ǝlmǝsix a iddaran iha iman-nin. Ǝmǝrǝdda tǝmǝddurt-in ta n tišit n aggadǝm, ǝgeq-qat s ǝzǝgzan ǝs Barar ǝn Mǝššina as awa di-iga daɣ tara, iman-net a ikfa aba-tu daɣ adag-in.
20 Fui crucificado com Cristo; assim, já não sou eu quem vive, mas Cristo vive em mim. Portanto, vivo neste corpo terreno pela fé no Filho de Deus, que me amou e se entregou por mim.
21 Daɣ adi wǝr zʼugǝya s ad ǝqbǝlaɣ arraxmat ǝn Mǝššina ǝqqǝla-du tarrayt ta n lǝkkum y ǝššǝriɣa wa n Ǝttawret, fǝlas ǝnnar lǝkkum y ǝššǝriɣa a ihakkin taqqat ɣur Mǝššina, wǝdi Ǝlmǝsix bannan as t-aba!
21 Não considero a graça de Deus algo sem sentido. Pois, se a obediência à lei nos tornasse justos diante de Deus, não haveria necessidade alguma de Cristo morrer.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.