Lucas 20
Kitab Injil (The New Testament) (TSG) vs NVT
1 Manjari hambuuk adlaw duun hi Īsa ha Bāy sin Tuhan nagnasīhat ha manga tau iban nagpamahalayak sin Baytaꞌ Marayaw. Sakali nākawn in manga nakuraꞌ kaimaman, iban manga guru sin saraꞌ agama nagꞌaagad iban sin manga nagtatau-maas ha hulaꞌ.
1 Certo dia, quando Jesus ensinava o povo e anunciava as boas-novas no templo, os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo se aproximaram dele
2 Laung nila kan Īsa, “Baytai kami bang unu in kawasa mu maghinang sin manga hinang mu yan dī ha lawm Bāy ini, amu in Bāy sin Tuhan? Hisiyu in nagdihil kaymu sin kawasa maghinang sin manga hinang mu yan?”
2 e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
3 In sambung hi Īsa kanila, “Na, awn isab hipangasubu ku muna kaniyu. Baytai niyu aku
3 “Primeiro, deixe-me fazer uma pergunta”, respondeu ele.
4 bang dayn hāin nakawaꞌ hi Yahiya in kawasa niya mangliguꞌ ha manga tau, dayn ha Tuhan atawa dayn ha mānusiyaꞌ?”
4 “A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana?”
5 Na, nagꞌisun-isun na sila bang unu in hisambung nila. Laung nila, “Na, unu in hisambung natuꞌ kaniya? Bang kitaniyu imiyan in kawasa hi Yahiya dayn ha Tuhan, na, iyanun niya kitaniyu, ‘Na, maytaꞌ kamu walaꞌ nagparachaya kan Yahiya?’
5 Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
6 Sagawaꞌ bang isab kitaniyu imiyan dayn ha mānusiyaꞌ in kawasa niya, na, batuhun kitaniyu sin manga tau mataud ini sabab magkahagad tuud in manga tau sin hi Yahiya hambuuk nabi.”
6 Mas, se dissermos que era apenas humana, seremos apedrejados pela multidão, pois todos estão convencidos de que João era profeta”.
7 Hangkan in sambung nila kan Īsa, “Inday, diꞌ namuꞌ kaingatan bang dayn diin niya nakawaꞌ in kawasa niya.”
7 Por fim, responderam a Jesus que não sabiam.
8 Na, laung hi Īsa kanila, “Na, bang biyaꞌ hādtu, diꞌ da isab kamu baytaan bang dayn hāin ku nakawaꞌ in kawasa ku huminang sin manga hinang ku yan.”
8 E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas”.
9 Sakali biyaytaan hi Īsa in manga tau (pasal sin manga tau simasaggaꞌ kaniya). Diyalil niya kaagi in pagbaytaꞌ niya. Laung niya, “Bakas awn hambuuk tau nagtanum anggul ha kabbun niya. Pagꞌubus ampa niya piyatungguan in kabbun anggul niya ha manga magtutungguꞌ kabbun, ampa siya timulak pa dugaing hulaꞌ. Malugay siya didtu.
9 Em seguida, Jesus se voltou para o povo e contou a seguinte parábola: “Um homem plantou um vinhedo e o arrendou a alguns lavradores. Depois, partiu para um lugar distante, onde passou um longo tempo.
10 Manjari naabut mayan in musim sin pagpusuꞌ sin manga anggul, diyaak sin tagdapu kabbun in hambuuk daraakun niya madtu kumawaꞌ sin manga bunga anggul bahagiꞌ niya. Sagawaꞌ bīnasa sin manga tungguꞌ kabbun in daraakun niya, ampa piyauwiꞌ ha way kaunu-unu.
10 Na época da colheita da uva, enviou um de seus servos para receber sua parte da produção. Os lavradores atacaram o servo, o espancaram e o mandaram de volta, de mãos vazias.
11 Sakali piyakadtu na isab sin tagkabbun in hambuuk daraakun niya, sagawaꞌ bīnasa da isab sin manga tungguꞌ kabbun iban sīpug-sipug nila, ampa piyauwiꞌ ha wayruun unu-unu narā niya.
11 Então o dono da propriedade enviou outro servo, mas eles também o insultaram, o espancaram e o mandaram de volta, de mãos vazias.
12 Sakali piyakadtu na isab sin tagkabbun in hikatū daraakun niya, sagawaꞌ miyula siya sin manga tungguꞌ kabbun. Piyalian in daraakun. Ubus ampa siya liyaruk pa guwaꞌ sin kabbun.
