Lucas 15
Kitab Injil (The New Testament) (TSG) vs BKJ
1 Manjari hambuuk adlaw, mataud mayan manga mangangawaꞌ sukay pa parinta iban manga tau amu in walaꞌ miyamagad sin daakan sin saraꞌ agama in miyawn dimungug sin nasīhat hi Īsa.
1 Então, aproximaram-se dele todos os publicanos e pecadores para ouvi-lo.
2 Iyamahan in manga Parisi iban sin manga guru sin saraꞌ agama. Laung nila, “Diꞌ manjari in tau ini. Parulihun niya minsan in manga tau, amu in walaꞌ miyamagad sin daakan sin saraꞌ agama, iban dāhun niya magsāw magkaun!”
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este homem recebe pecadores, e come com eles.
3 Na, hangkan diyalil kaagi hi Īsa in bichara niya pasal sin bili-bili nalawaꞌ.
3 E ele lhes falou esta parábola, dizendo:
4 Laung hi Īsa, “Bang sawpama awn hambuuk dī kaniyu in taga hanggatus bili-bili. Sakali nalawaꞌ in hambuuk, unu bahaꞌ in hinangun niya? Tantu hibīn niya in kasiyaman-tagsiyam bili-bili niya duun ha lupu, ampa siya madtu maglawag sin bili-bili nalawaꞌ sampay niya kabaakan.
4 Qual de vós é o homem que, tendo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove, e vai atrás da perdida até encontrá-la?
5 Bang niya kabaakan na, kūgan tuud siya. Paꞌsanun niya in bili-bili,
5 E, tendo-a encontrado, regozijando-se, a põe sobre seus ombros.
6 ampa dāhun muwiꞌ. Pagdatung niya pa bāy tawagun niya in manga bagay niya iban sin manga pangdaig bāy niya, laung niya, ‘Kari kamu katān. Makuyag tuud aku sabab kiyabaakan ku na in bili-bili ku bakas nalawaꞌ. Hangkan maglami-lami kitaniyu!’
6 E ele chegando em casa, chama os seus amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque eu encontrei a minha ovelha que estava perdida.
7 Damikkiyan, in hambuuk baldusa biyaꞌ da isab hantang sin bili-bili nalawaꞌ. Bang in hambuuk baldusa magtawbat na sin dusa niya, magkūg-kuyag tuud in katān ha lawm surgaꞌ. In kakuyagan nila pasal sin tau yan, malabi tuud dayn sin kakuyagan pasal sin kasiyaman-tagsiyam tau mabuntul kunuꞌ, amu in way kunuꞌ pagtawbatan nila.”
7 Eu vos digo, que assim haverá mais alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove pessoas justas que não necessitam de arrependimento.
8 Laung pa isab hi Īsa, “Atawa sawpama awn hambuuk babai taga dublun hangpuꞌ in taud niya. Sakali nalawaꞌ in hambuuk. Na, unu bahaꞌ in hinangun niya? Tantu sūan niya in palitaan ampa niya sapuhan in lawm bāy. Lawagun niya tuud marayaw sampay niya kabaakan.
8 Ou qual mulher que, tendo dez peças de prata, e perdendo uma peça, não acende a candeia, e varre a casa, buscando com diligência até encontrá-la?
9 Na, bang niya kabaakan na, tawagun niya in manga bagay niya iban manga pangdaig bāy niya, laung niya kanila, ‘Kari kamu katān. Makuyag tuud aku sabab kiyabaakan ku na in dublun ku bakas nalawaꞌ. Hangkan maglami-lami kitaniyu!’
9 E, tendo-a encontrado, ela chama as amigas e as vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque encontrei a peça que eu havia perdido.
10 Na, damikkiyan, in hambuuk baldusa biyaꞌ da isab hantang sin dublun nalawaꞌ. In manga malāikat sin Tuhan magkūg-kuyag tuud pasal sin hambuuk baldusa nagtawbat sin manga dusa niya.”
