Lucas 19

Si-nu̱guanꞌ Yanꞌanj Xa̱ngaꞌ (TRQ) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ni̱ gatúj Jesús xumanꞌ Jericó. Ni̱ huaj sij gachin sij xumanꞌ daj.
1 Jesus entrou em Jericó e ia atravessando a cidade.
2 Ni̱ yuꞌuj daj nne ꞌngo̱ xuruꞌue gu̱ꞌnaj Zaqueo. Ni̱ huin síꞌ ꞌngo̱ tsínj aꞌninꞌ rian ni tsínj aꞌnej pesto.
2 Havia aí um homem muito rico chamado Zaqueu, chefe dos recebedores de impostos.
3 Ni̱ gahuin ruhua sij gui̱niꞌi sij Jesús. Sani̱ ri̱an huaj nico ni ngüi̱ nga̱ síꞌ, ni̱ nun ga̱ꞌue gui̱niꞌi sij síꞌ. Daj si chreꞌ Zaqueo daj.
3 Ele procurava ver quem era Jesus, mas não o conseguia por causa da multidão, porque era de baixa estatura.
4 Xiꞌí daj ni̱ gunánj sij ganꞌanj sij da rian si huin ruhua sij gui̱sij sij gui̱niꞌi sij Jesús. Ni̱ gahui sij chra̱ ꞌngo̱ chrun gu̱ꞌnaj sicómoro rian ga̱chin Jesús.
4 Ele correu adiande, subiu a um sicômoro para o ver, quando ele passasse por ali.
5 Ni̱ ngaa huaj gachin Jesús yuꞌuj daj, ni̱ niꞌyaj síꞌ chra̱ chrun xataꞌ. Ni̱ gataj síꞌ:
5 Chegando Jesus àquele lugar e levantando os olhos, viu-o e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, porque é preciso que eu fique hoje em tua casa.
6 Ngaa ni̱ nanij yoo̱ sij. Ni̱ gahuin nia̱ꞌ ruhua sij si gu̱xuman Jesús ducuá sij.
6 Ele desceu a toda a pressa e recebeu-o alegremente.
7 Ni̱ ngaa guiniꞌi ni ngüi̱ si guiꞌyaj Jesús, ni̱ gaxi̱ꞌi ni sij gaꞌmi quij ni sij xiꞌí Jesús. Ni̱ gataj ni sij:
7 Vendo isto, todos murmuravam e diziam: Ele vai hospedar-se em casa de um pecador...
8 Ngaa ni̱ naxu̱man Zaqueo, ni̱ gataj sij gunun Señor Jesús:
8 Zaqueu, entretanto, de pé diante do Senhor, disse-lhe: Senhor, vou dar a metade dos meus bens aos pobres e, se tiver defraudado alguém, restituirei o quádruplo.
9 Ngaa ni̱ gataj Jesús:
9 Disse-lhe Jesus: Hoje entrou a salvação nesta casa, porquanto também este é filho de Abraão.
10 Ni̱ gaꞌna̱ꞌ daꞌníj ni ngüi̱ huin manꞌānj. Ni̱ ꞌna̱ꞌ nanaꞌuīj ni tsínj ga niꞌya. Ni̱ ga̱nacā ni sij, ruhuāj aj. ―Daj gataj Jesús.
10 Pois o Filho do Homem veio procurar e salvar o que estava perdido.
11 Ni̱ gunun ni ngüi̱ si gataj Jesús. Ni̱ hua guisíj sij ni̱chrunꞌ duꞌua xumanꞌ Jerusalén. Ni̱ gani ruhua ni ngüi̱ sisi̱ ga̱ꞌnaꞌ yoo̱ Yanꞌanj gui̱nicaj sun-únꞌ chruhua xungüi̱ nan gui̱niꞌi ni sij, ruhua ni sij. Xiꞌí daj nani Jesús ꞌngo̱ cuento digyán sij rian ni síꞌ.
