João 4
Kitab Injil (The New Testament) (TSG) vs NAA
1 Manjari kiyabaytaan in manga tau Parisi sin mataud tau in miyagad iban nagpaliguꞌ kan Īsa dayn kan Yahiya.
1 Quando Jesus soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele fazia e batizava mais discípulos do que João
2 In bunnal niya, bukun hi Īsa in nagliguꞌ ha manga tau, saꞌ manga mulid niya in nagliguꞌ.
2 — se bem que Jesus mesmo não batizava, e sim os seus discípulos —,
3 Na, pagꞌingat hi Īsa sin manga suysuy ini, minīg siya iban sin manga mulid niya dayn ha hulaꞌ Yahudiya, ampa sila miyadtu nagbalik pa hulaꞌ Jalil.
3 deixou a Judeia, retirando-se outra vez para a Galileia.
4 Sakali in dān tudju pa Jalil subay lumabay dayn ha Samariya.
4 E era-lhe necessário passar pela região da Samaria.
5 Na, limabay hinda Īsa dayn ha dān yan, sampay naabut nila in hambuuk kawman sin hulaꞌ Samariya pagngānan Sikar. In dāira ini masuuk madtu pa lupaꞌ amu in piyusakaꞌ hi Yaꞌkub ha anak niya hi Yusup sin masa nakauna yadtu.
5 Assim, Jesus chegou a uma cidade samaritana, chamada Sicar, perto das terras que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 Manjari duun ha lupaꞌ yaun, awn hambuuk kuppung amu in bakas hīnang hi Yaꞌkub. Sakali limingkud hi Īsa duun ha higad sin kuppung sabab liyaul siya, iban ugtu suga na.
6 Ali ficava o poço de Jacó. Cansado da viagem, Jesus sentou-se junto ao poço. Era por volta do meio-dia.
7 — ausente —
7 Nisso veio uma mulher samaritana tirar água. Jesus lhe disse:
8 — ausente —
8 Pois os seus discípulos tinham ido à cidade comprar alimentos.
9 Laung sin babai kan Īsa, “In kita, bukun hangka-bangsa. In ikaw hambuuk Yahudi, ampa in aku tau Samariya, hāti mangayuꞌ kaw kākuꞌ tubig?” Hangkan in babai imiyan biyaꞌ hādtu, sabab diꞌ magꞌiyasipi in manga Yahudi iban sin manga tau Samariya.
9 Então a mulher samaritana perguntou a Jesus: — Como, sendo o senhor um judeu, pede água a mim, que sou mulher samaritana? Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.
10 In sambung hi Īsa ha babai, laung niya, “Bang mu sadja kaingatan bang unu in hirihil sin Tuhan ha manga mānusiyaꞌ, iban bang mu kaingatan bang hisiyu tuud aku amu in mangayuꞌ tubig bihaun, na mangayuꞌ da kaw isab tubig dayn kākuꞌ. Na, painumun ta kaw sin tubig amu in makabuhiꞌ ha tau.”
10 Jesus respondeu:
11 Laung sin babai kan Īsa, “Tuwan, biyaꞌ diin in kasawk mu sin tubig makabuhiꞌ ha tau sin wayruun hipanawk mu? Ampa in kuppung ini malawm.
11 Ao que a mulher respondeu: — O senhor não tem balde e o poço é fundo. De onde vai conseguir essa água viva?
12 In naghinang sin kuppung ini hi Yaꞌkub, amu in kaapuꞌ-apuan natuꞌ. Nakainum sila magtawtayꞌanak sin tubig ini sampay pa manga kahayupan nila. Na, pikil mu bahaꞌ, makawasa kaw dayn kan Yaꞌkub?”
12 Por acaso o senhor é maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, assim como os seus filhos e o seu gado?
13 In sambung hi Īsa, “In katān makainum sin tubig dayn ha kuppung ini, tantu uhawun da magbalik.
13 Jesus respondeu:
14 Sagawaꞌ hisiyu-siyu in makainum sin tubig hirihil ku kaniya, tantu diꞌ siya uhawun magbalik kasaumulan. Karnaꞌ in tubig hirihil ku kaniya mahinang biyaꞌ tuburan sin tubig ha lawm atay niya, amu in dumihil kaniya kabuhiꞌ salama-lama.”
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Pelo contrário, a água que eu lhe der será nele uma fonte a jorrar para a vida eterna.