10 Assim eu vos digo que há alegria na presença dos anjos de Deus por um só pecador que se arrepende.
11 Laung pa isab hi Īsa, “Awn bakas hambuuk tau taga anak duwa usug.
11 E ele disse: Certo homem tinha dois filhos;
12 Laung sin anak manghud ha amaꞌ niya, ‘Amaꞌ dihilan na kākuꞌ in sukuꞌ ku sin altaꞌ hipusakaꞌ mu kāmuꞌ.’ Na, biyahagiꞌ na sin tau ini in altaꞌ pusakaꞌ niya ha duwa anak niya usug.
12 e o mais jovem deles disse ao seu pai: Pai, dá-me a parte dos bens a que tenho direito. E ele dividiu-lhes os seus haveres.
13 “Liyabayan pilay adlaw piyagdagang sin anak manghud in altaꞌ pusakaꞌ kaniya. Ampa siya minīg dayn ha bāy nila iban sin pilak bīhan sin altaꞌ niya, miyadtu siya pa hulaꞌ malayuꞌ nagbulaug iban nagꞌusibaꞌ sin sīn niya.
13 E poucos dias depois, o filho mais jovem, ajuntando tudo, partiu para uma terra distante, e ali desperdiçou os seus bens com uma vida desordeira.
14 Naubus in katān sīn niya. Sakali naggutum ha katilibut sin hulaꞌ yaun. Nakalanduꞌ in paggutum. Kiyasigpitan tuud siya sabab naubus na in unu-unu niya katān.
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Na, hangkan miyadtu siya naghinang ha hambuuk tau amu in luggiyaꞌ naghuhulaꞌ ha hulaꞌ yaun. Dīhilan siya hinang magꞌipat sin manga babuy didtu ha uma.
15 E ele foi e juntou-se a um dos cidadãos daquela terra, e ele o enviou aos seus campos para alimentar os porcos.
16 Na, hiyapdiꞌ na tuud siya, hangkan minsan in manga kakaun sin babuy mabayaꞌ niya na kaunun. Sagawaꞌ wayruun tuud minsan hangka-tau in nakarihil kaniya kakaun.
16 E ele desejava encher o seu estômago com as cascas que os porcos comiam; e nenhum homem lhe dava nada.
17 “Mahuli dayn duun napikil niya in kasāan nahinang niya. Laung niya ha lawm atay niya, ‘In manga katān giyagadjihan hi amaꞌ labi-labihan in pagkaun nila, hāti in aku ini, marayꞌ na mautas sin hapdiꞌ!
17 E ele caindo em si, disse: Quantos servidores de meu pai têm pão suficiente e de sobra, e eu aqui pereço de fome!
18 Marayaw pa aku magbalik na madtu pa amaꞌ ku, ampa ku siya iyanun, laung ku, “Amaꞌ”, nakarusa aku pa Tuhan iban kaymu.
18 Levantar-me-ei, e irei para o meu pai, e lhe direi: Pai, eu pequei contra o céu e perante ti;
19 Diꞌ na aku tūpun tawagun anak mu. Niyata na sadja aku hambuuk tau giyagadjihan mu.’”
19 e não sou mais digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus servidores.
20 Pagꞌubus niya namikil, magtūy siya timindug ampa siya minuwiꞌ na nagbalik pa amaꞌ niya.
20 E ele, levantando-se, foi para seu pai. Mas, ele estando ainda longe do caminho, seu pai o viu, e teve compaixão, e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço, e o beijou.
21 “Laung niya ha amaꞌ niya, ‘Amaꞌ, nakarusa aku pa Tuhan iban kaymu. Diꞌ na aku tūpun tawagun anak mu.’