11 Ouviam-no falar. E como estava perto de Jerusalém, alguns se persuadiam de que o Reino de Deus se havia de manifestar brevemente; ele acrescentou esta parábola:
12 Ngaa ni̱ gataj Jesús:
12 Um homem ilustre foi para um país distante, a fim de ser investido da realeza e depois regressar.
13 Ngaa ni̱ gaquínj tsínj daj ga̱ꞌnaꞌ ichiꞌ ranꞌ tsínj ꞌyaj sun rian sij. Ni̱ gaꞌuiꞌ sij ꞌngo̱ sanꞌanj gu̱ꞌnaj mina rian go̱ꞌngo ni síꞌ. Ni̱ ducu duꞌuej sanꞌanj gu̱ꞌnaj mina daj. Ni̱ gataj snanꞌanj sij gunun ni síꞌ: “Gui̱ꞌyaj gana á re̱ꞌ nga̱ sanꞌanj nan da na̱nicā.” Daj gataj sij. Ni̱ ganꞌanj sij.
13 Chamou dez dos seus servos e deu-lhes dez minas, dizendo-lhes: Negociai até eu voltar.
14 ’Sani̱ nun huin xa̱nꞌ ruhua ni tsínj xa̱nj daj niꞌyaj ni síꞌ sij. Xiꞌí daj gaꞌníj ni síꞌ ni tsínj nicaj sun ganꞌanj ga̱taj snanꞌanj rian tsínj huin achij daj sisi̱ nun aranꞌ ruhua ni síꞌ niꞌyaj ni síꞌ sij. Ni̱ si̱ gaꞌue ga̱huin sij tsínj aꞌninꞌ rian ni sij xánj ni sij ga̱ mánj.
14 Mas os homens daquela região odiavam-no e enviaram atrás dele embaixadores, para protestarem: Não queremos que ele reine sobre nós.
15 ’Sani̱ ngaa guisíj ganacaj sij sun daj, ni̱ nanica̱j sij xánj sij. Ngaa nasíj sij xánj sij, ni̱ gaꞌninꞌ sij sun sisi̱ ga̱ꞌnaꞌ ni tsínj ꞌyaj sun rian sij huin ni tsínj ri̱an gaꞌuiꞌ sij sanꞌanj daj. Ni̱ huin ruhua sij gui̱niꞌi sij u̱ndaj guiꞌyaj gana go̱ꞌngo síꞌ nga̱ sanꞌanj daj.
15 Quando, investido da dignidade real, voltou, mandou chamar os servos a quem confiara o dinheiro, a fim de saber quanto cada um tinha lucrado.
16 ’Ngaa ni̱ gataj tsínj guisíj sini rian sij: “Señor, riquí re̱ꞌ ꞌngo̱ sanꞌanj mina riānj. Ni̱ nga̱ mina daj ni̱ guiꞌyaj ganāj ichiꞌ mina aj.” Daj gataj tsínj daj.
16 Veio o primeiro: Senhor, a tua mina rendeu dez outras minas.
17 Ngaa ni̱ gataj rey daj gunun síꞌ: “Duguꞌna̱j guiꞌyáj re̱ꞌ. Huín re̱ꞌ ꞌngo̱ tsínj ꞌyaj sun sa̱ꞌ. Ni̱ ri̱an hua gacuíj re̱ꞌ nga̱ do̱j rasu̱n nan, ni̱ ga̱huín re̱ꞌ tsínj aꞌninꞌ rian ichiꞌ xumanꞌ gui̱ꞌyā.” Daj gataj tsínj huin achij daj.
17 Ele lhe disse: Muito bem, servo bom; porque foste fiel nas coisas pequenas, receberás o governo de dez cidades.
18 ’Ngaa ni̱ gaꞌna̱ꞌ ango tsínj daj. Ni̱ gataj síꞌ: “Señor, riquí re̱ꞌ ꞌngo̱ sanꞌanj mina riānj. Ni̱ nga̱ mina daj ni̱ guiꞌyaj ganāj yu̱nꞌunꞌ mina aj.” Daj gataj síꞌ.
18 Veio o segundo: Senhor, a tua mina rendeu cinco outras minas.
19 Ni̱ gataj tsínj huin achij daj gunun síꞌ: “Ga̱huín re̱ꞌ tsínj aꞌninꞌ rian u̱nꞌunꞌ xumanꞌ, gui̱ꞌyā.” Daj gataj sij rian ango tsínj daj.
