Atos 7
Si-nu̱guanꞌ Yanꞌanj Xa̱ngaꞌ (TRQ) vs NVT
1 Hué dan ni̱ nachínj snanꞌanj chrej aꞌninꞌ Esteban. Ni̱ gataj sij:
1 Então o sumo sacerdote lhe perguntou: “Estas acusações são verdadeiras?”.
2 Ngaa ni̱ nanica̱j Esteban gataj síꞌ:
2 Estêvão respondeu: “Irmãos e pais, ouçam-me! O Deus glorioso apareceu a nosso antepassado Abraão na Mesopotâmia, antes de ele se estabelecer em Harã,
3 Ni̱ gataj Yanꞌanj gunun Abraham: “Ga̱hui re̱ꞌ xánj re̱ꞌ rian nne ni dugüíꞌ re̱ꞌ. Ni̱ ga̱nꞌanj re̱ꞌ ꞌngo̱ yoꞌój di̱gyānj rián re̱ꞌ.” Gataj Yanꞌanj gunun Abraham.
3 e lhe disse: ‘Deixe sua terra natal e seus parentes e vá para a terra que eu lhe mostrarei’.
4 Hué dan ni̱ gahui Abraham xánj ni tsínj Caldeo ganꞌanj sij xumanꞌ Harán gane sij. Ni̱ ngaa gahuiꞌ chrej sij, ni̱ nicaj Yanꞌanj Abraham gaꞌna̱ꞌ sij yoꞌój nan rian ma̱n ni é re̱ꞌ yya̱j.
4 Então Abraão saiu da terra dos caldeus e morou em Harã até seu pai morrer. Depois, Deus o trouxe aqui para a terra onde vocês agora vivem.
5 Sani̱ nun ga̱ꞌuiꞌ Yanꞌanj urin xicoꞌ yoꞌój rian gu̱run sij. Sani̱ gataj yya Yanꞌanj sisi̱ da ru̱cu, ngaa ni̱ ri̱qui Yanꞌanj yoꞌój nan rian ni daꞌníj daꞌni̱ siꞌni̱ sij ga̱ne ni̱ganj ni̱nꞌ ni sij. Ni̱ hué daj gataj Yanꞌanj ngaa nitaj daꞌníj Abraham mánj.
5 “Mas Deus não lhe deu herança alguma aqui, nem mesmo o espaço de um pé. Contudo, prometeu que a terra toda pertenceria a Abraão e a seus descendentes, embora ele ainda não tivesse filhos.
6 ’Ni̱ hué daj gataj Yanꞌanj gunun sij: “Gui̱man ni daꞌni̱ siꞌni̱ re̱ꞌ doꞌój ango ni ngüi̱. Ni̱ gui̱ꞌyaj sun yu̱n ni sij rian ni síꞌ. Ni̱ gui̱ranꞌ yaco ni sij, gui̱ꞌyaj ni tsínj ma̱n yoꞌój daj da gui̱sij ga̱nꞌanj ciento yoꞌ.
6 Disse-lhe também que seus descendentes viveriam numa terra estrangeira, onde seriam escravizados e oprimidos por quatrocentos anos.
7 Sani̱ ni tsínj rian gui̱ꞌyaj sun yu̱n ni daꞌni̱ siꞌni̱ re̱ꞌ, ni̱ ga̱huin castigo ni sij, gui̱ꞌyā. Ni̱ ne̱ꞌ ru̱cu, ni̱ ga̱hui ni daꞌni̱ siꞌni̱ re̱ꞌ yoꞌój daj, gui̱ꞌyā. Ngaa ni̱ gui̱nicoꞌ ni sij manꞌānj yuꞌuj nan.” Daj gataj Yanꞌanj gunun xíꞌ Abraham asi̱j ná.
