João 6
Kitab Injil (The New Testament) (TSG) vs NVT
1 — ausente —
1 Depois disso, Jesus atravessou o mar da Galileia, conhecido também como mar de Tiberíades.
2 — ausente —
2 Uma grande multidão o seguia por toda parte, pois tinham visto os sinais que ele havia realizado ao curar os enfermos.
3 — ausente —
3 Então Jesus subiu a um monte e sentou-se com seus discípulos.
4 — ausente —
4 Era quase tempo da festa judaica da Páscoa.
5 Sakali pagkitaꞌ hi Īsa sin manga tau mataud sūng mawn kanila, namung siya ha hambuuk mulid niya hi Pilip, laung niya, “Hariin kita makabī pagkaun hipakaun ha manga tau ini?”
5 Jesus logo viu uma grande multidão que vinha a seu encontro. Voltando-se para Filipe, perguntou: “Onde podemos comprar pão para alimentar toda essa gente?”.
6 (Hangkan nangasubu biyaꞌ hādtu hi Īsa, sabab siyulayan niya bang awn da pangandul hi Pilip ha kawasa niya. Malayngkan, asal kaingatan na hi Īsa bang unu in hinangun niya.)
6 Disse isso para pôr Filipe à prova, pois já sabia o que ia fazer.
7 In sambung hi Pilip, “Tuwan, minsan in gadji sin hinang walu bulan in hipamī tinapay diꞌ da makakaunan ha taud sin manga tau yan, minsan da hangkatiyuꞌ in hirihil kanila, diꞌ da makajarihan.”
7 Filipe respondeu: “Mesmo que trabalhássemos vários meses, não teríamos dinheiro suficiente para dar alimento a todos!”.
8 Sakali simambung in hambuuk mulid hi Īsa hi Andariyas, amu in taymanghud hi Simun Pitrus, laung niya,
8 Então um de seus discípulos, André, irmão de Simão Pedro, falou:
9 “Yari awn hambuuk bataꞌ usug nagdarā lima tinapay iban duwa istaꞌ. Sagawaꞌ tantu tuud diꞌ ini makajarihan hipakaun ha manga tau mataud ini.”
9 “Aqui está um rapaz com cinco pães de cevada e dois peixes. Mas que adianta isso para tanta gente?”.
10 Laung hi Īsa kanila, “Palingkura niyu in manga tau.” (Na, maluag in bayli duun lingkuran nila.) Na, limingkud na duun in manga tau. In taud sin manga tau minsan in usug sadja awn manga lima ngaibu, dugaing pa in manga babai iban sin manga bataꞌ-bataꞌ.
10 Jesus respondeu: “Digam ao povo que se sente”. Todos se sentaram na grama que cobria o monte. Só os homens eram cerca de cinco mil.
11 Manjari kiyawaꞌ na hi Īsa in tinapay ampa siya nagsarang-sukul pa Tuhan. Pagꞌubus ampa niya piyagbahagiꞌ-bahagiꞌ in manga tinapay, piyarihil pa manga tau naglilingkud. Damikkiyan, piyagbahagiꞌ-bahagiꞌ niya da isab in istaꞌ iban kiyarihilan in manga tau pila-pila na in taud sin kabayaan nila.
11 Então Jesus tomou os pães, agradeceu a Deus e os repartiu entre o povo. Em seguida, fez o mesmo com os peixes. E todos comeram à vontade.
12 Pagga kiyansuban na in manga tau, laung hi Īsa ha manga mulid niya, “Tipuna niyu in manga kakaun nakapin bat diꞌ makawgun.”
12 Depois que todos estavam satisfeitos, Jesus disse a seus discípulos: “Agora juntem os pedaços que sobraram, para que nada se desperdice”.
13 Na, tīpun na sin manga mulid hi Īsa in manga tinapay nakapin. Ha lawm sin lima tinapay yadtu piyakaun ha manga tau, in nakapin awn pa hangpuꞌ tagduwa ambung.
13 Eles juntaram o que restou e encheram doze cestos com as sobras.
14 Sakali pagkitaꞌ sin manga tau duun sin muꞌjijat nahinang hi Īsa, laung nila pakaniya-pakaniya, “Tantu amuna sa ini in nabi amu in piyagꞌiyan mari pa dunya!”
