João 11
Nzuwulai n Sa'avu na̱ Tsishingini na̱ a̱ɗiva̱ a na a ɗangulai a Nzuwulai mu Ufaru (TSWNT) vs ARIB
1 — ausente —
1 Ora, estava enfermo um homem chamado Lázaro, de Betânia, aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 — ausente —
2 E Maria, cujo irmão Lázaro se achava enfermo, era a mesma que ungiu o Senhor com bálsamo, e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 A̱vu Meri na̱ Marta a̱ lyungu vuma ro damma Yesu, “Zagbain, vuma na vu cigai banakan ta̱.”
3 Mandaram, pois, as irmãs dizer a Jesus: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Ana Yesu uwwai ne, a̱vu u damma, “Ubanakuꞌun woo una yi shi. Ili i nda i fara ta̱ tsa̱ra̱ a̱ ta̱wa̱a̱ A̱sula̱ na̱ tsugbain. A̱mu waru Mawun ma̱ A̱sula̱, n tsura̱ tsugbain adama e ili i ndolo.”
4 Jesus, porém, ao ouvir isto, disse: Esta enfermidade não é para a morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Yesu ciga ta̱ Marta na azawawaꞌa a̱ yi.
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Ana wu uwwai a na Liꞌazaru tu ubanakun, u da̱shi ta̱ asisa pe ayin e re.
6 Quando, pois, ouviu que estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde se achava.
7 A̱vu u damma ojoro a̱ yi, “Lyawai tsu ka̱mba̱i Yahuda.”
7 Depois disto, disse a seus discípulos: Vamos outra vez para Judéia.
8 A̱vu gba a damma yi, “Manlu, a yashi i nda i ɗa azagbain a Israꞌila a̱ shi a cigai a vuvara wu, ɗaɗa vu cigai vu ka̱mba̱ ɗe?”
8 Disseram-lhe eles: Rabi, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e voltas para lá?
9 A̱vu u usu, “Tsu ta̱ ni irumu kupa ne ejere e ekan a̱tsuma̱ o urana u ta̱. Ne ekan o lo, ama a ta wala agba a̱ ta̱ɗa̱tsa̱ shi. E te ene adama a na ekan a̱ ta̱ pe o uvaɗi.
9 Respondeu Jesus: Não são doze as horas do dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo;
10 Agba na a yuwan mmalu na ayin, a̱ ta̱ ta̱ɗa̱tsa̱, adama a na babu ekan.”
10 mas se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Ɗaɗa u damma nle, “Iꞌutsa̱ i tsu Liꞌazaru ta a nlavu, n ta̱ ꞌya̱wa̱ ɗe ya̱ꞌa̱ yi n jisan yi.”
11 E, tendo assim falado, acrescentou: Lázaro, o nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo do sono.
12 Reve a damma, “Zagbain nu u ri a nlavu, u ta dansa u ta̱ tsura̱ opocino!”
12 Disseram-lhe, pois, os discípulos: Senhor, se dorme, ficará bom.
13 A ta jiyasan Liꞌazaru nlavu ma amayun n ɗa yi, agba a adanshi e Yesu u ta dansa u kuwa̱ ta̱ ɗe.
13 Mas Jesus falara da sua morte; eles, porém, entenderam que falava do repouso do sono.
14 Reve wu uta̱ le eteshe u damma, “Liꞌazaru kuwa̱ ta̱ ɗe.
14 Então Jesus lhes disse claramente: Lázaro morreu;
15 Adama a̱ ɗu a ɗa maa yuwusan ma̱za̱nga̱ a na n ri oɓolo na̱ a̱yi shi. Adama e ili i ndolo i to rito i usu mu. Ta̱wa̱i tsa̱ra̱ tsu ꞌya̱wa̱i uba̱ta̱ u na u ri gogo.”
15 e, por vossa causa, folgo de que eu lá não estivesse, para que creiais; mas vamos ter com ele.
16 A̱vu oojoro† o ro a na a̱ tsu ɗe Toma (za na a̱ tsu ɗe “Mepishe”) u damma akapi, “Tsu shoyin manluꞌu suru ntsu, tsa̱ra̱ tsu kuwa̱i oɓolo na̱ a̱yi!”
