João 11
Nzuwulai n Sa'avu na̱ Tsishingini na̱ a̱ɗiva̱ a na a ɗangulai a Nzuwulai mu Ufaru (TSWNT) vs NAA
1 — ausente —
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 — ausente —
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava doente, era a mesma que ungiu o Senhor com perfume e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 A̱vu Meri na̱ Marta a̱ lyungu vuma ro damma Yesu, “Zagbain, vuma na vu cigai banakan ta̱.”
3 Por isso, as irmãs de Lázaro mandaram dizer a Jesus: — Aquele que o Senhor ama está doente.
4 Ana Yesu uwwai ne, a̱vu u damma, “Ubanakuꞌun woo una yi shi. Ili i nda i fara ta̱ tsa̱ra̱ a̱ ta̱wa̱a̱ A̱sula̱ na̱ tsugbain. A̱mu waru Mawun ma̱ A̱sula̱, n tsura̱ tsugbain adama e ili i ndolo.”
4 Ao receber a notícia, Jesus disse:
5 Yesu ciga ta̱ Marta na azawawaꞌa a̱ yi.
5 Ora, Jesus amava Marta e a irmã dela, e também Lázaro.
6 Ana wu uwwai a na Liꞌazaru tu ubanakun, u da̱shi ta̱ asisa pe ayin e re.
6 Quando soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 A̱vu u damma ojoro a̱ yi, “Lyawai tsu ka̱mba̱i Yahuda.”
7 Depois, disse aos seus discípulos:
8 A̱vu gba a damma yi, “Manlu, a yashi i nda i ɗa azagbain a Israꞌila a̱ shi a cigai a vuvara wu, ɗaɗa vu cigai vu ka̱mba̱ ɗe?”
8 Os discípulos disseram: — Mestre, ainda há pouco os judeus queriam apedrejá-lo! E o senhor quer voltar para lá?
9 A̱vu u usu, “Tsu ta̱ ni irumu kupa ne ejere e ekan a̱tsuma̱ o urana u ta̱. Ne ekan o lo, ama a ta wala agba a̱ ta̱ɗa̱tsa̱ shi. E te ene adama a na ekan a̱ ta̱ pe o uvaɗi.
9 Jesus respondeu:
10 Agba na a yuwan mmalu na ayin, a̱ ta̱ ta̱ɗa̱tsa̱, adama a na babu ekan.”
10 Mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Ɗaɗa u damma nle, “Iꞌutsa̱ i tsu Liꞌazaru ta a nlavu, n ta̱ ꞌya̱wa̱ ɗe ya̱ꞌa̱ yi n jisan yi.”
11 Tendo dito isso, acrescentou:
12 Reve a damma, “Zagbain nu u ri a nlavu, u ta dansa u ta̱ tsura̱ opocino!”
12 Então os discípulos disseram: — Senhor, se dorme, estará salvo.
13 A ta jiyasan Liꞌazaru nlavu ma amayun n ɗa yi, agba a adanshi e Yesu u ta dansa u kuwa̱ ta̱ ɗe.
13 Jesus falava da morte de Lázaro, mas eles pensavam que tivesse falado do repouso do sono.
14 Reve wu uta̱ le eteshe u damma, “Liꞌazaru kuwa̱ ta̱ ɗe.
14 Então Jesus lhes disse claramente:
15 Adama a̱ ɗu a ɗa maa yuwusan ma̱za̱nga̱ a na n ri oɓolo na̱ a̱yi shi. Adama e ili i ndolo i to rito i usu mu. Ta̱wa̱i tsa̱ra̱ tsu ꞌya̱wa̱i uba̱ta̱ u na u ri gogo.”
15 Por causa de vocês me alegro de que não estivesse lá, para que vocês possam crer. Mas vamos até ele.
16 A̱vu oojoro† o ro a na a̱ tsu ɗe Toma (za na a̱ tsu ɗe “Mepishe”) u damma akapi, “Tsu shoyin manluꞌu suru ntsu, tsa̱ra̱ tsu kuwa̱i oɓolo na̱ a̱yi!”
