Apocalipse 14
Ǝlinjil ǝn Ɣaysa Ǝlmǝsix Itawann-as deɣ Arkawal wa Aynayan (TTQ) vs ACF
1 Ǝlasaɣ asawad, oggeɣ Ǝjemar ibdâd fǝl ǝdɣaɣ wa n Sǝyon. Ǝllân ɣur-ǝs aytedan ǝmosnen temeday n ǝgim d ǝkkozat tǝmǝrwen d ǝkkoz. Aytedan win den iwâr esǝm n Ǝjemar d esǝm n Abba-net šikannaren-nasan.
1 E olhei, e eis que estava o Cordeiro sobre o monte Sião, e com ele cento e quarenta e quatro mil, que em suas testas tinham escrito o nome de seu Pai.
2 Ǝsleɣ y ǝmǝsli a d-igmadan ijǝnnawan. Ǝmǝsli wen ola d ǝjit zǝwwǝran n aman aggotnen d ǝmǝsli n eggag zǝwwǝran, ola deɣ d ǝmǝsli ǝn tǝhǝrdanen aggotnen.
2 E ouvi uma voz do céu, como a voz de muitas águas, e como a voz de um grande trovão; e ouvi uma voz de harpistas, que tocavam com as suas harpas.
3 Aytedan win den ǝssiggadan daɣ tǝmmal iyyat taynayat dat tǝxawit ta n taɣmar, dat mudaran win ǝkkoz d ǝmɣaran. Wǝr t-illa awedan ifrâgan ad issǝn tǝmmal ten, ar temeday n ǝgim d ǝkkozat tǝmǝrwen d ǝkkoz, win d-isaddarfat Mǝššina daɣ aytedan n ǝddǝnet.
3 E cantavam um como cântico novo diante do trono, e diante dos quatro animais e dos anciãos; e ninguém podia aprender aquele cântico, senão os cento e quarenta e quatro mil que foram comprados da terra.
4 Ǝntanay wǝr sammadasan iman-nasan s ǝzzǝna fǝlas wǝr kala ad ǝlan tassaq waliyyat ǝd tǝdoden. Ǝlkâman y Ǝjemar s adag kul wa ikka. Tawasadarfen-du daɣ aytedan ǝmosan zun tǝnfa ta tazzarat ǝn tǝwǝgas tǝskâtat i Mǝššina d Ǝjemar.
4 Estes são os que não estão contaminados com mulheres; porque são virgens. Estes são os que seguem o Cordeiro para onde quer que vá. Estes são os que dentre os homens foram comprados como primícias para Deus e para o Cordeiro.
5 Amaran imawan-nasan wǝr tan-d-igmed a imosan bahu, wǝr t-illa a imosan lahan a tan-iwâran.
5 E na sua boca não se achou engano; porque são irrepreensíveis diante do trono de Deus.
6 Tǝzzar oggeɣ angalos iyyan as iggad daɣ tǝsǝggǝrigǝrǝyt ǝn jǝnnawan. Angalos wen eway Ǝlinjil di iɣlalan a zʼimǝl y aytedan n ǝddǝnet, daɣ kallan kul ǝd tawšeten kul d awalan kul ǝd tǝmattiwen kul.
6 E vi outro anjo voar pelo meio do céu, e tinha o evangelho eterno, para o proclamar aos que habitam sobre a terra, e a toda a nação, e tribo, e língua, e povo,
7 Idkâl ǝmǝsli-net wǝllen igannu: «Sǝɣmǝrat Mǝššina, tagim-as adkul wa dǝr ihor, id alwaq osa-du wa daɣ zʼagu ǝššǝriɣa-net. Ǝɣbǝdat wa d-ixlakan ijǝnnawan d amaḍal d agaraw ǝd šittawen n aman.»
7 Dizendo com grande voz: Temei a Deus, e dai-lhe glória; porque é vinda a hora do seu juízo. E adorai aquele que fez o céu, e a terra, e o mar, e as fontes das águas.
8 Inkar angalos iyyan wa n ǝššin, ilkam-du i wen, igannu: «Babǝylon ta n tǝmizwart, tuda! Awalla tuda Babǝylon tas tallabast n igi-net ǝzzǝna, ihan ǝlmital n ǝšǝšwi n aytedan esmad, tǝsǝxrǝk šimattiwen kul n ǝddǝnet, teway-du sǝr-ǝsnat as tanat-ibaz ǝššǝriɣa ǝn Mǝššina.»
8 E outro anjo seguiu, dizendo: Caiu, caiu Babilônia, aquela grande cidade, que a todas as nações deu a beber do vinho da ira da sua fornicação.
9 — ausente —
9 E seguiu-os o terceiro anjo, dizendo com grande voz: Se alguém adorar a besta, e a sua imagem, e receber o sinal na sua testa, ou na sua mão,
10 — ausente —
10 Também este beberá do vinho da ira de Deus, que se deitou, não misturado, no cálice da sua ira; e será atormentado com fogo e enxofre diante dos santos anjos e diante do Cordeiro.
