João 4
Kitab Injil (The New Testament) (TSG) vs NTLH
1 Manjari kiyabaytaan in manga tau Parisi sin mataud tau in miyagad iban nagpaliguꞌ kan Īsa dayn kan Yahiya.
1 Os fariseus ouviram dizer que Jesus estava ganhando mais discípulos e batizava mais pessoas do que João.
2 In bunnal niya, bukun hi Īsa in nagliguꞌ ha manga tau, saꞌ manga mulid niya in nagliguꞌ.
2 (De fato, não era Jesus quem batizava, e sim os seus discípulos.)
3 Na, pagꞌingat hi Īsa sin manga suysuy ini, minīg siya iban sin manga mulid niya dayn ha hulaꞌ Yahudiya, ampa sila miyadtu nagbalik pa hulaꞌ Jalil.
3 Quando Jesus ficou sabendo disso, saiu da Judeia e voltou para a Galileia.
4 Sakali in dān tudju pa Jalil subay lumabay dayn ha Samariya.
4 No caminho, ele tinha de passar pela região da Samaria.
5 Na, limabay hinda Īsa dayn ha dān yan, sampay naabut nila in hambuuk kawman sin hulaꞌ Samariya pagngānan Sikar. In dāira ini masuuk madtu pa lupaꞌ amu in piyusakaꞌ hi Yaꞌkub ha anak niya hi Yusup sin masa nakauna yadtu.
5 Ele chegou a uma cidade da Samaria, chamada Sicar, que ficava perto das terras que Jacó tinha dado ao seu filho José.
6 Manjari duun ha lupaꞌ yaun, awn hambuuk kuppung amu in bakas hīnang hi Yaꞌkub. Sakali limingkud hi Īsa duun ha higad sin kuppung sabab liyaul siya, iban ugtu suga na.
6 Ali ficava o poço de Jacó. Era mais ou menos meio-dia quando Jesus, cansado da viagem, sentou-se perto do poço.
7 — ausente —
7 Uma mulher samaritana veio tirar água, e Jesus lhe disse:
8 — ausente —
8 (Os discípulos de Jesus tinham ido até a cidade comprar comida.)
9 Laung sin babai kan Īsa, “In kita, bukun hangka-bangsa. In ikaw hambuuk Yahudi, ampa in aku tau Samariya, hāti mangayuꞌ kaw kākuꞌ tubig?” Hangkan in babai imiyan biyaꞌ hādtu, sabab diꞌ magꞌiyasipi in manga Yahudi iban sin manga tau Samariya.
9 A mulher respondeu: — O senhor é judeu, e eu sou samaritana. Então como é que o senhor me pede água? (Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.)
10 In sambung hi Īsa ha babai, laung niya, “Bang mu sadja kaingatan bang unu in hirihil sin Tuhan ha manga mānusiyaꞌ, iban bang mu kaingatan bang hisiyu tuud aku amu in mangayuꞌ tubig bihaun, na mangayuꞌ da kaw isab tubig dayn kākuꞌ. Na, painumun ta kaw sin tubig amu in makabuhiꞌ ha tau.”
10 Então Jesus disse:
11 Laung sin babai kan Īsa, “Tuwan, biyaꞌ diin in kasawk mu sin tubig makabuhiꞌ ha tau sin wayruun hipanawk mu? Ampa in kuppung ini malawm.
11 Ela respondeu: — O senhor não tem balde para tirar água, e o poço é fundo. Como é que vai conseguir essa água da vida?
12 In naghinang sin kuppung ini hi Yaꞌkub, amu in kaapuꞌ-apuan natuꞌ. Nakainum sila magtawtayꞌanak sin tubig ini sampay pa manga kahayupan nila. Na, pikil mu bahaꞌ, makawasa kaw dayn kan Yaꞌkub?”
12 Nosso antepassado Jacó nos deu este poço. Ele, os seus filhos e os seus animais beberam água daqui. Será que o senhor é mais importante do que Jacó?
13 In sambung hi Īsa, “In katān makainum sin tubig dayn ha kuppung ini, tantu uhawun da magbalik.
13 Então Jesus disse:
14 Sagawaꞌ hisiyu-siyu in makainum sin tubig hirihil ku kaniya, tantu diꞌ siya uhawun magbalik kasaumulan. Karnaꞌ in tubig hirihil ku kaniya mahinang biyaꞌ tuburan sin tubig ha lawm atay niya, amu in dumihil kaniya kabuhiꞌ salama-lama.”
14 mas a pessoa que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Porque a água que eu lhe der se tornará nela uma fonte de água que dará vida eterna.
