João 11
Nzuwulai n Sa'avu na̱ Tsishingini na̱ a̱ɗiva̱ a na a ɗangulai a Nzuwulai mu Ufaru (TSWNT) vs VC
1 — ausente —
1 Lázaro caiu doente em Betânia, onde estavam Maria e sua irmã Marta.
2 — ausente —
2 Maria era quem ungira o Senhor com o óleo perfumado e lhe enxugara os pés com os seus cabelos. E Lázaro, que estava enfermo, era seu irmão.
3 A̱vu Meri na̱ Marta a̱ lyungu vuma ro damma Yesu, “Zagbain, vuma na vu cigai banakan ta̱.”
3 Suas irmãs mandaram, pois, dizer a Jesus: Senhor, aquele que tu amas está enfermo.
4 Ana Yesu uwwai ne, a̱vu u damma, “Ubanakuꞌun woo una yi shi. Ili i nda i fara ta̱ tsa̱ra̱ a̱ ta̱wa̱a̱ A̱sula̱ na̱ tsugbain. A̱mu waru Mawun ma̱ A̱sula̱, n tsura̱ tsugbain adama e ili i ndolo.”
4 A estas palavras, disse-lhes Jesus: Esta enfermidade não causará a morte, mas tem por finalidade a glória de Deus. Por ela será glorificado o Filho de Deus.
5 Yesu ciga ta̱ Marta na azawawaꞌa a̱ yi.
5 Ora, Jesus amava Marta, Maria, sua irmã, e Lázaro.
6 Ana wu uwwai a na Liꞌazaru tu ubanakun, u da̱shi ta̱ asisa pe ayin e re.
6 Mas, embora tivesse ouvido que ele estava enfermo, demorou-se ainda dois dias no mesmo lugar.
7 A̱vu u damma ojoro a̱ yi, “Lyawai tsu ka̱mba̱i Yahuda.”
7 Depois, disse a seus discípulos: Voltemos para a Judéia.
8 A̱vu gba a damma yi, “Manlu, a yashi i nda i ɗa azagbain a Israꞌila a̱ shi a cigai a vuvara wu, ɗaɗa vu cigai vu ka̱mba̱ ɗe?”
8 Mestre, responderam eles, há pouco os judeus te queriam apedrejar, e voltas para lá?
9 A̱vu u usu, “Tsu ta̱ ni irumu kupa ne ejere e ekan a̱tsuma̱ o urana u ta̱. Ne ekan o lo, ama a ta wala agba a̱ ta̱ɗa̱tsa̱ shi. E te ene adama a na ekan a̱ ta̱ pe o uvaɗi.
9 Jesus respondeu: Não são doze as horas do dia? Quem caminha de dia não tropeça, porque vê a luz deste mundo.
10 Agba na a yuwan mmalu na ayin, a̱ ta̱ ta̱ɗa̱tsa̱, adama a na babu ekan.”
10 Mas quem anda de noite tropeça, porque lhe falta a luz.
11 Ɗaɗa u damma nle, “Iꞌutsa̱ i tsu Liꞌazaru ta a nlavu, n ta̱ ꞌya̱wa̱ ɗe ya̱ꞌa̱ yi n jisan yi.”
11 Depois destas palavras, ele acrescentou: Lázaro, nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo.
12 Reve a damma, “Zagbain nu u ri a nlavu, u ta dansa u ta̱ tsura̱ opocino!”
12 Disseram-lhe os seus discípulos: Senhor, se ele dorme, há de sarar.
13 A ta jiyasan Liꞌazaru nlavu ma amayun n ɗa yi, agba a adanshi e Yesu u ta dansa u kuwa̱ ta̱ ɗe.
13 Jesus, entretanto, falara da sua morte, mas eles pensavam que falasse do sono como tal.
14 Reve wu uta̱ le eteshe u damma, “Liꞌazaru kuwa̱ ta̱ ɗe.
14 Então Jesus lhes declarou abertamente: Lázaro morreu.
15 Adama a̱ ɗu a ɗa maa yuwusan ma̱za̱nga̱ a na n ri oɓolo na̱ a̱yi shi. Adama e ili i ndolo i to rito i usu mu. Ta̱wa̱i tsa̱ra̱ tsu ꞌya̱wa̱i uba̱ta̱ u na u ri gogo.”
15 Alegro-me por vossa causa, por não ter estado lá, para que creiais. Mas vamos a ele.
16 A̱vu oojoro† o ro a na a̱ tsu ɗe Toma (za na a̱ tsu ɗe “Mepishe”) u damma akapi, “Tsu shoyin manluꞌu suru ntsu, tsa̱ra̱ tsu kuwa̱i oɓolo na̱ a̱yi!”