21 E o filho lhe disse: Pai, eu pequei contra o céu e à tua vista, e não sou mais digno de ser chamado teu filho.
22 “Sagawaꞌ tiyawag sin amaꞌ in manga daraakun niya. Laung niya kanila, ‘Samut kamu! Dāha niyu mari in badjuꞌ marayaw tuud, ampa niyu suꞌlugan kaniya. Suꞌlugi niyu singsing in lima niya iban suꞌlugi niyu tawmpaꞌ in siki niya.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei a melhor veste, e vesti-o, e ponde-lhe um anel em sua mão, e calçados em seus pés;
23 Pagꞌubus kawaa niyu madtu in anak sapiꞌ piyahahambug natuꞌ ampa niyu sumbayꞌa. Maglami-lami kitaniyu iban magpajamu!
23 e trazei aqui um novilho cevado, e matai-o; e comamos e alegremo-nos;
24 Karnaꞌ in anak ku amu in nīyat ku patay na, yari bihaun buhiꞌ. Bakas siya nalawaꞌ dayn kākuꞌ, sagawaꞌ bihaun nagbalik na siya minuwiꞌ mari kākuꞌ.’ Na, naglami-lami na sila iban nagpajamu.
24 porque este meu filho estava morto, e vive novamente; tinha-se perdido, e foi achado. E eles começaram a alegrar-se.
25 “Manjari in anak magulang saꞌbu didtu ha uma. Pagꞌuwiꞌ niya dayn ha uma, masuuk mayan siya pa bāy, diyungug niya in pagkalang iban pagbayla.
25 Ora, o seu filho mais velho estava no campo; e vindo, ao aproximar-se da casa, ele ouviu a música e as danças.
26 Hangkan tiyawag niya in hambuuk daraakun ampa niya iyasubu. Laung niya, ‘Unu taꞌ in piyaglami-lamihan ha bāy yaun?’
26 E ele chamou um dos servos, e perguntou o que significavam aquelas coisas.
27 Laung sin daraakun, ‘In taymanghud mu nakabalik na mari. Hangkan nagpasumbayꞌ sapiꞌ piyahahambug natuꞌ in amaꞌ mu sabab nakabalik in taymanghud mu ha wayruun unu-unu mangīꞌ kimugdan kaniya.’
27 E ele lhe disse: O teu irmão chegou; e teu pai matou o novilho cevado, porque ele o recebeu são e salvo.
28 “Na, diyugalan tuud in anak magulang, iban diꞌ siya mabayaꞌ gumaban pa taas bāy. Hangkan kiyadtu siya iyūū sin amaꞌ niya pasakatun pa bāy.
28 E ele se irritou e não queria entrar; portanto, saindo o pai, lhe rogava.
29 Sagawaꞌ laung niya ha amaꞌ niya, ‘Kitaa ba, bukun na pila tahun aku naghinang kaymu biyaꞌ hambuuk īpun iban way minsan hambuuk daakan mu in walaꞌ ku naagad. Na, unu in tungbas kiyarihil mu kākuꞌ? Minsan hambuuk kambing walaꞌ mu aku kiyarihilan pagjamuhan ku iban sin manga bagay ku!
29 E, ele respondendo, disse ao seu pai: Eis que eu te sirvo há tantos anos, e em nenhum momento eu transgredi um mandamento teu; contudo, tu nunca me deste um cabrito, para que eu pudesse me alegrar com os meus amigos;
30 Sagawaꞌ in anak mu yan, amu in nangusibaꞌ sin katān altaꞌ mu, piyagdihil ha manga babai mangīꞌ, yan mu piyasumbayꞌan sapiꞌ piyahahambug natuꞌ pagbalik niya mari!’
30 mas, vindo este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as prostitutas, mataste-lhe o novilho cevado.
31 “In sambung sin amaꞌ, ‘Utuꞌ, in ikaw tutug dī kākuꞌ iban in katān altaꞌ ku kaymu.
31 E, ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e tudo o que eu tenho é teu.
32 Sagawaꞌ diꞌ manjari bang diꞌ maglami-lami iban magpajamu sabab in taymanghud mu amu in bakas ku nīyat patay na, yari bihaun nagbalik kātuꞌ. Bakas siya nalawaꞌ, sagawaꞌ bihaun yari na nakauwiꞌ nagbalik.’”
32 Mas era necessário fazer festa e regozijarmo-nos; porque este teu irmão estava morto, e vive novamente; tinha-se perdido, e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.