14 Quando o povo viu Jesus fazer esse sinal, exclamou: “Sem dúvida ele é o profeta que haveria de vir ao mundo!”.
15 Na, asal kiyaingatan hi Īsa sin in manga tau sūng na mawn sumaggaw kaniya iban lugusun nila siya mahinang sultan nila. Hangkan timukad siya pa taas būd-būd isa-isa niya.
15 Jesus sabia que pretendiam obrigá-lo a ser rei deles, de modo que se retirou, sozinho, para o monte.
16 Sakali naabut mayan magrib, limūd na in manga mulid hi Īsa madtu pa higad dagat,
16 Ao entardecer, os discípulos de Jesus desceram à praia,
17 ampa sila simakat pa taas kumpit asibiꞌ. Na, pagga narūm na, walaꞌ pa nakakawn hi Īsa kanila, timulak na sila harap pa Kapirnaum.
17 entraram no barco e atravessaram o mar em direção a Cafarnaum. Quando escureceu, porém, Jesus ainda não tinha vindo se encontrar com eles.
18 Sakali kiyugdan sila sin hangin makusug ha dān iban alun dakulaꞌ.
18 Logo, um vento forte veio sobre eles, e o mar ficou muito agitado.
19 Nakarayung mayan sila kulang-labi lima usuk batu, kītaꞌ nila na hi Īsa miyamanaw ha babaw sin dagat sūng mawn pa kumpit nila. Na, miyugaꞌ tuud sila.
19 Depois de remarem cinco ou seis quilômetros, de repente viram Jesus caminhando sobre o mar, em direção ao barco. Ficaram aterrorizados,
20 Sakali laung hi Īsa kanila, “Ayaw kamu mabugaꞌ. Aku sa ini.”
20 mas ele lhes disse: “Sou eu! Não tenham medo”.
21 Na, piyasakat nila na hi Īsa pa taas kumpit. Nakasakat mayan hi Īsa, saruun-duun dimatung sila pa lugal kadtuun nila.
21 Eles o receberam no barco e, logo em seguida, chegaram a seu destino.
22 Na, naadlaw mayan, in manga tau mataud (bakas piyakaun hi Īsa), masi duun ha hansipak sin Dagat Jalil. Kītaꞌ nila sin hambuuk kumpit asibiꞌ in nakatulak dayn duun. Iban kiyaingatan nila sin hi Īsa walaꞌ nakaagad ha manga mulid niya timulak.
22 No dia seguinte, a multidão que tinha ficado do outro lado do mar viu que os discípulos haviam pegado o único barco dali e que Jesus não fora com eles.
23 Na, awn isab manga kumpit asibiꞌ dayn ha dāira Tibiri in dimungguꞌ mawn pa lugal masuuk pa bakas piyagkaunan sin manga tau mataud pagꞌubus hi Panghuꞌ Īsa nagsarang-sukul pa Tuhan.
23 Alguns barcos de Tiberíades se aproximaram do lugar onde o povo tinha comido os pães depois que o Senhor os abençoou.
24 Manjari pagꞌingat sin manga tau sin walaꞌ na duun hi Īsa iban sin manga mulid niya, simakat na sila pa manga kumpit asibiꞌ harap pa Kapirnaum naglawag kan Īsa.
24 Quando a multidão viu que nem Jesus nem os discípulos estavam ali, todos entraram nos barcos e atravessaram para Cafarnaum, a fim de procurá-lo.
25 Pagdatung sin manga tau mawn pa hansipak sin Dagat Jalil, kiyabaakan nila na hi Īsa. Laung nila kaniya, “Tuwan, kaꞌnu kaw dimatung mari?”
25 Encontraram-no do outro lado do mar e lhe perguntaram: “Rabi, quando o senhor chegou aqui?”.
26 In sambung hi Īsa kanila, “Baytaan ta kamu sin mattan. Hangkan niyu aku liyawag sabab kiyansuban kamu sin kakaun kahapun, sagawaꞌ walaꞌ nakasūd pa lawm pikilan niyu bang unu in hātihan sin manga muꞌjijat nahinang ku, amu in kītaꞌ niyu.
