Lucas 15

Si-nu̱guanꞌ Yanꞌanj Xa̱ngaꞌ (TRQ) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Ngaa ni̱ nahuin yuꞌ daranꞌ ni tsínj aꞌnej pesto nga̱ ni ngüi̱ ꞌyaj gaquinꞌ rian Jesús gu̱nun ni sij si ga̱taj síꞌ.
1 Aproximavam-se de Jesus todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Ngaa ni̱ gaꞌmi hui̱ ni tsínj fariseo nga̱ ni tsínj digyán ley xiꞌí si guiꞌyaj Jesús. Ni̱ gataj ni síꞌ:
2 Os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: — Este recebe pecadores e come com eles.
3 Ngaa ni̱ nani Jesús ꞌngo̱ cuento digyán sij rian ni síꞌ. Ni̱ gataj sij:
3 Então Jesus lhes contou esta parábola:
4 ―Ni̱ sisi̱ ni̱caj ꞌngo̱ dugüiꞌ ni é re̱ꞌ ꞌngo̱ ciento xachij, ni̱ ga̱nꞌanj niꞌya ꞌngo̱ xuj, ni̱ da̱j gui̱ꞌyaj tsínj da̱n daj, ruhua ni é re̱ꞌ únj. Ga̱ra sij ga̱nꞌanj xia xi̱nunꞌ ga̱nꞌanj xachij riqui quij. Ni̱ ga̱nꞌanj na̱naꞌuiꞌ sij xachij ganꞌanj niꞌya daj. Ni̱ dayun nariꞌ sij.
4 — Qual de vocês é o homem que, possuindo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Ni̱ ngaa nariꞌ sij, ni̱ nia̱ꞌ ruhua sij gutaꞌ sij dacan xicój sij.
5 E, quando a encontra, põe-na sobre os ombros, cheio de alegria.
6 Ni̱ ngaa nasíj sij ducuá sij, ni̱ naranꞌ sij ni tsínj nicaj dugüiꞌ nga̱ sij nga̱ ni tsínj nne xánj sij. Ni̱ gataj sij gunun ni síꞌ: “Ga̱huin nia̱ꞌ ruhua á re̱ꞌ ngāj si hua nariꞌīj xachij ganꞌanj niꞌya daj.” Daj gataj tsínj daj.
6 E, indo para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: “Alegrem-se comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.”
7 Ni̱ ataj snanꞌān gu̱nun a ni é re̱ꞌ sisi̱ nia̱ꞌ ruhua ni tsínj mán xataꞌ niꞌyaj ni sij ꞌngo̱ tsínj ꞌyaj gaquinꞌ ngaa nani ruhua síꞌ xiꞌí si-ga̱quinꞌ síꞌ. Ni̱ ga̱huin nia̱ꞌ ruhua ni sij ni̱ꞌyaj ni sij doj nga̱ tsínj daj, daj nga̱ ango ga̱nꞌanj xia xi̱nunꞌ ga̱nꞌanj ni tsínj naꞌuej ruhua si ga̱nani ruhua ni sij xiꞌí si-ga̱quinꞌ ni sij. Daj si hua ni̱ca niman ni sij, ruhua ni sij. ―Daj gataj Jesús.
7 Digo a vocês que, assim, haverá mais alegria no céu por um pecador que se arrepende do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Ngaa ni̱ gataj ru̱huaꞌ yún Jesús:
8 — Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma delas, não acende a lamparina, varre a casa e a procura com muito empenho até encontrá-la?
9 Ni̱ ngaa na̱riꞌ únꞌ, ni̱ ga̱quínj únꞌ ni ngüi̱ nicaj dugüiꞌ nga̱ únꞌ nga̱ ni dugüiꞌ únꞌ ma̱n xánj únꞌ nej. Ni̱ ga̱taj únꞌ: “Ga̱huin nia̱ꞌ ruhua á re̱ꞌ ngāj si hua nariꞌīj moneda ganꞌanj niꞌya daj.” Daj ga̱taj únꞌ gu̱nun ne.