7 Mas Deus disse: ‘Eu castigarei a nação que os escravizar, e, por fim, sairão dali e me adorarão neste lugar’.
8 ’Ni̱ guiꞌyaj yya Yanꞌanj ꞌngo̱ nuguanꞌ sa̱ꞌ nga̱ Abraham. Ni̱ gaꞌninꞌ Yanꞌanj sun sisi̱ gu̱taꞌ ni da̱ꞌnij Abraham daꞌngaꞌ nnee̱ cúj ni sij. Ni̱ ngaa huaj daꞌníj sij Isaac itu̱nj güi, ni̱ gutaꞌ sij daꞌngaꞌ nnee̱ cúj síꞌ. Ni̱ hué daj guiꞌyaj Isaac xiꞌí daꞌníj sij tsínj gu̱ꞌnaj Jacob nej. Ni̱ uyan guiꞌyaj Jacob nga̱ ni xu̱huij daꞌníj sij ni tsínj gane asi̱j ná.
8 “Naquele tempo, Deus deu a Abraão a aliança da circuncisão. Assim, quando seu filho Isaque nasceu, ele o circuncidou no oitavo dia. Essa prática continuou quando nasceu Jacó, filho de Isaque, e quando nasceram os doze filhos de Jacó, os patriarcas de Israel.
9 ’Ni̱ gahuin xicoj ruhua ni xíꞌ guiniꞌi ni sij jnánj ni sij huin tsínj gu̱ꞌnaj José. Ni̱ guduꞌuej ni sij síꞌ ganꞌanj síꞌ yuꞌuj gu̱ꞌnaj Egipto. Sani̱ huaj Yanꞌanj nga̱ José.
9 “Os patriarcas tiveram inveja de seu irmão José e o venderam como escravo para o Egito. Mas Deus estava com ele
10 Ni̱ nacaj Yanꞌanj José scanij daranꞌ ni sayun guiranꞌ sij. Ni̱ guiꞌyaj Yanꞌanj sisi̱ ga̱ranꞌ ruhua rey gu̱ꞌnaj Faraón niꞌi sij xíꞌ José huin síꞌ rey nicaj sun yoꞌój Egipto. Ni̱ gahuin chru̱n sa̱ꞌ xíꞌ José rian rey daj, guiꞌyaj Yanꞌanj. Ni̱ guiꞌyaj rey Faraón sisi̱ ga̱huin xíꞌ José gobernado rian yuꞌuj gu̱ꞌnaj Egipto. Ni̱ gahuin sij tsínj nicaj yunꞌunj chruhua ni̱nꞌ ducuá rey Faraón nej.
10 e o livrou de todas as suas dificuldades. Deus concedeu a José favor e sabedoria diante do faraó, rei do Egito, e o faraó o nomeou governador de todo o Egito e administrador de seu palácio.
11 ’Ni̱ ngaa daj gaꞌna̱ꞌ ꞌngo̱ xiꞌna̱ nico ꞌngo̱ gue̱ yuꞌuj gu̱ꞌnaj Egipto nga̱ yuꞌuj gu̱ꞌnaj Canaán nej. Ni̱ gaꞌna̱ꞌ ni̱nꞌ ruhua sayun rian ni ngüi̱ daj. Ni̱ nun gui̱riꞌ ni xíꞌ si xa̱ ni sij.
11 “Então veio uma fome sobre o Egito e sobre Canaã. Houve grande aflição, e nossos antepassados ficaram sem comida.
12 Sani̱ gunun xíꞌ Jacob sisi̱ ma̱n strigo Egipto. Ngaa ni̱ gaꞌníj sini sij ga̱nꞌanj ni daꞌníj sij yuꞌuj daj huin ni tsínj daj ni xíꞌ.
12 Jacó soube que ainda havia cereal no Egito e enviou seus filhos, nossos antepassados, para comprarem alimento.
13 Ni̱ ngaa guisíj hui̱j ganꞌanj ni sij yuꞌuj daj, ni̱ gataj yya José gunun ni sij sisi̱ jnánj ni sij huin síꞌ. Ngaa ni̱ guiniꞌi rey Faraón da̱j hua ni dugüiꞌ xíꞌ José.
13 Da segunda vez que foram, José revelou sua identidade a seus irmãos e os apresentou ao faraó.
14 ’Hué dan ni̱ gaꞌninꞌ xíꞌ José nuguanꞌ sisi̱ ga̱ꞌnaꞌ daranꞌ ni du̱güiꞌ chrej sij Jacob ga̱ne ni síꞌ yuꞌuj gu̱ꞌnaj Egipto. Ni̱ guisíj hua̱ꞌnij xia xi̱nunꞌ ni ngüi̱ huin ni du̱güiꞌ Jacob.
