Romanos 4

Kitab Injil (The New Testament) (TSG) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Na, bihaun sabbutun ku isab kaniyu in pasal sin pagpangandul ha Tuhan hi Ibrahim, amu in nanubuꞌ kātuꞌniyu manga Yahudi.
1 Do ponto de vista humano, Abraão foi o fundador de nossa nação. O que descobriu ele?
2 Bang sawpama hi Ibrahim iyampun iban ītung sin Tuhan tau mabuntul biyaꞌ sin walaꞌ nakarusa pasal sin manga hinang niya marayaw, na, awn hikapagꞌabbu niya. Sumagawaꞌ wayruun hikapagꞌabbu niya ha pangitaꞌ sin Tuhan, sabab walaꞌ siya iyampun sin Tuhan pasal sin manga hinang niya marayaw.
2 Se suas boas obras o tivessem tornado justo, ele teria motivo para se vangloriar, mas não perante Deus.
3 Karnaꞌ kiyasulat ha lawm Kitab, amu agi, “In hi Ibrahim nagparachaya ha janjiꞌ kaniya sin Tuhan, iban dayn ha sabab sin pagparachaya niya, iyampun iban ītung siya sin Tuhan tau mabuntul biyaꞌ sin walaꞌ nakarusa.”
3 Pois as Escrituras dizem: “Abraão creu em Deus, e assim foi considerado justo”.
4 Na, hidalil natuꞌ isab ini pa hambuuk tau naghihinang. In gadji amu in hirihil ha tau naghihinang, diꞌ maiyan dīhil sasalamatan kaniya, ha way tungud, sabab in yan piyaghulas-sangsaan niya.
4 O salário daquele que trabalha não é um presente, mas um direito.
5 Na biyaꞌ da isab hādtu bang ha Tuhan, sabab in tau itungun sin Tuhan mabuntul biyaꞌ sin walaꞌ nakarusa, amu in biyaꞌ sapantun dihilan sasalamatan, amuna in tau mangandul kaniya. Iban hangkan bihādtu bukun pasal sin hinang niya marayaw amu in biyaꞌ sapantun hulas-sangsaꞌ niya, sumagawaꞌ pasal sin pangandul niya ha Tuhan, amu in Tuhan maingat magꞌampun ha manga baldusa.
5 Contudo, ninguém é considerado justo com base em seu trabalho, mas sim por meio de sua fé em Deus, que declara justos os pecadores.
6 Amu yan in maana sin bichara hi Daud ha kabichara niya pasal sin kakuyagan sin tau iyampun sin Tuhan iban ītung tau mabuntul, biyaꞌ sin walaꞌ nakarusa, bukun pasal sin hinang niya marayaw, sagawaꞌ pasal sin pangandul niya ha Tuhan.
6 Davi também falou a esse respeito quando descreveu a felicidade daqueles que são considerados justos sem terem trabalhado para isso:
7 Laung niya,
7 “Como são felizes aqueles cuja desobediência é perdoada, cujos pecados são cobertos!
8 Landuꞌ tuud makuyag in tau
8 Sim, como são felizes aqueles cujo pecado o Senhor não leva mais em conta!”.
9 Na, in kakuyagan piyagbichara hi Daud kiyatungud sadja bahaꞌ ha manga bangsa Yahudi amu in naislam? Tantu bukun. In kakuyagan yan kiyatungud da isab ha manga bangsa walaꞌ naislam. Karnaꞌ biyaꞌ na sin kiyasulat ha lawm Kitab, amu in nasabbut ku hayn-duun, amu agi, “In hi Ibrahim nagparachaya ha janjiꞌ kaniya sin Tuhan, iban dayn ha sabab sin pagparachaya niya, iyampun iban ītung siya sin Tuhan tau mabuntul biyaꞌ sin walaꞌ nakarusa.”
9 Por acaso essa bênção é apenas para os judeus, ou se estende também aos gentios incircuncidados? Já dissemos que Deus considerou Abraão justo por meio de sua fé.
10 Na kaꞌnu bahaꞌ hi Ibrahim iyampun iban ītung sin Tuhan tau mabuntul biyaꞌ sin walaꞌ nakarusa? In yan naawn ha walaꞌ pa naislam hi Ibrahim.
10 Mas como isso aconteceu? Ele foi considerado justo somente depois de ter sido circuncidado, ou antes disso? Está claro que foi antes de ele ser circuncidado.
