Lucas 15

Si-nu̱guanꞌ Yanꞌanj Xa̱ngaꞌ (TRQ) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ngaa ni̱ nahuin yuꞌ daranꞌ ni tsínj aꞌnej pesto nga̱ ni ngüi̱ ꞌyaj gaquinꞌ rian Jesús gu̱nun ni sij si ga̱taj síꞌ.
1 Cobradores de impostos e outros pecadores vinham ouvir Jesus ensinar.
2 Ngaa ni̱ gaꞌmi hui̱ ni tsínj fariseo nga̱ ni tsínj digyán ley xiꞌí si guiꞌyaj Jesús. Ni̱ gataj ni síꞌ:
2 Os fariseus e mestres da lei o criticavam, dizendo: “Ele se reúne com pecadores e até come com eles!”.
3 Ngaa ni̱ nani Jesús ꞌngo̱ cuento digyán sij rian ni síꞌ. Ni̱ gataj sij:
3 Então Jesus lhes contou esta parábola:
4 ―Ni̱ sisi̱ ni̱caj ꞌngo̱ dugüiꞌ ni é re̱ꞌ ꞌngo̱ ciento xachij, ni̱ ga̱nꞌanj niꞌya ꞌngo̱ xuj, ni̱ da̱j gui̱ꞌyaj tsínj da̱n daj, ruhua ni é re̱ꞌ únj. Ga̱ra sij ga̱nꞌanj xia xi̱nunꞌ ga̱nꞌanj xachij riqui quij. Ni̱ ga̱nꞌanj na̱naꞌuiꞌ sij xachij ganꞌanj niꞌya daj. Ni̱ dayun nariꞌ sij.
4 “Se um homem tiver cem ovelhas e uma delas se perder, o que acham que ele fará? Não deixará as outras noventa e nove no pasto e buscará a perdida até encontrá-la?
5 Ni̱ ngaa nariꞌ sij, ni̱ nia̱ꞌ ruhua sij gutaꞌ sij dacan xicój sij.
5 E, quando a encontrar, ele a carregará alegremente nos ombros e a levará para casa.
6 Ni̱ ngaa nasíj sij ducuá sij, ni̱ naranꞌ sij ni tsínj nicaj dugüiꞌ nga̱ sij nga̱ ni tsínj nne xánj sij. Ni̱ gataj sij gunun ni síꞌ: “Ga̱huin nia̱ꞌ ruhua á re̱ꞌ ngāj si hua nariꞌīj xachij ganꞌanj niꞌya daj.” Daj gataj tsínj daj.
6 Quando chegar, reunirá os amigos e vizinhos e dirá: ‘Alegrem-se comigo, pois encontrei minha ovelha perdida!’.
7 Ni̱ ataj snanꞌān gu̱nun a ni é re̱ꞌ sisi̱ nia̱ꞌ ruhua ni tsínj mán xataꞌ niꞌyaj ni sij ꞌngo̱ tsínj ꞌyaj gaquinꞌ ngaa nani ruhua síꞌ xiꞌí si-ga̱quinꞌ síꞌ. Ni̱ ga̱huin nia̱ꞌ ruhua ni sij ni̱ꞌyaj ni sij doj nga̱ tsínj daj, daj nga̱ ango ga̱nꞌanj xia xi̱nunꞌ ga̱nꞌanj ni tsínj naꞌuej ruhua si ga̱nani ruhua ni sij xiꞌí si-ga̱quinꞌ ni sij. Daj si hua ni̱ca niman ni sij, ruhua ni sij. ―Daj gataj Jesús.
7 Da mesma forma, há mais alegria no céu por causa do pecador perdido que se arrepende do que por noventa e nove justos que não precisam se arrepender.”
8 Ngaa ni̱ gataj ru̱huaꞌ yún Jesús:
8 “Ou suponhamos que uma mulher tenha dez moedas de prata e perca uma. Acaso não acenderá uma lâmpada, varrerá a casa inteira e procurará com cuidado até encontrá-la?