16 Disse, pois, Tomé, chamado Dídimo, aos seus condiscípulos: Vamos nós também, para morrermos com ele.
17 Ana Yesu rawai, u cina ta̱ cina a̱ ciɗo ɗe Liꞌazaru hali rana na̱shi.
17 Chegando pois Jesus, encontrou-o já com quatro dias de sepultura.
18 — ausente —
18 Ora, Betânia distava de Jerusalém cerca de quinze estádios.
19 — ausente —
19 E muitos dos judeus tinham vindo visitar Marta e Maria, para as consolar acerca de seu irmão.
20 Ana Marta uwwai Yesu ta̱ lo a̱ ta̱wa̱, wu uta̱ ta̱ tsa̱ra̱ u gaꞌaton yi, Meri gba wi isawan ta̱ pe o uwa.
20 Marta, pois, ao saber que Jesus chegava, saiu-lhe ao encontro; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 A̱vu Marta damma yi, “Zagbain, na̱ vu shi pa, mawun ma̱ a̱na̱wu ma̱ va̱ ma̱ shi a̱ kuwa̱ shi.
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se meu irmão não teria morrido.
22 Amma ko gogo n reve ta̱ A̱sula̱ a ta ca wu ili i na vu pati niyi suru.”
22 E mesmo agora sei que tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 A̱vu u damma, “Mawun ma̱ a̱na̱wu ma̱ wu u ta̱ ꞌyon a̱vu u yuwisan wuma.”
23 Respondeu-lhe Jesus: Teu irmão há de ressurgir.
24 A̱vu u usu, “N reve ta̱ u ta̱ ꞌyon a̱vu waru u yuwan wuma o urana wu ukosu, a mantsa ma na A̱sula̱ a̱a̱ ꞌya̱sa̱n a̱kwa̱kwa̱ suru.”
24 Disse-lhe Marta: Sei que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Reve u damma yi, “A̱mu ɗa uꞌya̱sa̱sa̱n wa̱ a̱kwa̱kwa̱ na̱ wuma. Aza a na waru a̱ usu numu a ta yuwan wuma ko a̱ shi a̱ kuwa̱.
25 Declarou-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida; quem crê em mim, ainda que morra, viverá;
26 Vuma na ri wuma a̱vu u usu mu wa̱a̱ kuwa̱ shi. Marta vu usu ta̱ ne?”
26 e todo aquele que vive, e crê em mim, jamais morrerá. Crês isto?
27 Reve u usu, “Ee, Zagbain. N usu ta̱ a na a̱vu ɗa Kristi Zamawawa, za na a̱yi ɗa Mawun ma̱ A̱sula̱, waru a̱yi ɗa za na ri lo a̱a̱ ta̱wa̱ a̱tsuma̱ o uvaɗi.”
27 Respondeu-lhe Marta: Sim, Senhor, eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 Ana Marta dammai ne, a̱vu u ka̱mba̱ u yuwan adanshi na̱ mawun ma̱ a̱na̱wu ma̱ yi Meri goon. A̱vu u damma, “Manluꞌu u ta̱ pa, waru u te ɗesu wu.”
28 Dito isto, retirou-se e foi chamar em segredo a Maria, sua irmã, e lhe disse: O Mestre está aí, e te chama.
29 Ana Meri uwwai tsundolo, a̱vu u ꞌyoshin u ka̱ra̱ a̱ tyo uba̱ta̱ wa̱ Yesu.
29 Ela, ouvindo isto, levantou-se depressa, e foi ter com ele.
30 Koto u shi u rawa a̱ lyuciꞌi shi, amma u buwa ta̱ ɗe uba̱ta̱ u na Marta cina niyi.
30 Pois Jesus ainda não havia entrado na aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 Ama na̱ a̱bunda̱ a̱ ta̱wa̱ ta̱ tsa̱ra̱ a̱ ca̱sa̱ le, ana e enei Meri uta̱i goꞌo u lyawai uꞌwaꞌa, a jiyan ta̱ gashi u ta̱ ꞌya̱wa̱ uba̱ta̱ wa aason tsa̱ra̱ u shon. Ɗaɗa o toni niyi.
31 Então os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se apressadamente e sair, seguiram-na, pensando que ia ao sepulcro para chorar ali.