14 Depois, José mandou trazer para o Egito seu pai, Jacó, e todos os seus parentes, 75 pessoas ao todo.
15 Hué daj gahuin guiranꞌ xíꞌ Jacob ganꞌanj sij yoꞌój Egipto. Ni̱ hué yuꞌuj daj gane sij gahuiꞌ sij. Ni̱ gahuiꞌ ni xíꞌ nej.
15 Assim, Jacó foi para o Egito e ali morreu, bem como nossos antepassados.
16 Ni̱ nicaj ni sij níman ni síꞌ ganꞌanj ni sij xumanꞌ gu̱ꞌnaj Siquem. Ni̱ gachinꞌ ni sij chruhua huej hua guiránj xíꞌ Abraham nga̱ sanꞌanj naruꞌue síꞌ rian ni daꞌníj tsínj gu̱ꞌnaj Hamor xumanꞌ Siquem.
16 Seus corpos foram levados para Siquém e sepultados no túmulo que Abraão havia comprado por um certo preço dos filhos de Hamor.
17 ’Ni̱ ngaa ꞌna̱ꞌ gahuin ni̱chrunꞌ ni güi rúnꞌ hua gataj yya Yanꞌanj gunun Abraham, ngaa ni̱ gahuin nico ni tsínj huin ni xíꞌ ni tsínj israelita. Ni̱ guixiꞌna̱j ni sij mán ni sij Egipto.
17 “Aproximando-se o tempo em que Deus cumpriria sua promessa a Abraão, nosso povo se multiplicou grandemente no Egito.
18 Ni̱ hué daj guiꞌyaj ni sij da gatúj ango rey Egipto. Ni̱ nun niꞌi síꞌ José mánj.
18 Então subiu ao trono do Egito um novo rei, que nada sabia a respeito de José.
19 Ni̱ hué rey daj huin tsínj digyaꞌ yunꞌunj ni dugüiꞌ néꞌ ni tsínj israelita. Ni̱ chranꞌ yunꞌunj sij ni xíꞌ. Ni̱ gaꞌninꞌ sij sun sisi̱ du̱na ni xíꞌ ni daꞌníj ni sij lij ne̱ꞌ chrej xe̱ꞌ si ga̱huiꞌ-íꞌ.
19 Esse rei explorou e oprimiu nosso povo, forçando os pais a abandonarem seus filhos recém-nascidos, para que morressem.
20 Ni̱ ngaa daj gaꞌnga ꞌngo̱ tsinꞌ snoꞌo gu̱ꞌnaj Moisés. Ni̱ garanꞌ ruhua Yanꞌanj niꞌi-ínꞌ tsinꞌ daj. Ni̱ hua̱ꞌnij yahui̱ duguachij chrej sij nga̱ nni sij ducuá nu̱ngüej síꞌ.
20 “Por essa época, nasceu Moisés, um bebê especial aos olhos de Deus. Seus pais cuidaram dele em casa por três meses.
21 Ni̱ ngaa dunáj nu̱ngüej síꞌ tsinꞌ daj ne̱ꞌ chrej xe̱ꞌ, ngaa ni̱ ganacaj daꞌni̱ xa̱na rey Faraón tsinꞌ daj. Ni̱ duguachij únꞌ tsinꞌ daj. Ni̱ gahuin-ínꞌ daꞌ rúnꞌ huin daꞌníj manꞌan únꞌ.
21 Quando tiveram de abandoná-lo, a filha do faraó o adotou e o criou como seu próprio filho.
22 Ni̱ gahuin chru̱n Moisés daranꞌ nuguanꞌ niꞌi ni tsínj egipcio. Ni̱ nicaj sun si-nu̱guanꞌ sij. Ni̱ guiꞌyaj sa̱ꞌ sij nej.
22 Moisés foi educado em toda a sabedoria dos egípcios e era poderoso em palavras e ações.
23 ’Ni̱ ngaa guisíj Moisés hui̱j xia yoꞌ, ni̱ gani ruhua sij ga̱nꞌanj ni̱ꞌyaj sij da̱j ranꞌ ni dugüiꞌ sij ni tsínj israelita.