26 Jesus respondeu: “Eu lhes digo a verdade: vocês querem estar comigo não porque entenderam os sinais, mas porque lhes dei alimento.
27 Subay in pagsangsaan niyu bukun sadja amu in kakaun diꞌ da tumatas malugay. Sagawaꞌ subay labi niyu pagsangsaan in kakaun diꞌ magkahagin salama-lama, amu in hikarihil kaniyu sin aku, amu in Anak Mānusiyaꞌ. Aku tuud in makarihil kaniyu sin kakaun yan, sabab aku in kiyawakilan sin Tuhan, Amaꞌ ku, dumihil ha yan.”
27 Não se preocupem tanto com coisas que se estragam, como a comida, mas usem suas energias buscando o alimento que permanece para a vida eterna, o qual o Filho do Homem pode lhes dar. Pois Deus, o Pai, colocou em mim seu selo de aprovação”.
28 Na, iyasubu nila hi Īsa, laung nila, “Unu bahaꞌ in subay namuꞌ hinangun bat namuꞌ maagad in kabayaan sin Tuhan?”
28 “Nós também queremos realizar as obras de Deus”, disseram eles. “O que devemos fazer?”
29 In sambung hi Īsa kanila, “Biyaꞌ ha ini in kabayaan sin Tuhan hipahinang kaniyu. Subay kamu magparachaya tuud kākuꞌ amu in kiyawakilan sin Tuhan mari.”
29 Jesus lhes disse: “Esta é a única obra que Deus quer de vocês: creiam naquele que ele enviou”.
30 — ausente —
30 Eles responderam: “Se deseja que creiamos no senhor, mostre-nos um sinal. O que o senhor pode fazer?
31 — ausente —
31 Afinal, nossos antepassados comeram maná no deserto! As Escrituras dizem: ‘Moisés lhes deu de comer pão do céu’”.
32 In sambung hi Īsa kanila, “Baytaan ta kamu sin kasabunnalan. Bukun hi Musa in nagdihil sin kakaun dayn ha surgaꞌ ha manga kamaasan natuꞌ yadtu. In Tuhan, Amaꞌ ku, amu in nagdihil kanila sin kakaun dayn ha surgaꞌ. Siya da isab in dumihil sin kakaun sabunnal.
32 Jesus disse: “Eu lhes digo a verdade: não foi Moisés quem lhes deu pão do céu. É meu Pai quem dá o verdadeiro pão do céu a vocês.
33 Karnaꞌ in kakaun hirihil sin Tuhan amuna in naraak niya piyanaug dayn ha surgaꞌ mari pa dunya, amu in dumihil ha manga mānusiyaꞌ sin kabuhiꞌ sabunnal.”
33 O verdadeiro pão de Deus é aquele que desce do céu e dá vida ao mundo”.
34 Na, laung sin manga tau kan Īsa, “Tuwan, taptap kami dihili sin kakaun piyagꞌiyan mu yan.”
34 “Senhor, dê-nos desse pão todos os dias”, disseram eles.
35 Laung hi Īsa kanila, “Aku na ini in kakaun amu in makarihil sin kabuhiꞌ. Hisiyu-siyu in mari magad kākuꞌ diꞌ na siya hapdiun kasaumulan, iban hisiyu-siyu in magparachaya kākuꞌ, diꞌ na siya uhawun kasaumulan.
35 Jesus respondeu: “Eu sou o pão da vida. Quem vem a mim nunca mais terá fome. Quem crê em mim nunca mais terá sede.
36 Na, bakas ta na kamu biyaytaan sin minsan niyu aku kakitaan na, diꞌ da kamu magparachaya kākuꞌ.
36 Mas vocês não creram em mim, embora me tenham visto.
37 Sagawaꞌ in sasukuꞌ sin asal kiyasukuꞌ kākuꞌ sin Tuhan, Amaꞌ ku, magparachaya da iban mari da magad kākuꞌ. Na, taymaun ku tuud in hisiyu-siyu mari magad kākuꞌ.
