Romanos 4

Kitab Injil (The New Testament) (TSG) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Na, bihaun sabbutun ku isab kaniyu in pasal sin pagpangandul ha Tuhan hi Ibrahim, amu in nanubuꞌ kātuꞌniyu manga Yahudi.
1 Que vantagem diremos, pois, que conseguiu Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 Bang sawpama hi Ibrahim iyampun iban ītung sin Tuhan tau mabuntul biyaꞌ sin walaꞌ nakarusa pasal sin manga hinang niya marayaw, na, awn hikapagꞌabbu niya. Sumagawaꞌ wayruun hikapagꞌabbu niya ha pangitaꞌ sin Tuhan, sabab walaꞌ siya iyampun sin Tuhan pasal sin manga hinang niya marayaw.
2 Porque, se Abraão foi justificado em virtude de sua observância, tem que se gloriar; mas não diante de Deus.
3 Karnaꞌ kiyasulat ha lawm Kitab, amu agi, “In hi Ibrahim nagparachaya ha janjiꞌ kaniya sin Tuhan, iban dayn ha sabab sin pagparachaya niya, iyampun iban ītung siya sin Tuhan tau mabuntul biyaꞌ sin walaꞌ nakarusa.”
3 Ora, que diz a Escritura? Abraão creu em Deus e isso lhe foi imputado em conta de justiça {Gn 15,6}.
4 Na, hidalil natuꞌ isab ini pa hambuuk tau naghihinang. In gadji amu in hirihil ha tau naghihinang, diꞌ maiyan dīhil sasalamatan kaniya, ha way tungud, sabab in yan piyaghulas-sangsaan niya.
4 Ora, o salário não é gratificação, mas uma dívida ao trabalhador.
5 Na biyaꞌ da isab hādtu bang ha Tuhan, sabab in tau itungun sin Tuhan mabuntul biyaꞌ sin walaꞌ nakarusa, amu in biyaꞌ sapantun dihilan sasalamatan, amuna in tau mangandul kaniya. Iban hangkan bihādtu bukun pasal sin hinang niya marayaw amu in biyaꞌ sapantun hulas-sangsaꞌ niya, sumagawaꞌ pasal sin pangandul niya ha Tuhan, amu in Tuhan maingat magꞌampun ha manga baldusa.
5 Mas aquele que sem obra alguma crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é imputada em conta de justiça.
6 Amu yan in maana sin bichara hi Daud ha kabichara niya pasal sin kakuyagan sin tau iyampun sin Tuhan iban ītung tau mabuntul, biyaꞌ sin walaꞌ nakarusa, bukun pasal sin hinang niya marayaw, sagawaꞌ pasal sin pangandul niya ha Tuhan.
6 É assim que Davi proclama bem-aventurado o homem a quem Deus atribui justiça, independentemente das obras:
7 Laung niya,
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniqüidades foram perdoadas e cujos pecados foram cobertos!
8 Landuꞌ tuud makuyag in tau
8 Bem-aventurado o homem ao qual o Senhor não imputou o seu pecado {Sl 31,1s}.
9 Na, in kakuyagan piyagbichara hi Daud kiyatungud sadja bahaꞌ ha manga bangsa Yahudi amu in naislam? Tantu bukun. In kakuyagan yan kiyatungud da isab ha manga bangsa walaꞌ naislam. Karnaꞌ biyaꞌ na sin kiyasulat ha lawm Kitab, amu in nasabbut ku hayn-duun, amu agi, “In hi Ibrahim nagparachaya ha janjiꞌ kaniya sin Tuhan, iban dayn ha sabab sin pagparachaya niya, iyampun iban ītung siya sin Tuhan tau mabuntul biyaꞌ sin walaꞌ nakarusa.”
9 Essa bem-aventurança é somente para os circuncisos, ou também para os incircuncisos? Dizemos, com efeito, que a fé foi imputada a Abraão em conta de justiça.
10 Na kaꞌnu bahaꞌ hi Ibrahim iyampun iban ītung sin Tuhan tau mabuntul biyaꞌ sin walaꞌ nakarusa? In yan naawn ha walaꞌ pa naislam hi Ibrahim.