9 E, quando a encontra, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: “Alegrem-se comigo, porque achei a dracma que eu tinha perdido.”
10 Ni̱ ataj snanꞌān gu̱nun ni é re̱ꞌ sisi̱ da̱j rúnꞌ gahuin nia̱ꞌ ruhua únꞌ, ni̱ daꞌngaꞌ daj hua nia̱ꞌ ruhua si-ángel Yanꞌanj niꞌyaj-áꞌ ngaa nanica̱j ruhua ꞌngo̱ tsínj xiꞌí si-ga̱quinꞌ sij. ―Daj gataj Jesús.
10 Eu afirmo a vocês que a mesma alegria existe diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Ni̱ gataj ru̱huaꞌ yún Jesús:
11 Jesus continuou:
12 Ni̱ gataj daꞌníj sij tsínj hua lij doj gunun chrej sij: “Tata chréꞌ, huin ruhuāj sisi̱ gu̱raꞌ daꞌáj re̱ꞌ siꞌyáj re̱ꞌ. Ni̱ ri̱qui re̱ꞌ daꞌaj siꞌyáj re̱ꞌ ga̱huīnj.” Daj gataj sij gunun chrej sij. Ngaa ni̱ guraꞌ daꞌaj chrej sij siꞌyaj síꞌ gaꞌuiꞌ síꞌ rian nu̱ngüej daꞌníj síꞌ.
12 O mais moço deles disse ao pai: “Pai, quero que o senhor me dê a parte dos bens que me cabe.” E o pai repartiu os bens entre eles.
13 Do̱j güi gachin ni̱ naranꞌ tsínj hua lij daj daranꞌ siꞌyaj sij. Ni̱ gahui sij ganꞌanj ga̱nꞌ sij ango xumanꞌ. Ni̱ ganahuij si-sanꞌanj sij gutinꞌ yu̱n sij da̱j rúnꞌ garanꞌ ruhua sij.
13 — Passados não muitos dias, o filho mais moço, ajuntando tudo o que era seu, partiu para uma terra distante e lá desperdiçou todos os seus bens, vivendo de forma desenfreada.
14 Ni̱ ngaa ganahuij gutinꞌ sij sanꞌanj nicaj sij, ni̱ ducu gahuin xiꞌna̱ xumanꞌ daj. Ni̱ gaꞌnaj gachin xiꞌna̱ riqui sij.
14 — Depois de ter consumido tudo, sobreveio àquele país uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Ngaa ni̱ ganꞌanj ga̱chinj sij sun gui̱ꞌyaj sun sij rian ꞌngo̱ tsínj nne yuꞌuj daj. Ni̱ gaꞌníj síꞌ ga̱nꞌanj sij quij ga̱nꞌanj du̱gumi sij dán síꞌ xacáj.
15 Então foi pedir trabalho a um dos cidadãos daquela terra, e este o mandou para os seus campos a fim de cuidar dos porcos.
16 Ni̱ huin ruhua sij ga̱ra riqui sij nga̱ si xa xacáj. Sani̱ a̱ ꞌngo̱ ni síꞌ nun ga̱ꞌuiꞌ ni síꞌ si xa̱ sij mánj.
16 Ali, ele desejava alimentar-se das alfarrobas que os porcos comiam, mas ninguém lhe dava nada.
17 ’Ngaa ni̱ nanica̱j ruhua sij, ni̱ gataj sij gunun manꞌan sij: “Ni̱ moso mán ꞌyaj sun rian chrē, ni̱ hua nico si xa ni sij. Ni̱ yuꞌuj nan nnēj. Ni̱ ga̱huīj, gui̱ꞌyaj xiꞌna̱.