16 A isso Tomé, chamado Dídimo, disse aos seus condiscípulos: Vamos também nós, para morrermos com ele.
17 Ana Yesu rawai, u cina ta̱ cina a̱ ciɗo ɗe Liꞌazaru hali rana na̱shi.
17 À chegada de Jesus, já havia quatro dias que Lázaro estava no sepulcro.
18 — ausente —
18 Ora, Betânia distava de Jerusalém cerca de quinze estádios.
19 — ausente —
19 Muitos judeus tinham vindo a Marta e a Maria, para lhes apresentar condolências pela morte de seu irmão.
20 Ana Marta uwwai Yesu ta̱ lo a̱ ta̱wa̱, wu uta̱ ta̱ tsa̱ra̱ u gaꞌaton yi, Meri gba wi isawan ta̱ pe o uwa.
20 Mal soube Marta da vinda de Jesus, saiu-lhe ao encontro. Maria, porém, estava sentada em casa.
21 A̱vu Marta damma yi, “Zagbain, na̱ vu shi pa, mawun ma̱ a̱na̱wu ma̱ va̱ ma̱ shi a̱ kuwa̱ shi.
21 Marta disse a Jesus: Senhor, se tivesses estado aqui, meu irmão não teria morrido!
22 Amma ko gogo n reve ta̱ A̱sula̱ a ta ca wu ili i na vu pati niyi suru.”
22 Mas sei também, agora, que tudo o que pedires a Deus, Deus to concederá.
23 A̱vu u damma, “Mawun ma̱ a̱na̱wu ma̱ wu u ta̱ ꞌyon a̱vu u yuwisan wuma.”
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão ressurgirá.
24 A̱vu u usu, “N reve ta̱ u ta̱ ꞌyon a̱vu waru u yuwan wuma o urana wu ukosu, a mantsa ma na A̱sula̱ a̱a̱ ꞌya̱sa̱n a̱kwa̱kwa̱ suru.”
24 Respondeu-lhe Marta: Sei que há de ressurgir na ressurreição no último dia.
25 Reve u damma yi, “A̱mu ɗa uꞌya̱sa̱sa̱n wa̱ a̱kwa̱kwa̱ na̱ wuma. Aza a na waru a̱ usu numu a ta yuwan wuma ko a̱ shi a̱ kuwa̱.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida. Aquele que crê em mim, ainda que esteja morto, viverá.
26 Vuma na ri wuma a̱vu u usu mu wa̱a̱ kuwa̱ shi. Marta vu usu ta̱ ne?”
26 E todo aquele que vive e crê em mim, jamais morrerá. Crês nisto?
27 Reve u usu, “Ee, Zagbain. N usu ta̱ a na a̱vu ɗa Kristi Zamawawa, za na a̱yi ɗa Mawun ma̱ A̱sula̱, waru a̱yi ɗa za na ri lo a̱a̱ ta̱wa̱ a̱tsuma̱ o uvaɗi.”
27 Respondeu ela: Sim, Senhor. Eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, aquele que devia vir ao mundo.
28 Ana Marta dammai ne, a̱vu u ka̱mba̱ u yuwan adanshi na̱ mawun ma̱ a̱na̱wu ma̱ yi Meri goon. A̱vu u damma, “Manluꞌu u ta̱ pa, waru u te ɗesu wu.”
28 A essas palavras, ela foi chamar sua irmã Maria, dizendo-lhe baixinho: O Mestre está aí e te chama.
29 Ana Meri uwwai tsundolo, a̱vu u ꞌyoshin u ka̱ra̱ a̱ tyo uba̱ta̱ wa̱ Yesu.
29 Apenas ela o ouviu, levantou-se imediatamente e foi ao encontro dele.
30 Koto u shi u rawa a̱ lyuciꞌi shi, amma u buwa ta̱ ɗe uba̱ta̱ u na Marta cina niyi.
30 {Pois Jesus não tinha chegado à aldeia, mas estava ainda naquele lugar onde Marta o tinha encontrado.}
31 Ama na̱ a̱bunda̱ a̱ ta̱wa̱ ta̱ tsa̱ra̱ a̱ ca̱sa̱ le, ana e enei Meri uta̱i goꞌo u lyawai uꞌwaꞌa, a jiyan ta̱ gashi u ta̱ ꞌya̱wa̱ uba̱ta̱ wa aason tsa̱ra̱ u shon. Ɗaɗa o toni niyi.
31 Os judeus que estavam com ela em casa, em visita de pêsames, ao verem Maria levantar-se depressa e sair, seguiram-na, crendo que ela ia ao sepulcro para ali chorar.