9 Ni̱ ngaa na̱riꞌ únꞌ, ni̱ ga̱quínj únꞌ ni ngüi̱ nicaj dugüiꞌ nga̱ únꞌ nga̱ ni dugüiꞌ únꞌ ma̱n xánj únꞌ nej. Ni̱ ga̱taj únꞌ: “Ga̱huin nia̱ꞌ ruhua á re̱ꞌ ngāj si hua nariꞌīj moneda ganꞌanj niꞌya daj.” Daj ga̱taj únꞌ gu̱nun ne.
9 E, quando a encontrar, reunirá as amigas e vizinhas e dirá: ‘Alegrem-se comigo, pois encontrei a minha moeda perdida!’.
10 Ni̱ ataj snanꞌān gu̱nun ni é re̱ꞌ sisi̱ da̱j rúnꞌ gahuin nia̱ꞌ ruhua únꞌ, ni̱ daꞌngaꞌ daj hua nia̱ꞌ ruhua si-ángel Yanꞌanj niꞌyaj-áꞌ ngaa nanica̱j ruhua ꞌngo̱ tsínj xiꞌí si-ga̱quinꞌ sij. ―Daj gataj Jesús.
10 Da mesma forma, há alegria na presença dos anjos de Deus quando um único pecador se arrepende”.
11 Ni̱ gataj ru̱huaꞌ yún Jesús:
11 Jesus continuou: “Um homem tinha dois filhos.
12 Ni̱ gataj daꞌníj sij tsínj hua lij doj gunun chrej sij: “Tata chréꞌ, huin ruhuāj sisi̱ gu̱raꞌ daꞌáj re̱ꞌ siꞌyáj re̱ꞌ. Ni̱ ri̱qui re̱ꞌ daꞌaj siꞌyáj re̱ꞌ ga̱huīnj.” Daj gataj sij gunun chrej sij. Ngaa ni̱ guraꞌ daꞌaj chrej sij siꞌyaj síꞌ gaꞌuiꞌ síꞌ rian nu̱ngüej daꞌníj síꞌ.
12 O filho mais jovem disse ao pai: ‘Quero a minha parte da herança’, e o pai dividiu seus bens entre os filhos.
13 Do̱j güi gachin ni̱ naranꞌ tsínj hua lij daj daranꞌ siꞌyaj sij. Ni̱ gahui sij ganꞌanj ga̱nꞌ sij ango xumanꞌ. Ni̱ ganahuij si-sanꞌanj sij gutinꞌ yu̱n sij da̱j rúnꞌ garanꞌ ruhua sij.
13 “Alguns dias depois, o filho mais jovem arrumou suas coisas e se mudou para uma terra distante, onde desperdiçou tudo que tinha por viver de forma desregrada.
14 Ni̱ ngaa ganahuij gutinꞌ sij sanꞌanj nicaj sij, ni̱ ducu gahuin xiꞌna̱ xumanꞌ daj. Ni̱ gaꞌnaj gachin xiꞌna̱ riqui sij.
14 Quando seu dinheiro acabou, uma grande fome se espalhou pela terra, e ele começou a passar necessidade.
15 Ngaa ni̱ ganꞌanj ga̱chinj sij sun gui̱ꞌyaj sun sij rian ꞌngo̱ tsínj nne yuꞌuj daj. Ni̱ gaꞌníj síꞌ ga̱nꞌanj sij quij ga̱nꞌanj du̱gumi sij dán síꞌ xacáj.
15 Convenceu um fazendeiro da região a empregá-lo, e esse homem o mandou a seus campos para cuidar dos porcos.
16 Ni̱ huin ruhua sij ga̱ra riqui sij nga̱ si xa xacáj. Sani̱ a̱ ꞌngo̱ ni síꞌ nun ga̱ꞌuiꞌ ni síꞌ si xa̱ sij mánj.
16 Embora quisesse saciar a fome com as vagens dadas aos porcos, ninguém lhe dava coisa alguma.
17 ’Ngaa ni̱ nanica̱j ruhua sij, ni̱ gataj sij gunun manꞌan sij: “Ni̱ moso mán ꞌyaj sun rian chrē, ni̱ hua nico si xa ni sij. Ni̱ yuꞌuj nan nnēj. Ni̱ ga̱huīj, gui̱ꞌyaj xiꞌna̱.
