João 6
Kitab Injil (The New Testament) (TSG) vs ARA
1 — ausente —
1 Depois destas coisas, atravessou Jesus o mar da Galileia, que é o de Tiberíades.
2 — ausente —
2 Seguia-o numerosa multidão, porque tinham visto os sinais que ele fazia na cura dos enfermos.
3 — ausente —
3 Então, subiu Jesus ao monte e assentou-se ali com os seus discípulos.
4 — ausente —
4 Ora, a Páscoa, festa dos judeus, estava próxima.
5 Sakali pagkitaꞌ hi Īsa sin manga tau mataud sūng mawn kanila, namung siya ha hambuuk mulid niya hi Pilip, laung niya, “Hariin kita makabī pagkaun hipakaun ha manga tau ini?”
5 Então, Jesus, erguendo os olhos e vendo que grande multidão vinha ter com ele, disse a Filipe: Onde compraremos pães para lhes dar a comer?
6 (Hangkan nangasubu biyaꞌ hādtu hi Īsa, sabab siyulayan niya bang awn da pangandul hi Pilip ha kawasa niya. Malayngkan, asal kaingatan na hi Īsa bang unu in hinangun niya.)
6 Mas dizia isto para o experimentar; porque ele bem sabia o que estava para fazer.
7 In sambung hi Pilip, “Tuwan, minsan in gadji sin hinang walu bulan in hipamī tinapay diꞌ da makakaunan ha taud sin manga tau yan, minsan da hangkatiyuꞌ in hirihil kanila, diꞌ da makajarihan.”
7 Respondeu-lhe Filipe: Não lhes bastariam duzentos denários de pão, para receber cada um o seu pedaço.
8 Sakali simambung in hambuuk mulid hi Īsa hi Andariyas, amu in taymanghud hi Simun Pitrus, laung niya,
8 Um de seus discípulos, chamado André, irmão de Simão Pedro, informou a Jesus:
9 “Yari awn hambuuk bataꞌ usug nagdarā lima tinapay iban duwa istaꞌ. Sagawaꞌ tantu tuud diꞌ ini makajarihan hipakaun ha manga tau mataud ini.”
9 Está aí um rapaz que tem cinco pães de cevada e dois peixinhos; mas isto que é para tanta gente?
10 Laung hi Īsa kanila, “Palingkura niyu in manga tau.” (Na, maluag in bayli duun lingkuran nila.) Na, limingkud na duun in manga tau. In taud sin manga tau minsan in usug sadja awn manga lima ngaibu, dugaing pa in manga babai iban sin manga bataꞌ-bataꞌ.
10 Disse Jesus: Fazei o povo assentar-se; pois havia naquele lugar muita relva. Assentaram-se, pois, os homens em número de quase cinco mil.
11 Manjari kiyawaꞌ na hi Īsa in tinapay ampa siya nagsarang-sukul pa Tuhan. Pagꞌubus ampa niya piyagbahagiꞌ-bahagiꞌ in manga tinapay, piyarihil pa manga tau naglilingkud. Damikkiyan, piyagbahagiꞌ-bahagiꞌ niya da isab in istaꞌ iban kiyarihilan in manga tau pila-pila na in taud sin kabayaan nila.
11 Então, Jesus tomou os pães e, tendo dado graças, distribuiu-os entre eles; e também igualmente os peixes, quanto queriam.
12 Pagga kiyansuban na in manga tau, laung hi Īsa ha manga mulid niya, “Tipuna niyu in manga kakaun nakapin bat diꞌ makawgun.”
12 E, quando já estavam fartos, disse Jesus aos seus discípulos: Recolhei os pedaços que sobraram, para que nada se perca.
13 Na, tīpun na sin manga mulid hi Īsa in manga tinapay nakapin. Ha lawm sin lima tinapay yadtu piyakaun ha manga tau, in nakapin awn pa hangpuꞌ tagduwa ambung.
13 Assim, pois, o fizeram e encheram doze cestos de pedaços dos cinco pães de cevada, que sobraram aos que haviam comido.
