Marcos 5
Kitab Injil (The New Testament) (TSG) vs ARA
1 Sakali dimatung na hi Īsa iban sin manga mulid niya pa hansipak sin Dagat Jalil, mawn pa hulaꞌ Girasa.
1 Entrementes, chegaram à outra margem do mar, à terra dos gerasenos.
2 Pagnaug na mayan hi Īsa dayn ha kumpit, biyāk siya sin hambuuk tau guwaꞌ dayn ha lawm kakubulan. In tau ini siyusūd saytan
2 Ao desembarcar, logo veio dos sepulcros, ao seu encontro, um homem possesso de espírito imundo,
3 iban naghuhulaꞌ siya ha kakubulan. Diꞌ na tuud siya kahukutan minsan pa basiꞌ in hipanghukut kaniya.
3 o qual vivia nos sepulcros, e nem mesmo com cadeias alguém podia prendê-lo;
4 Nakamataud na bilangguan sin manga tau in siki-lima niya, sagawaꞌ magkabugtuꞌ-bugtuꞌ niya da in bilangguꞌ iban pagbaliꞌ-baliun niya in manga ikang-ikang. Wayruun tau makagapus kaniya sabab landuꞌ tuud in kusug niya.
4 porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram quebradas por ele, e os grilhões, despedaçados. E ninguém podia subjugá-lo.
5 Magsāsab siya magsilawak dūm-adlaw ha kakubulan iban ha manga būd-būd, iban panggisun niya sin manga batu in baran niya.
5 Andava sempre, de noite e de dia, clamando por entre os sepulcros e pelos montes, ferindo-se com pedras.
6 Pagkitaꞌ sin tau ini kan Īsa dayn ha kalayuan, dimagan siya madtu kan Īsa ampa siya simujud ha alupan niya.
6 Quando, de longe, viu Jesus, correu e o adorou,
7 — ausente —
7 exclamando com alta voz: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes!
8 — ausente —
8 Porque Jesus lhe dissera: Espírito imundo, sai desse homem!
9 Na, iyasubu siya hi Īsa, “Hisiyu in ngān mu?”
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Na, piyangayuꞌ niya tuud jiyunjung kan Īsa bang mayan diꞌ sila paīgun dayn ha hulaꞌ yaun.
10 E rogou-lhe encarecidamente que os não mandasse para fora do país.
11 Manjari ini awn manga babuy mataud nagbabaan didtu ha pigiꞌ būd nagkakaun.
11 Ora, pastava ali pelo monte uma grande manada de porcos.
12 Na, nangayuꞌ junjung kan Īsa in manga saytan, laung nila “Pakadtua kami pa manga babuy yaun. Pasūra kami pa lawm baran nila.”
12 E os espíritos imundos rogaram a Jesus, dizendo: Manda-nos para os porcos, para que entremos neles.
13 Na, diyūlan sila hi Īsa. Gimuwaꞌ na in manga saytan dayn ha baran sin tau ampa sila limīn pa manga babuy. Na, magtūy in manga babuy nagbaan-baan limungtud dimagan dayn ha pangpang pa babaꞌ. Nakatūy sila pa lawm dagat iban naluꞌmus sila katān, awn manga kulang labi duwa ngaibu.
13 Jesus o permitiu. Então, saindo os espíritos imundos, entraram nos porcos; e a manada, que era cerca de dois mil, precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do mar, onde se afogaram.
14 Manjari, in manga tau nagꞌiipat sin manga babuy magtūy dimagan madtu pa dāira iban pa kagimbahan nanuysuy ha manga tau pasal sin kītaꞌ nila. Na, miyadtu in manga tau nyimataꞌ sin suysuy diyungug nila.
14 Os porqueiros fugiram e o anunciaram na cidade e pelos campos. Então, saiu o povo para ver o que sucedera.
15 Pagdatung nila mawn kan Īsa, kītaꞌ nila in tau amu in bakas siyusūd sin saytan hangka-panji duun naglilingkud iban pagtamung marayaw. Kiyaulian iban ha lawm sayu na siya. Na, miyugaꞌ in tau katān.
15 Indo ter com Jesus, viram o endemoninhado, o que tivera a legião, assentado, vestido, em perfeito juízo; e temeram.
16 Na, in manga tau amu in duun nakakitaꞌ nanuysuy na ha manga tau sin nahinang hi Īsa ha tau siyusūd sin manga saytan iban pasal sin manga babuy.
