Atos 7
Si-nu̱guanꞌ Yanꞌanj Xa̱ngaꞌ (TRQ) vs NTLH
1 Hué dan ni̱ nachínj snanꞌanj chrej aꞌninꞌ Esteban. Ni̱ gataj sij:
1 O Grande Sacerdote perguntou a Estêvão: — O que essas pessoas estão dizendo é verdade?
2 Ngaa ni̱ nanica̱j Esteban gataj síꞌ:
2 Estêvão respondeu: — Irmãos e pais, escutem! O
3 Ni̱ gataj Yanꞌanj gunun Abraham: “Ga̱hui re̱ꞌ xánj re̱ꞌ rian nne ni dugüíꞌ re̱ꞌ. Ni̱ ga̱nꞌanj re̱ꞌ ꞌngo̱ yoꞌój di̱gyānj rián re̱ꞌ.” Gataj Yanꞌanj gunun Abraham.
3 E Deus lhe disse: “Saia da sua terra e do meio dos seus parentes e vá para uma terra que eu lhe mostrarei.”
4 Hué dan ni̱ gahui Abraham xánj ni tsínj Caldeo ganꞌanj sij xumanꞌ Harán gane sij. Ni̱ ngaa gahuiꞌ chrej sij, ni̱ nicaj Yanꞌanj Abraham gaꞌna̱ꞌ sij yoꞌój nan rian ma̱n ni é re̱ꞌ yya̱j.
4 Então ele saiu da Caldeia e foi morar em Harã. Depois que o pai dele morreu, Deus trouxe Abraão para esta terra onde vocês agora estão morando.
5 Sani̱ nun ga̱ꞌuiꞌ Yanꞌanj urin xicoꞌ yoꞌój rian gu̱run sij. Sani̱ gataj yya Yanꞌanj sisi̱ da ru̱cu, ngaa ni̱ ri̱qui Yanꞌanj yoꞌój nan rian ni daꞌníj daꞌni̱ siꞌni̱ sij ga̱ne ni̱ganj ni̱nꞌ ni sij. Ni̱ hué daj gataj Yanꞌanj ngaa nitaj daꞌníj Abraham mánj.
5 Ele não deu a Abraão nem mesmo um palmo desta terra, mas prometeu que ia lhe dar toda esta terra e que depois ela seria dos seus descendentes. Quando Deus fez essa promessa, Abraão ainda não tinha filhos.
6 ’Ni̱ hué daj gataj Yanꞌanj gunun sij: “Gui̱man ni daꞌni̱ siꞌni̱ re̱ꞌ doꞌój ango ni ngüi̱. Ni̱ gui̱ꞌyaj sun yu̱n ni sij rian ni síꞌ. Ni̱ gui̱ranꞌ yaco ni sij, gui̱ꞌyaj ni tsínj ma̱n yoꞌój daj da gui̱sij ga̱nꞌanj ciento yoꞌ.
6 Ele disse a Abraão: “Os seus descendentes vão viver como estrangeiros em outra terra. Ali eles serão escravos e serão maltratados durante quatrocentos anos.”
7 Sani̱ ni tsínj rian gui̱ꞌyaj sun yu̱n ni daꞌni̱ siꞌni̱ re̱ꞌ, ni̱ ga̱huin castigo ni sij, gui̱ꞌyā. Ni̱ ne̱ꞌ ru̱cu, ni̱ ga̱hui ni daꞌni̱ siꞌni̱ re̱ꞌ yoꞌój daj, gui̱ꞌyā. Ngaa ni̱ gui̱nicoꞌ ni sij manꞌānj yuꞌuj nan.” Daj gataj Yanꞌanj gunun xíꞌ Abraham asi̱j ná.
7 — E Deus disse ainda: “Eu castigarei a nação que os escravizar. Depois disso eles voltarão daquela terra e me adorarão neste lugar.”