32 A̱vu Meri rawa uba̱ta̱ u na Yesu da̱na̱i. Ana we ene niyi, u kingyo ta̱ a̱ ma̱ka̱ka̱n ma̱ yi, a̱vu u damma, “Zagbain, na̱ vu shi pa, mawun ma̱ a̱na̱wu mo ulobo ma̱ va̱ ma̱ shi a̱ kuwa̱ shi.”
32 Quando, porém, Maria chegou onde Jesus estava e o viu, lançou-se aos seus pés e disse-lhe: Senhor, se tivesses estado aqui, meu irmão não teria morrido!
33 Ana Yesu ene niyi e mesun, a̱vu waru we ene cine ama a̱ ri e mesun oɓolo na̱ a̱yi fo. U yuwan ta̱ a̱tsumola̱ngu a̱bunda̱.
33 Ao vê-la chorar assim, como também todos os judeus que a acompanhavam, Jesus ficou intensamente comovido em espírito. E, sob o impulso de profunda emoção,
34 Reve we ece, “Te ɗa gba i ciɗo niyi?”
34 perguntou: Onde o pusestes? Responderam-lhe: Senhor, vinde ver.
35 Reve u shon.
35 Jesus pôs-se a chorar.
36 Reve ama a na a̱ da̱na̱i zuzu na̱ a̱yi a damma, “Ka̱lyuwa̱i cine u ciga niyi lon.”
36 Observaram por isso os judeus: Vede como ele o amava!
37 A̱vu ozo o ro e le a damma, “U ca ta̱ irumba̱ yeni. Amayun nu u shi lo u shi a lyawa Liꞌazaru kuwa̱ shi.”
37 Mas alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos do cego de nascença, fazer com que este não morresse?
38 Yesu buwa ta̱ na̱ a̱tsumola̱ngu a̱ a̱bunda̱ lon. A̱vu u ka̱ra̱ a̱ ꞌya̱wa̱ a aason, za na wungu u ɗa u da̱na̱i a̱tsuma̱ a aatali na aatali a na a̱ bunda̱la̱i tsa̱ra̱ o to uꞌuwataꞌa.
38 Tomado, novamente, de profunda emoção, Jesus foi ao sepulcro. Era uma gruta, coberta por uma pedra.
39 Reve u damma, “Bunda̱la̱i aataliꞌi a̱ ngeꞌen.”
39 Jesus ordenou: Tirai a pedra. Disse-lhe Marta, irmã do morto: Senhor, já cheira mal, pois há quatro dias que ele está aí...
40 A̱vu u damma yi, “Vu cuwan cine n damma nuwu a na na̱ vu ca okolo, vu te ene tsugbain tsa̱ A̱sula̱.”
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse eu: Se creres, verás a glória de Deus? Tiraram, pois, a pedra.
41 A̱vu a̱ bunda̱la̱ aataliꞌi a̱ ngeꞌen. Reve u ka̱lyuwa̱ zuva uba̱ta̱ wa̱ A̱sula̱ a̱vu u damma, “Dada, n godyo ta̱ a na vu uwwa numu.
41 Levantando Jesus os olhos ao alto, disse: Pai, rendo-te graças, porque me ouviste.
42 N reve ta̱ vu tsu uwwa mu ta̱ kuci, amma n damma ta̱ ne adama a ama a na a̱ ri pa uɓolotowu zuzu na̱ a̱mu. N ciga le ta̱ e reve a na vu lyungu numu.”
42 Eu bem sei que sempre me ouves, mas falo assim por causa do povo que está em roda, para que creiam que tu me enviaste.
43 Ana Yesu kotoi avasa, a̱vu u saala, “Liꞌazaru, uta̱!”
43 Depois destas palavras, exclamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Reve wu uta̱ a mmalu. A katala ta̱ ana ne ekere a̱ yi no okoro, a̱vu a katalaa yi okoro o urewesu.
44 E o morto saiu, tendo os pés e as mãos ligados com faixas, e o rosto coberto por um sudário. Ordenou então Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 Ama a̱ a̱bunda̱ a na a̱ ta̱wa̱i a̱ ka̱lyuwa̱ Meri e ene ta̱ ili i na Yesu yuwain, a̱vu a̱ usu yi.
45 Muitos dos judeus, que tinham vindo a Marta e Maria e viram o que Jesus fizera, creram nele.
46 Amma ozo o ro e le gba a̱ ꞌya̱wa̱ ta̱ a damma Afarishi ili i na Yesu yuwain.
46 Alguns deles, porém, foram aos fariseus e lhes contaram o que Jesus realizara.
47 A̱vu nan ganu a gbagbain na Afarishi e ɗe iɓolo ya Azagbain a Mbara† uba̱ta̱ u ta̱ reve a damma le, “Nye tsaa yuwain? Vuma nda ta yuwusan iroci yi ili ya asalama ya̱ a̱bunda̱.