16 Os que haviam presenciado os fatos contaram-lhes o que acontecera ao endemoninhado e acerca dos porcos.
17 Na, pagꞌingat sin manga tau sin biyaꞌ hādtu, piyangayuꞌ nila kan Īsa sin subay siya mīg dayn ha hulaꞌ nila.
17 E entraram a rogar-lhe que se retirasse da terra deles.
18 Sakali sūng mayan hi Īsa sumakat pa kumpit asibiꞌ, nangayuꞌ junjung kan Īsa in tau bakas siyusūd sin manga saytan, laung niya, “Tuwan, paagara aku kaymu.”
18 Ao entrar Jesus no barco, suplicava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Sagawaꞌ diꞌ siya paagarun hi Īsa. Gām mayan laung hi Īsa kaniya, “Uwiꞌ na kaw madtu pa manga lahasiyaꞌ mu iban baytai sila pasal sin nahinang sin Panghuꞌ kaymu iban sin luuy niya kaymu.”
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas ordenou-lhe: Vai para tua casa, para os teus. Anuncia-lhes tudo o que o Senhor te fez e como teve compaixão de ti.
20 Na, minīg na in tau yaun, ampa niya liyatag siyuysuyan in manga tau ha hulaꞌ pagngānan Hangpuꞌ Lungsud sin nahinang hi Īsa kaniya. Na, nahaylan in tau katān nakarungug sin suysuy niya.
20 Então, ele foi e começou a proclamar em Decápolis tudo o que Jesus lhe fizera; e todos se admiravam.
21 Manjari, imuntas na isab nagbalik hinda Īsa pa hansipak sin Dagat Jalil. Pagdatung nila, mataud tau in miyawn nagtipun ha katilibut hi Īsa.
21 Tendo Jesus voltado no barco, para o outro lado, afluiu para ele grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 Ha saꞌbu niya duun, nākawn hi Jayrus, hambuuk nakuraꞌ sin langgal sin manga Yahudi. Pagkitaꞌ niya kan Īsa, magtūy siya simujud pa tungud siki hi Īsa.
22 Eis que se chegou a ele um dos principais da sinagoga, chamado Jairo, e, vendo-o, prostrou-se a seus pés
23 Pagꞌubus, ampa siya nangayuꞌ junjung kan Īsa, laung niya, “Tuwan, in anak ku babai dāga-rāga nagdarā na napas. Anduꞌ, kari kaw agad kākuꞌ pa bāy ampa mu siya kumpiti bat siya dumayaw iban mabuhiꞌ.”
23 e insistentemente lhe suplicou: Minha filhinha está à morte; vem, impõe as mãos sobre ela, para que seja salva, e viverá.
24 Na, miyagad na hi Īsa kaniya. Mataud tuud tau in miyamagad kan Īsa iban naggigipit siya iban sin manga tau ha katilibut niya.
24 Jesus foi com ele. Grande multidão o seguia, comprimindo-o.
25 Sakali awn dimungan kanila hambuuk babai nasasakit pagguwaan duguꞌ, hangpuꞌ tagduwa tahun na in lugay niya.
25 Aconteceu que certa mulher, que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia
26 Mataud na mangungubat in nakaubat kaniya iban naubus na in pilak niya piyagpaubat, sagawaꞌ walaꞌ da siya imuliꞌ. Gām mayan magsusūng in sakit niya.
26 e muito padecera à mão de vários médicos, tendo despendido tudo quanto possuía, sem, contudo, nada aproveitar, antes, pelo contrário, indo a pior,
27 Sakali nakarungug siya manga suysuy pasal hi Īsa. Hangkan, limamugay siya ha manga tau mataud imurul kan Īsa ampa siya simuuk pa taykud hi Īsa.
27 tendo ouvido a fama de Jesus, vindo por trás dele, por entre a multidão, tocou-lhe a veste.
28 Laung niya ha lawm atay niya, “Bang ku sadja kakamputan in juba niya, kaulian na in sakit ku.”
28 Porque, dizia: Se eu apenas lhe tocar as vestes, ficarei curada.
29 Nakasuuk mayan siya kan Īsa, kiyamputan niya na in juba hi Īsa. Na, saruun-duun himundung in pagguwaꞌ sin duguꞌ niya iban kiyananaman niya na sin kiyaulian na siya dayn ha sakit niya.
29 E logo se lhe estancou a hemorragia, e sentiu no corpo estar curada do seu flagelo.
30 Na, magtūy isab kiyaingatan hi Īsa sin awn kiyaulian dayn ha kusug sin barakat niya magpauliꞌ ha tagasakit. Hangkan, himundung siya ampa himarap pa ulihan. Laung niya, “Hisiyu in kimaput sin juba ku?”
30 Jesus, reconhecendo imediatamente que dele saíra poder, virando-se no meio da multidão, perguntou: Quem me tocou nas vestes?