37 Contudo, aqueles que o Pai me dá virão a mim, e eu jamais os rejeitarei.
38 Sabab in maksud ku miyari pa dunya dayn ha surgaꞌ bukun huminang sin kabayaan ku, sagawaꞌ huminang sin kabayaan sin Tuhan amu in nagdaak kākuꞌ.
38 Pois desci do céu para fazer a vontade daquele que me enviou, e não minha própria vontade.
39 Na, in kabayaan sin Tuhan amu in nagdaak kākuꞌ, subay wayruun malawaꞌ dayn kākuꞌ minsan hambuuk dayn ha manga asal kiyasukuꞌ niya kākuꞌ. Lāgiꞌ subay ku sila buhiun katān magbalik dayn ha kamatay ha adlaw mahuli.
39 E esta é a vontade de Deus: que eu não perca um sequer de todos que ele me deu, mas que ressuscite todos no último dia.
40 Karnaꞌ in kabayaan sin Tuhan, Amaꞌ ku, in sasukuꞌ sin makakitaꞌ kākuꞌ, amu in Anak Tuhan, iban nagparachaya kākuꞌ, subay dihilan kabuhiꞌ salama-lama, iban ha adlaw mahuli buhiun ku sila magbalik dayn ha kamatay.”
40 Pois é a vontade de meu Pai que todo aquele que olhar para o Filho e nele crer tenha a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia”.
41 Na, kimangīꞌ in atay sin manga tau pasal sin pamung hi Īsa sin in siya amuna in kakaun dayn ha surgaꞌ.
41 Então os judeus começaram a criticá-lo, pois ele havia afirmado: “Eu sou o pão que desceu do céu”.
42 Hangkan piyagbicharahan nila in pamung hi Īsa, laung nila, “Maytaꞌ in tau ini imiyan dayn ha surgaꞌ siya? Bukun ka in siya hi Īsa, anak hi Yusup? Kaingatan natuꞌ in inaꞌ-amaꞌ niya.”
42 Diziam: “Este não é Jesus, filho de José? Conhecemos seu pai e sua mãe. Como ele pode dizer: ‘Desci do céu?’”.
43 In sambung hi Īsa kanila, “Hundung na kamu magbichara biyaꞌ ha yan.
43 Jesus, porém, respondeu: “Parem de me criticar.
44 Way tau mari magad kākuꞌ bang siya diꞌ dihilan bayaꞌ sin Tuhan, Amaꞌ ku, amu in nagdaak kākuꞌ mari. Iban buhiun ku siya magbalik dayn ha kamatay ha adlaw mahuli.
44 Pois ninguém pode vir a mim se o Pai, que me enviou, não o trouxer a mim; e no último dia eu o ressuscitarei.
45 Kiyasulat sin manga kanabihan ha lawm Kitab, amu agi, ‘In katān mānusiyaꞌ hinduan sin Tuhan.’ Na,” laung hi Īsa, “hisiyu-siyu in makarungug iban magkahagad sin hinduꞌ sin Tuhan, Amaꞌ ku, mari da siya magad kākuꞌ.
45 Como dizem as Escrituras: ‘Todos eles serão ensinados por Deus’. Todo aquele que ouve o Pai e aprende dele vem a mim.
46 Malayngkan bukun in hāti niya yan bat awn nakakitaꞌ ha Tuhan, sabab amura aku in nakakitaꞌ ha Tuhan, Amaꞌ ku, karnaꞌ in aku dayn ha Tuhan.”
46 Não que alguém tenha visto o Pai; somente eu, que fui enviado por Deus, o vi.
47 Laung pa isab hi Īsa, “Baytaan ta kamu sin kasabunnalan. Hisiyu-siyu in magparachaya kākuꞌ awn kabuhiꞌ niya salama-lama.
47 “Eu lhes digo a verdade: quem crê tem a vida eterna.
48 Aku na ini in kakaun amu in makarihil sin kabuhiꞌ.
48 Sim, eu sou o pão da vida!
49 In manga kaapuꞌ-apuan niyu yadtu miyatay da didtu ha hulaꞌ paslangan mahunit paghulaan, minsan ‘manna’ in kiyaun nila.