16 Então Tomé, chamado Dídimo, disse aos outros discípulos: — Vamos também nós para morrer com o Mestre!
17 Ana Yesu rawai, u cina ta̱ cina a̱ ciɗo ɗe Liꞌazaru hali rana na̱shi.
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já sepultado havia quatro dias.
18 — ausente —
18 Ora, Betânia ficava a mais ou menos três quilômetros de Jerusalém.
19 — ausente —
19 Muitos dos judeus vieram visitar Marta e Maria, a fim de consolá-las por causa do irmão.
20 Ana Marta uwwai Yesu ta̱ lo a̱ ta̱wa̱, wu uta̱ ta̱ tsa̱ra̱ u gaꞌaton yi, Meri gba wi isawan ta̱ pe o uwa.
20 Marta, quando soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 A̱vu Marta damma yi, “Zagbain, na̱ vu shi pa, mawun ma̱ a̱na̱wu ma̱ va̱ ma̱ shi a̱ kuwa̱ shi.
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
22 Amma ko gogo n reve ta̱ A̱sula̱ a ta ca wu ili i na vu pati niyi suru.”
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo o que o senhor pedir a Deus, ele concederá.
23 A̱vu u damma, “Mawun ma̱ a̱na̱wu ma̱ wu u ta̱ ꞌyon a̱vu u yuwisan wuma.”
23 Jesus disse a ela:
24 A̱vu u usu, “N reve ta̱ u ta̱ ꞌyon a̱vu waru u yuwan wuma o urana wu ukosu, a mantsa ma na A̱sula̱ a̱a̱ ꞌya̱sa̱n a̱kwa̱kwa̱ suru.”
24 Ao que Marta respondeu: — Eu sei que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Reve u damma yi, “A̱mu ɗa uꞌya̱sa̱sa̱n wa̱ a̱kwa̱kwa̱ na̱ wuma. Aza a na waru a̱ usu numu a ta yuwan wuma ko a̱ shi a̱ kuwa̱.
25 Então Jesus declarou:
26 Vuma na ri wuma a̱vu u usu mu wa̱a̱ kuwa̱ shi. Marta vu usu ta̱ ne?”
26 E todo o que vive e crê em mim não morrerá eternamente. Você crê nisto?
27 Reve u usu, “Ee, Zagbain. N usu ta̱ a na a̱vu ɗa Kristi Zamawawa, za na a̱yi ɗa Mawun ma̱ A̱sula̱, waru a̱yi ɗa za na ri lo a̱a̱ ta̱wa̱ a̱tsuma̱ o uvaɗi.”
27 Marta respondeu: — Sim, Senhor! Eu creio que o senhor é o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 Ana Marta dammai ne, a̱vu u ka̱mba̱ u yuwan adanshi na̱ mawun ma̱ a̱na̱wu ma̱ yi Meri goon. A̱vu u damma, “Manluꞌu u ta̱ pa, waru u te ɗesu wu.”
28 Depois de dizer isto, Marta foi chamar Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 Ana Meri uwwai tsundolo, a̱vu u ꞌyoshin u ka̱ra̱ a̱ tyo uba̱ta̱ wa̱ Yesu.
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi até ele,
30 Koto u shi u rawa a̱ lyuciꞌi shi, amma u buwa ta̱ ɗe uba̱ta̱ u na Marta cina niyi.
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta o havia encontrado.
31 Ama na̱ a̱bunda̱ a̱ ta̱wa̱ ta̱ tsa̱ra̱ a̱ ca̱sa̱ le, ana e enei Meri uta̱i goꞌo u lyawai uꞌwaꞌa, a jiyan ta̱ gashi u ta̱ ꞌya̱wa̱ uba̱ta̱ wa aason tsa̱ra̱ u shon. Ɗaɗa o toni niyi.
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, pensando que ela ia ao túmulo para chorar.