8 ’Ni̱ guiꞌyaj yya Yanꞌanj ꞌngo̱ nuguanꞌ sa̱ꞌ nga̱ Abraham. Ni̱ gaꞌninꞌ Yanꞌanj sun sisi̱ gu̱taꞌ ni da̱ꞌnij Abraham daꞌngaꞌ nnee̱ cúj ni sij. Ni̱ ngaa huaj daꞌníj sij Isaac itu̱nj güi, ni̱ gutaꞌ sij daꞌngaꞌ nnee̱ cúj síꞌ. Ni̱ hué daj guiꞌyaj Isaac xiꞌí daꞌníj sij tsínj gu̱ꞌnaj Jacob nej. Ni̱ uyan guiꞌyaj Jacob nga̱ ni xu̱huij daꞌníj sij ni tsínj gane asi̱j ná.
8 Deus deu a Abraão a cerimônia da circuncisão como prova da aliança que fez com ele. Por isso Abraão circuncidou o seu filho Isaque uma semana depois do seu nascimento. Isaque circuncidou o seu filho Jacó, e Jacó fez o mesmo com os seus doze filhos, os patriarcas .
9 ’Ni̱ gahuin xicoj ruhua ni xíꞌ guiniꞌi ni sij jnánj ni sij huin tsínj gu̱ꞌnaj José. Ni̱ guduꞌuej ni sij síꞌ ganꞌanj síꞌ yuꞌuj gu̱ꞌnaj Egipto. Sani̱ huaj Yanꞌanj nga̱ José.
9 Estêvão continuou: — Os irmãos de José tinham inveja dele e o venderam para ser escravo no Egito. Mas Deus estava com ele
10 Ni̱ nacaj Yanꞌanj José scanij daranꞌ ni sayun guiranꞌ sij. Ni̱ guiꞌyaj Yanꞌanj sisi̱ ga̱ranꞌ ruhua rey gu̱ꞌnaj Faraón niꞌi sij xíꞌ José huin síꞌ rey nicaj sun yoꞌój Egipto. Ni̱ gahuin chru̱n sa̱ꞌ xíꞌ José rian rey daj, guiꞌyaj Yanꞌanj. Ni̱ guiꞌyaj rey Faraón sisi̱ ga̱huin xíꞌ José gobernado rian yuꞌuj gu̱ꞌnaj Egipto. Ni̱ gahuin sij tsínj nicaj yunꞌunj chruhua ni̱nꞌ ducuá rey Faraón nej.
10 e o livrou de todas as suas aflições. Quando José apareceu diante de Faraó, rei do Egito, Deus lhe deu sabedoria e modos agradáveis. E Faraó o nomeou governador do Egito e do palácio do rei.
11 ’Ni̱ ngaa daj gaꞌna̱ꞌ ꞌngo̱ xiꞌna̱ nico ꞌngo̱ gue̱ yuꞌuj gu̱ꞌnaj Egipto nga̱ yuꞌuj gu̱ꞌnaj Canaán nej. Ni̱ gaꞌna̱ꞌ ni̱nꞌ ruhua sayun rian ni ngüi̱ daj. Ni̱ nun gui̱riꞌ ni xíꞌ si xa̱ ni sij.
11 Depois houve falta de alimentos e muito sofrimento no Egito e em Canaã, e os nossos antepassados não tinham mais o que comer.
12 Sani̱ gunun xíꞌ Jacob sisi̱ ma̱n strigo Egipto. Ngaa ni̱ gaꞌníj sini sij ga̱nꞌanj ni daꞌníj sij yuꞌuj daj huin ni tsínj daj ni xíꞌ.
12 Mais tarde, Jacó ouviu dizer que no Egito havia trigo e mandou pela primeira vez os nossos antepassados até lá.
13 Ni̱ ngaa guisíj hui̱j ganꞌanj ni sij yuꞌuj daj, ni̱ gataj yya José gunun ni sij sisi̱ jnánj ni sij huin síꞌ. Ngaa ni̱ guiniꞌi rey Faraón da̱j hua ni dugüiꞌ xíꞌ José.