11 — ausente —
11 E a fumaça do seu tormento sobe para todo o sempre; e não têm repouso nem de dia nem de noite os que adoram a besta e a sua imagem, e aquele que receber o sinal do seu nome.
12 Alwaq wen ǝnta wa n zǝmmerat ǝn mizdagan ǝn Mǝššina, ǝbbirdagnen y alwajiban-net, ǝknân deɣ tǝlɣudǝla i Ɣaysa.»
12 Aqui está a paciência dos santos; aqui estão os que guardam os mandamentos de Deus e a fé em Jesus.
13 Dǝffǝr awen ǝsleɣ y ǝmǝsli a d-ifalan ijǝnnawan as inna: «Ǝktǝb as: "Ǝbbilalan aytedan win as harwa ǝmǝrǝdda da ǝrtâyan d Ǝmǝli, iba-tan deɣ ǝrtâyan dǝr-ǝs." Awalla, inna Infas wa Zǝddigan, assanfinet daɣ ǝššǝɣǝl wa ǝgan, fǝlas ad ǝgrǝwan maruzat ǝn mazalan-nasan.»
13 E ouvi uma voz do céu, que me dizia: Escreve: Bem-aventurados os mortos que desde agora morrem no Senhor. Sim, diz o Espírito, para que descansem dos seus trabalhos, e as suas obras os seguem.
14 Ǝlasaɣ asawad oggeɣ agnaw mallan. Agnaw wen tǝqqim fall-as azzat tolât ǝd ta n aggadǝm. Eɣaf-net tǝwar-tu tǝkǝbbut ǝn taɣmar tǝgât daɣ urǝɣ, ittâf ǝlmoši iwalan wa n allay ǝn tǝwǝgas.
14 E olhei, e eis uma nuvem branca, e assentado sobre a nuvem um semelhante ao Filho do homem, que tinha sobre a sua cabeça uma coroa de ouro, e na sua mão uma foice aguda.
15 Dǝffǝr awen igmad-du angalos iyyan ehan n ǝlɣibada isaɣɣarat wǝllen inna i wa iqqiman fǝl ǝgnaw: «Šǝšɣǝl ǝlmoši-nak wa n allay, talǝya ɣarat. Alwaq ewad-du wa n ǝmilǝy ǝn ɣarat, annabatan win ǝwarnen amaḍal ǝŋŋăn.»
15 E outro anjo saiu do templo, clamando com grande voz ao que estava assentado sobre a nuvem: Lança a tua foice, e sega; a hora de segar te é vinda, porque já a seara da terra está madura.
16 Tǝzzar inkar wa iqqiman fǝl ǝgnaw olay s ǝlmoši-net awa iwaran amaḍal ketnet daɣ tǝnfa.
16 E aquele que estava assentado sobre a nuvem meteu a sua foice à terra, e a terra foi segada.
17 Dǝffǝr awen igmad-du angalos iyyan ehan n ǝlɣibada wa ihan ijǝnnawan. Ǝnta da ila ǝlmoši iwalan wa n allay ǝn tǝwǝgas.
17 E saiu do templo, que está no céu, outro anjo, o qual também tinha uma foice aguda.
18 Tǝzzar igmad-du angalos iyyan majmar wa n tǝkutawen. Angalos wen ixkâm fǝl tǝmsay, idkal ǝmǝsli-net wǝllen, inna s ǝmǝsli issohen i wa ittafan ǝlmoši iwalan wa n allay ǝn ɣarat: «Šǝšɣǝl ǝlmoši-nak wa n allay ǝn ɣarat, talǝyaɣ-du ara n alɣanab kul wa iwaran amaḍal, fǝlas šibašakšaken-net kul ǝŋŋănat, isimatag y ǝššǝriɣa ǝn Mǝššina.»
18 E saiu do altar outro anjo, que tinha poder sobre o fogo, e clamou com grande voz ao que tinha a foice aguda, dizendo: Lança a tua foice aguda, e vindima os cachos da vinha da terra, porque já as suas uvas estão maduras.
19 Tǝzzar olay angalos s ǝlmoši-net, alɣanab kul wa iwaran amaḍal, igar-tu ketnet daɣ tǝgdayt ta daɣ itawazmu alɣanab, a tat-imosan tagdayt zǝwwǝrat ta n alham ǝn Mǝššina.
19 E o anjo lançou a sua foice à terra e vindimou as uvas da vinha da terra, e atirou-as no grande lagar da ira de Deus.
20 Tǝzzar itawadayazdayaz alɣanab wen itawazma sǝdi y ǝɣrǝm. Ingay-du daɣ-as ǝzni har ilsa karadat tǝmad ǝn kilaw, iggǝzzay har ewad edag ǝn karad ɣalan.
20 E o lagar foi pisado fora da cidade, e saiu sangue do lagar até aos freios dos cavalos, pelo espaço de mil e seiscentos estádios.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.