João 13

Nzuwulai n Sa'avu na̱ Tsishingini na̱ a̱ɗiva̱ a na a ɗangulai a Nzuwulai mu Ufaru (TSWNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ele lo kafu urana wa̱ A̱buki a Mapasa a rawa, Yesu reve ta̱ mantsa ma na waa lyawa uvaɗi u rawa ta̱, tsa̱ra̱ u ka̱mba̱ uba̱ta̱ wa Dada. U ciga ta̱ ama a na a̱ ri pe a̱tsuma̱ o uvaɗi aza a na a ciga niyi, waru u ciga le ta̱ hali a̱ tyo o ukosu.
1 Faltava somente um dia para a Festa da Páscoa . Jesus sabia que tinha chegado a hora de deixar este mundo e ir para o Pai. Ele sempre havia amado os seus que estavam neste mundo e os amou até o fim.
2 A̱yi a lyuwusa ilyalya oɓolo no ojoro a̱ yi nu ulivu, agba Mekerenkesu ma zuwa ta̱ ɗe Yahuza, mawun ma̱ Simo Iskariyoti, u jiyan adama u wina yi.
2 Jesus e os seus discípulos estavam jantando. O Diabo já havia posto na cabeça de Judas, filho de Simão Iscariotes, a ideia de trair Jesus.
3 Yesu reve ta̱ a na Dada va̱ yi ca niyi ɗe ucira e ekere e ili suru, waru u ta̱wa̱ ta̱ diga a̱ A̱sula̱, waru u ta̱ ka̱mba̱ uba̱ta̱ wa̱ A̱sula̱.
3 Jesus sabia que o Pai lhe tinha dado todo o poder. E sabia também que tinha vindo de Deus e ia para Deus.
4 Ele a̱tsuma̱ a alya, a̱vu u ꞌyon mishin ɗaɗa u foɗoi utugu wa̱ yi reve wu nla̱ mayaga e ikyun ya̱ yi.
4 Então se levantou, tirou a sua capa , pegou uma toalha e amarrou na cintura.
5 A̱vu u tsun mini a masaꞌatsu reve u uwa masaꞌa ma ana mo ojoro a̱ yi, a̱vu u tasa le na̱ mamuna ma na wu nla̱i e ikyun ya̱ yiꞌi. Yesu saꞌai ana o ojoro a̱ yi|src="John_13_5.tif" size="span" loc="John 13:5" ref="Yah. 13:5"
5 Em seguida pôs água numa bacia e começou a lavar os pés dos discípulos e a enxugá-los com a toalha.
6 Ana u rawai uba̱ta̱ wa̱ Simo Bituru, a̱vu u damma yi, “Zagbain, vu ciga ta̱ vu saꞌa mu ana?”
6 Quando chegou perto de Simão Pedro, este lhe perguntou: — Vai lavar os meus pés, Senhor?
7 Reve u usu, “Vu reve ili i na maa yuwusan gogo shi, amma vu ta̱ ta̱wa̱ vu reve na̱ a̱ca̱pa̱.”
7 Jesus respondeu:
8 A̱vu Bituru damma, “Oꞌo, vaa saꞌa ana a̱ va̱ shi.”
8 — O senhor nunca lavará os meus pés! — disse Pedro.
9 Ɗaɗa u dammai, “Zagbain, she vu saꞌa ana a̱ va̱ goon wan! Saꞌa ekere na aaci a̱ va̱ fo!”
9 — Então, Senhor, não lave somente os meus pés; lave também as minhas mãos e a minha cabeça! — pediu Simão Pedro.
10 A̱vu u damma, “Na̱ vuma sumba̱, lipu va̱ yi suru u tsu da̱na̱ ta̱ cece. Ana a̱ yi a ɗa goon u cigai u saꞌa. Waru a̱ɗu i ta̱ cece, agba suru nɗu ɗa shi.”
10 Aí Jesus disse:
11 U reve ta̱ vuma na aa wina yi, a̱yi ɗa i zuwai u dammai, “Suru nɗu ɗa i ri cece shi.”
11 Jesus sabia quem era o traidor. Foi por isso que disse: “Todos menos um.”
12 Ana u kotoi masaꞌa ma ana me le, a̱vu wo oto utugu wa̱ yi. A̱vu u da̱nuwisa̱, reve we ece le, “I reve ta̱ ili i na n yuwaan nɗu gogo?