13 Na segunda vez José contou aos seus irmãos quem ele era, e Faraó ficou sabendo da família de José.
14 ’Hué dan ni̱ gaꞌninꞌ xíꞌ José nuguanꞌ sisi̱ ga̱ꞌnaꞌ daranꞌ ni du̱güiꞌ chrej sij Jacob ga̱ne ni síꞌ yuꞌuj gu̱ꞌnaj Egipto. Ni̱ guisíj hua̱ꞌnij xia xi̱nunꞌ ni ngüi̱ huin ni du̱güiꞌ Jacob.
14 Então José mandou buscar o seu pai Jacó e todos os seus parentes, a fim de irem para o Egito; eram setenta e cinco pessoas ao todo.
15 Hué daj gahuin guiranꞌ xíꞌ Jacob ganꞌanj sij yoꞌój Egipto. Ni̱ hué yuꞌuj daj gane sij gahuiꞌ sij. Ni̱ gahuiꞌ ni xíꞌ nej.
15 Jacó foi para o Egito, e ali ele e os nossos antepassados ficaram morando até o dia da morte deles.
16 Ni̱ nicaj ni sij níman ni síꞌ ganꞌanj ni sij xumanꞌ gu̱ꞌnaj Siquem. Ni̱ gachinꞌ ni sij chruhua huej hua guiránj xíꞌ Abraham nga̱ sanꞌanj naruꞌue síꞌ rian ni daꞌníj tsínj gu̱ꞌnaj Hamor xumanꞌ Siquem.
16 Depois os corpos deles foram trazidos para Siquém e postos no túmulo que Abraão tinha comprado dos descendentes de Hamor por um certo preço.
17 ’Ni̱ ngaa ꞌna̱ꞌ gahuin ni̱chrunꞌ ni güi rúnꞌ hua gataj yya Yanꞌanj gunun Abraham, ngaa ni̱ gahuin nico ni tsínj huin ni xíꞌ ni tsínj israelita. Ni̱ guixiꞌna̱j ni sij mán ni sij Egipto.
17 — Quando estava chegando o tempo de Deus cumprir o juramento que havia feito a Abraão, o nosso povo tinha aumentado muito no Egito.
18 Ni̱ hué daj guiꞌyaj ni sij da gatúj ango rey Egipto. Ni̱ nun niꞌi síꞌ José mánj.
18 Então um rei que não sabia nada a respeito de José começou a governar o Egito.
19 Ni̱ hué rey daj huin tsínj digyaꞌ yunꞌunj ni dugüiꞌ néꞌ ni tsínj israelita. Ni̱ chranꞌ yunꞌunj sij ni xíꞌ. Ni̱ gaꞌninꞌ sij sun sisi̱ du̱na ni xíꞌ ni daꞌníj ni sij lij ne̱ꞌ chrej xe̱ꞌ si ga̱huiꞌ-íꞌ.
19 Esse rei enganou e maltratou os nossos antepassados, a ponto de obrigá-los a abandonar as suas próprias criancinhas para que elas morressem.
20 Ni̱ ngaa daj gaꞌnga ꞌngo̱ tsinꞌ snoꞌo gu̱ꞌnaj Moisés. Ni̱ garanꞌ ruhua Yanꞌanj niꞌi-ínꞌ tsinꞌ daj. Ni̱ hua̱ꞌnij yahui̱ duguachij chrej sij nga̱ nni sij ducuá nu̱ngüej síꞌ.
20 Nesse tempo nasceu Moisés, que era uma linda criança, e durante três meses os seus pais cuidaram dele em casa.
21 Ni̱ ngaa dunáj nu̱ngüej síꞌ tsinꞌ daj ne̱ꞌ chrej xe̱ꞌ, ngaa ni̱ ganacaj daꞌni̱ xa̱na rey Faraón tsinꞌ daj. Ni̱ duguachij únꞌ tsinꞌ daj. Ni̱ gahuin-ínꞌ daꞌ rúnꞌ huin daꞌníj manꞌan únꞌ.