32 A̱vu Meri rawa uba̱ta̱ u na Yesu da̱na̱i. Ana we ene niyi, u kingyo ta̱ a̱ ma̱ka̱ka̱n ma̱ yi, a̱vu u damma, “Zagbain, na̱ vu shi pa, mawun ma̱ a̱na̱wu mo ulobo ma̱ va̱ ma̱ shi a̱ kuwa̱ shi.”
32 Tendo, pois, Maria chegado ao lugar onde Jesus estava, e vendo-a, lançou-se-lhe aos pés e disse: Senhor, se tu estiveras aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Ana Yesu ene niyi e mesun, a̱vu waru we ene cine ama a̱ ri e mesun oɓolo na̱ a̱yi fo. U yuwan ta̱ a̱tsumola̱ngu a̱bunda̱.
33 Jesus, pois, quando a viu chorar, e chorarem também os judeus que com ela vinham, comoveu-se em espírito, e perturbou-se,
34 Reve we ece, “Te ɗa gba i ciɗo niyi?”
34 e perguntou: Onde o puseste? Responderam-lhe: Senhor, vem e vê.
35 Reve u shon.
35 Jesus chorou.
36 Reve ama a na a̱ da̱na̱i zuzu na̱ a̱yi a damma, “Ka̱lyuwa̱i cine u ciga niyi lon.”
36 Disseram então os judeus: Vede como o amava.
37 A̱vu ozo o ro e le a damma, “U ca ta̱ irumba̱ yeni. Amayun nu u shi lo u shi a lyawa Liꞌazaru kuwa̱ shi.”
37 Mas alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer também que este não morreste?
38 Yesu buwa ta̱ na̱ a̱tsumola̱ngu a̱ a̱bunda̱ lon. A̱vu u ka̱ra̱ a̱ ꞌya̱wa̱ a aason, za na wungu u ɗa u da̱na̱i a̱tsuma̱ a aatali na aatali a na a̱ bunda̱la̱i tsa̱ra̱ o to uꞌuwataꞌa.
38 Jesus, pois, comovendo-se outra vez, profundamente, foi ao sepulcro; era uma gruta, e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 Reve u damma, “Bunda̱la̱i aataliꞌi a̱ ngeꞌen.”
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã do defunto, disse-lhe: Senhor, já cheira mal, porque está morto há quase quatro dias.
40 A̱vu u damma yi, “Vu cuwan cine n damma nuwu a na na̱ vu ca okolo, vu te ene tsugbain tsa̱ A̱sula̱.”
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse que, se creres, verás a glória de Deus?
41 A̱vu a̱ bunda̱la̱ aataliꞌi a̱ ngeꞌen. Reve u ka̱lyuwa̱ zuva uba̱ta̱ wa̱ A̱sula̱ a̱vu u damma, “Dada, n godyo ta̱ a na vu uwwa numu.
41 Tiraram então a pedra. E Jesus, levantando os olhos ao céu, disse: Pai, graças te dou, porque me ouviste.
42 N reve ta̱ vu tsu uwwa mu ta̱ kuci, amma n damma ta̱ ne adama a ama a na a̱ ri pa uɓolotowu zuzu na̱ a̱mu. N ciga le ta̱ e reve a na vu lyungu numu.”
42 Eu sabia que sempre me ouves; mas por causa da multidão que está em redor é que assim falei, para que eles creiam que tu me enviaste.
43 Ana Yesu kotoi avasa, a̱vu u saala, “Liꞌazaru, uta̱!”
43 E, tendo dito isso, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Reve wu uta̱ a mmalu. A katala ta̱ ana ne ekere a̱ yi no okoro, a̱vu a katalaa yi okoro o urewesu.
44 Saiu o que estivera morto, ligados os pés e as mãos com faixas, e o seu rosto envolto num lenço. Disse-lhes Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 Ama a̱ a̱bunda̱ a na a̱ ta̱wa̱i a̱ ka̱lyuwa̱ Meri e ene ta̱ ili i na Yesu yuwain, a̱vu a̱ usu yi.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo visitar Maria, e que tinham visto o que Jesus fizera, creram nele.
46 Amma ozo o ro e le gba a̱ ꞌya̱wa̱ ta̱ a damma Afarishi ili i na Yesu yuwain.
46 Mas alguns deles foram ter com os fariseus e disseram-lhes o que Jesus tinha feito.
47 A̱vu nan ganu a gbagbain na Afarishi e ɗe iɓolo ya Azagbain a Mbara† uba̱ta̱ u ta̱ reve a damma le, “Nye tsaa yuwain? Vuma nda ta yuwusan iroci yi ili ya asalama ya̱ a̱bunda̱.
