Lucas 15
Kitab Injil (The New Testament) (TSG) vs ARIB
1 Manjari hambuuk adlaw, mataud mayan manga mangangawaꞌ sukay pa parinta iban manga tau amu in walaꞌ miyamagad sin daakan sin saraꞌ agama in miyawn dimungug sin nasīhat hi Īsa.
1 Ora, chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Iyamahan in manga Parisi iban sin manga guru sin saraꞌ agama. Laung nila, “Diꞌ manjari in tau ini. Parulihun niya minsan in manga tau, amu in walaꞌ miyamagad sin daakan sin saraꞌ agama, iban dāhun niya magsāw magkaun!”
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores, e come com eles.
3 Na, hangkan diyalil kaagi hi Īsa in bichara niya pasal sin bili-bili nalawaꞌ.
3 Então ele lhes propôs esta parábola:
4 Laung hi Īsa, “Bang sawpama awn hambuuk dī kaniyu in taga hanggatus bili-bili. Sakali nalawaꞌ in hambuuk, unu bahaꞌ in hinangun niya? Tantu hibīn niya in kasiyaman-tagsiyam bili-bili niya duun ha lupu, ampa siya madtu maglawag sin bili-bili nalawaꞌ sampay niya kabaakan.
4 Qual de vós é o homem que, possuindo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa as noventa e nove no deserto, e não vai após a perdida até que a encontre?
5 Bang niya kabaakan na, kūgan tuud siya. Paꞌsanun niya in bili-bili,
5 E achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo;
6 ampa dāhun muwiꞌ. Pagdatung niya pa bāy tawagun niya in manga bagay niya iban sin manga pangdaig bāy niya, laung niya, ‘Kari kamu katān. Makuyag tuud aku sabab kiyabaakan ku na in bili-bili ku bakas nalawaꞌ. Hangkan maglami-lami kitaniyu!’
6 e chegando a casa, reúne os amigos e vizinhos e lhes diz: Alegrai-vos comigo, porque achei a minha ovelha que se havia perdido.
7 Damikkiyan, in hambuuk baldusa biyaꞌ da isab hantang sin bili-bili nalawaꞌ. Bang in hambuuk baldusa magtawbat na sin dusa niya, magkūg-kuyag tuud in katān ha lawm surgaꞌ. In kakuyagan nila pasal sin tau yan, malabi tuud dayn sin kakuyagan pasal sin kasiyaman-tagsiyam tau mabuntul kunuꞌ, amu in way kunuꞌ pagtawbatan nila.”
7 Digo-vos que assim haverá maior alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Laung pa isab hi Īsa, “Atawa sawpama awn hambuuk babai taga dublun hangpuꞌ in taud niya. Sakali nalawaꞌ in hambuuk. Na, unu bahaꞌ in hinangun niya? Tantu sūan niya in palitaan ampa niya sapuhan in lawm bāy. Lawagun niya tuud marayaw sampay niya kabaakan.
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas e perdendo uma dracma, não acende a candeia, e não varre a casa, buscando com diligência até encontrá-la?
9 Na, bang niya kabaakan na, tawagun niya in manga bagay niya iban manga pangdaig bāy niya, laung niya kanila, ‘Kari kamu katān. Makuyag tuud aku sabab kiyabaakan ku na in dublun ku bakas nalawaꞌ. Hangkan maglami-lami kitaniyu!’
9 E achando-a, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu havia perdido.
10 Na, damikkiyan, in hambuuk baldusa biyaꞌ da isab hantang sin dublun nalawaꞌ. In manga malāikat sin Tuhan magkūg-kuyag tuud pasal sin hambuuk baldusa nagtawbat sin manga dusa niya.”
10 Assim, digo-vos, há alegria na presença dos anjos de Deus por um só pecador que se arrepende.
11 Laung pa isab hi Īsa, “Awn bakas hambuuk tau taga anak duwa usug.
11 Disse-lhe mais: Certo homem tinha dois filhos.
12 Laung sin anak manghud ha amaꞌ niya, ‘Amaꞌ dihilan na kākuꞌ in sukuꞌ ku sin altaꞌ hipusakaꞌ mu kāmuꞌ.’ Na, biyahagiꞌ na sin tau ini in altaꞌ pusakaꞌ niya ha duwa anak niya usug.
12 O mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me toca. Repartiu-lhes, pois, os seus haveres.
13 “Liyabayan pilay adlaw piyagdagang sin anak manghud in altaꞌ pusakaꞌ kaniya. Ampa siya minīg dayn ha bāy nila iban sin pilak bīhan sin altaꞌ niya, miyadtu siya pa hulaꞌ malayuꞌ nagbulaug iban nagꞌusibaꞌ sin sīn niya.
13 Poucos dias depois, o filho mais moço ajuntando tudo, partiu para um país distante, e ali desperdiçou os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Naubus in katān sīn niya. Sakali naggutum ha katilibut sin hulaꞌ yaun. Nakalanduꞌ in paggutum. Kiyasigpitan tuud siya sabab naubus na in unu-unu niya katān.
14 E, havendo ele dissipado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a passar necessidades.
15 Na, hangkan miyadtu siya naghinang ha hambuuk tau amu in luggiyaꞌ naghuhulaꞌ ha hulaꞌ yaun. Dīhilan siya hinang magꞌipat sin manga babuy didtu ha uma.