17 “Quando finalmente caiu em si, disse: ‘Até os empregados de meu pai têm comida de sobra, e eu estou aqui, morrendo de fome.
18 Na̱nicā na̱nꞌānj ducuá chrē, ni̱ ga̱tā gu̱nun síꞌ: Tata chréꞌ, guiꞌyā gaquinꞌ rian Yanꞌanj nga̱ rian manꞌán re̱ꞌ nej.
18 Vou retornar à casa de meu pai e dizer: Pai, pequei contra o céu e contra o senhor,
19 Nitaj hua si-chrej si ga̱taj re̱ꞌ si daꞌníj re̱ꞌ huīnj ga̱ mánj. Maan si gui̱ꞌyáj re̱ꞌ si ga̱huīnj ꞌngo̱ tsínj ꞌyaj sun rián re̱ꞌ, ga̱tā gu̱nun chrē.” Daj gataj sij gunun manꞌan sij.
19 e não sou mais digno de ser chamado seu filho. Por favor, trate-me como seu empregado’.
20 ’Hué dan ni̱ naxu̱man sij, ni̱ nanica̱j sij na̱nꞌ sij ducuá chrej sij. Ni̱ ngaa guiniꞌi chrej sij huaj sij ga̱nꞌ, ni̱ ducu gahuin yaco ruhua síꞌ niꞌyaj síꞌ sij. Ni̱ gunánj síꞌ ganꞌanj síꞌ rian huaj daꞌníj sij. Ni̱ gananan síꞌ manꞌan sij. Ni̱ garun duꞌua síꞌ manꞌan sij nej.
20 “Então voltou para a casa de seu pai. Quando ele ainda estava longe, seu pai o viu. Cheio de compaixão, correu para o filho, o abraçou e o beijou.
21 Ngaa ni̱ gataj sij gunun síꞌ: “Tata chréꞌ, guiꞌyā gaquinꞌ rian Yanꞌanj nga̱ rian manꞌán re̱ꞌ nej. Ni̱ nitaj hua si-chrej si ga̱taj re̱ꞌ si daꞌníj re̱ꞌ huīnj ga̱ mánj.” Daj gataj sij gunun chrej sij.
21 O filho disse: ‘Pai, pequei contra o céu e contra o senhor, e não sou mais digno de ser chamado seu filho’.
22 Sani̱ gataj chrej sij gunun ni si-moso síꞌ: “Güi̱j xa̱caj yoo̱ ni é re̱ꞌ atsij sa̱ꞌ. Ni̱ ga̱ꞌnij a ni é re̱ꞌ xa̱ sij gu̱nun sij. Ni̱ ga̱ꞌnij ni é re̱ꞌ ꞌngo̱ seꞌej raꞌa sij. Ni̱ na̱ri ni é re̱ꞌ zapato dacój sij nej.
22 “O pai, no entanto, disse aos servos: ‘Depressa! Tragam a melhor roupa da casa e vistam nele. Coloquem-lhe um anel no dedo e sandálias nos pés.
23 Ni̱ ni̱caj á re̱ꞌ sicuj namij ga̱ꞌnaꞌ á re̱ꞌ. Ni̱ da̱gahuiꞌ a ni é re̱ꞌ nej. Ni̱ gui̱ꞌyaj néꞌ guiꞌyanj ga̱huin nia̱ꞌ ruhua néꞌ.
23 Matem o novilho gordo. Faremos um banquete e celebraremos,
24 Daj si rúnꞌ ganáꞌnij ꞌngo̱ níman, daꞌngaꞌ daj nasíj ru̱huaꞌ yún daꞌnī riānj. Hua ganiꞌya sij. Sani̱ nariꞌ ru̱huaꞌ yún sij.” Daj gataj chrej sij. Ni̱ gaxi̱ꞌi ni sij gahuin nia̱ꞌ ruhua ni sij.
24 pois este meu filho estava morto e voltou à vida. Estava perdido e foi achado!’. E começaram a festejar.