12 Enviou ainda um terceiro, e eles o feriram e o expulsaram do vinhedo.
13 “Na, namikil-mikil na in tagkabbun. Laung niya ha lawm atay niya, ‘Unu na bahaꞌ in hinangun ku? Na, marayaw pa pakadtuun ku in anak ku kalasahan. Marayꞌ, pagꞌaddatan nila siya!’
13 “‘Que farei?’, disse o dono do vinhedo. ‘Já sei; enviarei meu filho amado. Certamente eles o respeitarão.’
14 “Sagawaꞌ pagkitaꞌ sin manga tungguꞌ kabbun ha anak niya, magtūy sila nagꞌisun. Laung nila, ‘Yan na in anak sin tagkabbun amu in kiyapusakaan sin kabbun ini. Patayun natuꞌ siya ha supaya natuꞌ makawaꞌ in kabbun pusakaꞌ kaniya!’
14 “No entanto, quando os lavradores viram o filho, disseram uns aos outros: ‘Aí vem o herdeiro da propriedade. Vamos matá-lo e tomar posse desta terra!’.
15 Hangkan giyuyud nila in anak sin tagkabbun pa guwaꞌ sin kabbun ampa nila piyatay.
15 Então o arrastaram para fora do vinhedo e o mataram. “O que vocês acham que o dono do vinhedo fará com eles?”, perguntou Jesus.
16 “Kadtuun niya in manga tungguꞌ kabbun ampa niya sila patayun. Pagꞌubus ampa niya patungguan ha manga dugaing tungguꞌ in kabbun niya.”
16 “Ele virá, matará os lavradores, e arrendará o vinhedo a outros.” “Que isso jamais aconteça!”, disseram os que o ouviam.
17 Iyatud sila hi Īsa ampa niya sila iyasubu, laung niya, “Bang yan bukun bunnal, unu in hātihan sin kiyabaytaꞌ ha lawm Kitab, amu agi,
17 Jesus olhou para eles e perguntou: “Então o que significa esta passagem das Escrituras: ‘A pedra que os construtores rejeitaram se tornou a pedra angular’?
18 Na, ingat kamu,” laung hi Īsa, “hisiyu-siyu in makaligad pa batu yan magkapusat-pusat in baran niya iban hisiyu-siyu in kahulugan sin batu yan magkatumu-tumu siya mahinang bagunbun.”
18 Quem tropeçar nessa pedra será despedaçado, e aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó”.
19 Na, landuꞌ tuud in bayaꞌ sin manga guru sin saraꞌ agama iban sin manga nakuraꞌ kaimaman sumaggaw kan Īsa saruun-duun, sabab kiyahātihan nila sin sila in kiyugdan sin isturi diyalil hi Īsa. Sagawaꞌ diꞌ nila mahinang sabab mabugaꞌ sila ha manga tau.
19 Os mestres da lei e os principais sacerdotes queriam prender Jesus ali mesmo, pois perceberam que eles eram os lavradores maus a que Jesus se referia. No entanto, tinham medo da reação do povo.
20 Hangkan limawag sila saat marayaw. Nanangdan sila manga tau, piyakadtu kan Īsa magpabawꞌ-bawꞌ mangasubu kaniya, bahasa tau marayaw sila agad ha saraꞌ, sagawaꞌ in bunnal niya hipalusut nila hi Īsa ha bichara ha supaya nila siya hikaungsud pa lawm kiyumkuman iban kawasa sin gubnul.
20 Esperando uma oportunidade, os líderes enviaram espiões que fingiam ser pessoas sinceras. Tentaram fazer Jesus dizer algo que pudesse ser relatado ao governador romano, de modo que ele fosse preso.
21 Na, nangasubu na kan Īsa in manga tau kiyatangdanan ini, laung nila, “Tuwan, kiyaiingatan namuꞌ sin in katān bichara iban hinduꞌ mu mabuntul. In hihinduꞌ mu sadja in kasabunnalan pasal sin manga addat iban kawl-piil amu in kabayaan sin Tuhan pakayun sin mānusiyaꞌ karnaꞌ diꞌ kaw magpīꞌ tau minsan hisiyu.
21 Disseram: “Mestre, sabemos que o senhor fala e ensina o que é certo, não se deixa influenciar por outros e ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade.
22 Na, baytai kami, langgal saraꞌ ka sin saraꞌ agama bang kitaniyu manga Yahudi, amu in ha babaan sin pamarinta sin hulaꞌ Rūm, magbayad sayrulla pa Sultan sin hulaꞌ Rūm atawa bukun?”
