Romanos 4

Kitab Injil (The New Testament) (TSG) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Na, bihaun sabbutun ku isab kaniyu in pasal sin pagpangandul ha Tuhan hi Ibrahim, amu in nanubuꞌ kātuꞌniyu manga Yahudi.
1 Então o que é que podemos dizer de Abraão, o antepassado de nossa raça? O que foi que ele conseguiu?
2 Bang sawpama hi Ibrahim iyampun iban ītung sin Tuhan tau mabuntul biyaꞌ sin walaꞌ nakarusa pasal sin manga hinang niya marayaw, na, awn hikapagꞌabbu niya. Sumagawaꞌ wayruun hikapagꞌabbu niya ha pangitaꞌ sin Tuhan, sabab walaꞌ siya iyampun sin Tuhan pasal sin manga hinang niya marayaw.
2 Se foi por causa das coisas que ele fez que Deus o aceitou, então ele teria motivo para se orgulhar, mas não para se orgulhar diante de Deus.
3 Karnaꞌ kiyasulat ha lawm Kitab, amu agi, “In hi Ibrahim nagparachaya ha janjiꞌ kaniya sin Tuhan, iban dayn ha sabab sin pagparachaya niya, iyampun iban ītung siya sin Tuhan tau mabuntul biyaꞌ sin walaꞌ nakarusa.”
3 Pois o que é que as Escrituras Sagradas dizem? Elas dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
4 Na, hidalil natuꞌ isab ini pa hambuuk tau naghihinang. In gadji amu in hirihil ha tau naghihinang, diꞌ maiyan dīhil sasalamatan kaniya, ha way tungud, sabab in yan piyaghulas-sangsaan niya.
4 O salário que o trabalhador recebe não é um presente, mas é o pagamento a que ele tem direito por causa do trabalho que fez.
5 Na biyaꞌ da isab hādtu bang ha Tuhan, sabab in tau itungun sin Tuhan mabuntul biyaꞌ sin walaꞌ nakarusa, amu in biyaꞌ sapantun dihilan sasalamatan, amuna in tau mangandul kaniya. Iban hangkan bihādtu bukun pasal sin hinang niya marayaw amu in biyaꞌ sapantun hulas-sangsaꞌ niya, sumagawaꞌ pasal sin pangandul niya ha Tuhan, amu in Tuhan maingat magꞌampun ha manga baldusa.
5 Porém a pessoa que não põe a sua esperança nas coisas que faz, mas simplesmente crê em Deus, é a fé dessa pessoa que faz com que ela seja aceita por Deus, o Deus que trata o culpado como se ele fosse inocente.
6 Amu yan in maana sin bichara hi Daud ha kabichara niya pasal sin kakuyagan sin tau iyampun sin Tuhan iban ītung tau mabuntul, biyaꞌ sin walaꞌ nakarusa, bukun pasal sin hinang niya marayaw, sagawaꞌ pasal sin pangandul niya ha Tuhan.
6 E isso foi o que Davi queria dizer quando falou da felicidade daqueles que Deus aceita, sem levar em conta o que eles fazem.
7 Laung niya,
7 Davi disse: “Feliz aquele cujas maldades Deus perdoa e cujos pecados ele apaga!
8 Landuꞌ tuud makuyag in tau
8 Feliz aquele que o Senhor não acusa de cometer pecado!”
9 Na, in kakuyagan piyagbichara hi Daud kiyatungud sadja bahaꞌ ha manga bangsa Yahudi amu in naislam? Tantu bukun. In kakuyagan yan kiyatungud da isab ha manga bangsa walaꞌ naislam. Karnaꞌ biyaꞌ na sin kiyasulat ha lawm Kitab, amu in nasabbut ku hayn-duun, amu agi, “In hi Ibrahim nagparachaya ha janjiꞌ kaniya sin Tuhan, iban dayn ha sabab sin pagparachaya niya, iyampun iban ītung siya sin Tuhan tau mabuntul biyaꞌ sin walaꞌ nakarusa.”
9 Será que essa felicidade de que Davi falou existe somente para os que são circuncidados ? É claro que não! Ela existe também para os que não são circuncidados. Pois já citamos as Escrituras Sagradas, que dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
10 Na kaꞌnu bahaꞌ hi Ibrahim iyampun iban ītung sin Tuhan tau mabuntul biyaꞌ sin walaꞌ nakarusa? In yan naawn ha walaꞌ pa naislam hi Ibrahim.