14 Sakali pagkitaꞌ sin manga tau duun sin muꞌjijat nahinang hi Īsa, laung nila pakaniya-pakaniya, “Tantu amuna sa ini in nabi amu in piyagꞌiyan mari pa dunya!”
14 Vendo, pois, os homens o sinal que Jesus fizera, disseram: Este é, verdadeiramente, o profeta que devia vir ao mundo.
15 Na, asal kiyaingatan hi Īsa sin in manga tau sūng na mawn sumaggaw kaniya iban lugusun nila siya mahinang sultan nila. Hangkan timukad siya pa taas būd-būd isa-isa niya.
15 Sabendo, pois, Jesus que estavam para vir com o intuito de arrebatá-lo para o proclamarem rei, retirou-se novamente, sozinho, para o monte.
16 Sakali naabut mayan magrib, limūd na in manga mulid hi Īsa madtu pa higad dagat,
16 Ao descambar o dia, os seus discípulos desceram para o mar.
17 ampa sila simakat pa taas kumpit asibiꞌ. Na, pagga narūm na, walaꞌ pa nakakawn hi Īsa kanila, timulak na sila harap pa Kapirnaum.
17 E, tomando um barco, passaram para o outro lado, rumo a Cafarnaum. Já se fazia escuro, e Jesus ainda não viera ter com eles.
18 Sakali kiyugdan sila sin hangin makusug ha dān iban alun dakulaꞌ.
18 E o mar começava a empolar-se, agitado por vento rijo que soprava.
19 Nakarayung mayan sila kulang-labi lima usuk batu, kītaꞌ nila na hi Īsa miyamanaw ha babaw sin dagat sūng mawn pa kumpit nila. Na, miyugaꞌ tuud sila.
19 Tendo navegado uns vinte e cinco a trinta estádios, eis que viram Jesus andando por sobre o mar, aproximando-se do barco; e ficaram possuídos de temor.
20 Sakali laung hi Īsa kanila, “Ayaw kamu mabugaꞌ. Aku sa ini.”
20 Mas Jesus lhes disse: Sou eu. Não temais!
21 Na, piyasakat nila na hi Īsa pa taas kumpit. Nakasakat mayan hi Īsa, saruun-duun dimatung sila pa lugal kadtuun nila.
21 Então, eles, de bom grado, o receberam, e logo o barco chegou ao seu destino.
22 Na, naadlaw mayan, in manga tau mataud (bakas piyakaun hi Īsa), masi duun ha hansipak sin Dagat Jalil. Kītaꞌ nila sin hambuuk kumpit asibiꞌ in nakatulak dayn duun. Iban kiyaingatan nila sin hi Īsa walaꞌ nakaagad ha manga mulid niya timulak.
22 No dia seguinte, a multidão que ficara do outro lado do mar notou que ali não havia senão um pequeno barco e que Jesus não embarcara nele com seus discípulos, tendo estes partido sós.
23 Na, awn isab manga kumpit asibiꞌ dayn ha dāira Tibiri in dimungguꞌ mawn pa lugal masuuk pa bakas piyagkaunan sin manga tau mataud pagꞌubus hi Panghuꞌ Īsa nagsarang-sukul pa Tuhan.
23 Entretanto, outros barquinhos chegaram de Tiberíades, perto do lugar onde comeram o pão, tendo o Senhor dado graças.
24 Manjari pagꞌingat sin manga tau sin walaꞌ na duun hi Īsa iban sin manga mulid niya, simakat na sila pa manga kumpit asibiꞌ harap pa Kapirnaum naglawag kan Īsa.
24 Quando, pois, viu a multidão que Jesus não estava ali nem os seus discípulos, tomaram os barcos e partiram para Cafarnaum à sua procura.
25 Pagdatung sin manga tau mawn pa hansipak sin Dagat Jalil, kiyabaakan nila na hi Īsa. Laung nila kaniya, “Tuwan, kaꞌnu kaw dimatung mari?”