22 Então, diga-nos: É certo pagar impostos a César ou não?”.
23 Sagawaꞌ kiyatalusan hi Īsa in katitipuhan sin akkal nila. Hangkan laung niya kanila,
23 Jesus percebeu a hipocrisia deles e disse:
24 “Pakitaan niyu mari kākuꞌ in hambuuk pisita.” Piyakitaꞌ mayan mawn kaniya in pisita, iyasubu niya sila, laung niya, “Kansiyu in pattaꞌ iban ngān ha pisita ini?”
24 “Mostrem-me uma moeda de prata. De quem são a imagem e o título nela gravados?”. “De César”, responderam.
25 Hangkan laung hi Īsa kanila, “Na, pagga biyaꞌ ha yan, unu in sukuꞌ sin Sultan sin hulaꞌ Rūm subay hiungsud kaniya. Damikkiyan, unu in sukuꞌ sin Tuhan subay hiungsud pa Tuhan.”
25 “Então deem a César o que pertence a César, e deem a Deus o que pertence a Deus”, disse ele.
26 Na, walaꞌ nila nasaggaw ha bichara hi Īsa ha alupan sin mayran madjilis. Hangkan walaꞌ na sila nagkaybaꞌ iban nainu-inu sila sin sambung hi Īsa.
26 Eles não conseguiam apanhá-lo em nada que ele dizia diante do povo. Em vez disso, admiraram-se de sua resposta e se calaram.
27 Pagꞌubus yadtu awn manga kaibanan Yahudi pagngānan Sadduki in miyawn kan Īsa. In sila ini imiyan sin in manga patay diꞌ na mabuhiꞌ magbalik ha adlaw mahuli. Nangasubu sila kan Īsa, laung nila,
27 Então vieram a Jesus alguns saduceus, líderes religiosos que afirmam não haver ressurreição dos mortos,
28 “Tuwan, kiyasulat hi Musa ha lawm saraꞌ agama natuꞌ, amu agi, ‘Bang awn usug mapatay ampa wayruun anak niya ha asawa niya, na subay asawahun sin taymanghud niya in balu, ha supaya awn tubuꞌ dumā sin ngān sin miyatay!
28 e perguntaram: “Mestre, Moisés nos deu uma lei segundo a qual se um homem morrer e deixar a esposa sem filhos, o irmão dele deve se casar com a viúva e ter um filho que dará continuidade ao nome do irmão.
29 Na, bakas awn pitu magtaymanghud usug. Manjari nagꞌasawa in kamagulangan, sagawaꞌ miyatay sadja siya walaꞌ nakabaak anak.
29 Numa família havia sete irmãos. O mais velho se casou e morreu sem deixar filhos.
30 Na, in balu iyasawa sin sumunud ha kamagulangan. Sagawaꞌ miyatay sadja isab siya walaꞌ da nakabaak anak.
30 O segundo irmão se casou com a viúva, mas também morreu.
31 Damikkiyan, biyaꞌ da isab hādtu in kimugdan ha hikatū. Na, in hawpuꞌ niya in babai yadtu naasawa sin kapitu-pitu magtaymanghud, sagawaꞌ miyatay sadja sila walaꞌ nakabaak anak ha babai yadtu.
31 Então o terceiro irmão se casou com ela. O mesmo aconteceu aos sete irmãos, que morreram sem deixar filhos.
32 Ha kahinapusan miyatay da isab in babai.
32 Por fim, a mulher também morreu.
33 Na, bang dumatung na in waktu mabuhiꞌ na magbalik in manga patay, hisiyu in tagꞌasawa ha babai yadtu? Karnaꞌ naasawa siya sin kapitu magtaymanghud.’”
33 Diga-nos, de quem ela será esposa na ressurreição? Afinal, os sete se casaram com ela”.
34 In sambung hi Īsa kanila, “Asal in manga usug iban manga babai bihaun dī ha lawm dunya magꞌasawa iban magbana.
34 Jesus respondeu: “O casamento é para pessoas deste mundo.
35 Sagawaꞌ in manga usug iban manga babai amu in matūp mabuhiꞌ dayn ha kamatay iban kaawnan sin kabuhiꞌ salama-lama ha adlaw mahuli didtu ha surgaꞌ diꞌ na magꞌasawa atawa magbana.
35 Mas, na era futura, aqueles que forem considerados dignos de ser ressuscitados dos mortos não se casarão nem se darão em casamento,
36 Mabiyaꞌ na sila sin manga malāikat iban diꞌ na sila magkamatay. Mahinang na sila anak sin Tuhan sabab nabuhiꞌ na sila nagbalik dayn ha kamatay.
