Marcos 5
Kitab Injil (The New Testament) (TSG) vs VC
1 Sakali dimatung na hi Īsa iban sin manga mulid niya pa hansipak sin Dagat Jalil, mawn pa hulaꞌ Girasa.
1 Passaram à outra margem do lago, ao território dos gerasenos.
2 Pagnaug na mayan hi Īsa dayn ha kumpit, biyāk siya sin hambuuk tau guwaꞌ dayn ha lawm kakubulan. In tau ini siyusūd saytan
2 Assim que saíram da barca, um homem possesso do espírito imundo saiu do cemitério
3 iban naghuhulaꞌ siya ha kakubulan. Diꞌ na tuud siya kahukutan minsan pa basiꞌ in hipanghukut kaniya.
3 onde tinha seu refúgio e veio-lhe ao encontro. Não podiam atá-lo nem com cadeia, mesmo nos sepulcros,
4 Nakamataud na bilangguan sin manga tau in siki-lima niya, sagawaꞌ magkabugtuꞌ-bugtuꞌ niya da in bilangguꞌ iban pagbaliꞌ-baliun niya in manga ikang-ikang. Wayruun tau makagapus kaniya sabab landuꞌ tuud in kusug niya.
4 pois tinha sido ligado muitas vezes com grilhões e cadeias, mas os despedaçara e ninguém o podia subjugar.
5 Magsāsab siya magsilawak dūm-adlaw ha kakubulan iban ha manga būd-būd, iban panggisun niya sin manga batu in baran niya.
5 Sempre, dia e noite, andava pelos sepulcros e nos montes, gritando e ferindo-se com pedras.
6 Pagkitaꞌ sin tau ini kan Īsa dayn ha kalayuan, dimagan siya madtu kan Īsa ampa siya simujud ha alupan niya.
6 Vendo Jesus de longe, correu e prostrou-se diante dele, gritando em alta voz:
7 — ausente —
7 Que queres de mim, Jesus, Filho do Deus Altíssimo?Conjuro-te por Deus, que não me atormentes.
8 — ausente —
8 É que Jesus lhe dizia: Espírito imundo, sai deste homem!
9 Na, iyasubu siya hi Īsa, “Hisiyu in ngān mu?”
9 Perguntou-lhe Jesus: Qual é o teu nome? Respondeu-lhe: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Na, piyangayuꞌ niya tuud jiyunjung kan Īsa bang mayan diꞌ sila paīgun dayn ha hulaꞌ yaun.
10 E pediam-lhe com instância que não os lançasse fora daquela região.
11 Manjari ini awn manga babuy mataud nagbabaan didtu ha pigiꞌ būd nagkakaun.
11 Ora, uma grande manada de porcos andava pastando ali junto do monte.
12 Na, nangayuꞌ junjung kan Īsa in manga saytan, laung nila “Pakadtua kami pa manga babuy yaun. Pasūra kami pa lawm baran nila.”
12 E os espíritos suplicavam-lhe: Manda-nos para os porcos, para entrarmos neles.
13 Na, diyūlan sila hi Īsa. Gimuwaꞌ na in manga saytan dayn ha baran sin tau ampa sila limīn pa manga babuy. Na, magtūy in manga babuy nagbaan-baan limungtud dimagan dayn ha pangpang pa babaꞌ. Nakatūy sila pa lawm dagat iban naluꞌmus sila katān, awn manga kulang labi duwa ngaibu.
13 Jesus lhos permitiu. Então os espíritos imundos, tendo saído, entraram nos porcos; e a manada, de uns dois mil, precipitou-se no mar, afogando-se.
14 Manjari, in manga tau nagꞌiipat sin manga babuy magtūy dimagan madtu pa dāira iban pa kagimbahan nanuysuy ha manga tau pasal sin kītaꞌ nila. Na, miyadtu in manga tau nyimataꞌ sin suysuy diyungug nila.
14 Fugiram os pastores e narraram o fato na cidade e pelos arredores. Então saíram a ver o que tinha acontecido.
15 Pagdatung nila mawn kan Īsa, kītaꞌ nila in tau amu in bakas siyusūd sin saytan hangka-panji duun naglilingkud iban pagtamung marayaw. Kiyaulian iban ha lawm sayu na siya. Na, miyugaꞌ in tau katān.
15 Aproximaram-se de Jesus e viram o possesso assentado, coberto com seu manto e calmo, ele que tinha sido possuído pela Legião. E o pânico apoderou-se deles.
16 Na, in manga tau amu in duun nakakitaꞌ nanuysuy na ha manga tau sin nahinang hi Īsa ha tau siyusūd sin manga saytan iban pasal sin manga babuy.