31 Laung sin manga mulid niya, “Inday Tuwan. Kītaꞌ mu na in taud sin tau yan naggigipit iban ikaw, biyaꞌ diin in kaingat namuꞌ bang hisiyu in kimaput sin juba mu?”
31 Responderam-lhe seus discípulos: Vês que a multidão te aperta e dizes: Quem me tocou?
32 Sagawaꞌ nanghinghing hi Īsa bat niya kaingatan bang hisiyu in kimaput sin juba niya.
32 Ele, porém, olhava ao redor para ver quem fizera isto.
33 Na, in babai namidpid sin bugaꞌ sabab kiyaingatan niya na in kimugdan kaniya. Hangkan, miyadtu siya simujud pa tungud siki hi Īsa ampa siya namaytaꞌ sin kasabunnalan tuud.
33 Então, a mulher, atemorizada e tremendo, cônscia do que nela se operara, veio, prostrou-se diante dele e declarou-lhe toda a verdade.
34 Laung hi Īsa kaniya, “Indaꞌ, in kusug sin parachaya iban pangandul mu amu in nakauliꞌ kaymu. Pataptapa na in lawm atay mu. In sakit mu uliꞌ na tuud.”
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz e fica livre do teu mal.
35 Ha saꞌbu hi Īsa namimichara ha babai yaun, awn nākawn manga tau dayn ha bāy hi Jayrus, amu in nakuraꞌ sin langgal. Laung nila kan Jayrus, “In anak mu miyatay na. Ayaw mu na paluuga madtu in Tuwan Guru.”
35 Falava ele ainda, quando chegaram alguns da casa do chefe da sinagoga, a quem disseram: Tua filha já morreu; por que ainda incomodas o Mestre?
36 Sagawaꞌ walaꞌ hi Īsa nagꞌasip sin bichara nila. Gām mayan laung niya kan Jayrus, “Ayaw kaw masusa. Pagparachaya sadja kaw.”
36 Mas Jesus, sem acudir a tais palavras, disse ao chefe da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Na, walaꞌ na piyaagad hi Īsa in manga tau kanila, luwal da hinda Pitrus iban sin duwa magtaymanghud hi Yaꞌkub kay Yahiya.
37 Contudo, não permitiu que alguém o acompanhasse, senão Pedro e os irmãos Tiago e João.
38 Pagdatung nila pa bāy hi Jayrus, kītaꞌ hi Īsa sin nahiluhalaꞌ in manga tau iban diyungug niya na in pagtangis iban pagmatay sin manga tau.
38 Chegando à casa do chefe da sinagoga, viu Jesus o alvoroço, os que choravam e os que pranteavam muito.
39 Simūd siya pa lawm bāy ampa siya namichara, laung niya, “Maytaꞌ kamu nahiluhalaꞌ iban nagtangis? In bataꞌ walaꞌ miyatay, sagawaꞌ natūg sadja siya.”
39 Ao entrar, lhes disse: Por que estais em alvoroço e chorais? A criança não está morta, mas dorme.
40 Na, piyagkatawahan siya sin manga tau, sabab sin bichara niya. Sakali piyaguwaꞌ niya in manga tau. Ubus ampa niya diyā in inaꞌ amaꞌ sin bataꞌ iban sin tū mulid niya pa lawm bilik kiyabubutangan sin bataꞌ babai.
40 E riam-se dele. Tendo ele, porém, mandado sair a todos, tomou o pai e a mãe da criança e os que vieram com ele e entrou onde ela estava.
41 Pagꞌubus, ampa niya kiyamputan in lima sin bataꞌ iban namung siya ha bahasa nila, laung niya, “Talita kumi.” In hāti niya, “Indaꞌ, bangun na kaw!”
41 Tomando-a pela mão, disse: Talitá cumi!, que quer dizer: Menina, eu te mando, levanta-te!
42 Na, magtūy nagbangun in bataꞌ babai iban miyanaw na ha lawm bāy. (In umul sin bataꞌ babai hangpuꞌ tagduwa tahun.) Na, nahaylan tuud in manga nakakitaꞌ ha ini.
42 Imediatamente, a menina se levantou e pôs-se a andar; pois tinha doze anos. Então, ficaram todos sobremaneira admirados.
43 Sagawaꞌ ībut-ibutan tuud sila hi Īsa diꞌ pabaytaan minsan kansiyu pasal sin nahinang niya ha bataꞌ babai. Iban biyaytaan niya sila paparihilan kakaun in bataꞌ.
43 Mas Jesus ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e mandou que dessem de comer à menina.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.