25 ’Ni̱ daꞌníj sij tsínj xa̱huaꞌ, ni̱ hua ganꞌanj síꞌ riqui quij. Ni̱ ngaa nanica̱j síꞌ, ni̱ gahuin ni̱chrunꞌ síꞌ rian hueꞌ. Ni̱ gunun síꞌ sisi̱ ma̱n ni tsínj aꞌyanj nga̱ ni ngüi̱ chranꞌanj nej.
25 “Enquanto isso, o filho mais velho trabalhava no campo. Na volta para casa, ouviu música e dança,
26 Ngaa ni̱ gaquínj síꞌ ꞌngo̱ ni tsínj ꞌyaj sun rian chrej sij. Ni̱ nachínj snanꞌanj síꞌ moso daj u̱n sin gahuin nga̱ guiꞌyanj daj.
26 e perguntou a um dos servos o que estava acontecendo.
27 ’Ngaa ni̱ gataj moso daj: “Hua nasíj jnánj re̱ꞌ. Ni̱ gaꞌníj chréj re̱ꞌ sun sisi̱ da̱gahuiꞌ ni únj sicuj hua namij. Daj si nucuaj sij nasíj sa̱ꞌ sij.” Daj gataj moso gunun tsínj xa̱huaꞌ daj.
27 O servo respondeu: ‘Seu irmão voltou, e seu pai matou o novilho gordo, pois ele voltou são e salvo!’.
28 ’Sani̱ gaꞌman ruhua tsínj xa̱huaꞌ daj. Ni̱ nun ga̱ꞌuej sij ga̱tu sij chruhua hueꞌ. Xiꞌí daj, ni̱ gahui chrej nu̱ngüej tsínj daj. Ni̱ gaꞌmi yaco síꞌ si ga̱tu sij chruhua hueꞌ.
28 “O irmão mais velho se irou e não quis entrar. O pai saiu e insistiu com o filho,
29 Ni̱ gataj sij gunun chrej sij: “Niꞌi manꞌán re̱ꞌ u̱ndaj yoꞌ síj ꞌyaj sūnj rián re̱ꞌ. Ni̱ dagahuin sa̱ꞌāj rián re̱ꞌ. Ni̱ nitaj a̱man riquí re̱ꞌ ꞌngo̱ stane̱ leꞌej gui̱ꞌyā guiꞌyanj nga̱ ni tsínj nicaj dugüiꞌ ngāj mánj.
29 mas ele respondeu: ‘Todos esses anos, tenho trabalhado como um escravo para o senhor e nunca me recusei a obedecer às suas ordens. E o senhor nunca me deu nem mesmo um cabrito para eu festejar com meus amigos.
30 Sani̱ ngaa nasíj daꞌníj re̱ꞌ nan gutinꞌ sij si-sanꞌánj re̱ꞌ nga̱ ni yunꞌunj xa̱na achéj manꞌan, ni̱ dagahuíꞌ re̱ꞌ sicuj namij xiꞌí sij.” Daj gataj tsínj xa̱huaꞌ gunun chrej sij.
30 Mas, quando esse seu filho volta, depois de desperdiçar o seu dinheiro com prostitutas, o senhor comemora matando o novilho!’.
31 ’Ngaa ni̱ gataj chrej sij gunun sij: “Daꞌnī huín re̱ꞌ. Ni̱ yaꞌyoj nné re̱ꞌ ngāj. Ni̱ daranꞌ si ma̱n riānj huin siꞌyáj re̱ꞌ aj.
31 “O pai lhe respondeu: ‘Meu filho, você está sempre comigo, e tudo que eu tenho é seu.
32 Sani̱ hua nia̱n si gui̱ꞌyaj néꞌ guiꞌyanj ga̱huin nia̱ꞌ ruhua néꞌ si nasíj jnánj re̱ꞌ. Ni̱ rúnꞌ huin ꞌngo̱ níman gahuin sij riānj. Sani̱ ganáꞌnij sij. Ni̱ ga niꞌya sij. Sani̱ nariꞌīj sij nánj.” Daj gataj chrej sij gunun sij. ―Ni̱ daꞌngaꞌ daj gataj Jesús nani sij cuento rian ni tsínj daj.
32 Mas tínhamos de comemorar este dia feliz, pois seu irmão estava morto e voltou à vida. Estava perdido e foi achado!’”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.