10 Quando lhe foi ela imputada? Depois ou antes de sua circuncisão? Não depois, mas antes de ser circuncidado.
11 Subay na pagꞌubus sin pagparachaya hi Ibrahim ha janjiꞌ sin Tuhan kaniya, ampa siya naislam. Karnaꞌ in pagꞌislam, amuna in tandaꞌ sin tantu na tuud iyampun iban ītung na sin Tuhan tau mabuntul, biyaꞌ sin walaꞌ nakarusa, hi Ibrahim pasal sin pangandul niya ha Tuhan ha walaꞌ pa siya naislam. Hangkan, hi Ibrahim amuna in nahinang amaꞌ sin sasukuꞌ sin manga tau magparachaya ha Tuhan, iban amu in iyampun iban ītung sin Tuhan mabuntul, biyaꞌ sin walaꞌ nakarusa, minsan sila walaꞌ naislam.
11 Depois é que recebeu o sinal da circuncisão, como selo da justiça que tinha obtido pela fé antes de ser circuncidado. E assim se tornou o pai de todos os incircuncisos que crêem, a fim de que também a estes seja imputada a justiça.
12 Damikkiyan, siya da isab in amaꞌ sin sasukuꞌ sin manga tau bakas na naislam, bukun sadja isab pasal naislam sila, sagawaꞌ pasal nangandul tuud sila ha Tuhan biyaꞌ sin pagpangandul ha Tuhan hi Ibrahim ha waktu walaꞌ pa siya naislam.
12 Pai também dos circuncisos, que não só trazem o sinal, mas que acompanham as pegadas da fé que nosso pai Abraão possuía antes de ser circuncidado.
13 Sin masa nakauna yadtu jimanjiꞌ in Tuhan kan Ibrahim sin hipusakaꞌ niya in liyukupan dunya kaniya sampay na pa katān panubuꞌ niya. Jimanjiꞌ in Tuhan kan Ibrahim, bukun sabab iyagad hi Ibrahim in saraꞌ niya, sagawaꞌ pasal nagparachaya siya ha Tuhan, iban pasal iyampun iban ītung siya sin Tuhan tau mabuntul, biyaꞌ sin walaꞌ nakarusa.
13 Com efeito, não foi em virtude da lei que a promessa de herdar o mundo foi feita a Abraão ou à sua posteridade, mas em virtude da justiça da fé.
14 Karnaꞌ bang sawpama in janjiꞌ sin Tuhan kiyatungud sadja ha manga miyamagad sin saraꞌ sin Tuhan, na, in hāti niya wayruun da pūs sin pangandul natuꞌ ha Tuhan iban wayruun da isab pūs sin janjiꞌ sin Tuhan.
14 Porque, se a herança é reservada aos observadores da lei, a fé já não tem razão de ser e a promessa fica sem valor.
15 In saraꞌ amuna in makarihil palsababan pagmurkaan sin Tuhan in manga mānusiyaꞌ, sabab diꞌ maagad sin tau in saraꞌ. Sagawaꞌ wayruun tau makalanggal sin saraꞌ bang wayruun saraꞌ langgalun.
15 Porquanto a lei produz a ira; e onde não existe lei, não há transgressão.
16 Jiyanjian sin Tuhan hi Ibrahim sabab sin pangandul niya kaniya. Hangkan hīnang sin Tuhan in biyaꞌ ha yan dayn ha sabab sin kasi-lasa niya, ha supaya niya mapakitaꞌ in kabuntulan sin janjiꞌ niya ha manga panubuꞌ hi Ibrahim katān. In janjiꞌ niya kiyatungud, bukun sadja ha manga tau ha lawm sin likusan sin saraꞌ, sagawaꞌ kiyatungud da isab ha manga sasukuꞌ sin magparachaya biyaꞌ kan Ibrahim. Karnaꞌ hi Ibrahim amuna in biyaꞌ amaꞌ sin kitaniyu katān nangangandul ha Tuhan, sibuꞌ da bangsa Yahudi iban bukun.
16 Logo, é pela fé que alguém se torna herdeiro. Portanto, gratuitamente; e a promessa é assegurada a toda a posteridade de Abraão, não somente aos que procedem da lei, mas também aos que possuem a fé de Abraão, que é pai de todos nós.