15 Laung sin babai, “Tuwan, painuma aku sin tubig piyagꞌiyan mu yan ha supaya aku diꞌ na uhawun magbalik, iban ha supaya aku diꞌ na mari magbalik sumawk tubig.”
15 Então a mulher pediu: — Por favor, me dê dessa água! Assim eu nunca mais terei sede e não precisarei mais vir aqui buscar água.
16 Laung hi Īsa kaniya, “Kadtu kaw kawaa in bana mu ampa kamu balik mari.”
16 — Vá chamar o seu marido e volte aqui! — ordenou Jesus.
17 In sambung sin babai, “Wayruun bana ku bihaun.”
17 — Eu não tenho marido! — respondeu a mulher. Então Jesus disse:
18 sabab minsan kaw nakalabay na nagbana nakalima, in usug iban mu nagꞌuukum bihaun, bukun kamu halal kawin. Kasabunnalan in biyaytaꞌ mu kākuꞌ.”
18 pois já teve cinco, e este que você tem agora não é, de fato, seu marido. Sim, você falou a verdade.
19 Laung sin babai kan Īsa, “Tuwan, bat hambuuk nabi kaw hāti yan!
19 A mulher respondeu: — Agora eu sei que o senhor é um
20 In manga kaapuꞌ-apuan namuꞌ yadtu, manga tau Samariya, dī ha būd ini in pagpudjihan nila ha Tuhan. Sagawaꞌ laung sin manga kamu bangsa Yahudi subay ha Awrusalam (Baytal Makdis) in pagpudjihan ha Tuhan.”
20 Os nossos antepassados adoravam a Deus neste monte , mas vocês, judeus, dizem que Jerusalém é o lugar onde devemos adorá-lo.
21 Laung hi Īsa kaniya, “Indaꞌ, kahagad na kaw sin baytaꞌ ku kaymu. Dumatung da in waktu sin pagpudji natuꞌ ha Tuhan, Amaꞌ natuꞌ, bukun ha būd ini atawa ha Awrusalam (Baytal Makdis).
21 Jesus disse:
22 In kamu manga tau Samariya diꞌ niyu kaingatan bang hisiyu tuud in piyupudji niyu. Sagawaꞌ in manga kami bangsa Yahudi kaingatan namuꞌ in piyupudji namuꞌ sabab in manglalappas ha mānusiyaꞌ guwaꞌ dayn ha bangsa Yahudi.
22 Vocês, samaritanos, não sabem o que adoram, mas nós sabemos o que adoramos porque a salvação vem dos judeus.
23 Na, bihaun dimatung na in waktu sin pagpudji sin manga tau dayn ha lawm atay nila tuud iban dayn ha kasabunnalan. Karnaꞌ biyaꞌ ha yan in kabayaan sin Tuhan bang in tau magpudji kaniya.”
23 Mas virá o tempo, e, de fato, já chegou, em que os verdadeiros adoradores vão adorar o Pai em espírito e em verdade. Pois são esses que o Pai quer que o adorem.
24 Iban laung hi Īsa, “Tuhan in puunan sin nyawa, lāgiꞌ in siya nyawa da isab. Bukun siya biyaꞌ sin mānusiyaꞌ tagabaran. Hangkan hisiyu-siyu in mamudji kaniya subay tuud dayn ha lawm atay iban dayn ha kasabunnalan.”
24 Deus é Espírito, e por isso os que o adoram devem adorá-lo em espírito e em verdade.
25 Laung sin babai kan Īsa, “Asal kaingatan ku ha waktu susūngun dumatung mari in Almasi. Pagdatung niya mari, hibaytaꞌ niya kātuꞌniyu in unu-unu katān.”
25 A mulher respondeu: — Eu sei que o
26 In sambung hi Īsa kaniya, laung niya, “In piyagꞌiyan mu yan amuna in diyarā mu nagbichara bihaun.”
26 Então Jesus afirmou:
27 Ha saꞌbu hi Īsa nagbibichara iban sin babai, dimatung na in manga mulid hi Īsa. Landuꞌ tuud sila nainu-inu pagkitaꞌ nila nagbibichara hi Īsa iban sin babai. Sagawaꞌ wayruun tuud minsan hambuuk kanila in timawakkal mangasubu ha babai bang unu in gawi niya atawa nangasubu kan Īsa bang maytaꞌ niya diyā nagbichara in babai.
27 Naquele momento chegaram os seus discípulos e ficaram admirados, pois ele estava conversando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou à mulher o que ela queria. E também não perguntaram a Jesus por que motivo ele estava falando com ela.
