Marcos 2

Nzuwulai n Sa'avu na̱ Tsishingini na̱ a̱ɗiva̱ a na a ɗangulai a Nzuwulai mu Ufaru (TSWNT) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Ana a yuwain rana meketeci, a̱vu Yesu ka̱mbisa̱ Kafarnahum. A̱vu alabari a̱ yi a rawa a atsuvu a ama, na adanshi nga u ta̱wa̱ ta̱ o uꞌwa.
1 E, alguns dias depois, entrou outra vez em Cafarnaum, e soube-se que estava em casa.
2 A̱vu ama a̱ a̱bunda̱ o ɓoloto uba̱ta̱ u ta̱, a̱vu uba̱ta̱ꞌa̱ u ka̱la̱ma̱ le, ko lo o una̱ntsu babu ure, ɗaɗa u da̱na̱i o rocosu ama Adanshi a̱ A̱sula̱.†
2 E logo se ajuntaram tantos, que nem ainda nos lugares junto à porta eles cabiam; e anunciava-lhes a palavra.
3 A̱vu a̱ ta̱wa̱a̱ yi na̱ vuma na ri no osowi a̱ lipu a na ama a̱ na̱shi e sheɗei.
3 E vieram ter com ele, conduzindo um paralítico, trazido por quatro.
4 Adama o oɓolo a amaꞌa, a gura rawa uba̱ta̱ u na Yesu ri shi, a̱vu a̱ ka̱tsuꞌwa̱ ukwa̱ꞌa̱. Ana a̱ tsura̱i ure, a̱vu a̱ telyuwetyo yi a̱ tyo e iɗa a aavalu a na u da̱na̱i.
4 E, não podendo aproximar-se dele, por causa da multidão, descobriram o telhado onde estava e, fazendo um buraco, baixaram o leito em que jazia o paralítico.
5 Ana we enei ununa a ca niyi okolo, a̱vu u damma za vo osowi a̱ lipuꞌu, “Mawun ma̱ va̱, a yuwaan wu ta̱ gafura vu unusu wa̱ wu.”
5 E Jesus, vendo-lhes a fé, disse ao paralítico: Filho, perdoados estão os teus pecados.
6 Amma munlu n Wila̱† n ro n da̱na̱ ta̱ lo nden, a̱vu a yuwan majiyan,
6 E estavam ali assentados alguns dos escribas, que arrazoavam em seu coração, dizendo:
7 “Nye i zuwai vuma nda yuwain adanshi tsundolo? U tara ta̱ aciya̱yi una̱ta̱ na̱ A̱sula̱.† Zane ɗa aa gura yuwaan vuma gafura vu unusu, she A̱sula̱ goon shi?”
7 Por que diz este assim blasfêmias? Quem pode perdoar pecados, senão Deus?
8 Agba u reve ta̱ okolo e le, ɗaɗa we ece nle, “Nye i zuwai yaa yuwusan majiyan ne?
8 E Jesus, conhecendo logo em seu espírito que assim arrazoavam entre si, lhes disse: Por que arrazoais sobre estas
9 Zane ɗa laꞌai babu usa̱n: a damma za vo osowi a̱ lipuꞌu, ‘A yuwaan wu ta̱ gafura wu unusu wa̱ wu,’ ko a damma, ‘ꞌYon, vu tara aavalu a̱ wu, a̱vu vu wala’?
9 Qual é mais fácil? Dizer ao paralítico: Estão perdoados os
10 Amma adama n roco ɗu Mawun ma Vuma† ma̱ ta̱ nu ucira o uvaɗi nda u yuwaan ama gafura vu unusu u le,” a̱vu u ka̱lyuwa̱ yi u damma,
10 Ora, para que saibais que o Filho do Homem tem na terra poder para perdoar pecados (disse ao paralítico),
11 “N damma wu ta̱, ꞌyon, tara aavalu a̱ wu, vu wala a̱ tyo o uꞌwa.”
11 a ti te digo: Levanta-te, e toma o teu leito, e vai para tua casa.
12 A̱vu u ꞌyon u tara aavalu a̱ yi babu usa̱n. Reve u ka̱ra̱ a̱ ma̱ka̱ka̱n me le suru. A̱vu amaꞌa suru a̱ ka̱ra̱ a yuwusan asalama. A̱vu a ciɓala A̱sula̱ a̱ uri a dansa koto ele e ene cuꞌun vi ili i nda shi.
12 E levantou-se e, tomando logo o leito, saiu em presença de todos, de sorte que todos se admiraram e glorificaram a Deus, dizendo: Nunca tal vimos.
13 A̱vu Yesu utisa̱ a̱ ꞌya̱wa̱ a̱ ngeꞌen m mala, a̱vu oɓolo a ama o toni yi, ɗaɗa u da̱na̱i o rocosu le.
13 E tornou a sair para o mar, e toda a multidão ia ter com ele, e ele os ensinava.
14 A̱yi a̱ ka̱ra̱, a̱vu we ene Levi, mawun ma Alfa nden uba̱ta̱ u na a̱a̱ ushishi utafa, a̱vu u damma yi, “Toni mu.” A̱vu u ꞌyon u toni yi.
14 E, passando, viu Levi, filho de Alfeu, sentado na alfândega e disse-lhe: Segue-me. E, levantando-se, o seguiu.
15 Mantsa mo ro a̱vu u da̱nu a lyuwusa ilyalya o uꞌwa wa̱ Levi na aza a na a̱a̱ ushishi utafa na̱ a̱bunda̱ na̱ a̱za̱ o unusu a na a̱ da̱na̱i lo nden oɓolo na̱ Yesu no ojoro a̱ yi, adama a na icuꞌun ya ama o ndolo o toni yi ta̱.
