Apocalipse 14
Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs VC
1 Ǝlasaɣ asawad, oggeɣ Ǝjemar ibdâd fǝl ǝdɣaɣ wa n Sǝyon. Ǝllân ɣur-ǝs aytedan ǝmosnen temeday n ǝgim d ǝkkozat tǝmǝrwen d ǝkkoz. Aytedan win den iwâr esǝm n Ǝjemar d esǝm n Abba-net šikannaren-nasan.
1 Eu vi ainda: o Cordeiro estava de pé no monte Sião, e perto dele cento e quarenta e quatro mil pessoas que traziam escritos na fronte o nome dele e o nome de seu Pai.
2 Ǝsleɣ y ǝmǝsli a d-igmadan ijǝnnawan. Ǝmǝsli wen ola d ǝjit zǝwwǝran n aman aggotnen d ǝmǝsli n eggag zǝwwǝran, ola deɣ d ǝmǝsli ǝn tǝhǝrdanen aggotnen.
2 Ouvia, entretanto, um coro celeste semelhante ao ruído de muitas águas e ao ribombar de potente trovão. Esse coro que eu ouvia era ainda semelhante a músicos tocando as suas cítaras.
3 Aytedan win den ǝssiggadan daɣ tǝmmal iyyat taynayat dat tǝxawit ta n taɣmar, dat mudaran win ǝkkoz d ǝmɣaran. Wǝr t-illa awedan ifrâgan ad issǝn tǝmmal ten, ar temeday n ǝgim d ǝkkozat tǝmǝrwen d ǝkkoz, win d-isaddarfat Mǝššina daɣ aytedan n ǝddǝnet.
3 Cantavam como que um cântico novo diante do trono, diante dos quatro Animais e dos Anciãos. Ninguém podia aprender este cântico, a não ser aqueles cento e quarenta e quatro mil que foram resgatados da terra.
4 Ǝntanay wǝr sammadasan iman-nasan s ǝzzǝna fǝlas wǝr kala ad ǝlan tassaq waliyyat ǝd tǝdoden. Ǝlkâman y Ǝjemar s adag kul wa ikka. Tawasadarfen-du daɣ aytedan ǝmosan zun tǝnfa ta tazzarat ǝn tǝwǝgas tǝskâtat i Mǝššina d Ǝjemar.
4 Estes são os que não se contaminaram com mulheres, pois são virgens. São eles que acompanham o Cordeiro por onde quer que vá; foram resgatados dentre os homens, como primícias oferecidas a Deus e ao Cordeiro.
5 Amaran imawan-nasan wǝr tan-d-igmed a imosan bahu, wǝr t-illa a imosan lahan a tan-iwâran.
5 Em sua boca não se achou mentira, pois são irrepreensíveis.
6 Tǝzzar oggeɣ angalos iyyan as iggad daɣ tǝsǝggǝrigǝrǝyt ǝn jǝnnawan. Angalos wen eway Ǝlinjil di iɣlalan a zʼimǝl y aytedan n ǝddǝnet, daɣ kallan kul ǝd tawšeten kul d awalan kul ǝd tǝmattiwen kul.
6 Vi, então, outro anjo que voava pelo meio do céu, tendo um evangelho eterno para anunciar aos habitantes da terra e a toda nação, tribo, língua e povo.
7 Idkâl ǝmǝsli-net wǝllen igannu: «Sǝɣmǝrat Mǝššina, tagim-as adkul wa dǝr ihor, id alwaq osa-du wa daɣ zʼagu ǝššǝriɣa-net. Ǝɣbǝdat wa d-ixlakan ijǝnnawan d amaḍal d agaraw ǝd šittawen n aman.»
7 Clamava em alta voz: Temei a Deus, e dai-lhe glória, porque é chegada a hora do seu julgamento. Adorai aquele que fez o céu e a terra, o mar e as fontes.
8 Inkar angalos iyyan wa n ǝššin, ilkam-du i wen, igannu: «Babǝylon ta n tǝmizwart, tuda! Awalla tuda Babǝylon tas tallabast n igi-net ǝzzǝna, ihan ǝlmital n ǝšǝšwi n aytedan esmad, tǝsǝxrǝk šimattiwen kul n ǝddǝnet, teway-du sǝr-ǝsnat as tanat-ibaz ǝššǝriɣa ǝn Mǝššina.»
8 Outro anjo seguiu-o, dizendo: Caiu, caiu a grande Babilônia, por ter dado de beber a todas as nações do vinho de sua imundície desenfreada.
9 — ausente —
9 Um terceiro anjo seguiu-os, dizendo em alta voz: Se alguém adorar a Fera e a sua imagem, e aceitar o seu sinal na fronte ou na mão,
10 — ausente —
10 há de beber também o vinho da cólera divina, o vinho puro deitado no cálice da sua ira. Será atormentado pelo fogo e pelo enxofre diante dos seus santos anjos e do Cordeiro.