28 Na, binīn sin babai in kibut niya, ampa siya nagbalik pa kawman nanuysuy ha manga tau.
28 Em seguida, a mulher deixou ali o seu pote, voltou até a cidade e disse a todas as pessoas:
29 Laung niya ha manga tau, “Kari kamu agad kākuꞌ kimitaꞌ sin tau amu in namaytaꞌ kākuꞌ sin katān bakas nahinang ku. Bukun bahaꞌ siya na in Almasi?”
29 — Venham ver o homem que disse tudo o que eu tenho feito. Será que ele é o Messias?
30 Na, in manga tau kiyabaytaan duun ha kawman miyadtu na kimitaꞌ kan Īsa.
30 Muitas pessoas saíram da cidade e foram para o lugar onde Jesus estava.
31 Sin walaꞌ pa dimatung mawn in manga tau, siyagina na hi Īsa sin manga mulid niya pakaunun. Laung nila, “Tuwan Guru, bang kaw isab kimaun na muna!”
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus: — Mestre, coma alguma coisa!
32 Sagawaꞌ in sambung hi Īsa kanila, “Awn da kakaun ku amu in diꞌ niyu kaingatan.”
32 Jesus respondeu:
33 Na, nagꞌasubu-iyasubuhi na in manga mulid niya. Laung nila, “Awn bahaꞌ tau dimā mari kaniya kakaun?”
33 Então os discípulos começaram a perguntar uns aos outros: — Será que alguém já trouxe comida para ele?
34 “In makarihil kākuꞌ kusug,” laung hi Īsa, “in magad sin daakan sin Tuhan, amu in nagdaak kākuꞌ mari, subay ku ubusun hinangun in katān daakan niya.
34 — A minha comida — disse Jesus — é fazer a vontade daquele que me enviou e terminar o trabalho que ele me deu para fazer.
35 Na, biyaꞌ na sin agi niyu upat bulan pa in lugay ampa makapagꞌani in tau sin tiyanum niya. Saꞌ baytaan ta kamu, bihaun waktu na sin pagꞌani. Atura niyu ba in manga tau sūng mari. In sila yan biyaꞌ sapantun manga tiyanum amu in matūp na anihun. Bukun na mawgay magparachaya na sila kākuꞌ!
35 Vocês costumam dizer: “Daqui a quatro meses teremos a colheita.” Mas olhem e vejam bem os campos: o que foi plantado já está maduro e pronto para a colheita.
36 Na, hisiyu-siyu in tau makarā ha manga tau magad sin hinduꞌ ku, awn tungbas kaniya marayaw, iban in manga tau mapaagad nila, awn na kabuhiꞌ salama-lama. Na, bang ibārat nagtanum, in tau nagtanum iban sin tau nagꞌaani kūgan sila karuwa bang sila makaani na. Na, biyaꞌ da isab ha yan in hantang sin tau nagpamahalayak sin Baytaꞌ Marayaw iban sin mangangawaꞌ tau magpaagad sin hinduꞌ ku, magkūg-kuyag sila karuwa.”
36 Quem colhe recebe o seu salário, e o resultado do seu trabalho é a vida eterna para as pessoas. E assim tanto o que semeia como o que colhe se alegrarão juntos.
37 Laung pa isab hi Īsa, “Bunnal tuud in agi sin kamaasan natuꞌ yadtu, amu agi, ‘Dugaing in magtanum, dugaing isab in umaani!’
37 Porque é verdade o que dizem: “Um semeia, e outro colhe.”
38 Na, in kamu yan kiyawakilan ku umani sin bukun niyu tiyanum. Dugaing in nagsangsaꞌ, saꞌ kamu in magkawaꞌ magpajatu sin bunga.”
38 Eu mandei vocês colherem onde não trabalharam; outros trabalharam ali, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 Manjari mataud tau Samariya in nagparachaya kan Īsa, sabab sin bichara sin babai, amu agi, “Biyaytaan aku sin tau sin katān bakas nahinang ku.”
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus porque a mulher tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu tenho feito.”
40 Na, hangkan nakakawn mayan in manga tau Samariya kan Īsa, piyangayuꞌ nila kan Īsa pahantiun duun kanila. Na, himantiꞌ hi Īsa duun kanila duway adlaw.
40 Quando os samaritanos chegaram ao lugar onde Jesus estava, pediram a ele que ficasse com eles, e Jesus ficou ali dois dias.