32 A̱vu Meri rawa uba̱ta̱ u na Yesu da̱na̱i. Ana we ene niyi, u kingyo ta̱ a̱ ma̱ka̱ka̱n ma̱ yi, a̱vu u damma, “Zagbain, na̱ vu shi pa, mawun ma̱ a̱na̱wu mo ulobo ma̱ va̱ ma̱ shi a̱ kuwa̱ shi.”
32 Quando Maria chegou ao lugar onde Jesus estava, ao vê-lo, lançou-se aos seus pés, dizendo: — Se o Senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido.
33 Ana Yesu ene niyi e mesun, a̱vu waru we ene cine ama a̱ ri e mesun oɓolo na̱ a̱yi fo. U yuwan ta̱ a̱tsumola̱ngu a̱bunda̱.
33 Quando Jesus viu que ela chorava, e que os judeus que a acompanhavam também choravam, agitou-se no espírito e se comoveu.
34 Reve we ece, “Te ɗa gba i ciɗo niyi?”
34 E perguntou: Eles responderam: — Senhor, venha ver!
35 Reve u shon.
35 Jesus chorou.
36 Reve ama a na a̱ da̱na̱i zuzu na̱ a̱yi a damma, “Ka̱lyuwa̱i cine u ciga niyi lon.”
36 Então os judeus disseram: — Vejam o quanto ele o amava.
37 A̱vu ozo o ro e le a damma, “U ca ta̱ irumba̱ yeni. Amayun nu u shi lo u shi a lyawa Liꞌazaru kuwa̱ shi.”
37 Mas alguns disseram: — Será que ele, que abriu os olhos ao cego, não podia fazer com que Lázaro não morresse?
38 Yesu buwa ta̱ na̱ a̱tsumola̱ngu a̱ a̱bunda̱ lon. A̱vu u ka̱ra̱ a̱ ꞌya̱wa̱ a aason, za na wungu u ɗa u da̱na̱i a̱tsuma̱ a aatali na aatali a na a̱ bunda̱la̱i tsa̱ra̱ o to uꞌuwataꞌa.
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, foi até o túmulo, que era uma gruta em cuja entrada tinham colocado uma pedra.
39 Reve u damma, “Bunda̱la̱i aataliꞌi a̱ ngeꞌen.”
39 Então Jesus ordenou: Marta, irmã do falecido, disse a Jesus: — Senhor, já cheira mal, porque está morto há quatro dias.
40 A̱vu u damma yi, “Vu cuwan cine n damma nuwu a na na̱ vu ca okolo, vu te ene tsugbain tsa̱ A̱sula̱.”
40 Jesus respondeu:
41 A̱vu a̱ bunda̱la̱ aataliꞌi a̱ ngeꞌen. Reve u ka̱lyuwa̱ zuva uba̱ta̱ wa̱ A̱sula̱ a̱vu u damma, “Dada, n godyo ta̱ a na vu uwwa numu.
41 Então tiraram a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse:
42 N reve ta̱ vu tsu uwwa mu ta̱ kuci, amma n damma ta̱ ne adama a ama a na a̱ ri pa uɓolotowu zuzu na̱ a̱mu. N ciga le ta̱ e reve a na vu lyungu numu.”
42 Eu sei que sempre me ouves, mas falei isso por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 Ana Yesu kotoi avasa, a̱vu u saala, “Liꞌazaru, uta̱!”
43 E, depois de dizer isso, clamou em alta voz:
44 Reve wu uta̱ a mmalu. A katala ta̱ ana ne ekere a̱ yi no okoro, a̱vu a katalaa yi okoro o urewesu.
44 Aquele que tinha morrido saiu, tendo os pés e as mãos amarrados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então Jesus lhes ordenou:
45 Ama a̱ a̱bunda̱ a na a̱ ta̱wa̱i a̱ ka̱lyuwa̱ Meri e ene ta̱ ili i na Yesu yuwain, a̱vu a̱ usu yi.
45 Muitos dos judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que Jesus havia feito, creram nele.
46 Amma ozo o ro e le gba a̱ ꞌya̱wa̱ ta̱ a damma Afarishi ili i na Yesu yuwain.
46 Outros, porém, foram até os fariseus e lhes contaram o que Jesus havia feito.
47 A̱vu nan ganu a gbagbain na Afarishi e ɗe iɓolo ya Azagbain a Mbara† uba̱ta̱ u ta̱ reve a damma le, “Nye tsaa yuwain? Vuma nda ta yuwusan iroci yi ili ya asalama ya̱ a̱bunda̱.