21 Mas, quando tiveram de abandoná-lo, a filha do rei o adotou e criou como seu próprio filho.
22 Ni̱ gahuin chru̱n Moisés daranꞌ nuguanꞌ niꞌi ni tsínj egipcio. Ni̱ nicaj sun si-nu̱guanꞌ sij. Ni̱ guiꞌyaj sa̱ꞌ sij nej.
22 E assim ele foi instruído em toda a ciência dos egípcios e se tornou um homem que falava e agia com autoridade.
23 ’Ni̱ ngaa guisíj Moisés hui̱j xia yoꞌ, ni̱ gani ruhua sij ga̱nꞌanj ni̱ꞌyaj sij da̱j ranꞌ ni dugüiꞌ sij ni tsínj israelita.
23 Estêvão disse ainda: — Quando Moisés já estava com quarenta anos, resolveu ir ver a sua gente, os israelitas.
24 Ni̱ ngaa guiniꞌi sij sisi̱ chranꞌ ꞌngo̱ tsínj egipcio ꞌngo̱ dugüiꞌ sij, ngaa ni̱ nacaj sij tsínj huin dugüiꞌ sij. Ni̱ gaꞌuiꞌ sij tsínj egipcio daj xiꞌí si guiꞌyaj síꞌ.
24 Ali viu um egípcio maltratando um homem do seu povo. Então defendeu o israelita e o vingou, matando o egípcio.
25 Daj si gani ruhua Moisés sisi̱ xa̱caj ni dugüiꞌ sij cuenta sisi̱ na̱caj Yanꞌanj ni síꞌ xiꞌí manꞌan sij. Sani̱ nun xa̱caj ni síꞌ cuenta xiꞌí si guiꞌyaj sij mánj.
25 Moisés pensava que os israelitas entenderiam que Deus ia libertá-los por meio dele, mas eles não entenderam.
26 ’Ango güi ni̱ guiniꞌi Moisés sisi̱ ununꞌ hui̱j tsínj israelita. Ni̱ huin ruhua sij sisi̱ na̱ꞌmi sa̱ꞌ nu̱ngüej síꞌ. Ngaa ni̱ gataj sij: “Dugüiꞌ nu̱ngüej é re̱ꞌ. Ni̱ u̱n sin huin ni̱ óꞌ nu̱ngüej é re̱ꞌ únj.” Gataj Moisés gunun nu̱ngüej sij.
26 No dia seguinte Moisés viu dois israelitas brigando. E, tentando apartar a briga, disse: “Homens, escutem! Vocês são irmãos; por que estão brigando?”
27 Sani̱ tsínj óꞌ dugüiꞌ daj, ni̱ ráj raꞌa sij Moisés, ni̱ gataj sij: “Ni̱ u̱n tsínj ganí so̱ꞌ, ni̱ gahuín so̱ꞌ ꞌngo̱ tsínj gaꞌninꞌ rian únj únj, asi̱ ꞌngo̱ guesi̱ huín so̱ꞌ nej ga̱ níꞌ.
27 — Mas aquele que estava maltratando o outro empurrou Moisés para um lado e disse: “Quem pôs você como nosso chefe ou nosso juiz?
28 Ruhuá re̱ꞌ da̱gahuiꞌ re̱ꞌ manꞌānj daꞌ rúnꞌ dagahuíꞌ re̱ꞌ ꞌngo̱ tsínj egipcio guqui nan níꞌ.” Daj gataj sij gunun Moisés.
28 Você está querendo me matar como matou o egípcio ontem?”
29 Ni̱ ngaa gunun Moisés nuguanꞌ daj, ni̱ gunánj sij ganꞌanj sij ꞌngo̱ yuꞌuj gu̱ꞌnaj Madián. Sani̱ sé xánj sij huin mánj. Ni̱ gaꞌnga hui̱j daꞌni̱ snoꞌo sij yuꞌuj daj.