11 — ausente —
11 A fumaça do seu tormento subirá pelos séculos dos séculos. Não terão descanso algum, dia e noite, esses que adoram a Fera e a sua imagem, e todo aquele que acaso tenha recebido o sinal do seu nome.
12 Alwaq wen ǝnta wa n zǝmmerat ǝn mizdagan ǝn Mǝššina, ǝbbirdagnen y alwajiban-net, ǝknân deɣ tǝlɣudǝla i Ɣaysa.»
12 Eis o momento para apelar para a paciência dos santos, dos fiéis, aos mandamentos de Deus e à fé em Jesus.
13 Dǝffǝr awen ǝsleɣ y ǝmǝsli a d-ifalan ijǝnnawan as inna: «Ǝktǝb as: "Ǝbbilalan aytedan win as harwa ǝmǝrǝdda da ǝrtâyan d Ǝmǝli, iba-tan deɣ ǝrtâyan dǝr-ǝs." Awalla, inna Infas wa Zǝddigan, assanfinet daɣ ǝššǝɣǝl wa ǝgan, fǝlas ad ǝgrǝwan maruzat ǝn mazalan-nasan.»
13 Eu ouvi uma voz do céu, que dizia: Escreve: Felizes os mortos que doravante morrem no Senhor. Sim, diz o Espírito, descansem dos seus trabalhos, pois as suas obras os seguem.
14 Ǝlasaɣ asawad oggeɣ agnaw mallan. Agnaw wen tǝqqim fall-as azzat tolât ǝd ta n aggadǝm. Eɣaf-net tǝwar-tu tǝkǝbbut ǝn taɣmar tǝgât daɣ urǝɣ, ittâf ǝlmoši iwalan wa n allay ǝn tǝwǝgas.
14 Eu vi ainda uma nuvem branca, sobre a qual se sentava como que um Filho do Homem, com a cabeça cingida de coroa de ouro e na mão uma foice afiada.
15 Dǝffǝr awen igmad-du angalos iyyan ehan n ǝlɣibada isaɣɣarat wǝllen inna i wa iqqiman fǝl ǝgnaw: «Šǝšɣǝl ǝlmoši-nak wa n allay, talǝya ɣarat. Alwaq ewad-du wa n ǝmilǝy ǝn ɣarat, annabatan win ǝwarnen amaḍal ǝŋŋăn.»
15 Outro anjo saiu do templo, gritando em voz alta para aquele que estava assentado na nuvem: Lança a tua foice e ceifa, porque é chegada a hora de ceifar, pois está madura a seara da terra.
16 Tǝzzar inkar wa iqqiman fǝl ǝgnaw olay s ǝlmoši-net awa iwaran amaḍal ketnet daɣ tǝnfa.
16 O Ser que estava assentado na nuvem lançou então a foice à terra, e a terra foi ceifada.
17 Dǝffǝr awen igmad-du angalos iyyan ehan n ǝlɣibada wa ihan ijǝnnawan. Ǝnta da ila ǝlmoši iwalan wa n allay ǝn tǝwǝgas.
17 Outro anjo saiu do templo do céu. Tinha também uma foice afiada.
18 Tǝzzar igmad-du angalos iyyan majmar wa n tǝkutawen. Angalos wen ixkâm fǝl tǝmsay, idkal ǝmǝsli-net wǝllen, inna s ǝmǝsli issohen i wa ittafan ǝlmoši iwalan wa n allay ǝn ɣarat: «Šǝšɣǝl ǝlmoši-nak wa n allay ǝn ɣarat, talǝyaɣ-du ara n alɣanab kul wa iwaran amaḍal, fǝlas šibašakšaken-net kul ǝŋŋănat, isimatag y ǝššǝriɣa ǝn Mǝššina.»
18 E outro anjo, aquele que tem poder sobre o fogo, saiu do altar e bradou em alta voz para aquele que tinha a foice afiada: Lança a foice afiada e vindima os cachos da vinha da terra, porque maduras estão as suas uvas.
19 Tǝzzar olay angalos s ǝlmoši-net, alɣanab kul wa iwaran amaḍal, igar-tu ketnet daɣ tǝgdayt ta daɣ itawazmu alɣanab, a tat-imosan tagdayt zǝwwǝrat ta n alham ǝn Mǝššina.
19 O anjo lançou a sua foice à terra e vindimou a vinha da terra, e atirou os cachos no grande lagar da ira de Deus.
20 Tǝzzar itawadayazdayaz alɣanab wen itawazma sǝdi y ǝɣrǝm. Ingay-du daɣ-as ǝzni har ilsa karadat tǝmad ǝn kilaw, iggǝzzay har ewad edag ǝn karad ɣalan.
20 O lagar foi pisado fora da cidade, e do lagar saiu sangue que atingiu até o nível dos freios dos cavalos pelo espaço de mil e seiscentos estádios.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.