25 E, tendo-o encontrado no outro lado do mar, lhe perguntaram: Mestre, quando chegaste aqui?
26 In sambung hi Īsa kanila, “Baytaan ta kamu sin mattan. Hangkan niyu aku liyawag sabab kiyansuban kamu sin kakaun kahapun, sagawaꞌ walaꞌ nakasūd pa lawm pikilan niyu bang unu in hātihan sin manga muꞌjijat nahinang ku, amu in kītaꞌ niyu.
26 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: vós me procurais, não porque vistes sinais, mas porque comestes dos pães e vos fartastes.
27 Subay in pagsangsaan niyu bukun sadja amu in kakaun diꞌ da tumatas malugay. Sagawaꞌ subay labi niyu pagsangsaan in kakaun diꞌ magkahagin salama-lama, amu in hikarihil kaniyu sin aku, amu in Anak Mānusiyaꞌ. Aku tuud in makarihil kaniyu sin kakaun yan, sabab aku in kiyawakilan sin Tuhan, Amaꞌ ku, dumihil ha yan.”
27 Trabalhai, não pela comida que perece, mas pela que subsiste para a vida eterna, a qual o Filho do Homem vos dará; porque Deus, o Pai, o confirmou com o seu selo.
28 Na, iyasubu nila hi Īsa, laung nila, “Unu bahaꞌ in subay namuꞌ hinangun bat namuꞌ maagad in kabayaan sin Tuhan?”
28 Dirigiram-se, pois, a ele, perguntando: Que faremos para realizar as obras de Deus?
29 In sambung hi Īsa kanila, “Biyaꞌ ha ini in kabayaan sin Tuhan hipahinang kaniyu. Subay kamu magparachaya tuud kākuꞌ amu in kiyawakilan sin Tuhan mari.”
29 Respondeu-lhes Jesus: A obra de Deus é esta: que creiais naquele que por ele foi enviado.
30 — ausente —
30 Então, lhe disseram eles: Que sinal fazes para que o vejamos e creiamos em ti? Quais são os teus feitos?
31 — ausente —
31 Nossos pais comeram o maná no deserto, como está escrito: Deu-lhes a comer pão do céu.
32 In sambung hi Īsa kanila, “Baytaan ta kamu sin kasabunnalan. Bukun hi Musa in nagdihil sin kakaun dayn ha surgaꞌ ha manga kamaasan natuꞌ yadtu. In Tuhan, Amaꞌ ku, amu in nagdihil kanila sin kakaun dayn ha surgaꞌ. Siya da isab in dumihil sin kakaun sabunnal.
32 Replicou-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: não foi Moisés quem vos deu o pão do céu; o verdadeiro pão do céu é meu Pai quem vos dá.
33 Karnaꞌ in kakaun hirihil sin Tuhan amuna in naraak niya piyanaug dayn ha surgaꞌ mari pa dunya, amu in dumihil ha manga mānusiyaꞌ sin kabuhiꞌ sabunnal.”
33 Porque o pão de Deus é o que desce do céu e dá vida ao mundo.
34 Na, laung sin manga tau kan Īsa, “Tuwan, taptap kami dihili sin kakaun piyagꞌiyan mu yan.”
34 Então, lhe disseram: Senhor, dá-nos sempre desse pão.
35 Laung hi Īsa kanila, “Aku na ini in kakaun amu in makarihil sin kabuhiꞌ. Hisiyu-siyu in mari magad kākuꞌ diꞌ na siya hapdiun kasaumulan, iban hisiyu-siyu in magparachaya kākuꞌ, diꞌ na siya uhawun kasaumulan.
35 Declarou-lhes, pois, Jesus: Eu sou o pão da vida; o que vem a mim jamais terá fome; e o que crê em mim jamais terá sede.
36 Na, bakas ta na kamu biyaytaan sin minsan niyu aku kakitaan na, diꞌ da kamu magparachaya kākuꞌ.
36 Porém eu já vos disse que, embora me tenhais visto, não credes.
37 Sagawaꞌ in sasukuꞌ sin asal kiyasukuꞌ kākuꞌ sin Tuhan, Amaꞌ ku, magparachaya da iban mari da magad kākuꞌ. Na, taymaun ku tuud in hisiyu-siyu mari magad kākuꞌ.