19 Disse a este: Sê também tu governador de cinco cidades.
20 ’Ngaa ni̱ guisíj ángo tsínj daj. Ni̱ gataj síꞌ: “Nan ꞌna̱ꞌ niqui si-sanꞌánj re̱ꞌ. Naꞌníj sa̱ꞌāj chruhua ꞌngo̱ paño.
20 Veio também o outro: Senhor, aqui tens a tua mina, que guardei embrulhada num lenço;
21 Daj si xuꞌuīj niꞌyā re̱ꞌ si huín re̱ꞌ ꞌngo̱ tsínj huee. Ni̱ nacáj re̱ꞌ si sé siꞌyáj re̱ꞌ huin. Ni̱ ri̱an unun ango tsínj daj ca̱n, ni̱ hué yuꞌuj daj rí re̱ꞌ nnaa̱.” Daj gataj tsínj ꞌyaj sun rian tsínj huin achij daj.
21 pois tive medo de ti, por seres homem rigoroso, que tiras o que não puseste e ceifas o que não semeaste.
22 ’Ngaa ni̱ gataj tsínj huin achij gunun tsínj ꞌyaj sun daj: “Ni̱ ꞌngo̱ moso xi̱ꞌi huín re̱ꞌ. Si-nu̱guanꞌ manꞌán re̱ꞌ ataj sisi̱ daꞌuí re̱ꞌ gaquinꞌ. Hua guiniꞌí re̱ꞌ sisi̱ huīnj ꞌngo̱ tsínj huee. Ni̱ guiniꞌí re̱ꞌ sisi̱ nacā si sé siꞌyā huin. Ni̱ guiniꞌí re̱ꞌ sisi̱ ri manꞌānj nnaa̱ rian nun gunūnj nej.
22 Replicou-lhe ele: Servo mau, pelas tuas palavras te julgo. Sabias que sou rigoroso, que tiro o que não depositei e ceifo o que não semeei...
23 ’Xiꞌí daj ni̱ u̱n sin huin nun nicáj re̱ꞌ si-sanꞌān ga̱nꞌanj re̱ꞌ banco únj. Ngaa ni̱ ngaa na̱nicā, ni̱ na̱cā si-sanꞌān nga̱ sanꞌanj nu̱taꞌ chra̱ banco nej únj.” Daj gataj tsínj aꞌninꞌ rian moso daj.
23 Por que, pois, não puseste o meu dinheiro num banco? Na minha volta, eu o teria retirado com juros.
24 Ngaa ni̱ gataj sij rian ni tsínj niquinꞌ nga̱ sij: “Ga̱ꞌne a ni é re̱ꞌ sanꞌanj raꞌa síꞌ. Ni̱ ga̱ꞌuiꞌ a ni é re̱ꞌ raꞌa tsínj guiꞌyaj gana ichiꞌ mina chra̱ go̱ꞌngo mina aj.” Daj gataj sij.
24 E disse aos que estavam presentes: Tirai-lhe a mina, e dai-a ao que tem dez minas.
25 “Sani̱ hua nicaj síꞌ ichiꞌ mina.” Gataj ni tsínj daj.
25 Replicaram-lhe: Senhor, este já tem dez minas!...
26 Ngaa ni̱: “Ataj snanꞌān gu̱nun a ni é re̱ꞌ sisi̱ tsínj nicaj, ni̱ ga̱ꞌuiꞌ néꞌ nico rian sij. Ni̱ tsínj nitaj si nicaj, ni̱ nu̱nj si do̱j nicaj sij, sani̱ ga̱ꞌne néꞌ aj.” Daj gataj tsínj huin achij daj.
26 Eu vos declaro: a todo aquele que tiver, dar-se-lhe-á; mas, ao que não tiver, ser-lhe-á tirado até o que tem.
27 Ngaa ni̱ gataj ru̱huaꞌ yún sij: “Ni tsínj ununꞌ ngāj huin ni sij ni tsínj naꞌuej ruhua sisi̱ ga̱huin achī rian ni sij. Sani̱ gui̱nicaj ni é re̱ꞌ ni sij ga̱ꞌnaꞌ á re̱ꞌ nan da̱gahuiꞌ ni é re̱ꞌ riānj.” Daj gataj tsínj huin achij daj. ―Ni̱ hué daj guisíj cuento nani Jesús.