12 Depois de lavar os pés dos seus discípulos, Jesus vestiu de novo a capa, sentou-se outra vez à mesa e perguntou:
13 I ɗe mu ta̱ ‘Manlu’ na̱ ‘Zagbain’ waru amayun a ɗa ɗu, adama a na ne ɗaɗa n ri.
13 Vocês me chamam de “Mestre” e de “Senhor” e têm razão, pois eu sou mesmo.
14 A̱mu, Zagbain na̱ Manlu ma̱ ɗu, n saꞌa ta̱ ana a̱ ɗu gogo. A̱ɗu fo i saꞌalai ana a̱ ɗu.
14 Se eu, o Senhor e o Mestre, lavei os pés de vocês, então vocês devem lavar os pés uns dos outros.
15 N yuwan ta̱ ne adama e iroci tsa̱ra̱ i yuwan cine n yuwaan nɗu.
15 Pois eu dei o exemplo para que vocês façam o que eu fiz.
16 Amayun a ɗa maa dansaa ɗu, aagbashi a laꞌa zavuꞌwa va̱ yi shi. Malingata ma laꞌa za na lyungu niyi shi.
16 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: o empregado não é mais importante do que o patrão, e o mensageiro não é mais importante do que aquele que o enviou.
17 I reve ta̱ ili i nda, waru A̱sula̱ a ta zuwaa ɗu abaꞌun, ni i yuwan le.
17 Já que vocês conhecem esta verdade, serão felizes se a praticarem.
18 “Maa yuwusan adanshi adama a̱ ɗu suru shi. N reve ta̱ aza a na n ɗangwai. Amma ili i na Adanshi a̱ A̱sula̱ a dammai ciga ꞌyuwan u shiwan. Reve u damma, ‘Vuma na aa lyuwusa oɓolo na̱ a̱mu ɗa wina numu!’
18 — Não estou falando de vocês todos; eu conheço aqueles que escolhi. Pois tem de se cumprir o que as
19 “N ta dansaa ɗu ili i nda gogo kafu u fara, tsa̱ra̱ nu u fara, i usu a na a̱mu ɗaɗa za na ri lo kuci.
19 Digo isso a vocês agora, antes que aconteça, para que, quando acontecer, vocês creiam que “
20 N ta dansaa ɗu amayun, vuma na ushiyi malingata ma̱ va̱, u ushi mu ta̱ fo. Waru vuma na usu numu, u usu ta̱ vuma na lyungu numu.”
20 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem receber aquele que eu enviar estará também me recebendo; e quem me recebe recebe aquele que me enviou.
21 Ana Yesu kotoi adanshi o ndolo, a̱vu u uwa a̱tsumola̱ngu a̱ a̱bunda̱ lon. Ɗaɗa u dammai a alanga e eteshe, “N ta dansaa ɗu amayun, vuma ta̱ a̱tsuma̱ a̱ ɗu u ta wina mu.”
21 Depois de dizer isso, Jesus ficou muito aflito e declarou abertamente aos discípulos:
22 Agba ojoro a̱ yi e reve ili i na waa dansa shi. A̱vu a̱ ka̱lyuwula̱i va̱ni le.
22 Então eles olharam uns para os outros, sem saber de quem ele estava falando.
23 Za ta̱ a̱tsuma̱ o ojoro a̱ yi za na Yesu cigai lon, da̱na̱ ta̱ nden zuzu na̱ a̱yi.
23 Ao lado de Jesus estava sentado um deles, a quem Jesus amava.
24 A̱vu Simo Bituru yuwaan yi adanshi nu ukere reve u damma, “Ece yi ko zane ɗa waa yuwusan adanshi a aci a̱ yi.”
24 Simão Pedro fez um sinal para ele e disse: — Pergunte de quem o Mestre está falando.
25 Reve oojoroꞌo u raɓatowo Yesu, a̱vu we ece yi, “Zagbain, a̱tsuma̱ a̱ tsu, vuma ne ɗa vaa yuwusan adanshi a aci a̱ yi?”
25 Então aquele discípulo chegou mais perto de Jesus e perguntou: — Senhor, quem é ele?
26 A̱vu u usu, “N to oto assala a nda o usaꞌan. Vuma na n cayi a̱yi ɗa waa wina mu.” A̱vu wo oto assalaꞌa a̱vu u ca Yahuza, ulobo wa̱ Simo Iskariyoti.