47 Então os principais sacerdotes e os fariseus reuniram o sinédrio e diziam: Que faremos? porquanto este homem vem operando muitos sinais.
48 Na̱ tsu lyawa yi u lyuwa elime na̱ mayan me ili i nda, ama suru a̱ ta̱ usu yi. A̱soja a̱ Roma a̱ ta̱ ta̱wa̱ a̱ lungusa̱ A̱a̱ꞌisamapaɗa ni iɗa i tsu.”
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele, e virão os romanos, e nos tirarão tanto o nosso lugar como a nossa nação.
49 Kayafa vuma ta̱ ɗa a̱tsuma̱ a Azagbain a Mbara† za na da̱na̱i aabara a nan ganu a̱tsuma̱ a aaꞌwan o ndolo, a̱vu u damma, “Ko ili i ta̱ i reve shi!
49 Um deles, porém, chamado Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, disse-lhes: Vós nada sabeis,
50 Cine tsa ɗa yaa lyawa a̱ lungusa̱ iɗaꞌa suru? Lyawai vuma nda kuwa̱, tsa̱ra̱ ama suru a̱ da̱na̱ wuma.”
50 nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo, e que não pereça a nação toda.
51 Majiyan ma nda mo uta̱ a asuvu a Kayafa shi. Amma adama a na a̱yi ɗa u da̱na̱i aabara a nan ganu a aaꞌwan o ndolo, u yuwisan ta̱ adanshi e ili i na yaa fara: U dansa ta̱ a na Yesu ta̱ kuwa̱ adama a aza a Israꞌila suru.
51 Ora, isso não disse ele por si mesmo; mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus havia de morrer pela nação,
52 Ko na̱ ne Yesu a̱a̱ kuwa̱ adama a aza a Israꞌila goon shi. U ta̱ kuwa̱ tsa̱ra̱ u ɓoloto muwun ma̱ A̱sula̱ o oꞌwo za ta̱, aza a na a̱ ri ubazu a̱tsuma̱ o uvaɗi.
52 e não somente pela nação, mas também para congregar num só corpo os filhos de Deus que estão dispersos.
53 Urana u ndolo u ɗa a farai izami yu ure u na oo una yi.
53 Desde aquele dia, pois, tomavam conselho para o matarem.
54 Adama o ndolo, Yesu yuwan mmalu a̱tsuma̱ a Yahuda a alanga eteshe shi, a̱vu u lyawa Urishelima. U ka̱ra̱ ta̱ a̱ tyo a̱ lyuci va Ifaramu, za na ri a̱ ngeꞌen mu una, a̱vu u da̱nu ɗe oɓolo no ojoro a̱ yi.
54 De sorte que Jesus já não andava manifestamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a região vizinha ao deserto, a uma cidade chamada Efraim; e ali demorou com os seus discípulos.
55 Mantsaꞌa ma yuwan ta̱ zuzu na̱ yashi ya̱ A̱buki a Mapasa. Ama a̱ a̱bunda̱ aza a na a̱ da̱na̱i a̱ mulyuci n kekeꞌen a̱ ka̱ra̱ ta̱ a̱ tyo Urishelima kafu mantsa ma̱ a̱bukiꞌi, tsa̱ra̱ a̱ ka̱mba̱to aciyele cece ununa Wila̱ u damma nle a yuwan.
55 Ora, estava próxima a páscoa dos judeus, e dessa região subiram muitos a Jerusalém, antes da páscoa, para se purificarem.
56 A̱ shi ta̱ a ciga e ene Yesu, amma ele pe a̱tsuma̱ a̱ A̱a̱ꞌisamapaɗa, a̱vu e ecelei va̱ni le, “Nye i ɗa majiyan ma̱ ɗu? U ta̱ ta̱wa̱ uba̱ta̱ wa̱ a̱bukiꞌi?”
56 Buscavam, pois, a Jesus e diziam uns aos outros, estando no templo: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 A̱vu nan ganu a gbagbain na Afarishi a damma amaꞌa a na na̱ vuma ro ene Yesuꞌu, vumaꞌa u ta̱wa̱ u damma le. A̱vu a̱ ta̱wa̱ e reme yi.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para que o prendessem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.