29 Quando Moisés ouviu isso, fugiu do Egito e foi morar na terra de Midiã, e ali nasceram dois filhos dele.
30 ’Ni̱ ngaa gachin hui̱j xia yoꞌ, ni̱ ganꞌanj Moisés ꞌngo̱ yuꞌuj huin quij guiꞌyanj na̱co ni̱chrunꞌ quij gu̱ꞌnaj Sinaí. Ni̱ guiniꞌi sij ꞌngo̱ coj tanj rian anun yanꞌa̱n. Ni̱ gurugüiꞌ ꞌngo̱ ángel scanij yanꞌa̱n daj guiniꞌi sij.
30 — Quarenta anos mais tarde, quando Moisés estava no deserto, perto do monte Sinai, um anjo apareceu a ele, no meio do fogo de um espinheiro que estava queimando.
31 Ni̱ ganꞌanj ruhua Moisés nga̱ si guiniꞌi sij daj. Ni̱ ngaa ganꞌanj nichi sij gui̱niꞌyaj sa̱ꞌ sij, ni̱ gunun sij gaꞌmi si-na̱ne manꞌan Señor.
31 Moisés ficou admirado com o que estava vendo e chegou perto para ver melhor. Então ouviu a voz do Senhor, que disse:
32 Ni̱ gataj Señor: “Huēj huin Danꞌanj ni xí re̱ꞌ gane ni sij asi̱j hua ná. Huēj huin Danꞌanj Abraham nga̱ Isaac nej, Jacob nej.” Daj gataj Yanꞌanj gunun Moisés. Ngaa ni̱ gaxi̱ꞌi nagunánj Moisés xiꞌí si guxuꞌuiꞌ sij. Ni̱ nun gui̱sij ruhua sij gui̱niꞌyaj sij coj da mánj.
32 “Eu sou o Deus dos seus antepassados, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó.” Moisés tremia de medo e não tinha coragem de olhar.
33 Ngaa ni̱ gataj Señor gunun sij: “Gui̱ri so̱ꞌ dacánj so̱ꞌ. Daj si rian niquinꞌ so̱ꞌ huin yoꞌój sa̱ꞌ rian nne manꞌānj.
33 Então o Senhor disse: “Tire as sandálias, pois o lugar onde você está é um lugar sagrado.
34 Xa̱ngaꞌ hua guiniꞌīnj da̱j ranꞌ ni tsínj nicoꞌ manꞌānj sayun ma̱n ni sij Egipto. Ni̱ gunūnj si uchej ni sij xiꞌí sayun daj. Ni̱ ꞌna̱ꞌ manꞌānj sisi̱ ga̱ níꞌnij rian ni sij rian sayun ranꞌ ni sij. Xiꞌí daj ga̱huaꞌ so̱ꞌ si ga̱ꞌnī ga̱nꞌanj so̱ꞌ Egipto aj.” Gataj Señor gunun Moisés.
34 Eu tenho visto como o meu povo está sendo maltratado no Egito; tenho ouvido os gemidos deles e desci para libertá-los. Agora vou mandar você para o Egito.”
35 ’Hué dan ni̱ nun ga̱ranꞌ ruhua ni dugüiꞌ Moisés guiniꞌi ni sij síꞌ. Ni̱ gataj ni sij gunun síꞌ: “Ni̱ u̱n tsínj ganí so̱ꞌ, ni̱ gahuín so̱ꞌ ꞌngo̱ tsínj gaꞌninꞌ rian ni únj únj, asi̱ ꞌngo̱ güesi̱ huín so̱ꞌ ga̱ níꞌ.” Hué daj gataj ni sij. Sani̱ gaꞌníj Yanꞌanj sisi̱ ga̱huin Moisés ꞌngo̱ tsínj aꞌninꞌ nico scanij ni tsínj israelita na̱caj sij ni síꞌ. Ni̱ hué daj guiꞌyaj Yanꞌanj nga̱ Moisés ngaa guiniꞌi sij ángel niquinꞌ scanij coj tanj daj.