10 Quando foi que isso aconteceu? Foi antes ou depois de Abraão ser circuncidado? Foi antes e não depois.
11 Subay na pagꞌubus sin pagparachaya hi Ibrahim ha janjiꞌ sin Tuhan kaniya, ampa siya naislam. Karnaꞌ in pagꞌislam, amuna in tandaꞌ sin tantu na tuud iyampun iban ītung na sin Tuhan tau mabuntul, biyaꞌ sin walaꞌ nakarusa, hi Ibrahim pasal sin pangandul niya ha Tuhan ha walaꞌ pa siya naislam. Hangkan, hi Ibrahim amuna in nahinang amaꞌ sin sasukuꞌ sin manga tau magparachaya ha Tuhan, iban amu in iyampun iban ītung sin Tuhan mabuntul, biyaꞌ sin walaꞌ nakarusa, minsan sila walaꞌ naislam.
11 Ele foi circuncidado mais tarde. E a sua circuncisão foi um sinal para provar que Deus aceitou Abraão porque ele tinha fé; e isso aconteceu quando ele ainda não havia sido circuncidado. Assim Abraão é o pai espiritual de todos os que creem em Deus e são aceitos por ele, mesmo que não sejam circuncidados.
12 Damikkiyan, siya da isab in amaꞌ sin sasukuꞌ sin manga tau bakas na naislam, bukun sadja isab pasal naislam sila, sagawaꞌ pasal nangandul tuud sila ha Tuhan biyaꞌ sin pagpangandul ha Tuhan hi Ibrahim ha waktu walaꞌ pa siya naislam.
12 Ele é também o pai dos que são circuncidados. Não apenas porque são circuncidados, mas porque vivem a mesma vida de fé que Abraão, o nosso pai, viveu antes de ter sido circuncidado.
13 Sin masa nakauna yadtu jimanjiꞌ in Tuhan kan Ibrahim sin hipusakaꞌ niya in liyukupan dunya kaniya sampay na pa katān panubuꞌ niya. Jimanjiꞌ in Tuhan kan Ibrahim, bukun sabab iyagad hi Ibrahim in saraꞌ niya, sagawaꞌ pasal nagparachaya siya ha Tuhan, iban pasal iyampun iban ītung siya sin Tuhan tau mabuntul, biyaꞌ sin walaꞌ nakarusa.
13 Deus prometeu a Abraão e aos seus descendentes que o mundo ia pertencer a eles. Essa promessa foi feita não porque Abraão tinha obedecido à lei , mas porque ele havia crido em Deus e havia sido aceito por ele.
14 Karnaꞌ bang sawpama in janjiꞌ sin Tuhan kiyatungud sadja ha manga miyamagad sin saraꞌ sin Tuhan, na, in hāti niya wayruun da pūs sin pangandul natuꞌ ha Tuhan iban wayruun da isab pūs sin janjiꞌ sin Tuhan.
14 Pois, se aqueles que obedecem à lei vão receber o que Deus prometeu, então a fé é inútil, e a promessa de Deus não tem valor.
15 In saraꞌ amuna in makarihil palsababan pagmurkaan sin Tuhan in manga mānusiyaꞌ, sabab diꞌ maagad sin tau in saraꞌ. Sagawaꞌ wayruun tau makalanggal sin saraꞌ bang wayruun saraꞌ langgalun.
15 Pois a lei traz o castigo de Deus. Mas, onde não existe lei, também não existe desobediência à lei.
16 Jiyanjian sin Tuhan hi Ibrahim sabab sin pangandul niya kaniya. Hangkan hīnang sin Tuhan in biyaꞌ ha yan dayn ha sabab sin kasi-lasa niya, ha supaya niya mapakitaꞌ in kabuntulan sin janjiꞌ niya ha manga panubuꞌ hi Ibrahim katān. In janjiꞌ niya kiyatungud, bukun sadja ha manga tau ha lawm sin likusan sin saraꞌ, sagawaꞌ kiyatungud da isab ha manga sasukuꞌ sin magparachaya biyaꞌ kan Ibrahim. Karnaꞌ hi Ibrahim amuna in biyaꞌ amaꞌ sin kitaniyu katān nangangandul ha Tuhan, sibuꞌ da bangsa Yahudi iban bukun.
16 Portanto, a promessa de Deus depende da fé, a fim de que a promessa seja garantida como presente de Deus a todos os descendentes de Abraão. Ela não é somente para os que obedecem à lei, mas também para os que creem em Deus como Abraão creu, pois ele é o pai espiritual de todos nós.
