Marcos 5
Kitab Injil (The New Testament) (TSG) vs NAA
1 Sakali dimatung na hi Īsa iban sin manga mulid niya pa hansipak sin Dagat Jalil, mawn pa hulaꞌ Girasa.
1 Jesus e os discípulos chegaram à outra margem do mar, à terra dos gerasenos.
2 Pagnaug na mayan hi Īsa dayn ha kumpit, biyāk siya sin hambuuk tau guwaꞌ dayn ha lawm kakubulan. In tau ini siyusūd saytan
2 Ao desembarcar, logo um homem possuído de espírito imundo veio dos túmulos ao encontro de Jesus.
3 iban naghuhulaꞌ siya ha kakubulan. Diꞌ na tuud siya kahukutan minsan pa basiꞌ in hipanghukut kaniya.
3 Esse homem vivia nos túmulos, e ninguém podia prendê-lo, nem mesmo com correntes.
4 Nakamataud na bilangguan sin manga tau in siki-lima niya, sagawaꞌ magkabugtuꞌ-bugtuꞌ niya da in bilangguꞌ iban pagbaliꞌ-baliun niya in manga ikang-ikang. Wayruun tau makagapus kaniya sabab landuꞌ tuud in kusug niya.
4 Porque, tendo sido muitas vezes preso com correntes e cadeias, as cadeias foram quebradas por ele, e as correntes foram despedaçadas. E ninguém conseguia dominá-lo.
5 Magsāsab siya magsilawak dūm-adlaw ha kakubulan iban ha manga būd-būd, iban panggisun niya sin manga batu in baran niya.
5 Andava sempre, de noite e de dia, gritando por entre os túmulos e pelos montes, ferindo-se com pedras.
6 Pagkitaꞌ sin tau ini kan Īsa dayn ha kalayuan, dimagan siya madtu kan Īsa ampa siya simujud ha alupan niya.
6 Quando, de longe, viu Jesus, correu e prostrou-se diante dele,
7 — ausente —
7 gritando em alta voz: — O que você quer comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Por Deus, peço-lhe que não me atormente!
8 — ausente —
8 Ele disse isto, porque Jesus tinha dito a ele: “Espírito imundo, saia desse homem!”
9 Na, iyasubu siya hi Īsa, “Hisiyu in ngān mu?”
9 Então Jesus lhe perguntou: Ele respondeu: — Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Na, piyangayuꞌ niya tuud jiyunjung kan Īsa bang mayan diꞌ sila paīgun dayn ha hulaꞌ yaun.
10 E pediu-lhe com insistência que não os mandasse para fora do país.
11 Manjari ini awn manga babuy mataud nagbabaan didtu ha pigiꞌ būd nagkakaun.
11 Ora, uma grande manada de porcos estava pastando ali pelo monte.
12 Na, nangayuꞌ junjung kan Īsa in manga saytan, laung nila “Pakadtua kami pa manga babuy yaun. Pasūra kami pa lawm baran nila.”
12 E os espíritos imundos pediram a Jesus: — Mande-nos para os porcos, para que entremos neles.
13 Na, diyūlan sila hi Īsa. Gimuwaꞌ na in manga saytan dayn ha baran sin tau ampa sila limīn pa manga babuy. Na, magtūy in manga babuy nagbaan-baan limungtud dimagan dayn ha pangpang pa babaꞌ. Nakatūy sila pa lawm dagat iban naluꞌmus sila katān, awn manga kulang labi duwa ngaibu.
13 E Jesus o permitiu. Então, saindo os espíritos imundos, entraram nos porcos. E a manada, que era cerca de dois mil, precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do mar, onde se afogaram.
14 Manjari, in manga tau nagꞌiipat sin manga babuy magtūy dimagan madtu pa dāira iban pa kagimbahan nanuysuy ha manga tau pasal sin kītaꞌ nila. Na, miyadtu in manga tau nyimataꞌ sin suysuy diyungug nila.
14 Os que tratavam dos porcos fugiram e foram anunciá-lo na cidade e pelos campos. Então o povo saiu para ver o que tinha acontecido.
15 Pagdatung nila mawn kan Īsa, kītaꞌ nila in tau amu in bakas siyusūd sin saytan hangka-panji duun naglilingkud iban pagtamung marayaw. Kiyaulian iban ha lawm sayu na siya. Na, miyugaꞌ in tau katān.
15 Aproximando-se de Jesus, viram o endemoniado, o que antes estava dominado pela legião, assentado, vestido, em perfeito juízo; e temeram.
16 Na, in manga tau amu in duun nakakitaꞌ nanuysuy na ha manga tau sin nahinang hi Īsa ha tau siyusūd sin manga saytan iban pasal sin manga babuy.