15 Então foi encontrar-se a um dos cidadãos daquele país, o qual o mandou para os seus campos a apascentar porcos.
16 Na, hiyapdiꞌ na tuud siya, hangkan minsan in manga kakaun sin babuy mabayaꞌ niya na kaunun. Sagawaꞌ wayruun tuud minsan hangka-tau in nakarihil kaniya kakaun.
16 E desejava encher o estômago com as alfarrobas que os porcos comiam; e ninguém lhe dava nada.
17 “Mahuli dayn duun napikil niya in kasāan nahinang niya. Laung niya ha lawm atay niya, ‘In manga katān giyagadjihan hi amaꞌ labi-labihan in pagkaun nila, hāti in aku ini, marayꞌ na mautas sin hapdiꞌ!
17 Caindo, porém, em si, disse: Quantos empregados de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 Marayaw pa aku magbalik na madtu pa amaꞌ ku, ampa ku siya iyanun, laung ku, “Amaꞌ”, nakarusa aku pa Tuhan iban kaymu.
18 Levantar-me-ei, irei ter com meu pai e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 Diꞌ na aku tūpun tawagun anak mu. Niyata na sadja aku hambuuk tau giyagadjihan mu.’”
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus empregados.
20 Pagꞌubus niya namikil, magtūy siya timindug ampa siya minuwiꞌ na nagbalik pa amaꞌ niya.
20 Levantou-se, pois, e foi para seu pai. Estando ele ainda longe, seu pai o viu, encheu-se de compaixão e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 “Laung niya ha amaꞌ niya, ‘Amaꞌ, nakarusa aku pa Tuhan iban kaymu. Diꞌ na aku tūpun tawagun anak mu.’
21 Disse-lhe o filho: Pai, pequei conta o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 “Sagawaꞌ tiyawag sin amaꞌ in manga daraakun niya. Laung niya kanila, ‘Samut kamu! Dāha niyu mari in badjuꞌ marayaw tuud, ampa niyu suꞌlugan kaniya. Suꞌlugi niyu singsing in lima niya iban suꞌlugi niyu tawmpaꞌ in siki niya.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, e vesti-lha, e ponde-lhe um anel no dedo e alparcas nos pés;
23 Pagꞌubus kawaa niyu madtu in anak sapiꞌ piyahahambug natuꞌ ampa niyu sumbayꞌa. Maglami-lami kitaniyu iban magpajamu!
23 trazei também o bezerro, cevado e matai-o; comamos, e regozijemo-nos,
24 Karnaꞌ in anak ku amu in nīyat ku patay na, yari bihaun buhiꞌ. Bakas siya nalawaꞌ dayn kākuꞌ, sagawaꞌ bihaun nagbalik na siya minuwiꞌ mari kākuꞌ.’ Na, naglami-lami na sila iban nagpajamu.
24 porque este meu filho estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 “Manjari in anak magulang saꞌbu didtu ha uma. Pagꞌuwiꞌ niya dayn ha uma, masuuk mayan siya pa bāy, diyungug niya in pagkalang iban pagbayla.
25 Ora, o seu filho mais velho estava no campo; e quando voltava, ao aproximar-se de casa, ouviu a música e as danças;
26 Hangkan tiyawag niya in hambuuk daraakun ampa niya iyasubu. Laung niya, ‘Unu taꞌ in piyaglami-lamihan ha bāy yaun?’
26 e chegando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 Laung sin daraakun, ‘In taymanghud mu nakabalik na mari. Hangkan nagpasumbayꞌ sapiꞌ piyahahambug natuꞌ in amaꞌ mu sabab nakabalik in taymanghud mu ha wayruun unu-unu mangīꞌ kimugdan kaniya.’
27 Respondeu-lhe este: Chegou teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 “Na, diyugalan tuud in anak magulang, iban diꞌ siya mabayaꞌ gumaban pa taas bāy. Hangkan kiyadtu siya iyūū sin amaꞌ niya pasakatun pa bāy.
28 Mas ele se indignou e não queria entrar. Saiu então o pai e instava com ele.
29 Sagawaꞌ laung niya ha amaꞌ niya, ‘Kitaa ba, bukun na pila tahun aku naghinang kaymu biyaꞌ hambuuk īpun iban way minsan hambuuk daakan mu in walaꞌ ku naagad. Na, unu in tungbas kiyarihil mu kākuꞌ? Minsan hambuuk kambing walaꞌ mu aku kiyarihilan pagjamuhan ku iban sin manga bagay ku!
29 Ele, porém, respondeu ao pai: Eis que há tantos anos te sirvo, e nunca transgredi um mandamento teu; contudo nunca me deste um cabrito para eu me regozijar com meus amigos;
30 Sagawaꞌ in anak mu yan, amu in nangusibaꞌ sin katān altaꞌ mu, piyagdihil ha manga babai mangīꞌ, yan mu piyasumbayꞌan sapiꞌ piyahahambug natuꞌ pagbalik niya mari!’
30 vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 “In sambung sin amaꞌ, ‘Utuꞌ, in ikaw tutug dī kākuꞌ iban in katān altaꞌ ku kaymu.
31 Replicou-lhe o pai: Filho, tu sempre estás comigo, e tudo o que é meu é teu;
32 Sagawaꞌ diꞌ manjari bang diꞌ maglami-lami iban magpajamu sabab in taymanghud mu amu in bakas ku nīyat patay na, yari bihaun nagbalik kātuꞌ. Bakas siya nalawaꞌ, sagawaꞌ bihaun yari na nakauwiꞌ nagbalik.’”
32 era justo, porém, regozijarmo-nos e alegramo-nos, porque este teu irmão estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.