17 Biyaꞌ na sin kiyasulat ha lawm Kitab, amu agi, “In ikaw napīꞌ ku mahinang amaꞌ sin manga kabangsa-bangsahan.” Amu yan in Parman sin Tuhan kan Ibrahim. Tantu tuud magmakbul in janjiꞌ ini sabab Tuhan in jimanjiꞌ kan Ibrahim. Iban nagparachaya hi Ibrahim ha janjiꞌ niya, sabab siya in Tuhan amu in makapabuhiꞌ magbalik ha patay, iban in unu-unu katān kiyaparman niya minsan walaꞌ pa naawn biyaꞌ da yan sin naawn na, sabab tantu magmakbul sadja in katān kiyaparman niya.
17 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Eu fiz de você o pai de muitas nações.” Assim a promessa depende de Deus, em quem Abraão creu, o Deus que ressuscita os mortos e faz com que exista o que não existia.
18 Nagparachaya hi Ibrahim ha janjiꞌ sin Tuhan kaniya, iban minsan biyaꞌ hantang wayruun na mahuwat niya, giyuguun niya sin magmakbul da in janjiꞌ sin Tuhan kaniya. Hangkan ha kahinapusan nagmakbul da in janjiꞌ kaniya sin Tuhan, iban “nahinang da siya amaꞌ sin kabangsa-bangsahan.” Naagad in kiyasulat ha lawm Kitab, amu agi, “In taud sin panubuꞌ mu biyaꞌ sin taud sin manga bituun ha langit.”
18 Abraão teve fé e esperança, mesmo quando não havia motivo para ter esperança, e por isso ele se tornou “o pai de muitas nações”. Como dizem as Escrituras: “Os seus descendentes serão muitos.”
19 Hi Ibrahim masuuk na hanggatus tahun in umul niya ha waktu kiyajanjiꞌ yan kaniya sin Tuhan. Kiyaiingatan niya in siya maas na iban mahunit na siya makabāk pa anak. Iban in asawa niya isab hi Sahara diꞌ makaanak. Sagawaꞌ minsan bihādtu walaꞌ tuud kimūꞌ in pangandul niya ha Tuhan.
19 Abraão tinha quase cem anos. Mas, mesmo quando ele pensou a respeito do seu corpo, que já estava como morto, ou quando lembrou que Sara não podia ter filhos, a sua fé não enfraqueceu.
20 Walaꞌ tuud nalawaꞌ in pangandul niya ha Tuhan. Iban walaꞌ siya naghawal-hawal sin janjiꞌ sin Tuhan kaniya, sagawaꞌ gām mayan kimusug in pangandul niya iban piyudji niya in Tuhan.
20 Abraão não perdeu a fé, nem duvidou da promessa de Deus. A sua fé o encheu de poder, e ele louvou a Deus
21 Natatantu niya tuud sin makbulun da sin Tuhan kaagi sin kusug niya in janjiꞌ niya kaniya.
21 porque tinha toda a certeza de que Deus podia fazer o que havia prometido.
22 Hangkan na, dayn ha sabab sin pangandul hi Ibrahim ha Tuhan, “iyampun iban ītung siya sin Tuhan tau mabuntul biyaꞌ sin walaꞌ nakarusa.”
22 Por isso Abraão, por meio da fé, “foi aceito por Deus.”
23 In lapal kabtangan kiyasulat ha lawm Kitab amu agi, “iyampun iban ītung siya sin Tuhan tau mabuntul biyaꞌ sin walaꞌ nakarusa,” bukun sadja isab kiyatungud kan Ibrahim.
23 As palavras “foi aceito” não falam somente dele.
24 Sagawaꞌ kiyatungud da isab kātuꞌniyu. Sabab in kitaniyu katān hisiyu-siyu in magparachaya ha Tuhan ampunun iban itungun sin Tuhan mabuntul, biyaꞌ walaꞌ nakarusa. Siya in Tuhan nagbuhiꞌ nagbalik dayn ha kamatay ha Panghuꞌ natuꞌ Īsa Almasi.
24 Falam também de nós, que seremos aceitos, nós os que cremos em Deus, o qual ressuscitou Jesus, o nosso Senhor.
25 In hi Īsa iyungsud sin Tuhan pa kamatay sabab-karnaꞌ sin dusa natuꞌ, iban biyuhiꞌ siya nagbalik sin Tuhan, ha supaya kitaniyu ampunun iban itungun sin Tuhan mabuntul biyaꞌ sin walaꞌ nakarusa.
25 Jesus foi entregue para morrer por causa dos nossos pecados e foi ressuscitado a fim de que nós fôssemos aceitos por Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.