36 e nunca mais morrerão. Nesse sentido, serão como os anjos. São filhos de Deus e filhos da ressurreição.
37 Na, ha pasal sin manga patay mabuhiꞌ magbalik, in kasabunnalan niya yan napakitaꞌ hi Musa. Karnaꞌ kiyasulat niya in pasal sin bichara sin Tuhan kaniya amu in suwara guwaꞌ dayn ha lawm kahuy nalalaga. Kiyasulat ha lawm Kitab sin namung hi Musa sin in Tuhan amuna in Tuhan hi Ibrahim, Tuhan hi Isahak iban Tuhan hi Yaꞌkub.
37 “Agora, quanto a haver ressurreição dos mortos, o próprio Moisés provou isso quando escreveu a respeito do arbusto em chamas. Ele se referiu ao Senhor como ‘o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’.
38 In Tuhan amu in piyagtutuhanan sin manga buhiꞌ, bukun sin manga patay. (In hāti niya minsan hinda Ibrahim, Isahak iban Yaꞌkub malugay na miyatay, buhiꞌ sila didtu ha surgaꞌ.) Karnaꞌ bang ha Tuhan in mānusiyaꞌ katān buhiꞌ, wayruun patay.”
38 Portanto, ele é o Deus dos vivos, e não dos mortos, pois para ele todos vivem”.
39 Sakali imiyan in kaibanan guru sin saraꞌ agama, laung nila, “Tuwan, marayaw in sambung mu!”
39 “Mestre, o senhor disse bem!”, comentaram alguns mestres da lei.
40 Iban hangkan sila imiyan biyaꞌ ha yan sabab diꞌ na sila makatawakkal umasubu kan Īsa sin unu-unu na.
40 E ninguém mais teve coragem de lhe fazer perguntas.
41 Sakali nagꞌasubu hi Īsa kanila, laung niya, “Biyaꞌ diin kaagi in bichara sin tau sin in Almasi hambuuk panubuꞌ sadja hi Daud?
41 Então Jesus lhes perguntou: “Por que se diz que o Cristo é filho de Davi?
42 Karnaꞌ, ha lawm Kitab Jabur kiyasulat in pamung hi Daud, amu agi,
42 Afinal, o próprio Davi escreveu no Livro de Salmos: ‘O Senhor disse ao meu Senhor, Sente-se no lugar de honra à minha direita
43 sampay ku mapabutang ha babaan mu in katān simusulang kaymu,
43 até que eu humilhe seus inimigos, e os ponha debaixo de seus pés’.
44 “Na,” laung hi Īsa, “In pagtāg hi Daud ha Almasi, ‘Panghuꞌ.’ Na, maytaꞌ siya tiyawag, ‘Panghuꞌ,’ bang siya hambuuk sadja panubuꞌ hi Daud?”
44 Uma vez que Davi chamou o Cristo de ‘meu Senhor’, como ele pode ser filho de Davi?”.
45 Ha saꞌbu sin manga tau katān dimurungug, laung hi Īsa ha manga mulid niya,
45 Então, enquanto as multidões o ouviam, Jesus se voltou para seus discípulos e disse:
46 “Halliꞌ kamu supaya kamu diꞌ kalaminan sin ngīꞌ sin manga guru sin saraꞌ agama. In sila yan matagi maglunsul pawyu-pawyu iban sin pagjuba nila mahabaꞌ lāgiꞌ mabayaꞌ tuud sila salamun sin manga tau ha tabuꞌ. Bang sila ha lawm langgal lumingkud sila ha unahan ha paglilingkuran tiyatawꞌ ha manga tau mataas, iban bang sila ha pagjamuhan lumingkud sila ha manga lilingkuran tiyatawꞌ ha manga tau balkanan.
46 “Cuidado com os mestres da lei! Eles gostam de se exibir com vestes longas e de receber saudações respeitosas quando andam pelas praças. E como gostam de sentar-se nos lugares de honra nas sinagogas e à cabeceira da mesa nos banquetes!
47 Anyayahun nila in manga bāy sin manga balu babai. Ubus ampa sila magpakitaꞌ-kitaꞌ ha manga tau sin habaꞌ sin pagpangarap nila pa Tuhan, ha supaya in manga tau magpikil sin in sila tau marayaw. Murkaꞌ dakulaꞌ in dumatung kanila yan!”
47 No entanto, tomam posse dos bens das viúvas de maneira desonesta e, depois, para dar a impressão de piedade, fazem longas orações em público. Por causa disso, serão duramente castigados”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.