23 “Certo dia, estando Moisés com quarenta anos, resolveu visitar seus parentes, o povo de Israel.
24 Ni̱ ngaa guiniꞌi sij sisi̱ chranꞌ ꞌngo̱ tsínj egipcio ꞌngo̱ dugüiꞌ sij, ngaa ni̱ nacaj sij tsínj huin dugüiꞌ sij. Ni̱ gaꞌuiꞌ sij tsínj egipcio daj xiꞌí si guiꞌyaj síꞌ.
24 Ao ver um egípcio maltratando um israelita, defendeu o israelita e o vingou, matando o egípcio.
25 Daj si gani ruhua Moisés sisi̱ xa̱caj ni dugüiꞌ sij cuenta sisi̱ na̱caj Yanꞌanj ni síꞌ xiꞌí manꞌan sij. Sani̱ nun xa̱caj ni síꞌ cuenta xiꞌí si guiꞌyaj sij mánj.
25 Imaginou que seus irmãos israelitas entenderiam que ele havia sido enviado por Deus para resgatá-los, mas isso não aconteceu.
26 ’Ango güi ni̱ guiniꞌi Moisés sisi̱ ununꞌ hui̱j tsínj israelita. Ni̱ huin ruhua sij sisi̱ na̱ꞌmi sa̱ꞌ nu̱ngüej síꞌ. Ngaa ni̱ gataj sij: “Dugüiꞌ nu̱ngüej é re̱ꞌ. Ni̱ u̱n sin huin ni̱ óꞌ nu̱ngüej é re̱ꞌ únj.” Gataj Moisés gunun nu̱ngüej sij.
26 “No dia seguinte, visitou-os novamente e viu dois homens de Israel brigando. Tentando agir como pacificador, disse a eles: ‘Homens, vocês são irmãos; por que brigam um com o outro?’.
27 Sani̱ tsínj óꞌ dugüiꞌ daj, ni̱ ráj raꞌa sij Moisés, ni̱ gataj sij: “Ni̱ u̱n tsínj ganí so̱ꞌ, ni̱ gahuín so̱ꞌ ꞌngo̱ tsínj gaꞌninꞌ rian únj únj, asi̱ ꞌngo̱ guesi̱ huín so̱ꞌ nej ga̱ níꞌ.
27 “Mas o homem que era culpado empurrou Moisés e disse: ‘Quem o nomeou líder e juiz sobre nós?
28 Ruhuá re̱ꞌ da̱gahuiꞌ re̱ꞌ manꞌānj daꞌ rúnꞌ dagahuíꞌ re̱ꞌ ꞌngo̱ tsínj egipcio guqui nan níꞌ.” Daj gataj sij gunun Moisés.
28 Vai me matar como matou o egípcio ontem?’.
29 Ni̱ ngaa gunun Moisés nuguanꞌ daj, ni̱ gunánj sij ganꞌanj sij ꞌngo̱ yuꞌuj gu̱ꞌnaj Madián. Sani̱ sé xánj sij huin mánj. Ni̱ gaꞌnga hui̱j daꞌni̱ snoꞌo sij yuꞌuj daj.
29 Quando Moisés ouviu isso, fugiu e foi viver como estrangeiro na terra de Midiã. Ali nasceram seus dois filhos.
30 ’Ni̱ ngaa gachin hui̱j xia yoꞌ, ni̱ ganꞌanj Moisés ꞌngo̱ yuꞌuj huin quij guiꞌyanj na̱co ni̱chrunꞌ quij gu̱ꞌnaj Sinaí. Ni̱ guiniꞌi sij ꞌngo̱ coj tanj rian anun yanꞌa̱n. Ni̱ gurugüiꞌ ꞌngo̱ ángel scanij yanꞌa̱n daj guiniꞌi sij.
30 “Quarenta anos depois, no deserto próximo ao monte Sinai, um anjo apareceu a Moisés nas chamas de um arbusto que queimava.
