Hebreus 4
Kitab Injil (The New Testament) (TSG) vs NTLH
1 Na, bihaun kitaniyu na isab in tiyukbalan sin Tuhan janjiꞌ niya pasūrun pa lawm kasannyangan amu in piyagꞌiyan niya. Hangkan subay kitaniyu maayad ha supaya wayruun kātuꞌniyu in makabīn diꞌ makaagad sumūd pa lawm kasannyangan kiyajanjiꞌ sin Tuhan.
1 Deus nos deixou a promessa de que podemos receber o descanso de que ele falou. Portanto, tenhamos muito cuidado para que Deus não julgue que algum de vocês tenha falhado, deixando assim de receber esse descanso.
2 Karnaꞌ in kitaniyu nakarungug da isab sin Baytaꞌ Marayaw amu in bakas diyungug sin manga kaapuꞌ-apuan natuꞌ sin masa nakauna yadtu. Diyungug nila in baytaꞌ dayn ha Tuhan, sagawaꞌ wayruun karayawan nakawaꞌ nila, sabab pagdungug nila ha ini walaꞌ sila nagparachaya iban nagkahagad.
2 Pois, assim como aquelas pessoas ouviram, também nós ouvimos a boa notícia. Elas ouviram a mensagem, porém ela não lhes fez nenhum bem porque, quando a ouviram, não a receberam com fé.
3 Na, in kitaniyu amu in magparachaya makasūd pa kasannyangan kiyajanjiꞌ sin Tuhan. Sumagawaꞌ in manga diꞌ magparachaya, diꞌ makasūd, pasal biyaꞌ na sin kiyabaytaꞌ sin Tuhan, amu agi,
3 Portanto, nós, os que cremos, recebemos o descanso prometido por Deus, como ele mesmo disse: “Eu fiquei ‘Eles nunca entrarão na onde eu lhes teria dado descanso!’ ” Ele disse isso, embora o seu trabalho já estivesse terminado desde o tempo em que havia criado o mundo.
4 Kiyaiingatan natuꞌ sin asal naawn in hulaꞌ kiyajanjiꞌ sin Tuhan, pasal awn kiyasulat ha lawm Kitab, amu agi, “Ha hikapitu sin adlaw in Tuhan himundung na dayn ha hinang niya sabab naubus niya na piyapanjari in katān.”
4 Pois a respeito do sétimo dia está escrito o seguinte em alguma parte das Escrituras Sagradas : “No sétimo dia Deus descansou de todo o trabalho que ele havia feito.”
5 Sagawaꞌ minsan bihādtu, in manga tau amu in walaꞌ nagkahagad ha Tuhan, walaꞌ da nakasūd pa hulaꞌ kiyajanjiꞌ kanila sin Tuhan, sabab biyalikan sin Tuhan in kiyapamung niya, amu agi, “Diꞌ tuud sila makasūd pa lawm hulaꞌ tiyatagama ku kanila, amu in masannyang nila paghulaan.”
5 E o mesmo assunto é repetido: “Eles nunca entrarão na Terra Prometida, onde eu lhes teria dado descanso.”
6 Malayngkan minsan bihādtu, walaꞌ nagbaluba in janjiꞌ sin Tuhan ha manga mānusiyaꞌ. Pagga in manga tau amu in nakarungug muna sin Baytaꞌ Marayaw, walaꞌ nakasūd pa hulaꞌ kiyajanjiꞌ sin Tuhan kanila, sabab walaꞌ sila nagparachaya kaniya, na ha susūngun awn da isab manga tau pasūrun sin Tuhan pa lawm hulaꞌ masannyang paghulaan amu in kiyajanjiꞌ niya.
6 Aqueles que foram os primeiros a ouvir a boa notícia não tiveram fé e por isso não receberam esse descanso. Portanto, há outros que vão recebê-lo.
7 Na, in pasal yan kaingatan natuꞌ sabab in Tuhan dimihil na isab waktu ha manga tau tumaymaꞌ sin janjiꞌ niya, lāgiꞌ in waktu yan amuna in bihaun. Hangkan nakalabay mayan bukun na pila tahun in masa sin manga tau, amu in walaꞌ nagparachaya ha Tuhan, piyapamung sin Tuhan kan Daud in bichara niya, amu in kiyasulat ha lawm Kitab bakas ku na nasabbut kaniyu, amu agi,
7 A prova disso é que Deus marca outro dia, chamado “hoje”. Ele falou disso, muitos anos depois, por meio de Davi, no trecho das Escrituras já citado: “Se hoje vocês ouvirem a voz de Deus, não sejam teimosos.”
8 Na, dayn ha ini kaingatan taniyu sin in hulaꞌ piyagdāhan hi Yussaꞌ ha manga tau sin masa yadtu, bukun amu in hulaꞌ kiyajanjiꞌ sin Tuhan kanila, amu in masannyang nila paghulaan. Pasal bang amuna yan in hulaꞌ kiyajanjiꞌ sin Tuhan, na tantu diꞌ niya na sabbutun magbalik in janjiꞌ niya.