49 Seus antepassados comeram maná no deserto, mas morreram;
50 Sagawaꞌ in kakaun dayn ha surgaꞌ piyagꞌiyan ku kaniyu dugaing tuud. Hisiyu-siyu in makakaun ha yan diꞌ siya mapatay.
50 quem comer o pão do céu, no entanto, jamais morrerá.
51 Aku na ini in kakaun dayn ha surgaꞌ amu in puunan sin katān kabuhiꞌ. Hisiyu-siyu in kumaun sin kakaun ini awn kabuhiꞌ niya salama-lama. In kakaun hipakaun ku kaniya amuna in unud ku. Hilillaꞌ ku in duguꞌ-nyawa ku ha supaya awn kabuhiꞌ sin mānusiyaꞌ katān.”
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu. Quem comer deste pão viverá para sempre; e este pão, que eu oferecerei para que o mundo viva, é a minha carne”.
52 Na, nagpasuꞌ in paglugat sin manga tau pasal sin pamung hi Īsa. Laung nila, “Biyaꞌ diin in kaagi sin tau ini magpakaun kātuꞌ sin unud niya?”
52 Então os judeus começaram a discutir entre si a respeito do que ele queria dizer. “Como pode esse homem nos dar sua carne para comer?”, perguntavam.
53 Laung hi Īsa kanila, “Baytaan ta kamu sin kasabunnalan. Bang kamu diꞌ kumaun sin unud ku amu in Anak Mānusiyaꞌ, iban diꞌ minum sin duguꞌ ku wayruun kabuhiꞌ niyu.
53 Então Jesus disse novamente: “Eu lhes digo a verdade: se vocês não comerem a carne do Filho do Homem e não beberem o seu sangue, não terão a vida em si mesmos.
54 Hisiyu-siyu in kumaun sin unud ku iban minum sin duguꞌ ku awn kabuhiꞌ niya salama-lama, iban buhiun ku siya magbalik dayn ha kamatay ha adlaw mahuli.
54 Mas quem come minha carne e bebe meu sangue terá a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
55 Sabab in unud ku iban duguꞌ ku amuna in kakaun iban iinumun diꞌ magkahagin sampay kasaumulan.
55 Pois minha carne é a verdadeira comida, e meu sangue é a verdadeira bebida.
56 Hisiyu-siyu in kumaun sin unud ku iban minum sin duguꞌ ku, in pikilan iban atay niya himahambuuk kākuꞌ. Damikkiyan, in aku himahambuuk da isab kaniya.
56 Quem come minha carne e bebe meu sangue permanece em mim, e eu nele.
57 In Tuhan, Amaꞌ ku, amu in nagdaak kākuꞌ mari. Asal siya in puunan sin katān kabuhiꞌ. Na, dayn ha sabab niya awn kabuhiꞌ ku. Damikkiyan biyaꞌ da isab ha yan in hisiyu-siyu kumaun kākuꞌ, awn kabuhiꞌ niya dayn ha sabab ku.
57 Eu vivo por causa do Pai, que vive e me enviou; da mesma forma, quem se alimenta de mim viverá por minha causa.
58 Na, aku in tantu tuud kakaun dayn ha surgaꞌ. Bukun biyaꞌ sin kakaun kiyaun sin manga kaapuꞌ-apuan niyu yadtu. Sabab minsan sila kimaun hādtu, miyatay da sila. Sagawaꞌ hisiyu-siyu in kumaun sin kakaun tantu tuud dayn ha surgaꞌ, awn kabuhiꞌ niya kasaumulan.”
58 Eu sou o verdadeiro pão que desceu do céu. Seus antepassados comeram maná e morreram; quem comer este pão não morrerá, mas viverá para sempre”.
59 Amu yan in manga hinduꞌ hi Īsa didtu ha lawm sin langgal ha Kapirnaum.
59 Ele disse essas coisas quando ensinava na sinagoga de Cafarnaum.
60 Na, kamatauran sin manga mulid hi Īsa nakarungug sin pagnasīhat niya. Laung nila, “In hinduꞌ niya yan mahunit agarun. Wayruun mabayaꞌ dumungug ha yan!”