16 As testemunhas do fato contaram-lhes como havia acontecido isso ao endemoninhado, e o caso dos porcos.
17 Na, pagꞌingat sin manga tau sin biyaꞌ hādtu, piyangayuꞌ nila kan Īsa sin subay siya mīg dayn ha hulaꞌ nila.
17 Começaram então a rogar-lhe que se retirasse da sua região.
18 Sakali sūng mayan hi Īsa sumakat pa kumpit asibiꞌ, nangayuꞌ junjung kan Īsa in tau bakas siyusūd sin manga saytan, laung niya, “Tuwan, paagara aku kaymu.”
18 Quando ele subia para a barca, veio o que tinha sido possesso e pediu-lhe permissão de acompanhá-lo.
19 Sagawaꞌ diꞌ siya paagarun hi Īsa. Gām mayan laung hi Īsa kaniya, “Uwiꞌ na kaw madtu pa manga lahasiyaꞌ mu iban baytai sila pasal sin nahinang sin Panghuꞌ kaymu iban sin luuy niya kaymu.”
19 Jesus não o admitiu, mas disse-lhe: Vai para casa, para junto dos teus e anuncia-lhes tudo o que o Senhor fez por ti, e como se compadeceu de ti.
20 Na, minīg na in tau yaun, ampa niya liyatag siyuysuyan in manga tau ha hulaꞌ pagngānan Hangpuꞌ Lungsud sin nahinang hi Īsa kaniya. Na, nahaylan in tau katān nakarungug sin suysuy niya.
20 Foi-se ele e começou a publicar, na Decápole, tudo o que Jesus lhe havia feito. E todos se admiravam.
21 Manjari, imuntas na isab nagbalik hinda Īsa pa hansipak sin Dagat Jalil. Pagdatung nila, mataud tau in miyawn nagtipun ha katilibut hi Īsa.
21 Tendo Jesus navegado outra vez para a margem oposta, de novo afluiu a ele uma grande multidão. Ele se achava à beira do mar, quando
22 Ha saꞌbu niya duun, nākawn hi Jayrus, hambuuk nakuraꞌ sin langgal sin manga Yahudi. Pagkitaꞌ niya kan Īsa, magtūy siya simujud pa tungud siki hi Īsa.
22 um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo, se apresentou e, à sua vista, lançou-se-lhe aos pés,
23 Pagꞌubus, ampa siya nangayuꞌ junjung kan Īsa, laung niya, “Tuwan, in anak ku babai dāga-rāga nagdarā na napas. Anduꞌ, kari kaw agad kākuꞌ pa bāy ampa mu siya kumpiti bat siya dumayaw iban mabuhiꞌ.”
23 rogando-lhe com insistência: Minha filhinha está nas últimas. Vem, impõe-lhe as mãos para que se salve e viva.
24 Na, miyagad na hi Īsa kaniya. Mataud tuud tau in miyamagad kan Īsa iban naggigipit siya iban sin manga tau ha katilibut niya.
24 Jesus foi com ele e grande multidão o seguia, comprimindo-o.
25 Sakali awn dimungan kanila hambuuk babai nasasakit pagguwaan duguꞌ, hangpuꞌ tagduwa tahun na in lugay niya.
25 Ora, havia ali uma mulher que já por doze anos padecia de um fluxo de sangue.
26 Mataud na mangungubat in nakaubat kaniya iban naubus na in pilak niya piyagpaubat, sagawaꞌ walaꞌ da siya imuliꞌ. Gām mayan magsusūng in sakit niya.
26 Sofrera muito nas mãos de vários médicos, gastando tudo o que possuía, sem achar nenhum alívio; pelo contrário, piorava cada vez mais.
27 Sakali nakarungug siya manga suysuy pasal hi Īsa. Hangkan, limamugay siya ha manga tau mataud imurul kan Īsa ampa siya simuuk pa taykud hi Īsa.
27 Tendo ela ouvido falar de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou-lhe no manto.
28 Laung niya ha lawm atay niya, “Bang ku sadja kakamputan in juba niya, kaulian na in sakit ku.”
28 Dizia ela consigo: Se tocar, ainda que seja na orla do seu manto, estarei curada.
29 Nakasuuk mayan siya kan Īsa, kiyamputan niya na in juba hi Īsa. Na, saruun-duun himundung in pagguwaꞌ sin duguꞌ niya iban kiyananaman niya na sin kiyaulian na siya dayn ha sakit niya.
29 Ora, no mesmo instante se lhe estancou a fonte de sangue, e ela teve a sensação de estar curada.
30 Na, magtūy isab kiyaingatan hi Īsa sin awn kiyaulian dayn ha kusug sin barakat niya magpauliꞌ ha tagasakit. Hangkan, himundung siya ampa himarap pa ulihan. Laung niya, “Hisiyu in kimaput sin juba ku?”