15 Laung sin babai, “Tuwan, painuma aku sin tubig piyagꞌiyan mu yan ha supaya aku diꞌ na uhawun magbalik, iban ha supaya aku diꞌ na mari magbalik sumawk tubig.”
15 A mulher lhe disse: — Senhor, quero que me dê essa água para que eu não mais tenha sede, nem precise vir aqui buscá-la.
16 Laung hi Īsa kaniya, “Kadtu kaw kawaa in bana mu ampa kamu balik mari.”
16 Jesus disse:
17 In sambung sin babai, “Wayruun bana ku bihaun.”
17 Ao que a mulher respondeu: — Não tenho marido. Então Jesus disse:
18 sabab minsan kaw nakalabay na nagbana nakalima, in usug iban mu nagꞌuukum bihaun, bukun kamu halal kawin. Kasabunnalan in biyaytaꞌ mu kākuꞌ.”
18 Porque já teve cinco, e esse que agora tem não é seu marido. O que você disse é verdade.
19 Laung sin babai kan Īsa, “Tuwan, bat hambuuk nabi kaw hāti yan!
19 A mulher então lhe disse: — Agora eu sei que o senhor é um profeta!
20 In manga kaapuꞌ-apuan namuꞌ yadtu, manga tau Samariya, dī ha būd ini in pagpudjihan nila ha Tuhan. Sagawaꞌ laung sin manga kamu bangsa Yahudi subay ha Awrusalam (Baytal Makdis) in pagpudjihan ha Tuhan.”
20 Nossos pais adoravam neste monte, mas vocês dizem que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 Laung hi Īsa kaniya, “Indaꞌ, kahagad na kaw sin baytaꞌ ku kaymu. Dumatung da in waktu sin pagpudji natuꞌ ha Tuhan, Amaꞌ natuꞌ, bukun ha būd ini atawa ha Awrusalam (Baytal Makdis).
21 Jesus respondeu:
22 In kamu manga tau Samariya diꞌ niyu kaingatan bang hisiyu tuud in piyupudji niyu. Sagawaꞌ in manga kami bangsa Yahudi kaingatan namuꞌ in piyupudji namuꞌ sabab in manglalappas ha mānusiyaꞌ guwaꞌ dayn ha bangsa Yahudi.
22 Vocês adoram o que não conhecem; nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 Na, bihaun dimatung na in waktu sin pagpudji sin manga tau dayn ha lawm atay nila tuud iban dayn ha kasabunnalan. Karnaꞌ biyaꞌ ha yan in kabayaan sin Tuhan bang in tau magpudji kaniya.”
23 Mas vem a hora — e já chegou — em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. Porque são esses que o Pai procura para seus adoradores.
24 Iban laung hi Īsa, “Tuhan in puunan sin nyawa, lāgiꞌ in siya nyawa da isab. Bukun siya biyaꞌ sin mānusiyaꞌ tagabaran. Hangkan hisiyu-siyu in mamudji kaniya subay tuud dayn ha lawm atay iban dayn ha kasabunnalan.”
24 Deus é Espírito, e é necessário que os seus adoradores o adorem em espírito e em verdade.
25 Laung sin babai kan Īsa, “Asal kaingatan ku ha waktu susūngun dumatung mari in Almasi. Pagdatung niya mari, hibaytaꞌ niya kātuꞌniyu in unu-unu katān.”
25 A mulher respondeu: — Eu sei que virá o Messias, chamado Cristo. Quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 In sambung hi Īsa kaniya, laung niya, “In piyagꞌiyan mu yan amuna in diyarā mu nagbichara bihaun.”
26 Então Jesus disse:
27 Ha saꞌbu hi Īsa nagbibichara iban sin babai, dimatung na in manga mulid hi Īsa. Landuꞌ tuud sila nainu-inu pagkitaꞌ nila nagbibichara hi Īsa iban sin babai. Sagawaꞌ wayruun tuud minsan hambuuk kanila in timawakkal mangasubu ha babai bang unu in gawi niya atawa nangasubu kan Īsa bang maytaꞌ niya diyā nagbichara in babai.
27 Naquele momento, chegaram os discípulos de Jesus e se admiraram ao vê-lo falando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou: “O que você está querendo?” Ou: “Por que o senhor está falando com ela?”