17 Então, caindo em si, disse: “Quantos trabalhadores de meu pai têm pão com fartura, e eu aqui estou morrendo de fome!
18 Na̱nicā na̱nꞌānj ducuá chrē, ni̱ ga̱tā gu̱nun síꞌ: Tata chréꞌ, guiꞌyā gaquinꞌ rian Yanꞌanj nga̱ rian manꞌán re̱ꞌ nej.
18 Vou me arrumar, voltar para o meu pai e lhe dizer: ‘Pai, pequei contra Deus e diante do senhor;
19 Nitaj hua si-chrej si ga̱taj re̱ꞌ si daꞌníj re̱ꞌ huīnj ga̱ mánj. Maan si gui̱ꞌyáj re̱ꞌ si ga̱huīnj ꞌngo̱ tsínj ꞌyaj sun rián re̱ꞌ, ga̱tā gu̱nun chrē.” Daj gataj sij gunun manꞌan sij.
19 já não sou digno de ser chamado de seu filho; trate-me como um dos seus trabalhadores.’”
20 ’Hué dan ni̱ naxu̱man sij, ni̱ nanica̱j sij na̱nꞌ sij ducuá chrej sij. Ni̱ ngaa guiniꞌi chrej sij huaj sij ga̱nꞌ, ni̱ ducu gahuin yaco ruhua síꞌ niꞌyaj síꞌ sij. Ni̱ gunánj síꞌ ganꞌanj síꞌ rian huaj daꞌníj sij. Ni̱ gananan síꞌ manꞌan sij. Ni̱ garun duꞌua síꞌ manꞌan sij nej.
20 E, arrumando-se, foi para o seu pai.
21 Ngaa ni̱ gataj sij gunun síꞌ: “Tata chréꞌ, guiꞌyā gaquinꞌ rian Yanꞌanj nga̱ rian manꞌán re̱ꞌ nej. Ni̱ nitaj hua si-chrej si ga̱taj re̱ꞌ si daꞌníj re̱ꞌ huīnj ga̱ mánj.” Daj gataj sij gunun chrej sij.
21 E o filho lhe disse: “Pai, pequei contra Deus e diante do senhor; já não sou digno de ser chamado de seu filho.”
22 Sani̱ gataj chrej sij gunun ni si-moso síꞌ: “Güi̱j xa̱caj yoo̱ ni é re̱ꞌ atsij sa̱ꞌ. Ni̱ ga̱ꞌnij a ni é re̱ꞌ xa̱ sij gu̱nun sij. Ni̱ ga̱ꞌnij ni é re̱ꞌ ꞌngo̱ seꞌej raꞌa sij. Ni̱ na̱ri ni é re̱ꞌ zapato dacój sij nej.
22 O pai, porém, disse aos servos: “Tragam depressa a melhor roupa e vistam nele. Ponham um anel no dedo dele e sandálias nos pés.
23 Ni̱ ni̱caj á re̱ꞌ sicuj namij ga̱ꞌnaꞌ á re̱ꞌ. Ni̱ da̱gahuiꞌ a ni é re̱ꞌ nej. Ni̱ gui̱ꞌyaj néꞌ guiꞌyanj ga̱huin nia̱ꞌ ruhua néꞌ.
23 Tragam e matem o bezerro gordo. Vamos comer e festejar,
24 Daj si rúnꞌ ganáꞌnij ꞌngo̱ níman, daꞌngaꞌ daj nasíj ru̱huaꞌ yún daꞌnī riānj. Hua ganiꞌya sij. Sani̱ nariꞌ ru̱huaꞌ yún sij.” Daj gataj chrej sij. Ni̱ gaxi̱ꞌi ni sij gahuin nia̱ꞌ ruhua ni sij.
24 porque este meu filho estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.” E começaram a festejar.
25 ’Ni̱ daꞌníj sij tsínj xa̱huaꞌ, ni̱ hua ganꞌanj síꞌ riqui quij. Ni̱ ngaa nanica̱j síꞌ, ni̱ gahuin ni̱chrunꞌ síꞌ rian hueꞌ. Ni̱ gunun síꞌ sisi̱ ma̱n ni tsínj aꞌyanj nga̱ ni ngüi̱ chranꞌanj nej.