30 Jesus percebeu imediatamente que saíra dele uma força e, voltando-se para o povo, perguntou: Quem tocou minhas vestes?
31 Laung sin manga mulid niya, “Inday Tuwan. Kītaꞌ mu na in taud sin tau yan naggigipit iban ikaw, biyaꞌ diin in kaingat namuꞌ bang hisiyu in kimaput sin juba mu?”
31 Responderam-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te comprime e perguntas: Quem me tocou?
32 Sagawaꞌ nanghinghing hi Īsa bat niya kaingatan bang hisiyu in kimaput sin juba niya.
32 E ele olhava em derredor para ver quem o fizera.
33 Na, in babai namidpid sin bugaꞌ sabab kiyaingatan niya na in kimugdan kaniya. Hangkan, miyadtu siya simujud pa tungud siki hi Īsa ampa siya namaytaꞌ sin kasabunnalan tuud.
33 Ora, a mulher, atemorizada e trêmula, sabendo o que nela se tinha passado, veio lançar-se-lhe aos pés e contou-lhe toda a verdade.
34 Laung hi Īsa kaniya, “Indaꞌ, in kusug sin parachaya iban pangandul mu amu in nakauliꞌ kaymu. Pataptapa na in lawm atay mu. In sakit mu uliꞌ na tuud.”
34 Mas ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou. Vai em paz e sê curada do teu mal.
35 Ha saꞌbu hi Īsa namimichara ha babai yaun, awn nākawn manga tau dayn ha bāy hi Jayrus, amu in nakuraꞌ sin langgal. Laung nila kan Jayrus, “In anak mu miyatay na. Ayaw mu na paluuga madtu in Tuwan Guru.”
35 Enquanto ainda falava, chegou alguém da casa do chefe da sinagoga, anunciando: Tua filha morreu. Para que ainda incomodas o Mestre?
36 Sagawaꞌ walaꞌ hi Īsa nagꞌasip sin bichara nila. Gām mayan laung niya kan Jayrus, “Ayaw kaw masusa. Pagparachaya sadja kaw.”
36 Ouvindo Jesus a notícia que era transmitida, dirigiu-se ao chefe da sinagoga: Não temas; crê somente.
37 Na, walaꞌ na piyaagad hi Īsa in manga tau kanila, luwal da hinda Pitrus iban sin duwa magtaymanghud hi Yaꞌkub kay Yahiya.
37 E não permitiu que ninguém o acompanhasse, senão Pedro, Tiago e João, irmão de Tiago.
38 Pagdatung nila pa bāy hi Jayrus, kītaꞌ hi Īsa sin nahiluhalaꞌ in manga tau iban diyungug niya na in pagtangis iban pagmatay sin manga tau.
38 Ao chegar à casa do chefe da sinagoga, viu o alvoroço e os que estavam chorando e fazendo grandes lamentações.
39 Simūd siya pa lawm bāy ampa siya namichara, laung niya, “Maytaꞌ kamu nahiluhalaꞌ iban nagtangis? In bataꞌ walaꞌ miyatay, sagawaꞌ natūg sadja siya.”
39 Ele entrou e disse-lhes: Por que todo esse barulho e esses choros? A menina não morreu. Ela está dormindo.
40 Na, piyagkatawahan siya sin manga tau, sabab sin bichara niya. Sakali piyaguwaꞌ niya in manga tau. Ubus ampa niya diyā in inaꞌ amaꞌ sin bataꞌ iban sin tū mulid niya pa lawm bilik kiyabubutangan sin bataꞌ babai.
40 Mas riam-se dele. Contudo, tendo mandado sair todos, tomou o pai e a mãe da menina e os que levava consigo, e entrou onde a menina estava deitada.
41 Pagꞌubus, ampa niya kiyamputan in lima sin bataꞌ iban namung siya ha bahasa nila, laung niya, “Talita kumi.” In hāti niya, “Indaꞌ, bangun na kaw!”
41 Segurou a mão da menina e disse-lhe: Talita cumi, que quer dizer: Menina, ordeno-te, levanta-te!
42 Na, magtūy nagbangun in bataꞌ babai iban miyanaw na ha lawm bāy. (In umul sin bataꞌ babai hangpuꞌ tagduwa tahun.) Na, nahaylan tuud in manga nakakitaꞌ ha ini.
42 E imediatamente a menina se levantou e se pôs a caminhar {pois contava doze anos}. Eles ficaram assombrados.
43 Sagawaꞌ ībut-ibutan tuud sila hi Īsa diꞌ pabaytaan minsan kansiyu pasal sin nahinang niya ha bataꞌ babai. Iban biyaytaan niya sila paparihilan kakaun in bataꞌ.
43 Ordenou-lhes severamente que ninguém o soubesse, e mandou que lhe dessem de comer.Jesus de Nazaré
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.