8 Se Josué tivesse dado ao povo esse descanso, Deus não teria falado mais tarde a respeito de outro dia.
9 Na, pagga biyaꞌ ha yan in hāl niya, in hāti niya masi pa awn lugal sin manga tau sukuꞌ sin Tuhan sumūd pa lawm hulaꞌ, amu in masannyang nila paghulaan iban Tuhan, biyaꞌ sin kasannyangan sin Tuhan ha hikapitu sin adlaw pagꞌubus niya nagpapanjari sin unu-unu katān.
9 Assim ainda fica para o povo de Deus um descanso, como o descanso de Deus no sétimo dia.
10 Karnaꞌ hisiyu-siyu in makasūd pa lawm hulaꞌ masannyang kiyajanjiꞌ sin Tuhan, in siya yan sumannyang na dayn ha unu-unu hinang niya, biyaꞌ da isab sin kasannyangan sin Tuhan naubus niya mayan piyapanjari in unu-unu katān.
10 Porque quem receber o descanso que Deus prometeu vai descansar de todos os seus trabalhos, assim como Deus descansou dos trabalhos dele.
11 Hangkan subay kitaniyu tumuyuꞌ tuud magad sin dān sin hikasūd natuꞌ pa lawm hulaꞌ masannyang yan, ha supaya wayruun dayn kātuꞌ minsan hambuuk in mahinang biyaꞌ sin manga tau sin masa yadtu, amu in walaꞌ nakasūd pa hulaꞌ kiyajanjiꞌ sin Tuhan kanila pasal kulang in parachaya iban īman nila kaniya.
11 Portanto, façamos tudo para receber esse descanso, e assim nenhum de nós deixará de recebê-lo, como aconteceu com aquelas pessoas, por terem se revoltado.
12 In Parman sin Tuhan amu in puunan sin kabuhiꞌ salama-lama, landuꞌ makusug humūp pa lawm atay iban nyawa sin tau. Biyaꞌ yan sapantun sin pakukus duwa sulab niya, sagawaꞌ labi pa mahayt dayn ha pakukus. Lumagbas yan dayn ha luluatan sampay pa sumsum sin ginhawa-baran sin mānusiyaꞌ. Hangkan in Parman sin Tuhan, amu in makapaingat iban makapatampal sin unu-unu katān ha lawm pikilan iban atay sin mānusiyaꞌ.
12 Pois a palavra de Deus é viva e poderosa e corta mais do que qualquer espada afiada dos dois lados. Ela vai até o lugar mais fundo da alma e do espírito, vai até o íntimo das pessoas e julga os desejos e pensamentos do coração delas.
13 Na, lāgiꞌ wayruun unu-unu in hikatapuk dayn ha Tuhan sabab kaingatan niya tuud marayaw in unu-unu na mayan pasal sin manga katān piyapanjari niya. Iban ha susūngun subay in kitaniyu katān mamaytaꞌ kaniya sin katān nahinang iban napikil natuꞌ.
13 Não há nada que se possa esconder de Deus. Em toda a criação, tudo está descoberto e aberto diante dos seus olhos, e é a ele que todos nós teremos de prestar contas.
14 Pagga in Imam natuꞌ Dakulaꞌ, Imam makawasa, amuna hi Īsa, amu in Anak Tuhan, lāgiꞌ yadtu na siya nagbalik pa haddarat sin Tuhan, hangkan subay natuꞌ pakusugun iban pahugutun in pagparachaya natuꞌ kaniya.
14 Portanto, fiquemos firmes na fé que anunciamos, pois temos um Grande Sacerdote poderoso, Jesus, o Filho de Deus, o qual entrou na própria presença de Deus.
15 Karnaꞌ in hi Īsa, amu in Imam natuꞌ Dakulaꞌ, maulung kātuꞌniyu pasal kiyaiingatan niya in kitaniyu mānusiyaꞌ maguyaꞌ in pamaranan iban pangatayan. Hangkan niya ini kaingatan pasal in siya bakas dī ha dunya nagbaran mānusiyaꞌ, lāgiꞌ kiyalabayan niya in ginisan sasat biyaꞌ sin manga sasat magdatung pa kātuꞌniyu mānusiyaꞌ, sagawaꞌ in siya walaꞌ narā sin sasat sin saytan.
15 O nosso Grande Sacerdote não é como aqueles que não são capazes de compreender as nossas fraquezas. Pelo contrário, temos um Grande Sacerdote que foi tentado do mesmo modo que nós, mas não pecou.
16 Na, hangkan, pagga siya in Imam natuꞌ Dakulaꞌ, subay natuꞌ lawaun in bugaꞌ natuꞌ sumuuk pa haddarat sin Tuhan, amu in puunan sin katān tulung-tabang. Duun taniyu kananaman in ulung niya kātuꞌniyu, lāgiꞌ kabaakan in tulung-tabang niya ha waktu taniyu magkagunahan.
16 Por isso tenhamos confiança e cheguemos perto do trono divino, onde está a graça de Deus. Ali receberemos misericórdia e encontraremos graça sempre que precisarmos de ajuda.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.