35 E Estêvão continuou: — Esse mesmo Moisés foi rejeitado pelo povo de Israel. Eles lhe perguntaram: “Quem pôs você como nosso chefe ou nosso juiz?” Deus enviou esse Moisés como líder e libertador, com a ajuda do anjo que apareceu no espinheiro.
36 Ni̱ hué Moisés huin si guiri ni tsínj israelita Egipto. Ni̱ hué manꞌan sij guiꞌyaj si sa̱ꞌ Egipto. Ni̱ hué daj guiꞌyaj sij rian gu̱ꞌnaj Mar Rojo nga̱ quij quiꞌyanj na̱co ngaa achéj ni tsínj israelita hui̱j xia yoꞌ yuꞌuj daj.
36 Foi ele quem tirou os israelitas do Egito, fazendo milagres e maravilhas naquela terra, e também no mar Vermelho, e no deserto, durante quarenta anos.
37 Ni̱ hué Moisés huin si gataj gunun ni tsínj israelita: “Yanꞌanj gui̱ꞌyaj sisi̱ ga̱hui ꞌngo̱ tsínj scanij a ni é re̱ꞌ. Ni̱ ga̱ꞌmi síꞌ si-nu̱guanꞌ Yanꞌanj. Ni̱ daꞌngaꞌ rúnꞌ ꞌyaj manꞌānj, ni̱ hué daj gui̱ꞌyaj síꞌ nej. Gu̱nun a ni é re̱ꞌ si-nu̱guanꞌ síꞌ.” Daj gataj Moisés.
37 Foi esse mesmo Moisés quem disse aos israelitas: “Do meio de vocês Deus escolherá e enviará para vocês um profeta , assim como ele me enviou.”
38 ’Ni̱ hué Moisés gahuin tsínj huaj nga̱ daranꞌ ni tsínj israelita ne̱ꞌ quij guiꞌyanj na̱co ngaa gachéj ni sij nga̱ ángel. Ni̱ ángel daj huin si gaꞌmi nga̱ Moisés ne̱ꞌ quij gu̱ꞌnaj Sinaí nej. Ni̱ gachéj ángel nga̱ ni xíꞌ nej. Ni̱ gaꞌuiꞌ Yanꞌanj ni nuguanꞌ hua ni̱ꞌnaꞌ rian Moisés sisi̱ di̱gyán síꞌ ni nuguanꞌ daj rian néꞌ, ni̱ ga̱ ni̱ꞌnaꞌ néꞌ.
38 Foi Moisés quem esteve com os israelitas reunidos no deserto; ele esteve lá com os nossos antepassados e com o anjo que falou com ele no monte Sinai. E foi Moisés quem recebeu e nos entregou as mensagens vivas de Deus.
39 Sani̱ nun ga̱ꞌuej ruhua ni xíꞌ da̱gahuin ni sij si-nu̱guanꞌ Moisés. Ni̱ danica̱j ni sij ne̱ꞌ ru̱cu síꞌ. Ni̱ huin ruhua ni sij nanica̱j ni sij Egipto.
39 — Os nossos antepassados não quiseram obedecer a Moisés, mas o rejeitaram e queriam voltar para o Egito.
40 Ni̱ gataj ni sij gunun tsínj gu̱ꞌnaj Aarón: “Gui̱ꞌyáj re̱ꞌ ꞌngo̱ yanꞌanj sisi̱ gui̱ta diaj rian néꞌ ga̱che néꞌ. Daj si nun niꞌi néꞌ si ranꞌ Moisés tsínj guiri néꞌ Egipto.” Daj gataj ni sij gunun Aarón.
40 Eles disseram a Arão: “Faça para nós deuses que irão à nossa frente. Não sabemos o que aconteceu com Moisés, aquele homem que nos tirou do Egito.”