31 Ni̱ ganꞌanj ruhua Moisés nga̱ si guiniꞌi sij daj. Ni̱ ngaa ganꞌanj nichi sij gui̱niꞌyaj sa̱ꞌ sij, ni̱ gunun sij gaꞌmi si-na̱ne manꞌan Señor.
31 Quando Moisés viu aquilo, ficou admirado. Aproximando-se para observar melhor, ouviu a voz do Senhor, que disse:
32 Ni̱ gataj Señor: “Huēj huin Danꞌanj ni xí re̱ꞌ gane ni sij asi̱j hua ná. Huēj huin Danꞌanj Abraham nga̱ Isaac nej, Jacob nej.” Daj gataj Yanꞌanj gunun Moisés. Ngaa ni̱ gaxi̱ꞌi nagunánj Moisés xiꞌí si guxuꞌuiꞌ sij. Ni̱ nun gui̱sij ruhua sij gui̱niꞌyaj sij coj da mánj.
32 ‘Eu sou o Deus de seus antepassados, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó’. Moisés tremia de medo e não tinha coragem de olhar.
33 Ngaa ni̱ gataj Señor gunun sij: “Gui̱ri so̱ꞌ dacánj so̱ꞌ. Daj si rian niquinꞌ so̱ꞌ huin yoꞌój sa̱ꞌ rian nne manꞌānj.
33 “Então o Senhor lhe disse: ‘Tire as sandálias, pois você está pisando em terra santa.
34 Xa̱ngaꞌ hua guiniꞌīnj da̱j ranꞌ ni tsínj nicoꞌ manꞌānj sayun ma̱n ni sij Egipto. Ni̱ gunūnj si uchej ni sij xiꞌí sayun daj. Ni̱ ꞌna̱ꞌ manꞌānj sisi̱ ga̱ níꞌnij rian ni sij rian sayun ranꞌ ni sij. Xiꞌí daj ga̱huaꞌ so̱ꞌ si ga̱ꞌnī ga̱nꞌanj so̱ꞌ Egipto aj.” Gataj Señor gunun Moisés.
34 Por certo, tenho visto a aflição do meu povo no Egito. Tenho ouvido seus gemidos e desci para libertá-los. Agora vá, pois eu o envio de volta ao Egito’.
35 ’Hué dan ni̱ nun ga̱ranꞌ ruhua ni dugüiꞌ Moisés guiniꞌi ni sij síꞌ. Ni̱ gataj ni sij gunun síꞌ: “Ni̱ u̱n tsínj ganí so̱ꞌ, ni̱ gahuín so̱ꞌ ꞌngo̱ tsínj gaꞌninꞌ rian ni únj únj, asi̱ ꞌngo̱ güesi̱ huín so̱ꞌ ga̱ níꞌ.” Hué daj gataj ni sij. Sani̱ gaꞌníj Yanꞌanj sisi̱ ga̱huin Moisés ꞌngo̱ tsínj aꞌninꞌ nico scanij ni tsínj israelita na̱caj sij ni síꞌ. Ni̱ hué daj guiꞌyaj Yanꞌanj nga̱ Moisés ngaa guiniꞌi sij ángel niquinꞌ scanij coj tanj daj.
35 “Era esse o mesmo Moisés que o povo havia rejeitado quando lhe perguntaram: ‘Quem o nomeou líder e juiz?’. Por meio do anjo que apareceu a Moisés no arbusto em chamas, Deus o enviou para ser líder e libertador.
36 Ni̱ hué Moisés huin si guiri ni tsínj israelita Egipto. Ni̱ hué manꞌan sij guiꞌyaj si sa̱ꞌ Egipto. Ni̱ hué daj guiꞌyaj sij rian gu̱ꞌnaj Mar Rojo nga̱ quij quiꞌyanj na̱co ngaa achéj ni tsínj israelita hui̱j xia yoꞌ yuꞌuj daj.
36 Assim, com muitas maravilhas e sinais, ele os conduziu para fora do Egito, pelo mar Vermelho e pelo deserto, durante quarenta anos.