28 Na, binīn sin babai in kibut niya, ampa siya nagbalik pa kawman nanuysuy ha manga tau.
28 Quanto à mulher, deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse ao povo:
29 Laung niya ha manga tau, “Kari kamu agad kākuꞌ kimitaꞌ sin tau amu in namaytaꞌ kākuꞌ sin katān bakas nahinang ku. Bukun bahaꞌ siya na in Almasi?”
29 — Venham comigo e vejam um homem que me disse tudo o que eu já fiz. Não seria ele, por acaso, o Cristo?
30 Na, in manga tau kiyabaytaan duun ha kawman miyadtu na kimitaꞌ kan Īsa.
30 Então saíram da cidade e foram até onde Jesus estava.
31 Sin walaꞌ pa dimatung mawn in manga tau, siyagina na hi Īsa sin manga mulid niya pakaunun. Laung nila, “Tuwan Guru, bang kaw isab kimaun na muna!”
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus, dizendo: — Mestre, coma!
32 Sagawaꞌ in sambung hi Īsa kanila, “Awn da kakaun ku amu in diꞌ niyu kaingatan.”
32 Mas ele lhes disse:
33 Na, nagꞌasubu-iyasubuhi na in manga mulid niya. Laung nila, “Awn bahaꞌ tau dimā mari kaniya kakaun?”
33 Então os discípulos começaram a dizer entre si: — Será que alguém lhe trouxe algo para comer?
34 “In makarihil kākuꞌ kusug,” laung hi Īsa, “in magad sin daakan sin Tuhan, amu in nagdaak kākuꞌ mari, subay ku ubusun hinangun in katān daakan niya.
34 Jesus lhes declarou:
35 Na, biyaꞌ na sin agi niyu upat bulan pa in lugay ampa makapagꞌani in tau sin tiyanum niya. Saꞌ baytaan ta kamu, bihaun waktu na sin pagꞌani. Atura niyu ba in manga tau sūng mari. In sila yan biyaꞌ sapantun manga tiyanum amu in matūp na anihun. Bukun na mawgay magparachaya na sila kākuꞌ!
35 Vocês não dizem que ainda faltam quatro meses até a colheita? Eu, porém, lhes digo: Levantem os olhos e vejam os campos, pois estão maduros para a colheita.
36 Na, hisiyu-siyu in tau makarā ha manga tau magad sin hinduꞌ ku, awn tungbas kaniya marayaw, iban in manga tau mapaagad nila, awn na kabuhiꞌ salama-lama. Na, bang ibārat nagtanum, in tau nagtanum iban sin tau nagꞌaani kūgan sila karuwa bang sila makaani na. Na, biyaꞌ da isab ha yan in hantang sin tau nagpamahalayak sin Baytaꞌ Marayaw iban sin mangangawaꞌ tau magpaagad sin hinduꞌ ku, magkūg-kuyag sila karuwa.”
36 Quem colhe recebe desde já a recompensa e ajunta o seu fruto para a vida eterna, para que se alegrem ao mesmo tempo o que semeia e o que colhe.
37 Laung pa isab hi Īsa, “Bunnal tuud in agi sin kamaasan natuꞌ yadtu, amu agi, ‘Dugaing in magtanum, dugaing isab in umaani!’
37 Pois, no caso, é verdadeiro o ditado: “Um é o que semeia, outro é o que colhe.”
38 Na, in kamu yan kiyawakilan ku umani sin bukun niyu tiyanum. Dugaing in nagsangsaꞌ, saꞌ kamu in magkawaꞌ magpajatu sin bunga.”
38 Eu os enviei a colher o que vocês não semearam; outros trabalharam, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 Manjari mataud tau Samariya in nagparachaya kan Īsa, sabab sin bichara sin babai, amu agi, “Biyaytaan aku sin tau sin katān bakas nahinang ku.”
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus, por causa do testemunho da mulher, que tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu já fiz.”
40 Na, hangkan nakakawn mayan in manga tau Samariya kan Īsa, piyangayuꞌ nila kan Īsa pahantiun duun kanila. Na, himantiꞌ hi Īsa duun kanila duway adlaw.