41 Hué dan ni̱ guiꞌyaj ni sij ꞌngo̱ yanꞌanj nari raꞌa ni sij. Ni̱ hua-áꞌ da̱j rúnꞌ hua ꞌngo̱ cero le hua-áꞌ. Ni̱ dagahuiꞌ ni sij ni xucu guiꞌyaj ni sij ꞌngo̱ guiꞌyanj rian yanꞌanj nari ni sij daj. Ni̱ gahuin nia̱ꞌ ruhua ni sij nga̱ yanꞌanj guiꞌyaj raꞌa ni sij daj.
41 Então fizeram uma imagem em forma de bezerro e mataram animais para oferecer a ela como sacrifício . Depois deram uma festa em honra da imagem que eles mesmos tinham feito.
42 ’Hué dan ni̱ gahuin ni̱ni manꞌan Yanꞌanj xa̱ngaꞌ rian ni sij. Ni̱ duna Yanꞌanj ni sij si gui̱nicoꞌ ni sij ni yatiꞌ mán xataꞌ nga̱ yahui̱ nej, güi nej. Ni̱ hué daj garun ni tsínj gaꞌmi si-nu̱guanꞌ Yanꞌanj asi̱j hua ná. Ni̱ garun ni sij rian yanj huin si-libro Yanꞌanj. Ni̱ gataj ni sij:
42 Mas Deus se afastou deles e deixou que adorassem as estrelas do céu, como está escrito no Livro dos Profetas : “Ó povo de Israel, não foi para mim que vocês mataram e ofereceram animais em durante quarenta anos no deserto.
43 Sani̱ nicaj a ni é re̱ꞌ nuhui atsij gane yanꞌanj gu̱ꞌnaj Moloc gachéj a ni é re̱ꞌ.
43 Vocês carregaram a barraca do deus e também a imagem da estrela de Raifã , o deus de vocês. Esses eram ídolos que vocês tinham feito para adorar. Por isso vou mandar vocês para além da Babilônia.”
44 ’Ni̱ nicaj ni xíꞌ hueꞌ atsij ducuá Yanꞌanj xa̱ngaꞌ ngaa huaj ni sij quij quiꞌyanj na̱co daj. Ni̱ hueꞌ daj gane Yanꞌanj gaꞌmi sij rian ni xi néꞌ. Ni̱ hua gaꞌninꞌ Yanꞌanj sun rian Moisés sisi̱ gui̱ꞌyaj sij nuhui atsij daj. Ni̱ digyán Yanꞌanj ꞌngo̱ ducuánj da̱j ga̱ gui̱ꞌyaj Moisés nuhui daj. Ni̱ uyan hua nuhui daj nga̱ nuhui digyán Yanꞌanj rian Moisés.
44 — No deserto, os nossos antepassados tinham consigo a Tenda da Presença de Deus . Essa Tenda foi feita como Deus tinha mandado Moisés fazer, de acordo com o modelo que Deus lhe havia mostrado.
45 Ni̱ nahuin raꞌa ni xíꞌ nuhui atsij daj. Ni̱ nicaj ni sij nga̱ tsínj gu̱ꞌnaj Josué gaꞌna̱ꞌ ni sij nuhui daj da doꞌój ni tsínj ꞌna̱ꞌ anéj chrej. Ni̱ guiri Yanꞌanj ni síꞌ doꞌój ni síꞌ. Ni̱ gatúj ni xíꞌ rian doꞌój ni síꞌ, guiꞌyaj Yanꞌanj. Ni̱ nicaj ni sij nuhui atsij daj da guinicaj rey David sun rian ni sij.
45 Eles tinham recebido a Tenda dos seus antepassados e a levaram quando foram com Josué e conquistaram as terras das nações que Deus expulsou de diante deles. A Tenda ficou lá com eles até o tempo de Davi.