26 — É aquele a quem vou dar um pedaço de pão passado no molho! — respondeu Jesus. Em seguida pegou um pedaço de pão, passou no molho e deu a Judas, filho de Simão Iscariotes.
27 Ana Yahuza ushiyi assala o ndolo, ɗaɗa Male ma uwa niyi.
27 E assim que Judas recebeu o pão, Satanás entrou nele. Então Jesus disse a Judas:
28 A̱tsuma̱ a aza a na a̱ da̱na̱i lo a alya, babu za na revei ili i na i zuwai Yesu dammai ne Yahuza.
28 Nenhum dos que estavam à mesa entendeu por que Jesus disse isso.
29 Amma adama a na Yahuza a̱yi ɗa le za vu uzuwa, ozo o ro a yuwusan ta̱ majiyan gashi Yesu damma yi ta̱, u ꞌya̱wa̱ u tsupa ikebe yi ilyalya, ko u neꞌeshen alambi ikebe.
29 Como era Judas que tomava conta da bolsa do dinheiro, alguns pensaram que Jesus tinha mandado que ele comprasse alguma coisa para a festa ou desse alguma ajuda aos pobres.
30 Ana Yahuza ushiyi assala o ndolo, reve wu utushi, cina ayin a yuwan.
30 Judas recebeu o pão e saiu logo. E era noite.
31 Ana Yahuza ka̱ra̱i, reve Yesu damma, “Mantsa ma rawa ta̱ a na a̱mu Mawun ma Vuma maa uwa a̱tsuma̱ a tsugbain tsa̱ va̱, waru A̱sula̱ a̱ ta̱ tsura̱ tsugbain adama e ili i na yaa cina mu suru.
31 Quando Judas saiu, Jesus disse:
32 Na̱ A̱sula̱ a̱ tsura̱ tsugbain adama a̱ va̱, A̱sula̱ na aciya̱yi u to roco cine Mawun ma Vuma ma̱ ri na̱ tsugbain gogogo.
32 E, se por meio dele a natureza gloriosa de Deus for revelada, então Deus revelará em si mesmo a natureza divina do Filho do Homem. E Deus fará isso agora mesmo.
33 “Muwun n va̱, mantsa keꞌen ɗa ma buwa numu a na ma̱a̱ da̱nu na̱ a̱ɗu. I ta zami mu, agba ya̱a̱ tsura̱ mu shi. N damma ɗu ta̱ cine n dammai aza a Israꞌila, ‘Yaa gura ꞌya̱wa̱ uba̱ta̱ u na ma̱a̱ ꞌya̱wa̱ shi.’
33 Meus filhos, não vou ficar com vocês por muito tempo. Vocês vão me procurar, mas eu digo agora o que já disse aos líderes judeus: vocês não podem ir para onde eu vou.
34 “Amma n ta casu ɗu wila̱ u saꞌavu u na ya̱a̱ kuru. I ciga i ꞌyuwan i cigalai cine n ciga nɗu.
34 Eu lhes dou este novo mandamento: amem uns aos outros. Assim como eu os amei, amem também uns aos outros.
35 Ni i cigalai, ama suru e te reve a̱ɗu ojoro a̱ va̱ a ɗa.”
35 Se tiverem amor uns pelos outros, todos saberão que vocês são meus discípulos.
36 Reve Simo Bituru ece Yesu, “Zagbain, te ɗa vee tyo?”
36 Simão Pedro perguntou a Jesus: — Senhor, para onde é que o senhor vai? Jesus respondeu:
37 A̱vu we ece yi, “Zagbain, nye i zuwai moo toni wu gogo shi? N tu ufoɓu n kuwa̱ oɓolo na̱ a̱vu!”
37 Pedro tornou a perguntar: — Senhor, por que eu não posso segui-lo agora? Eu estou pronto para morrer pelo senhor!
38 Reve u usu yi, “Vu tu ufoɓu vu kuwa̱ adama a̱ va̱? Amayun a ɗa maa damma wu, kafu moton ma saala, vu ta wasan mu utaꞌatsu.”
38 — Está mesmo? — perguntou Jesus. — Pois eu afirmo a você que isto é verdade: antes que o galo cante, você dirá três vezes que não me conhece.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.