37 Ni̱ hué Moisés huin si gataj gunun ni tsínj israelita: “Yanꞌanj gui̱ꞌyaj sisi̱ ga̱hui ꞌngo̱ tsínj scanij a ni é re̱ꞌ. Ni̱ ga̱ꞌmi síꞌ si-nu̱guanꞌ Yanꞌanj. Ni̱ daꞌngaꞌ rúnꞌ ꞌyaj manꞌānj, ni̱ hué daj gui̱ꞌyaj síꞌ nej. Gu̱nun a ni é re̱ꞌ si-nu̱guanꞌ síꞌ.” Daj gataj Moisés.
37 “Esse mesmo Moisés disse ao povo de Israel: ‘Deus levantará para vocês um profeta como eu do meio de seu povo’.
38 ’Ni̱ hué Moisés gahuin tsínj huaj nga̱ daranꞌ ni tsínj israelita ne̱ꞌ quij guiꞌyanj na̱co ngaa gachéj ni sij nga̱ ángel. Ni̱ ángel daj huin si gaꞌmi nga̱ Moisés ne̱ꞌ quij gu̱ꞌnaj Sinaí nej. Ni̱ gachéj ángel nga̱ ni xíꞌ nej. Ni̱ gaꞌuiꞌ Yanꞌanj ni nuguanꞌ hua ni̱ꞌnaꞌ rian Moisés sisi̱ di̱gyán síꞌ ni nuguanꞌ daj rian néꞌ, ni̱ ga̱ ni̱ꞌnaꞌ néꞌ.
38 Moisés estava com nossos antepassados, a congregação do povo de Deus no deserto, quando o anjo lhe falou no monte Sinai, e ali Moisés recebeu palavras que dão vida, para transmiti-las a nós.
39 Sani̱ nun ga̱ꞌuej ruhua ni xíꞌ da̱gahuin ni sij si-nu̱guanꞌ Moisés. Ni̱ danica̱j ni sij ne̱ꞌ ru̱cu síꞌ. Ni̱ huin ruhua ni sij nanica̱j ni sij Egipto.
39 “Mas nossos antepassados se recusaram a obedecer a Moisés. Eles o rejeitaram e, em seu íntimo, voltaram ao Egito.
40 Ni̱ gataj ni sij gunun tsínj gu̱ꞌnaj Aarón: “Gui̱ꞌyáj re̱ꞌ ꞌngo̱ yanꞌanj sisi̱ gui̱ta diaj rian néꞌ ga̱che néꞌ. Daj si nun niꞌi néꞌ si ranꞌ Moisés tsínj guiri néꞌ Egipto.” Daj gataj ni sij gunun Aarón.
40 Disseram a Arão: ‘Faça para nós deuses que nos guiem, pois não sabemos o que aconteceu com esse Moisés que nos tirou do Egito’.
41 Hué dan ni̱ guiꞌyaj ni sij ꞌngo̱ yanꞌanj nari raꞌa ni sij. Ni̱ hua-áꞌ da̱j rúnꞌ hua ꞌngo̱ cero le hua-áꞌ. Ni̱ dagahuiꞌ ni sij ni xucu guiꞌyaj ni sij ꞌngo̱ guiꞌyanj rian yanꞌanj nari ni sij daj. Ni̱ gahuin nia̱ꞌ ruhua ni sij nga̱ yanꞌanj guiꞌyaj raꞌa ni sij daj.
41 Logo, fizeram um ídolo em forma de bezerro, ofereceram-lhe sacrifícios e começaram a celebrar o objeto que haviam criado.
42 ’Hué dan ni̱ gahuin ni̱ni manꞌan Yanꞌanj xa̱ngaꞌ rian ni sij. Ni̱ duna Yanꞌanj ni sij si gui̱nicoꞌ ni sij ni yatiꞌ mán xataꞌ nga̱ yahui̱ nej, güi nej. Ni̱ hué daj garun ni tsínj gaꞌmi si-nu̱guanꞌ Yanꞌanj asi̱j hua ná. Ni̱ garun ni sij rian yanj huin si-libro Yanꞌanj. Ni̱ gataj ni sij:
42 Então Deus se afastou deles e os entregou para servirem as estrelas do céu como deuses, conforme está escrito no livro dos profetas: ‘Foi a mim que vocês trouxeram sacrifícios e ofertas durante aqueles quarenta anos no deserto, povo de Israel?