27 Quanto aos que me odeiam, e que não me quiseram por rei, trazei-os e massacrai-os na minha presença.
28 Ngaa guisíj nani Jesús cuento daj, ni̱ huaj sij gui̱sij sij xumanꞌ Jerusalén. Ni̱ táj dian sij rian ni tsínj nicoꞌ sij.
28 Depois destas palavras, Jesus os foi precedendo no caminho que sobe a Jerusalém.
29 Ni̱ huaj sij gui̱sij sij xumanꞌ Betfagé nga̱ xumanꞌ Betania. Ni̱ ngaj nu̱guanꞌan nu̱ngüej xumanꞌ daj ni̱chrunꞌ dacan gu̱ꞌnaj Olivos. Ni̱ gaꞌníj sij hui̱j tsínj nicoꞌ sij ga̱nꞌanj nu̱ngüej síꞌ.
29 Chegando perto de Betfagé e de Betânia, junto do monte chamado das Oliveiras, Jesus enviou dois dos seus discípulos e disse-lhes:
30 Ni̱ gataj sij gunun nu̱ngüej síꞌ:
30 Ide a essa aldeia que está defronte de vós. Entrando nela, achareis um jumentinho atado, em que nunca montou pessoa alguma; desprendei-o e trazei-mo.
31 Ni̱ sisi̱ hua tsínj na̱chinj snanꞌanj rian nu̱ngüej é re̱ꞌ u̱n sin ni̱ na̱chi nu̱ngüej é re̱ꞌ urruj daj, ngaa ni̱ ga̱taj nu̱ngüej é re̱ꞌ gu̱nun sij: “Manꞌan Señor níꞌyanj xuj aj.” Daj gataj Jesús gunun nu̱ngüej sij.
31 Se alguém vos perguntar por que o soltais, responder-lhe-eis assim: O Senhor precisa dele.
32 Ngaa ni̱ ganꞌanj nu̱ngüej sij xumanꞌ daj. Ni̱ nariꞌ nu̱ngüej sij urruj daj da̱j rúnꞌ gataj snanꞌanj Jesús gunun nu̱ngüej sij.
32 Partiram os dois discípulos e acharam tudo como Jesus tinha dito.
33 Ni̱ ngaa nachi nu̱ngüej sij urruj, ni̱ gataj ni tsínj da̱n xucu daj rian nu̱ngüej sij:
33 Quando desprendiam o jumentinho, perguntaram-lhes seus donos: Por que fazeis isto?
34 Ngaa ni̱ gataj nu̱ngüej sij:
34 Eles responderam: O Senhor precisa dele.
35 Hué dan ni̱ nicaj nu̱ngüej sij urruj gaꞌna̱ꞌ nu̱ngüej sij rian Jesús. Ni̱ gutaꞌ nu̱ngüej sij si-ganꞌ nu̱ngüej sij xiráj urruj. Ngaa ni̱ guitáj Jesús xuj, guiꞌyaj nu̱ngüej sij.
35 E trouxeram a Jesus o jumentinho, sobre o qual deitaram seus mantos e fizeram Jesus montar.
36 Ni̱ gurúj ni ngüi̱ si-ganꞌ ni sij chruhua chrej ne̱ꞌ huaj Jesús.
36 À sua passagem, muitas pessoas estendiam seus mantos no caminho.
37 Ni̱ ngaa huaj gahuin ni̱chrunꞌ ni sij gui̱sij ni sij dacuj dacan Olivos, ni̱ gaxi̱ꞌi gahuin nia̱ꞌ ruhua daranꞌ ni tsínj nicoꞌ Jesús xiꞌí daranꞌ si sa̱ꞌ guiniꞌi ni sij, guiꞌyaj Jesús. Ni̱ gaguáj ni sij. Ni̱ gaꞌmi sa̱ꞌ ni sij rian Yanꞌanj nej.