16 Os que haviam presenciado os fatos contaram-lhes o que tinha acontecido ao endemoniado e também falaram a respeito dos porcos.
17 Na, pagꞌingat sin manga tau sin biyaꞌ hādtu, piyangayuꞌ nila kan Īsa sin subay siya mīg dayn ha hulaꞌ nila.
17 E começaram a pedir com insistência que Jesus se retirasse da terra deles.
18 Sakali sūng mayan hi Īsa sumakat pa kumpit asibiꞌ, nangayuꞌ junjung kan Īsa in tau bakas siyusūd sin manga saytan, laung niya, “Tuwan, paagara aku kaymu.”
18 Quando Jesus estava entrando no barco, aquele que antes estava possuído pelos demônios pediu com insistência que Jesus o deixasse ficar com ele.
19 Sagawaꞌ diꞌ siya paagarun hi Īsa. Gām mayan laung hi Īsa kaniya, “Uwiꞌ na kaw madtu pa manga lahasiyaꞌ mu iban baytai sila pasal sin nahinang sin Panghuꞌ kaymu iban sin luuy niya kaymu.”
19 Jesus, porém, não o permitiu; ao contrário, ordenou-lhe:
20 Na, minīg na in tau yaun, ampa niya liyatag siyuysuyan in manga tau ha hulaꞌ pagngānan Hangpuꞌ Lungsud sin nahinang hi Īsa kaniya. Na, nahaylan in tau katān nakarungug sin suysuy niya.
20 Então ele foi e começou a proclamar em Decápolis tudo o que Jesus lhe tinha feito; e todos se admiravam.
21 Manjari, imuntas na isab nagbalik hinda Īsa pa hansipak sin Dagat Jalil. Pagdatung nila, mataud tau in miyawn nagtipun ha katilibut hi Īsa.
21 Tendo Jesus voltado de barco para o outro lado, reuniu-se em volta dele uma grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 Ha saꞌbu niya duun, nākawn hi Jayrus, hambuuk nakuraꞌ sin langgal sin manga Yahudi. Pagkitaꞌ niya kan Īsa, magtūy siya simujud pa tungud siki hi Īsa.
22 Então chegou um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos pés de Jesus
23 Pagꞌubus, ampa siya nangayuꞌ junjung kan Īsa, laung niya, “Tuwan, in anak ku babai dāga-rāga nagdarā na napas. Anduꞌ, kari kaw agad kākuꞌ pa bāy ampa mu siya kumpiti bat siya dumayaw iban mabuhiꞌ.”
23 e lhe pediu com insistência: — Minha filhinha está morrendo; venha impor as mãos sobre ela, para que seja salva e viva.
24 Na, miyagad na hi Īsa kaniya. Mataud tuud tau in miyamagad kan Īsa iban naggigipit siya iban sin manga tau ha katilibut niya.
24 Jesus foi com ele. Uma grande multidão seguia Jesus, apertando-o de todos os lados.
25 Sakali awn dimungan kanila hambuuk babai nasasakit pagguwaan duguꞌ, hangpuꞌ tagduwa tahun na in lugay niya.
25 Estava ali certa mulher, que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia.
26 Mataud na mangungubat in nakaubat kaniya iban naubus na in pilak niya piyagpaubat, sagawaꞌ walaꞌ da siya imuliꞌ. Gām mayan magsusūng in sakit niya.
26 Ela havia padecido muito nas mãos de vários médicos e gastado tudo o que tinha, sem, contudo, melhorar de saúde; pelo contrário, piorava cada vez mais.
27 Sakali nakarungug siya manga suysuy pasal hi Īsa. Hangkan, limamugay siya ha manga tau mataud imurul kan Īsa ampa siya simuuk pa taykud hi Īsa.
27 Tendo ouvido a fama de Jesus, a mulher chegou por trás, no meio da multidão, e tocou na capa dele.
28 Laung niya ha lawm atay niya, “Bang ku sadja kakamputan in juba niya, kaulian na in sakit ku.”
28 Porque dizia: “Se eu apenas tocar na roupa dele, ficarei curada.”
29 Nakasuuk mayan siya kan Īsa, kiyamputan niya na in juba hi Īsa. Na, saruun-duun himundung in pagguwaꞌ sin duguꞌ niya iban kiyananaman niya na sin kiyaulian na siya dayn ha sakit niya.
29 E logo a hemorragia estancou, e ela sentiu no corpo que estava curada daquele mal.
30 Na, magtūy isab kiyaingatan hi Īsa sin awn kiyaulian dayn ha kusug sin barakat niya magpauliꞌ ha tagasakit. Hangkan, himundung siya ampa himarap pa ulihan. Laung niya, “Hisiyu in kimaput sin juba ku?”