40 Quando, pois, os samaritanos foram até Jesus, pediram-lhe que permanecesse com eles; e Jesus ficou ali dois dias.
41 Lāgiꞌ dayn ha sabab sin pagnasīhat hi Īsa ha manga tau timaud in nagparachaya kaniya.
41 Muitos outros creram nele, por causa da palavra de Jesus.
42 Iban laung sin manga tau Samariya ha babai, “Bihaun magparachaya na tuud kami kan Īsa bukun sadja ha pasal sin suysuy mu, saꞌ diyungug namuꞌ na tuud in hinduꞌ niya. Iban kaingatan namuꞌ na sin siya na tuud in Manglalappas ha manga mānusiyaꞌ dī ha dunya.”
42 E diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você falou que nós cremos, mas porque nós mesmos ouvimos, e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Na, pagꞌubus hinda Īsa nakahantiꞌ duun duway adlaw, limanjal na sila pa Jalil.
43 Passados dois dias, Jesus saiu dali e foi para a Galileia.
44 Asal nakapamung hi Īsa, laung niya, “In hambuuk nabi diꞌ siya lagguun ha luggiyaꞌ hulaꞌ niya.”
44 Porque o próprio Jesus testemunhou que um profeta não tem honra na sua própria terra.
45 Pagdatung nila pa Jalil siyampang na sila sin manga tau duun, sabab in manga tau ini bakas nakakitaꞌ sin katān nahinang hi Īsa ha adlaw pagjamu ha saꞌbu nila didtu ha Awrusalam (Baytal Makdis) himadil sin Haylaya Paglappas dayn ha Kamatay.
45 Assim, quando chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que Jesus tinha feito em Jerusalém, por ocasião da festa, à qual eles também tinham comparecido.
46 Pagꞌubus yadtu nagbalik na hinda Īsa pa kawman Kana ha Jalil. Duun ha Kana napapanjari hi Īsa tubig anggul in tubig. Sakali awn hambuuk upisyal dayn ha Kapirnaum, amu in kiyarihilan kawasa sin sultan, in nakasaꞌbu isab duun. In anak niya usug tagasakit.
46 Jesus foi outra vez a Caná da Galileia, onde tinha transformado água em vinho. E havia ali um oficial do rei, cujo filho estava doente em Cafarnaum.
47 Pagꞌingat niya sin yaun hi Īsa ha Jalil bakas dayn ha Yahudiya, miyadtu siya kan Īsa jimunjung paagarun pa Kapirnaum ha supaya kaulian in anak niya nasasakit pangsan.
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi até ele e pediu-lhe que fosse curar o seu filho, que estava morrendo.
48 Laung hi Īsa kaniya, “Subay sadja kamu makakitaꞌ manga tandaꞌ iban manga muꞌjijat ampa kamu magparachaya.”
48 Então Jesus lhe disse:
49 In sambung sin upisyal, “Anduꞌ Tuwan, agad na kaw mari kākuꞌ sabab in anak ku ha ūt na sin kamatay iban kabuhiꞌ.”
49 O oficial pediu mais uma vez: — Senhor, venha, antes que o meu filho morra!
50 Laung hi Īsa kaniya, “Kadtu na kaw uwiꞌ. Uliꞌ na in anak mu!”
50 Jesus respondeu: O homem creu na palavra de Jesus e partiu.
51 Na, ha saꞌbu niya miyanaw tudju pa bāy niya, piyaglanggal siya sin manga daraakun niya. Laung nila kaniya, “In anak mu uliꞌ na!”
51 Quando já estava a caminho, os seus servos vieram ao encontro dele, anunciando-lhe que o seu filho estava vivo.
52 Sakali iyasubu niya sila, laung niya, “Manga lisag pila imuliꞌ in sakit niya?” Laung nila, “Naīg in hinglaw niya lisag hambuuk sin kahapun mahapun.”
52 Então perguntou a que horas o seu filho havia se sentido melhor. Informaram: — Ontem, à uma hora da tarde a febre o deixou.
53 Na, kiyatumtuman sin amaꞌ sin bataꞌ-bataꞌ sin amuna isab yadtu in waktu sin pagbichara hi Īsa kaniya, amu agi, “Uliꞌ na in anak mu!” Na, dayn didtu nagparachaya siya kan Īsa iban sin manga tau ha lawman niya.
53 Com isso, o pai reconheceu que aquela era precisamente a hora em que Jesus tinha dito a ele: “O seu filho vai viver.” E ele e toda a sua casa creram.
54 Na, amu yan in hikaruwa muꞌjijat nahinang hi Īsa pagꞌubus niya nagbalik dayn ha Yahudiya pa Jalil.
54 Este foi o segundo sinal que Jesus fez, depois de ir da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.