43 Sani̱ nicaj a ni é re̱ꞌ nuhui atsij gane yanꞌanj gu̱ꞌnaj Moloc gachéj a ni é re̱ꞌ.
43 Não, vocês carregaram o santuário de Moloque, a estrela de seu deus Renfã, e as imagens que fizeram para adorá-los. Por isso eu os enviarei para o exílio, para além da Babilônia’.
44 ’Ni̱ nicaj ni xíꞌ hueꞌ atsij ducuá Yanꞌanj xa̱ngaꞌ ngaa huaj ni sij quij quiꞌyanj na̱co daj. Ni̱ hueꞌ daj gane Yanꞌanj gaꞌmi sij rian ni xi néꞌ. Ni̱ hua gaꞌninꞌ Yanꞌanj sun rian Moisés sisi̱ gui̱ꞌyaj sij nuhui atsij daj. Ni̱ digyán Yanꞌanj ꞌngo̱ ducuánj da̱j ga̱ gui̱ꞌyaj Moisés nuhui daj. Ni̱ uyan hua nuhui daj nga̱ nuhui digyán Yanꞌanj rian Moisés.
44 “Nossos antepassados levaram com eles pelo deserto o tabernáculo, construído de acordo com o modelo que Deus havia mostrado a Moisés.
45 Ni̱ nahuin raꞌa ni xíꞌ nuhui atsij daj. Ni̱ nicaj ni sij nga̱ tsínj gu̱ꞌnaj Josué gaꞌna̱ꞌ ni sij nuhui daj da doꞌój ni tsínj ꞌna̱ꞌ anéj chrej. Ni̱ guiri Yanꞌanj ni síꞌ doꞌój ni síꞌ. Ni̱ gatúj ni xíꞌ rian doꞌój ni síꞌ, guiꞌyaj Yanꞌanj. Ni̱ nicaj ni sij nuhui atsij daj da guinicaj rey David sun rian ni sij.
45 Anos depois, quando Josué comandou nossos antepassados nas batalhas contra as nações que Deus expulsou desta terra, foi levado com eles para seu novo território e ali ficou até o tempo do rei Davi.
46 ’Ni̱ garanꞌ ruhua Yanꞌanj niꞌi rey David. Ni̱ gachínj jniꞌyaj David rian Yanꞌanj sisi̱ ga̱ꞌue gui̱ꞌyaj manꞌan sij ꞌngo̱ nuhui ga̱huin ducuá Yanꞌanj huin Yanꞌanj guinicoꞌ xíꞌ Jacob.
46 “Davi encontrou favor diante de Deus e pediu para construir um templo permanente para o Deus de Jacó,
47 Sani̱ guiꞌyaj tsínj gu̱ꞌnaj Salomón nuhui daj.
47 mas foi Salomão quem o construiu.
48 Sani̱ nitaj si nne Yanꞌanj xa̱ngaꞌ chruhua hueꞌ ꞌyaj raꞌa ni tsínj mánj. Daj si gataj ꞌngo̱ tsínj ngaa gaꞌmi sij si-nu̱guanꞌ Yanꞌanj asi̱j hua ná:
48 O Altíssimo, porém, não habita em templos feitos por mãos humanas. Como diz o profeta:
49 Xataꞌ huin ꞌngo̱ chrun xila sa̱ꞌ nnēj.
49 ‘O céu é meu trono, e a terra é o suporte de meus pés. Acaso construiriam para mim um templo assim tão bom?’, diz o Senhor. ‘Que lugar de descanso me poderiam fazer?
50 Daj si manꞌānj guiꞌyaj daranꞌ ni rasu̱n.
50 Acaso não foram minhas mãos que criaram o céu e a terra?’.
51 ’Ni̱ tsínj soꞌo huin ín re̱ꞌ. Ni̱ quij niman án re̱ꞌ nej. Ni̱ nunun a ni é re̱ꞌ nej. Ni̱ganj ununꞌ a ni é re̱ꞌ nga̱ Espíritu Santo. Ni̱ uyan ꞌyaj á re̱ꞌ nga̱ ni xi a ni é re̱ꞌ guimán asi̱j ná.