30 Jesus, reconhecendo imediatamente que dele havia saído poder, virando-se no meio da multidão, perguntou:
31 Laung sin manga mulid niya, “Inday Tuwan. Kītaꞌ mu na in taud sin tau yan naggigipit iban ikaw, biyaꞌ diin in kaingat namuꞌ bang hisiyu in kimaput sin juba mu?”
31 Os discípulos responderam: — O senhor está vendo que a multidão o aperta e ainda pergunta: “Quem me tocou?”
32 Sagawaꞌ nanghinghing hi Īsa bat niya kaingatan bang hisiyu in kimaput sin juba niya.
32 Ele, porém, olhava ao redor para ver quem tinha feito aquilo.
33 Na, in babai namidpid sin bugaꞌ sabab kiyaingatan niya na in kimugdan kaniya. Hangkan, miyadtu siya simujud pa tungud siki hi Īsa ampa siya namaytaꞌ sin kasabunnalan tuud.
33 Então a mulher, amedrontada e trêmula, ciente do que lhe havia acontecido, veio, prostrou-se diante de Jesus e declarou-lhe toda a verdade.
34 Laung hi Īsa kaniya, “Indaꞌ, in kusug sin parachaya iban pangandul mu amu in nakauliꞌ kaymu. Pataptapa na in lawm atay mu. In sakit mu uliꞌ na tuud.”
34 Então Jesus lhe disse:
35 Ha saꞌbu hi Īsa namimichara ha babai yaun, awn nākawn manga tau dayn ha bāy hi Jayrus, amu in nakuraꞌ sin langgal. Laung nila kan Jayrus, “In anak mu miyatay na. Ayaw mu na paluuga madtu in Tuwan Guru.”
35 Enquanto Jesus ainda falava, chegaram alguns da casa do chefe da sinagoga, dizendo: — A sua filha já morreu; por que você ainda incomoda o Mestre?
36 Sagawaꞌ walaꞌ hi Īsa nagꞌasip sin bichara nila. Gām mayan laung niya kan Jayrus, “Ayaw kaw masusa. Pagparachaya sadja kaw.”
36 Mas Jesus, sem levar em conta tais palavras, disse ao chefe da sinagoga:
37 Na, walaꞌ na piyaagad hi Īsa in manga tau kanila, luwal da hinda Pitrus iban sin duwa magtaymanghud hi Yaꞌkub kay Yahiya.
37 Jesus não permitiu que ninguém o acompanhasse, a não ser Pedro e os irmãos Tiago e João.
38 Pagdatung nila pa bāy hi Jayrus, kītaꞌ hi Īsa sin nahiluhalaꞌ in manga tau iban diyungug niya na in pagtangis iban pagmatay sin manga tau.
38 Chegando à casa do chefe da sinagoga, Jesus viu o alvoroço, os que choravam e os que pranteavam muito.
39 Simūd siya pa lawm bāy ampa siya namichara, laung niya, “Maytaꞌ kamu nahiluhalaꞌ iban nagtangis? In bataꞌ walaꞌ miyatay, sagawaꞌ natūg sadja siya.”
39 Ao entrar, disse:
40 Na, piyagkatawahan siya sin manga tau, sabab sin bichara niya. Sakali piyaguwaꞌ niya in manga tau. Ubus ampa niya diyā in inaꞌ amaꞌ sin bataꞌ iban sin tū mulid niya pa lawm bilik kiyabubutangan sin bataꞌ babai.
40 E riam-se dele. Mas Jesus, mandando que todos saíssem, levou consigo o pai e a mãe da criança e os que vieram com ele e entrou onde ela estava.
41 Pagꞌubus, ampa niya kiyamputan in lima sin bataꞌ iban namung siya ha bahasa nila, laung niya, “Talita kumi.” In hāti niya, “Indaꞌ, bangun na kaw!”
41 Tomando a criança pela mão, disse:
42 Na, magtūy nagbangun in bataꞌ babai iban miyanaw na ha lawm bāy. (In umul sin bataꞌ babai hangpuꞌ tagduwa tahun.) Na, nahaylan tuud in manga nakakitaꞌ ha ini.
42 Imediatamente a menina, que tinha doze anos, se levantou e começou a andar. Então todos ficaram muito admirados.
43 Sagawaꞌ ībut-ibutan tuud sila hi Īsa diꞌ pabaytaan minsan kansiyu pasal sin nahinang niya ha bataꞌ babai. Iban biyaytaan niya sila paparihilan kakaun in bataꞌ.
43 Mas Jesus ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse. E mandou que dessem de comer à menina.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.