37 Todo aquele que o Pai me dá, esse virá a mim; e o que vem a mim, de modo nenhum o lançarei fora.
38 Sabab in maksud ku miyari pa dunya dayn ha surgaꞌ bukun huminang sin kabayaan ku, sagawaꞌ huminang sin kabayaan sin Tuhan amu in nagdaak kākuꞌ.
38 Porque eu desci do céu, não para fazer a minha própria vontade, e sim a vontade daquele que me enviou.
39 Na, in kabayaan sin Tuhan amu in nagdaak kākuꞌ, subay wayruun malawaꞌ dayn kākuꞌ minsan hambuuk dayn ha manga asal kiyasukuꞌ niya kākuꞌ. Lāgiꞌ subay ku sila buhiun katān magbalik dayn ha kamatay ha adlaw mahuli.
39 E a vontade de quem me enviou é esta: que nenhum eu perca de todos os que me deu; pelo contrário, eu o ressuscitarei no último dia.
40 Karnaꞌ in kabayaan sin Tuhan, Amaꞌ ku, in sasukuꞌ sin makakitaꞌ kākuꞌ, amu in Anak Tuhan, iban nagparachaya kākuꞌ, subay dihilan kabuhiꞌ salama-lama, iban ha adlaw mahuli buhiun ku sila magbalik dayn ha kamatay.”
40 De fato, a vontade de meu Pai é que todo homem que vir o Filho e nele crer tenha a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
41 Na, kimangīꞌ in atay sin manga tau pasal sin pamung hi Īsa sin in siya amuna in kakaun dayn ha surgaꞌ.
41 Murmuravam, pois, dele os judeus, porque dissera: Eu sou o pão que desceu do céu.
42 Hangkan piyagbicharahan nila in pamung hi Īsa, laung nila, “Maytaꞌ in tau ini imiyan dayn ha surgaꞌ siya? Bukun ka in siya hi Īsa, anak hi Yusup? Kaingatan natuꞌ in inaꞌ-amaꞌ niya.”
42 E diziam: Não é este Jesus, o filho de José? Acaso, não lhe conhecemos o pai e a mãe? Como, pois, agora diz: Desci do céu?
43 In sambung hi Īsa kanila, “Hundung na kamu magbichara biyaꞌ ha yan.
43 Respondeu-lhes Jesus: Não murmureis entre vós.
44 Way tau mari magad kākuꞌ bang siya diꞌ dihilan bayaꞌ sin Tuhan, Amaꞌ ku, amu in nagdaak kākuꞌ mari. Iban buhiun ku siya magbalik dayn ha kamatay ha adlaw mahuli.
44 Ninguém pode vir a mim se o Pai, que me enviou, não o trouxer; e eu o ressuscitarei no último dia.
45 Kiyasulat sin manga kanabihan ha lawm Kitab, amu agi, ‘In katān mānusiyaꞌ hinduan sin Tuhan.’ Na,” laung hi Īsa, “hisiyu-siyu in makarungug iban magkahagad sin hinduꞌ sin Tuhan, Amaꞌ ku, mari da siya magad kākuꞌ.
45 Está escrito nos profetas:
46 Malayngkan bukun in hāti niya yan bat awn nakakitaꞌ ha Tuhan, sabab amura aku in nakakitaꞌ ha Tuhan, Amaꞌ ku, karnaꞌ in aku dayn ha Tuhan.”
46 Não que alguém tenha visto o Pai, salvo aquele que vem de Deus; este o tem visto.
47 Laung pa isab hi Īsa, “Baytaan ta kamu sin kasabunnalan. Hisiyu-siyu in magparachaya kākuꞌ awn kabuhiꞌ niya salama-lama.
47 Em verdade, em verdade vos digo: quem crê em mim tem a vida eterna.
48 Aku na ini in kakaun amu in makarihil sin kabuhiꞌ.
48 Eu sou o pão da vida.
49 In manga kaapuꞌ-apuan niyu yadtu miyatay da didtu ha hulaꞌ paslangan mahunit paghulaan, minsan ‘manna’ in kiyaun nila.