11 Subay na pagꞌubus sin pagparachaya hi Ibrahim ha janjiꞌ sin Tuhan kaniya, ampa siya naislam. Karnaꞌ in pagꞌislam, amuna in tandaꞌ sin tantu na tuud iyampun iban ītung na sin Tuhan tau mabuntul, biyaꞌ sin walaꞌ nakarusa, hi Ibrahim pasal sin pangandul niya ha Tuhan ha walaꞌ pa siya naislam. Hangkan, hi Ibrahim amuna in nahinang amaꞌ sin sasukuꞌ sin manga tau magparachaya ha Tuhan, iban amu in iyampun iban ītung sin Tuhan mabuntul, biyaꞌ sin walaꞌ nakarusa, minsan sila walaꞌ naislam.
11 A circuncisão era um sinal de que Abraão já possuía fé e de que Deus já o havia declarado justo, mesmo antes de ele ser circuncidado. Portanto, Abraão é o pai daqueles que têm fé mas não foram circuncidados. Eles são considerados justos por causa de sua fé.
12 Damikkiyan, siya da isab in amaꞌ sin sasukuꞌ sin manga tau bakas na naislam, bukun sadja isab pasal naislam sila, sagawaꞌ pasal nangandul tuud sila ha Tuhan biyaꞌ sin pagpangandul ha Tuhan hi Ibrahim ha waktu walaꞌ pa siya naislam.
12 E Abraão também é o pai daqueles que foram circuncidados, mas somente se tiverem o mesmo tipo de fé que Abraão tinha antes de ser circuncidado.
13 Sin masa nakauna yadtu jimanjiꞌ in Tuhan kan Ibrahim sin hipusakaꞌ niya in liyukupan dunya kaniya sampay na pa katān panubuꞌ niya. Jimanjiꞌ in Tuhan kan Ibrahim, bukun sabab iyagad hi Ibrahim in saraꞌ niya, sagawaꞌ pasal nagparachaya siya ha Tuhan, iban pasal iyampun iban ītung siya sin Tuhan tau mabuntul, biyaꞌ sin walaꞌ nakarusa.
13 A promessa de que Abraão e seus descendentes herdariam toda a terra não se baseou em sua obediência à lei de Deus, mas sim no fato de ele ter sido considerado justo quando teve fé.
14 Karnaꞌ bang sawpama in janjiꞌ sin Tuhan kiyatungud sadja ha manga miyamagad sin saraꞌ sin Tuhan, na, in hāti niya wayruun da pūs sin pangandul natuꞌ ha Tuhan iban wayruun da isab pūs sin janjiꞌ sin Tuhan.
14 Portanto, se a herança prometida é apenas para aqueles que obedecem à lei, a fé é desnecessária, e a promessa, anulada.
15 In saraꞌ amuna in makarihil palsababan pagmurkaan sin Tuhan in manga mānusiyaꞌ, sabab diꞌ maagad sin tau in saraꞌ. Sagawaꞌ wayruun tau makalanggal sin saraꞌ bang wayruun saraꞌ langgalun.
15 Pois a lei traz ira sobre aqueles que tentam obedecer a ela. A única forma de não quebrar a lei é não ter lei nenhuma para quebrar!
16 Jiyanjian sin Tuhan hi Ibrahim sabab sin pangandul niya kaniya. Hangkan hīnang sin Tuhan in biyaꞌ ha yan dayn ha sabab sin kasi-lasa niya, ha supaya niya mapakitaꞌ in kabuntulan sin janjiꞌ niya ha manga panubuꞌ hi Ibrahim katān. In janjiꞌ niya kiyatungud, bukun sadja ha manga tau ha lawm sin likusan sin saraꞌ, sagawaꞌ kiyatungud da isab ha manga sasukuꞌ sin magparachaya biyaꞌ kan Ibrahim. Karnaꞌ hi Ibrahim amuna in biyaꞌ amaꞌ sin kitaniyu katān nangangandul ha Tuhan, sibuꞌ da bangsa Yahudi iban bukun.
16 É por isso que a promessa vem pela fé, para que ela seja segundo a graça e, assim, alcance toda a descendência de Abraão, não somente os que vivem sob a lei, mas todos que têm fé como a que teve Abraão. Pois ele é o pai de todos que creem.