25 — Ora, o filho mais velho estava no campo. Quando voltava, ao aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 Ngaa ni̱ gaquínj síꞌ ꞌngo̱ ni tsínj ꞌyaj sun rian chrej sij. Ni̱ nachínj snanꞌanj síꞌ moso daj u̱n sin gahuin nga̱ guiꞌyanj daj.
26 Chamou um dos empregados e perguntou o que era aquilo.
27 ’Ngaa ni̱ gataj moso daj: “Hua nasíj jnánj re̱ꞌ. Ni̱ gaꞌníj chréj re̱ꞌ sun sisi̱ da̱gahuiꞌ ni únj sicuj hua namij. Daj si nucuaj sij nasíj sa̱ꞌ sij.” Daj gataj moso gunun tsínj xa̱huaꞌ daj.
27 E ele informou: “O seu irmão voltou e, por tê-lo recuperado com saúde, o seu pai mandou matar o bezerro gordo.”
28 ’Sani̱ gaꞌman ruhua tsínj xa̱huaꞌ daj. Ni̱ nun ga̱ꞌuej sij ga̱tu sij chruhua hueꞌ. Xiꞌí daj, ni̱ gahui chrej nu̱ngüej tsínj daj. Ni̱ gaꞌmi yaco síꞌ si ga̱tu sij chruhua hueꞌ.
28 — O filho mais velho se indignou e não queria entrar. Saindo, porém, o pai, procurava convencê-lo a entrar.
29 Ni̱ gataj sij gunun chrej sij: “Niꞌi manꞌán re̱ꞌ u̱ndaj yoꞌ síj ꞌyaj sūnj rián re̱ꞌ. Ni̱ dagahuin sa̱ꞌāj rián re̱ꞌ. Ni̱ nitaj a̱man riquí re̱ꞌ ꞌngo̱ stane̱ leꞌej gui̱ꞌyā guiꞌyanj nga̱ ni tsínj nicaj dugüiꞌ ngāj mánj.
29 Mas ele respondeu ao seu pai: “Faz tantos anos que sirvo o senhor e nunca transgredi um mandamento seu. Mas o senhor nunca me deu um cabrito sequer para fazer uma festa com os meus amigos.
30 Sani̱ ngaa nasíj daꞌníj re̱ꞌ nan gutinꞌ sij si-sanꞌánj re̱ꞌ nga̱ ni yunꞌunj xa̱na achéj manꞌan, ni̱ dagahuíꞌ re̱ꞌ sicuj namij xiꞌí sij.” Daj gataj tsínj xa̱huaꞌ gunun chrej sij.
30 Mas, quando veio esse seu filho, que sumiu com os bens do senhor, gastando tudo com prostitutas, o senhor mandou matar o bezerro gordo para ele!”
31 ’Ngaa ni̱ gataj chrej sij gunun sij: “Daꞌnī huín re̱ꞌ. Ni̱ yaꞌyoj nné re̱ꞌ ngāj. Ni̱ daranꞌ si ma̱n riānj huin siꞌyáj re̱ꞌ aj.
31 — Então o pai respondeu: “Meu filho, você está sempre comigo; tudo o que eu tenho é seu.
32 Sani̱ hua nia̱n si gui̱ꞌyaj néꞌ guiꞌyanj ga̱huin nia̱ꞌ ruhua néꞌ si nasíj jnánj re̱ꞌ. Ni̱ rúnꞌ huin ꞌngo̱ níman gahuin sij riānj. Sani̱ ganáꞌnij sij. Ni̱ ga niꞌya sij. Sani̱ nariꞌīj sij nánj.” Daj gataj chrej sij gunun sij. ―Ni̱ daꞌngaꞌ daj gataj Jesús nani sij cuento rian ni tsínj daj.
32 Mas era preciso festejar e alegrar-se, porque este seu irmão estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.