15 E aconteceu que, estando sentado à mesa em casa deste, também estavam sentados à mesa com Jesus e com seus discípulos muitos publicanos e pecadores, porque eram muitos e o tinham seguido.
16 A̱vu ana munlu n Wila̱ na Afarishi e ene niyi a alya e ilyalya na̱ a̱za̱ o unusu na̱ a̱za̱ o ushishi wu utafa, a̱vu a damma ojoro a̱ yi, “Cine waa lyuwusa woo sowuso ni icuꞌun ya ama o ndolo?”
16 E os escribas e fariseus, vendo-o comer com os publicanos e pecadores, disseram aos seus discípulos: Por que come e bebe ele com os publicanos e pecadores?
17 Ana wu uwwai ne, a̱vu u damma le, “Aza a na a̱ ri nu ubanakun shi, a ciga za va̱ a̱guma̱ shi, she a̱za̱ o ubanakun. N ta̱wa̱ n ɗe a̱za̱ a̱ a̱ɓula̱ shi, amma aza a na a̱ ri nu unusu.”
17 E Jesus, tendo ouvido isso, disse-lhes: Os sãos não necessitam de médico, mas sim os que estão doentes; eu não vim chamar os justos, mas sim os pecadores.
18 Yashi i ndolo ojoro a Yahaya oɓolo na Afarishi a̱ da̱na̱ ta̱ na akuli, a̱vu a̱ ta̱wa̱ ya̱ Yesu a damma, “Nye i zuwai ojoro a Yahaya no ojoro a Afarishi aa yuwusan akuli, amma ojoro a̱ wu aa yuwusan shi?”
18 Ora, os discípulos de João e os fariseus jejuavam; e foram e disseram-lhe: Por que jejuam os discípulos de João e os dos fariseus, e não jejuam os teus discípulos?
19 A̱vu u usu le, “Cine omocin a vali vu kasaꞌavu aa yuwan akuli a̱yi oɓolo ne ele? Aa yuwan shi, nu u ri lo oɓolo ne ele.
19 E Jesus disse-lhes: Podem, das bodas jejuar, enquanto está com eles o esposo? Enquanto têm consigo o esposo, não podem jejuar.
20 Amma mantsa mo ta̱ lo a̱ ta̱wa̱ ana aa tara yi pe uba̱ta̱ u le. O urana u ndolo, a ta yuwan akuli.
20 Mas dias virão em que lhes será tirado o esposo, e então jejuarão naqueles dias.
21 “Babu za na a̱ zula̱ apaɗi o umuna u saꞌavu a akuci o utugu. Nu u ɓolo le, apaɗi o umuna u saꞌavuꞌu u ta̱ vura̱nu akuci o utuguꞌu, a̱vu ukaruꞌu u da̱shi mgbain.
21 Ninguém costura remendo de pano novo em veste velha; porque o mesmo remendo novo rompe o velho, e a rotura fica maior.
22 Babu za na tsu tsun ribina na kutsai a akuci a̱ tsa̱n o ukwan adama a na ribinaꞌa u to ɓoso tsa̱n vu ukwaꞌan, na̱ a̱ tsun yi pe u ta̱ lungusa̱ ribinaꞌa oɓolo na̱ tsa̱ꞌa̱n. Amma a̱ tsu tsun ta̱ ribina a̱ tsa̱n saꞌavu.”
22 E ninguém põe vinho novo em odres velhos; do contrário, o vinho novo rompe os odres, e entorna-se o vinho, e os odres estragam-se; o vinho novo deve ser posto em odres novos.
23 O urana wa Ashibi† u ro, Yesu da̱na̱ ta̱ a mmalu a ɓatsasa a̱ a̱ɗuma̱ e ishina, a̱vu ojoro a̱ yi e teme makuɗa ma̱ a̱ga̱za̱ me ishina ele pe a mmalu.
23 E aconteceu que, passando ele n um sábado pelas searas, os seus discípulos, caminhando, começaram a colher espigas.
24 A̱vu Afarishi† a damma yi, “Ka̱lyuwa̱, anaꞌan urana wa Ashibi u ɗa. Nye i ɗa i zuwai ojoro a̱ wu a kuɗusa a̱ga̱za̱ e ishina a yuwusan ili i na Wila̱ u putsayi?”
24 E os fariseus lhe disseram: Vês? Por que fazem no sábado o que não é lícito?
25 A̱vu u usu le, “I reve ili i na Da̱wuda na aza a na a̱ da̱na̱i na̱ a̱yi a yuwain mantsa ma na a uwwai ambulu shi?
25 Mas ele disse-lhes: Nunca lestes o que fez Davi, quando estava em necessidade e teve fome, ele e os que com ele
26 A rana na Abiyata da̱na̱i aabara a nan ganu, Da̱wuda uwa ta̱ o uꞌwa wa̱ A̱sula̱, a̱vu u tama opopofu za na ganu ɗa goon aa tama. A̱vu fo u ca nꞌutsa̱ ma̱ yi.”
26 Como entrou na Casa de Deus, no tempo de Abiatar, sumo sacerdote, e comeu os pães da proposição, dos quais não era lícito comer senão aos sacerdotes, dando também aos que com ele estavam?
27 A̱vu u damma le, “A yuwan ta̱ Ashibi adama a vuma, amma a yuwan vuma adama a Ashibi shi.
27 E disse-lhes: O sábado foi feito por causa do homem,
28 Adama o ndolo, a̱mu Mawun ma Vuma, Zagbain vu urana wa Ashibi a ɗa.” Yesu a adanshi na Afarishi|src="Mark_2_23.tif" size="span" loc="Mark 2:28" ref="Mak. 2:28"
28 Assim, o Filho do Homem até do sábado é senhor.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.