51 “Povo teimoso! Vocês têm o coração incircuncidado e são surdos para a verdade. Resistirão para sempre ao Espírito Santo? Foi o que seus antepassados fizeram, e vocês também o fazem!
52 Ni̱ guinicoꞌ ni xi a ni é re̱ꞌ daranꞌ ni tsínj gaꞌmi si-nu̱guanꞌ Yanꞌanj. Ni̱ dagahuiꞌ ni sij ni tsínj gaꞌmi sini sisi̱ ga̱ꞌnaꞌ tsínj hua ni̱ca niman huin síꞌ Jesús. Ni̱ nagaꞌuiꞌ a ni é re̱ꞌ manꞌan síꞌ raꞌa ni tsínj quij hua. Ni̱ dagahuiꞌ a ni é re̱ꞌ manꞌan síꞌ.
52 Que profeta seus antepassados não perseguiram? Mataram até aqueles que predisseram a vinda do Justo, a quem vocês traíram e assassinaram!
53 Ni̱ nahuin raꞌa á re̱ꞌ si-ley Yanꞌanj riqui ni ángel rian án re̱ꞌ. Sani̱ nun dagahuin a ni é re̱ꞌ nuguanꞌ da mánj. ―Daj gataj tsínj gu̱ꞌnaj Esteban rian ni tsínj huin achij ganꞌanj junta nico daj.
53 Vocês desobedeceram à lei de Deus, embora a tenham recebido das mãos de anjos”.
54 Ni̱ ngaa gunun ni sij si-nu̱guanꞌ Esteban, ni̱ ducu gaꞌman ruhua ni sij daꞌ xa ru̱j yanꞌ ni sij xiꞌí Esteban.
54 Os líderes judeus se enfureceram com a acusação de Estêvão e rangiam os dentes contra ele.
55 Ni̱ gatúj ꞌueé Espíritu Santo niman Esteban. Ni̱ guiniꞌyaj sij xataꞌ. Ni̱ gurugüiꞌ Yanꞌanj guiniꞌi sij. Ni̱ hua sa̱ꞌ ni̱nꞌ ꞌueé hua Yanꞌanj. Ni̱ guiniꞌi sij sisi̱ ganiquinꞌ Jesús ne̱ꞌ chrej raꞌa sa̱ꞌ manꞌan Yanꞌanj nej.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para o céu e viu a glória de Deus, e viu Jesus em pé no lugar de honra, à direita de Deus.
56 Hué dan ni̱ gataj Esteban:
56 “Olhem!”, disse ele. “Vejo os céus abertos e o Filho do Homem em pé no lugar de honra, à direita de Deus!”
57 Ngaa ni̱ gaguáj nucuaj ni̱nꞌ ruhua ni sij. Ni̱ garánj daranꞌ ni sij rian niquinꞌ Esteban.
57 Eles taparam os ouvidos e, aos gritos, lançaram-se contra ele.
58 Ni̱ guiri ni sij síꞌ duꞌua xumanꞌ daj. Ni̱ gaꞌuiꞌ ni sij yej manꞌan síꞌ. Ni̱ ni tsínj gaꞌmi gaquinꞌ xiꞌí Esteban, ni̱ guiri ni sij si-ganꞌ ni sij gurúj acuanꞌ ni sij rian niquinꞌ ꞌngo̱ tsínj hua lij gu̱ꞌnaj síꞌ Saulo.
58 Arrastaram-no para fora da cidade e começaram a apedrejá-lo. Seus acusadores tiraram os mantos e os deixaram aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Diaj hua gue̱ aꞌuiꞌ ni sij yej, ni̱ gachínj jniꞌyaj Esteban rian Jesucristo. Ni̱ gataj sij:
59 Enquanto atiravam as pedras, Estêvão orou: “Senhor Jesus, recebe o meu espírito”.
60 Hué dan ni̱ guiniquinꞌ ráj da̱coj sij, ni̱ gaguáj nucuaj sij. Ni̱ gataj sij:
60 Então caiu de joelhos e gritou: “Senhor, não os culpes por este pecado!”. E, com isso, adormeceu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.