47 Então os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio e disseram: — O que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 Na̱ tsu lyawa yi u lyuwa elime na̱ mayan me ili i nda, ama suru a̱ ta̱ usu yi. A̱soja a̱ Roma a̱ ta̱ ta̱wa̱ a̱ lungusa̱ A̱a̱ꞌisamapaɗa ni iɗa i tsu.”
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 Kayafa vuma ta̱ ɗa a̱tsuma̱ a Azagbain a Mbara† za na da̱na̱i aabara a nan ganu a̱tsuma̱ a aaꞌwan o ndolo, a̱vu u damma, “Ko ili i ta̱ i reve shi!
49 Mas um deles, Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: — Vocês não sabem nada,
50 Cine tsa ɗa yaa lyawa a̱ lungusa̱ iɗaꞌa suru? Lyawai vuma nda kuwa̱, tsa̱ra̱ ama suru a̱ da̱na̱ wuma.”
50 nem entendem que é melhor para vocês que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 Majiyan ma nda mo uta̱ a asuvu a Kayafa shi. Amma adama a na a̱yi ɗa u da̱na̱i aabara a nan ganu a aaꞌwan o ndolo, u yuwisan ta̱ adanshi e ili i na yaa fara: U dansa ta̱ a na Yesu ta̱ kuwa̱ adama a aza a Israꞌila suru.
51 Ora, Caifás não disse isto por conta própria, mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação.
52 Ko na̱ ne Yesu a̱a̱ kuwa̱ adama a aza a Israꞌila goon shi. U ta̱ kuwa̱ tsa̱ra̱ u ɓoloto muwun ma̱ A̱sula̱ o oꞌwo za ta̱, aza a na a̱ ri ubazu a̱tsuma̱ o uvaɗi.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 Urana u ndolo u ɗa a farai izami yu ure u na oo una yi.
53 Desde aquele dia, resolveram matar Jesus.
54 Adama o ndolo, Yesu yuwan mmalu a̱tsuma̱ a Yahuda a alanga eteshe shi, a̱vu u lyawa Urishelima. U ka̱ra̱ ta̱ a̱ tyo a̱ lyuci va Ifaramu, za na ri a̱ ngeꞌen mu una, a̱vu u da̱nu ɗe oɓolo no ojoro a̱ yi.
54 Assim sendo, Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim, onde permaneceu com os discípulos.
55 Mantsaꞌa ma yuwan ta̱ zuzu na̱ yashi ya̱ A̱buki a Mapasa. Ama a̱ a̱bunda̱ aza a na a̱ da̱na̱i a̱ mulyuci n kekeꞌen a̱ ka̱ra̱ ta̱ a̱ tyo Urishelima kafu mantsa ma̱ a̱bukiꞌi, tsa̱ra̱ a̱ ka̱mba̱to aciyele cece ununa Wila̱ u damma nle a yuwan.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muitos daquela região foram a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 A̱ shi ta̱ a ciga e ene Yesu, amma ele pe a̱tsuma̱ a̱ A̱a̱ꞌisamapaɗa, a̱vu e ecelei va̱ni le, “Nye i ɗa majiyan ma̱ ɗu? U ta̱ ta̱wa̱ uba̱ta̱ wa̱ a̱bukiꞌi?”
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: — O que vocês acham? Ele não virá à festa?
57 A̱vu nan ganu a gbagbain na Afarishi a damma amaꞌa a na na̱ vuma ro ene Yesuꞌu, vumaꞌa u ta̱wa̱ u damma le. A̱vu a̱ ta̱wa̱ e reme yi.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus haviam ordenado que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para que pudessem prendê-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.