49 Vossos pais comeram o maná no deserto e morreram.
50 Sagawaꞌ in kakaun dayn ha surgaꞌ piyagꞌiyan ku kaniyu dugaing tuud. Hisiyu-siyu in makakaun ha yan diꞌ siya mapatay.
50 Este é o pão que desce do céu, para que todo o que dele comer não pereça.
51 Aku na ini in kakaun dayn ha surgaꞌ amu in puunan sin katān kabuhiꞌ. Hisiyu-siyu in kumaun sin kakaun ini awn kabuhiꞌ niya salama-lama. In kakaun hipakaun ku kaniya amuna in unud ku. Hilillaꞌ ku in duguꞌ-nyawa ku ha supaya awn kabuhiꞌ sin mānusiyaꞌ katān.”
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu; se alguém dele comer, viverá eternamente; e o pão que eu darei pela vida do mundo é a minha carne.
52 Na, nagpasuꞌ in paglugat sin manga tau pasal sin pamung hi Īsa. Laung nila, “Biyaꞌ diin in kaagi sin tau ini magpakaun kātuꞌ sin unud niya?”
52 Disputavam, pois, os judeus entre si, dizendo: Como pode este dar-nos a comer a sua própria carne?
53 Laung hi Īsa kanila, “Baytaan ta kamu sin kasabunnalan. Bang kamu diꞌ kumaun sin unud ku amu in Anak Mānusiyaꞌ, iban diꞌ minum sin duguꞌ ku wayruun kabuhiꞌ niyu.
53 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: se não comerdes a carne do Filho do Homem e não beberdes o seu sangue, não tendes vida em vós mesmos.
54 Hisiyu-siyu in kumaun sin unud ku iban minum sin duguꞌ ku awn kabuhiꞌ niya salama-lama, iban buhiun ku siya magbalik dayn ha kamatay ha adlaw mahuli.
54 Quem comer a minha carne e beber o meu sangue tem a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
55 Sabab in unud ku iban duguꞌ ku amuna in kakaun iban iinumun diꞌ magkahagin sampay kasaumulan.
55 Pois a minha carne é verdadeira comida, e o meu sangue é verdadeira bebida.
56 Hisiyu-siyu in kumaun sin unud ku iban minum sin duguꞌ ku, in pikilan iban atay niya himahambuuk kākuꞌ. Damikkiyan, in aku himahambuuk da isab kaniya.
56 Quem comer a minha carne e beber o meu sangue permanece em mim, e eu, nele.
57 In Tuhan, Amaꞌ ku, amu in nagdaak kākuꞌ mari. Asal siya in puunan sin katān kabuhiꞌ. Na, dayn ha sabab niya awn kabuhiꞌ ku. Damikkiyan biyaꞌ da isab ha yan in hisiyu-siyu kumaun kākuꞌ, awn kabuhiꞌ niya dayn ha sabab ku.
57 Assim como o Pai, que vive, me enviou, e igualmente eu vivo pelo Pai, também quem de mim se alimenta por mim viverá.
58 Na, aku in tantu tuud kakaun dayn ha surgaꞌ. Bukun biyaꞌ sin kakaun kiyaun sin manga kaapuꞌ-apuan niyu yadtu. Sabab minsan sila kimaun hādtu, miyatay da sila. Sagawaꞌ hisiyu-siyu in kumaun sin kakaun tantu tuud dayn ha surgaꞌ, awn kabuhiꞌ niya kasaumulan.”
58 Este é o pão que desceu do céu, em nada semelhante àquele que os vossos pais comeram e, contudo, morreram; quem comer este pão viverá eternamente.
59 Amu yan in manga hinduꞌ hi Īsa didtu ha lawm sin langgal ha Kapirnaum.
59 Estas coisas disse Jesus, quando ensinava na sinagoga de Cafarnaum.
60 Na, kamatauran sin manga mulid hi Īsa nakarungug sin pagnasīhat niya. Laung nila, “In hinduꞌ niya yan mahunit agarun. Wayruun mabayaꞌ dumungug ha yan!”