41 Lāgiꞌ dayn ha sabab sin pagnasīhat hi Īsa ha manga tau timaud in nagparachaya kaniya.
41 E muitos outros creram por causa da mensagem dele.
42 Iban laung sin manga tau Samariya ha babai, “Bihaun magparachaya na tuud kami kan Īsa bukun sadja ha pasal sin suysuy mu, saꞌ diyungug namuꞌ na tuud in hinduꞌ niya. Iban kaingatan namuꞌ na sin siya na tuud in Manglalappas ha manga mānusiyaꞌ dī ha dunya.”
42 Eles diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você disse que nós cremos, mas porque nós mesmos o ouvimos falar. E sabemos que ele é, de fato, o Salvador do mundo.
43 Na, pagꞌubus hinda Īsa nakahantiꞌ duun duway adlaw, limanjal na sila pa Jalil.
43 Depois de ficar dois dias ali, Jesus foi para a região da Galileia.
44 Asal nakapamung hi Īsa, laung niya, “In hambuuk nabi diꞌ siya lagguun ha luggiyaꞌ hulaꞌ niya.”
44 Pois, como ele mesmo disse: “Um profeta não é respeitado na sua própria terra.”
45 Pagdatung nila pa Jalil siyampang na sila sin manga tau duun, sabab in manga tau ini bakas nakakitaꞌ sin katān nahinang hi Īsa ha adlaw pagjamu ha saꞌbu nila didtu ha Awrusalam (Baytal Makdis) himadil sin Haylaya Paglappas dayn ha Kamatay.
45 Quando chegou à Galileia, os moradores dali o receberam bem. É que eles tinham ido à Festa da Páscoa , em Jerusalém, e tinham visto tudo o que Jesus havia feito lá.
46 Pagꞌubus yadtu nagbalik na hinda Īsa pa kawman Kana ha Jalil. Duun ha Kana napapanjari hi Īsa tubig anggul in tubig. Sakali awn hambuuk upisyal dayn ha Kapirnaum, amu in kiyarihilan kawasa sin sultan, in nakasaꞌbu isab duun. In anak niya usug tagasakit.
46 Jesus voltou a Caná da Galileia, onde havia transformado água em vinho. Estava ali um alto funcionário público que morava em Cafarnaum. Ele tinha em casa um filho doente.
47 Pagꞌingat niya sin yaun hi Īsa ha Jalil bakas dayn ha Yahudiya, miyadtu siya kan Īsa jimunjung paagarun pa Kapirnaum ha supaya kaulian in anak niya nasasakit pangsan.
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi pedir a ele que fosse a Cafarnaum e curasse o seu filho, que estava morrendo.
48 Laung hi Īsa kaniya, “Subay sadja kamu makakitaꞌ manga tandaꞌ iban manga muꞌjijat ampa kamu magparachaya.”
48 Jesus disse ao funcionário:
49 In sambung sin upisyal, “Anduꞌ Tuwan, agad na kaw mari kākuꞌ sabab in anak ku ha ūt na sin kamatay iban kabuhiꞌ.”
49 Ele respondeu: — Senhor, venha depressa, antes que o meu filho morra!
50 Laung hi Īsa kaniya, “Kadtu na kaw uwiꞌ. Uliꞌ na in anak mu!”
50 — Volte para casa! O seu filho vai viver! — disse Jesus. Ele creu nas palavras de Jesus e foi embora.
51 Na, ha saꞌbu niya miyanaw tudju pa bāy niya, piyaglanggal siya sin manga daraakun niya. Laung nila kaniya, “In anak mu uliꞌ na!”
51 No caminho encontrou-se com os seus empregados, que disseram: — O seu filho está vivo!
52 Sakali iyasubu niya sila, laung niya, “Manga lisag pila imuliꞌ in sakit niya?” Laung nila, “Naīg in hinglaw niya lisag hambuuk sin kahapun mahapun.”
52 Então ele perguntou a que horas o filho havia começado a melhorar. Os empregados responderam: — Ontem, à uma da tarde, a febre passou.
53 Na, kiyatumtuman sin amaꞌ sin bataꞌ-bataꞌ sin amuna isab yadtu in waktu sin pagbichara hi Īsa kaniya, amu agi, “Uliꞌ na in anak mu!” Na, dayn didtu nagparachaya siya kan Īsa iban sin manga tau ha lawman niya.
53 Aí o pai lembrou que havia sido naquela mesma hora que Jesus tinha dito: “O seu filho vai viver.” Então ele e toda a família creram em Jesus.
54 Na, amu yan in hikaruwa muꞌjijat nahinang hi Īsa pagꞌubus niya nagbalik dayn ha Yahudiya pa Jalil.
54 Esse foi o segundo milagre que Jesus fez depois de ter ido da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.