17 Biyaꞌ na sin kiyasulat ha lawm Kitab, amu agi, “In ikaw napīꞌ ku mahinang amaꞌ sin manga kabangsa-bangsahan.” Amu yan in Parman sin Tuhan kan Ibrahim. Tantu tuud magmakbul in janjiꞌ ini sabab Tuhan in jimanjiꞌ kan Ibrahim. Iban nagparachaya hi Ibrahim ha janjiꞌ niya, sabab siya in Tuhan amu in makapabuhiꞌ magbalik ha patay, iban in unu-unu katān kiyaparman niya minsan walaꞌ pa naawn biyaꞌ da yan sin naawn na, sabab tantu magmakbul sadja in katān kiyaparman niya.
17 Em verdade, está escrito: Eu te constituí pai de muitas nações {Gn 17,5}; {nosso pai, portanto} diante dos olhos daquele em quem acreditou, o Deus que dá vida aos mortos e chama à existência as coisas que estão no nada.
18 Nagparachaya hi Ibrahim ha janjiꞌ sin Tuhan kaniya, iban minsan biyaꞌ hantang wayruun na mahuwat niya, giyuguun niya sin magmakbul da in janjiꞌ sin Tuhan kaniya. Hangkan ha kahinapusan nagmakbul da in janjiꞌ kaniya sin Tuhan, iban “nahinang da siya amaꞌ sin kabangsa-bangsahan.” Naagad in kiyasulat ha lawm Kitab, amu agi, “In taud sin panubuꞌ mu biyaꞌ sin taud sin manga bituun ha langit.”
18 Esperando, contra toda a esperança, Abraão teve fé e se tornou pai de muitas nações, segundo o que lhe fora dito: Assim será a tua descendência {Gn 15,5}.
19 Hi Ibrahim masuuk na hanggatus tahun in umul niya ha waktu kiyajanjiꞌ yan kaniya sin Tuhan. Kiyaiingatan niya in siya maas na iban mahunit na siya makabāk pa anak. Iban in asawa niya isab hi Sahara diꞌ makaanak. Sagawaꞌ minsan bihādtu walaꞌ tuud kimūꞌ in pangandul niya ha Tuhan.
19 Não vacilou na fé, embora reconhecendo o seu próprio corpo sem vigor - pois tinha quase cem anos - e o seio de Sara igualmente amortecido.
20 Walaꞌ tuud nalawaꞌ in pangandul niya ha Tuhan. Iban walaꞌ siya naghawal-hawal sin janjiꞌ sin Tuhan kaniya, sagawaꞌ gām mayan kimusug in pangandul niya iban piyudji niya in Tuhan.
20 Ante a promessa de Deus, não vacilou, não desconfiou, mas conservou-se forte na fé e deu glória a Deus.
21 Natatantu niya tuud sin makbulun da sin Tuhan kaagi sin kusug niya in janjiꞌ niya kaniya.
21 Estava plenamente convencido de que Deus era poderoso para cumprir o que prometera.
22 Hangkan na, dayn ha sabab sin pangandul hi Ibrahim ha Tuhan, “iyampun iban ītung siya sin Tuhan tau mabuntul biyaꞌ sin walaꞌ nakarusa.”
22 Eis por que sua fé lhe foi contada como justiça.
23 In lapal kabtangan kiyasulat ha lawm Kitab amu agi, “iyampun iban ītung siya sin Tuhan tau mabuntul biyaꞌ sin walaꞌ nakarusa,” bukun sadja isab kiyatungud kan Ibrahim.
23 Ora, não é só para ele que está escrito que a fé lhe foi imputada em conta de justiça.
24 Sagawaꞌ kiyatungud da isab kātuꞌniyu. Sabab in kitaniyu katān hisiyu-siyu in magparachaya ha Tuhan ampunun iban itungun sin Tuhan mabuntul, biyaꞌ walaꞌ nakarusa. Siya in Tuhan nagbuhiꞌ nagbalik dayn ha kamatay ha Panghuꞌ natuꞌ Īsa Almasi.
24 É também para nós, pois a nossa fé deve ser-nos imputada igualmente, porque cremos naquele que dos mortos ressuscitou Jesus, nosso Senhor,
25 In hi Īsa iyungsud sin Tuhan pa kamatay sabab-karnaꞌ sin dusa natuꞌ, iban biyuhiꞌ siya nagbalik sin Tuhan, ha supaya kitaniyu ampunun iban itungun sin Tuhan mabuntul biyaꞌ sin walaꞌ nakarusa.
25 o qual foi entregue por nossos pecados e ressuscitado para a nossa justificação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.