60 Muitos dos seus discípulos, tendo ouvido tais palavras, disseram: Duro é este discurso; quem o pode ouvir?
61 Sakali asal kiyatalusan hi Īsa in piyagdubduban sin manga tau. Hangkan laung niya kanila, “Marayꞌ kimangīꞌ in atay niyu sin hinduꞌ ku.
61 Mas Jesus, sabendo por si mesmo que eles murmuravam a respeito de suas palavras, interpelou-os: Isto vos escandaliza?
62 Na, marayꞌ lubaꞌ pa in ngīꞌ sin atay niyu bang niyu kakitaan in aku amu in Anak Mānusiyaꞌ, magbalik pa surgaꞌ (amu in asal hulaan ku).
62 Que será, pois, se virdes o Filho do Homem subir para o lugar onde primeiro estava?
63 In Rū sin Tuhan amuna in makarihil sin kabuhiꞌ sabunnal. Bang baran-baran niyu hadja wayruun kabuhiꞌ sabunnal makawaꞌ niyu. In hinduꞌ ku amu in makarihil kaniyu kabuhiꞌ sabunnal sabab in yan guwaꞌ dayn ha Rū sin Tuhan.
63 O espírito é o que vivifica; a carne para nada aproveita; as palavras que eu vos tenho dito são espírito e são vida.
64 Sagawaꞌ,” laung hi Īsa, “in kaibanan kaniyu diꞌ magparachaya.” (Hangkan hi Īsa namung biyaꞌ ha ini sabab asal niya kiyaingatan dayn sin tagnaꞌ bang hisiyu in manga tau diꞌ magparachaya kaniya iban bang hisiyu in tumipu kaniya ha susūngun.)
64 Contudo, há descrentes entre vós. Pois Jesus sabia, desde o princípio, quais eram os que não criam e quem o havia de trair.
65 Laung pa isab hi Īsa, “Hangkan asal ta kamu biyaytaan sin way tau mari magad kākuꞌ bang siya bukun dihilan bayaꞌ sin Tuhan, Amaꞌ ku.”
65 E prosseguiu: Por causa disto, é que vos tenho dito: ninguém poderá vir a mim, se, pelo Pai, não lhe for concedido.
66 Na, dayn ha sabab sin pamung hi Īsa, mataud in manga mulid niya minīg, iban walaꞌ na miyagad kaniya.
66 À vista disso, muitos dos seus discípulos o abandonaram e já não andavam com ele.
67 Hangkan iyasubu hi Īsa in hangpuꞌ tagduwa mulid niya, laung niya, “Na, biyaꞌ diin in kamu yan? Mabayaꞌ isab kamu mīg biyaꞌ kanila?”
67 Então, perguntou Jesus aos doze: Porventura, quereis também vós outros retirar-vos?
68 In sambung hi Simun Pitrus kaniya, “Tuwan, hisiyu pa in kadtuan namuꞌ dugaing dayn kaymu? Amura hinduꞌ mu in makarihil sin kabuhiꞌ salama-lama.
68 Respondeu-lhe Simão Pedro: Senhor, para quem iremos? Tu tens as palavras da vida eterna;
69 Magparachaya na tuud kami kaymu bihaun iban kaingatan namuꞌ na tuud sin ikaw na in hambuuk-buuk mahasuchi naug dayn ha Tuhan.”
69 e nós temos crido e conhecido que tu és o Santo de Deus.
70 In sambung hi Īsa, “In kamu hangpuꞌ tagduwa napīꞌ ku magad kākuꞌ. Sagawaꞌ in hambuuk kaniyu saytan.”
70 Replicou-lhes Jesus: Não vos escolhi eu em número de doze? Contudo, um de vós é diabo.
71 In piyagꞌiyan hi Īsa hi Judas amu in anak hi Simun tau dayn ha Kiriyud. In hi Judas hambuuk sin manga hangpuꞌ tagduwa mulid hi Īsa, sagawaꞌ siya in timipu kan Īsa.
71 Referia-se ele a Judas, filho de Simão Iscariotes; porque era quem estava para traí-lo, sendo um dos doze.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.