47 Os pontífices e os fariseus convocaram o conselho e disseram: Que faremos? Esse homem multiplica os milagres.
48 Na̱ tsu lyawa yi u lyuwa elime na̱ mayan me ili i nda, ama suru a̱ ta̱ usu yi. A̱soja a̱ Roma a̱ ta̱ ta̱wa̱ a̱ lungusa̱ A̱a̱ꞌisamapaɗa ni iɗa i tsu.”
48 Se o deixarmos proceder assim, todos crerão nele, e os romanos virão e arruinarão a nossa cidade e toda a nação.
49 Kayafa vuma ta̱ ɗa a̱tsuma̱ a Azagbain a Mbara† za na da̱na̱i aabara a nan ganu a̱tsuma̱ a aaꞌwan o ndolo, a̱vu u damma, “Ko ili i ta̱ i reve shi!
49 Um deles, chamado Caifás, que era o sumo sacerdote daquele ano, disse-lhes: Vós não entendeis nada!
50 Cine tsa ɗa yaa lyawa a̱ lungusa̱ iɗaꞌa suru? Lyawai vuma nda kuwa̱, tsa̱ra̱ ama suru a̱ da̱na̱ wuma.”
50 Nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo, e que não pereça toda a nação.
51 Majiyan ma nda mo uta̱ a asuvu a Kayafa shi. Amma adama a na a̱yi ɗa u da̱na̱i aabara a nan ganu a aaꞌwan o ndolo, u yuwisan ta̱ adanshi e ili i na yaa fara: U dansa ta̱ a na Yesu ta̱ kuwa̱ adama a aza a Israꞌila suru.
51 E ele não disse isso por si mesmo, mas, como era o sumo sacerdote daquele ano, profetizava que Jesus havia de morrer pela nação,
52 Ko na̱ ne Yesu a̱a̱ kuwa̱ adama a aza a Israꞌila goon shi. U ta̱ kuwa̱ tsa̱ra̱ u ɓoloto muwun ma̱ A̱sula̱ o oꞌwo za ta̱, aza a na a̱ ri ubazu a̱tsuma̱ o uvaɗi.
52 e não somente pela nação, mas também para que fossem reconduzidos à unidade os filhos de Deus dispersos.
53 Urana u ndolo u ɗa a farai izami yu ure u na oo una yi.
53 E desde aquele momento resolveram tirar-lhe a vida.
54 Adama o ndolo, Yesu yuwan mmalu a̱tsuma̱ a Yahuda a alanga eteshe shi, a̱vu u lyawa Urishelima. U ka̱ra̱ ta̱ a̱ tyo a̱ lyuci va Ifaramu, za na ri a̱ ngeꞌen mu una, a̱vu u da̱nu ɗe oɓolo no ojoro a̱ yi.
54 Em conseqüência disso, Jesus já não andava em público entre os judeus. Retirou-se para uma região vizinha do deserto, a uma cidade chamada Efraim, e ali se detinha com seus discípulos.
55 Mantsaꞌa ma yuwan ta̱ zuzu na̱ yashi ya̱ A̱buki a Mapasa. Ama a̱ a̱bunda̱ aza a na a̱ da̱na̱i a̱ mulyuci n kekeꞌen a̱ ka̱ra̱ ta̱ a̱ tyo Urishelima kafu mantsa ma̱ a̱bukiꞌi, tsa̱ra̱ a̱ ka̱mba̱to aciyele cece ununa Wila̱ u damma nle a yuwan.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muita gente de todo o país subia a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 A̱ shi ta̱ a ciga e ene Yesu, amma ele pe a̱tsuma̱ a̱ A̱a̱ꞌisamapaɗa, a̱vu e ecelei va̱ni le, “Nye i ɗa majiyan ma̱ ɗu? U ta̱ ta̱wa̱ uba̱ta̱ wa̱ a̱bukiꞌi?”
56 Procuravam Jesus e falavam uns com os outros no templo: Que vos parece? Achais que ele não virá à festa?
57 A̱vu nan ganu a gbagbain na Afarishi a damma amaꞌa a na na̱ vuma ro ene Yesuꞌu, vumaꞌa u ta̱wa̱ u damma le. A̱vu a̱ ta̱wa̱ e reme yi.
57 Mas os sumos sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que todo aquele que soubesse onde ele estava o denunciasse, para o prenderem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.