37 Quando já se ia aproximando da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, tomada de alegria, começou a louvar a Deus em altas vozes, por todas as maravilhas que tinha visto.
38 Ni̱ gataj ni sij:
38 E dizia: Bendito o rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória no mais alto dos céus!
39 Ngaa ni̱ gataj go̱ꞌngo ni tsínj fariseo ma̱n scanij ni ngüi̱ gunun Jesús:
39 Neste momento, alguns fariseus interpelaram a Jesus no meio da multidão: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Sani̱ gataj Jesús:
40 Ele respondeu: Digo-vos: se estes se calarem, clamarão as pedras!
41 Ni̱ ngaa huaj guisíj Jesús ni̱chrunꞌ xumanꞌ Jerusalén, ni̱ guiniꞌi sij xumanꞌ daj. Ni̱ gaco sij xiꞌí xumanꞌ daj.
41 Aproximando-se ainda mais, Jesus contemplou Jerusalém e chorou sobre ela, dizendo:
42 Ni̱ gataj sij:
42 Oh! Se também tu, ao menos neste dia que te é dado, conhecesses o que te pode trazer a paz!... Mas não, isso está oculto aos teus olhos.
43 Ni̱ gui̱sij ꞌngo̱ güi, ni̱ gui̱ranꞌ án re̱ꞌ sayun. Daj si ga̱ꞌnaꞌ ni tsínj ununꞌ nga̱ á re̱ꞌ. Ni̱ gui̱ꞌyaj ni sij ꞌngo̱ xingá ga̱nicaj ni̱nꞌ xiꞌníj ni é re̱ꞌ. Ni̱ si̱ gaꞌue ga̱hui ni é re̱ꞌ mánj.
43 Virão sobre ti dias em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras, te sitiarão e te apertarão de todos os lados;
44 Ni̱ du̱guane ni sij daranꞌ ni hueꞌ ma̱n xánj án re̱ꞌ. Ni̱ da̱gahuiꞌ ni sij ni ngüi̱ nej. Ni̱ ni̱ a̱ ꞌngo̱ yej si̱ dunáj ni sij rian dugüiꞌ ni yej ga̱ mánj. Hué daj gui̱ranꞌ ni é re̱ꞌ si nun xacaj á re̱ꞌ cuenta ngaa gaꞌna̱ꞌ Yanꞌanj ga̱nacaj á re̱ꞌ mánj. ―Daj gataj Jesús rian ni ngüi̱ ma̱n xumanꞌ Jerusalén.
44 destruir-te-ão a ti e a teus filhos que estiverem dentro de ti, e não deixarão em ti pedra sobre pedra, porque não conheceste o tempo em que foste visitada.
45 Hué daj síj ni̱ gatúj Jesús chruhua nuhui nico. Ni̱ gaxi̱ꞌi sij guiri sij ne̱ꞌ chrej xe̱ꞌ ni tsínj duꞌuej rasu̱n mán yuꞌuj daj.
45 Em seguida, entrou no templo e começou a expulsar os mercadores.
46 Ni̱ gataj sij:
46 Disse ele: Está escrito: A minha casa é casa de oração! Mas vós a fizestes um covil de ladrões {Is 56,7; Jr 7,11}.
47 Ni̱ daranꞌ ni güi digyán Jesús rian ni ngüi̱ chruhua nuhui daj. Sani̱ ni chrej aꞌninꞌ nga̱ ni tsínj digyán ley nga̱ ni tsínj huin achij chruhua xumanꞌ daj, ni̱ nanaꞌuiꞌ ni sij da̱j da̱gahuiꞌ ni sij Jesús.
47 Todos os dias ensinava no templo. Os príncipes dos sacerdotes, porém, os escribas e os chefes do povo procuravam tirar-lhe a vida.
48 Sani̱ nun riꞌ ruhua ni sij da̱j gui̱ꞌyaj ni sij si ga̱huiꞌ Jesús. Daj si daranꞌ ni ngüi̱ mán unun sa̱ꞌ da̱j digyán Jesús rian ni sij.
48 Mas não sabiam como realizá-lo, porque todo o povo ficava suspenso de admiração, quando o ouvia falar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.