60 Muitos de seus discípulos disseram: “Sua mensagem é dura. Quem é capaz de aceitá-la?”.
61 Sakali asal kiyatalusan hi Īsa in piyagdubduban sin manga tau. Hangkan laung niya kanila, “Marayꞌ kimangīꞌ in atay niyu sin hinduꞌ ku.
61 Jesus, sabendo que seus discípulos reclamavam, disse: “Isso os ofende?
62 Na, marayꞌ lubaꞌ pa in ngīꞌ sin atay niyu bang niyu kakitaan in aku amu in Anak Mānusiyaꞌ, magbalik pa surgaꞌ (amu in asal hulaan ku).
62 Então o que pensarão se virem o Filho do Homem subir ao céu, onde estava antes?
63 In Rū sin Tuhan amuna in makarihil sin kabuhiꞌ sabunnal. Bang baran-baran niyu hadja wayruun kabuhiꞌ sabunnal makawaꞌ niyu. In hinduꞌ ku amu in makarihil kaniyu kabuhiꞌ sabunnal sabab in yan guwaꞌ dayn ha Rū sin Tuhan.
63 Somente o Espírito dá vida. A natureza humana não realiza coisa alguma. E as palavras que eu lhes disse são espírito e vida.
64 Sagawaꞌ,” laung hi Īsa, “in kaibanan kaniyu diꞌ magparachaya.” (Hangkan hi Īsa namung biyaꞌ ha ini sabab asal niya kiyaingatan dayn sin tagnaꞌ bang hisiyu in manga tau diꞌ magparachaya kaniya iban bang hisiyu in tumipu kaniya ha susūngun.)
64 Mas alguns de vocês não creem em mim”. Pois Jesus sabia, desde o princípio, quem não acreditava nele e quem iria traí-lo.
65 Laung pa isab hi Īsa, “Hangkan asal ta kamu biyaytaan sin way tau mari magad kākuꞌ bang siya bukun dihilan bayaꞌ sin Tuhan, Amaꞌ ku.”
65 E acrescentou: “Por isso eu disse que ninguém pode vir a mim a menos que o Pai o dê a mim”.
66 Na, dayn ha sabab sin pamung hi Īsa, mataud in manga mulid niya minīg, iban walaꞌ na miyagad kaniya.
66 Nesse momento, muitos de seus discípulos se afastaram dele e o abandonaram.
67 Hangkan iyasubu hi Īsa in hangpuꞌ tagduwa mulid niya, laung niya, “Na, biyaꞌ diin in kamu yan? Mabayaꞌ isab kamu mīg biyaꞌ kanila?”
67 Então Jesus se voltou para os Doze e perguntou: “Vocês também vão embora?”.
68 In sambung hi Simun Pitrus kaniya, “Tuwan, hisiyu pa in kadtuan namuꞌ dugaing dayn kaymu? Amura hinduꞌ mu in makarihil sin kabuhiꞌ salama-lama.
68 Simão Pedro respondeu: “Senhor, para quem iremos? O senhor tem as palavras da vida eterna.
69 Magparachaya na tuud kami kaymu bihaun iban kaingatan namuꞌ na tuud sin ikaw na in hambuuk-buuk mahasuchi naug dayn ha Tuhan.”
69 Nós cremos e sabemos que o senhor é o Santo de Deus”.
70 In sambung hi Īsa, “In kamu hangpuꞌ tagduwa napīꞌ ku magad kākuꞌ. Sagawaꞌ in hambuuk kaniyu saytan.”
70 Então Jesus disse: “Eu escolhi vocês doze, mas um de vocês é um diabo”.
71 In piyagꞌiyan hi Īsa hi Judas amu in anak hi Simun tau dayn ha Kiriyud. In hi Judas hambuuk sin manga hangpuꞌ tagduwa mulid hi Īsa, sagawaꞌ siya in timipu kan Īsa.
71 Ele se referia a Judas, filho de Simão Iscariotes, um dos Doze, que mais tarde o trairia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.