17 Biyaꞌ na sin kiyasulat ha lawm Kitab, amu agi, “In ikaw napīꞌ ku mahinang amaꞌ sin manga kabangsa-bangsahan.” Amu yan in Parman sin Tuhan kan Ibrahim. Tantu tuud magmakbul in janjiꞌ ini sabab Tuhan in jimanjiꞌ kan Ibrahim. Iban nagparachaya hi Ibrahim ha janjiꞌ niya, sabab siya in Tuhan amu in makapabuhiꞌ magbalik ha patay, iban in unu-unu katān kiyaparman niya minsan walaꞌ pa naawn biyaꞌ da yan sin naawn na, sabab tantu magmakbul sadja in katān kiyaparman niya.
17 Conforme aparece nas Escrituras: “Eu o fiz pai de muitas nações”. Isso aconteceu porque Abraão creu no Deus que traz os mortos de volta à vida e cria coisas novas do nada.
18 Nagparachaya hi Ibrahim ha janjiꞌ sin Tuhan kaniya, iban minsan biyaꞌ hantang wayruun na mahuwat niya, giyuguun niya sin magmakbul da in janjiꞌ sin Tuhan kaniya. Hangkan ha kahinapusan nagmakbul da in janjiꞌ kaniya sin Tuhan, iban “nahinang da siya amaꞌ sin kabangsa-bangsahan.” Naagad in kiyasulat ha lawm Kitab, amu agi, “In taud sin panubuꞌ mu biyaꞌ sin taud sin manga bituun ha langit.”
18 Mesmo quando não havia motivo para ter esperança, Abraão a manteve, crendo que se tornaria o pai de muitas nações. Pois Deus lhe tinha dito: “Esse é o número de descendentes que você terá!”.
19 Hi Ibrahim masuuk na hanggatus tahun in umul niya ha waktu kiyajanjiꞌ yan kaniya sin Tuhan. Kiyaiingatan niya in siya maas na iban mahunit na siya makabāk pa anak. Iban in asawa niya isab hi Sahara diꞌ makaanak. Sagawaꞌ minsan bihādtu walaꞌ tuud kimūꞌ in pangandul niya ha Tuhan.
19 E sua fé não se enfraqueceu, embora ele soubesse que, aos cem anos, seu corpo, bem como o ventre de Sara, já não tinham vigor.
20 Walaꞌ tuud nalawaꞌ in pangandul niya ha Tuhan. Iban walaꞌ siya naghawal-hawal sin janjiꞌ sin Tuhan kaniya, sagawaꞌ gām mayan kimusug in pangandul niya iban piyudji niya in Tuhan.
20 Em nenhum momento a fé de Abraão na promessa de Deus vacilou. Na verdade, ela se fortaleceu e, com isso, ele deu glória a Deus.
21 Natatantu niya tuud sin makbulun da sin Tuhan kaagi sin kusug niya in janjiꞌ niya kaniya.
21 Abraão estava plenamente convicto de que Deus é poderoso para cumprir tudo que promete.
22 Hangkan na, dayn ha sabab sin pangandul hi Ibrahim ha Tuhan, “iyampun iban ītung siya sin Tuhan tau mabuntul biyaꞌ sin walaꞌ nakarusa.”
22 Por isso, por sua fé, ele foi considerado justo.
23 In lapal kabtangan kiyasulat ha lawm Kitab amu agi, “iyampun iban ītung siya sin Tuhan tau mabuntul biyaꞌ sin walaꞌ nakarusa,” bukun sadja isab kiyatungud kan Ibrahim.
23 E, quando Deus considerou Abraão justo, não o fez apenas para benefício dele. As Escrituras dizem
24 Sagawaꞌ kiyatungud da isab kātuꞌniyu. Sabab in kitaniyu katān hisiyu-siyu in magparachaya ha Tuhan ampunun iban itungun sin Tuhan mabuntul, biyaꞌ walaꞌ nakarusa. Siya in Tuhan nagbuhiꞌ nagbalik dayn ha kamatay ha Panghuꞌ natuꞌ Īsa Almasi.
24 que foi também para nosso benefício, pois elas garantem que também seremos considerados justos por crermos naquele que ressuscitou dos mortos a Jesus, nosso Senhor.
25 In hi Īsa iyungsud sin Tuhan pa kamatay sabab-karnaꞌ sin dusa natuꞌ, iban biyuhiꞌ siya nagbalik sin Tuhan, ha supaya kitaniyu ampunun iban itungun sin Tuhan mabuntul biyaꞌ sin walaꞌ nakarusa.
25 Ele foi entregue à morte por causa de nossos pecados e foi ressuscitado para que fôssemos declarados justos diante de Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.