46 ’Ni̱ garanꞌ ruhua Yanꞌanj niꞌi rey David. Ni̱ gachínj jniꞌyaj David rian Yanꞌanj sisi̱ ga̱ꞌue gui̱ꞌyaj manꞌan sij ꞌngo̱ nuhui ga̱huin ducuá Yanꞌanj huin Yanꞌanj guinicoꞌ xíꞌ Jacob.
46 Davi recebeu a aprovação de Deus e pediu licença para construir uma casa para o Deus de Jacó.
47 Sani̱ guiꞌyaj tsínj gu̱ꞌnaj Salomón nuhui daj.
47 Mas foi Salomão quem construiu a casa de Deus.
48 Sani̱ nitaj si nne Yanꞌanj xa̱ngaꞌ chruhua hueꞌ ꞌyaj raꞌa ni tsínj mánj. Daj si gataj ꞌngo̱ tsínj ngaa gaꞌmi sij si-nu̱guanꞌ Yanꞌanj asi̱j hua ná:
48 — Porém o Altíssimo não mora em casas construídas por seres humanos. Como disse o profeta:
49 Xataꞌ huin ꞌngo̱ chrun xila sa̱ꞌ nnēj.
49 “O céu é o meu trono, diz o Senhor, e a terra é o estrado onde descanso os meus pés. Que tipo de casa vocês poderiam construir para mim? Como conseguiriam construir um lugar onde eu pudesse morar?
50 Daj si manꞌānj guiꞌyaj daranꞌ ni rasu̱n.
50 Por acaso não fui eu quem fez todas as coisas?”
51 ’Ni̱ tsínj soꞌo huin ín re̱ꞌ. Ni̱ quij niman án re̱ꞌ nej. Ni̱ nunun a ni é re̱ꞌ nej. Ni̱ganj ununꞌ a ni é re̱ꞌ nga̱ Espíritu Santo. Ni̱ uyan ꞌyaj á re̱ꞌ nga̱ ni xi a ni é re̱ꞌ guimán asi̱j ná.
51 E Estêvão terminou, dizendo: — Como vocês são teimosos! Como são duros de coração e surdos para ouvir a mensagem de Deus! Vocês sempre têm rejeitado o Espírito Santo, como os seus antepassados rejeitaram.
52 Ni̱ guinicoꞌ ni xi a ni é re̱ꞌ daranꞌ ni tsínj gaꞌmi si-nu̱guanꞌ Yanꞌanj. Ni̱ dagahuiꞌ ni sij ni tsínj gaꞌmi sini sisi̱ ga̱ꞌnaꞌ tsínj hua ni̱ca niman huin síꞌ Jesús. Ni̱ nagaꞌuiꞌ a ni é re̱ꞌ manꞌan síꞌ raꞌa ni tsínj quij hua. Ni̱ dagahuiꞌ a ni é re̱ꞌ manꞌan síꞌ.
52 Qual foi o profeta que os antepassados de vocês não perseguiram? Eles mataram os mensageiros de Deus que no passado anunciaram a vinda do Bom Servo . E agora vocês o traíram e o mataram.
53 Ni̱ nahuin raꞌa á re̱ꞌ si-ley Yanꞌanj riqui ni ángel rian án re̱ꞌ. Sani̱ nun dagahuin a ni é re̱ꞌ nuguanꞌ da mánj. ―Daj gataj tsínj gu̱ꞌnaj Esteban rian ni tsínj huin achij ganꞌanj junta nico daj.
53 Vocês receberam a lei por meio de anjos e não têm obedecido a essa lei.
54 Ni̱ ngaa gunun ni sij si-nu̱guanꞌ Esteban, ni̱ ducu gaꞌman ruhua ni sij daꞌ xa ru̱j yanꞌ ni sij xiꞌí Esteban.
54 Quando os membros do Conselho Superior acabaram de ouvir o que Estêvão tinha dito, ficaram furiosos e rangeram os dentes contra ele.
55 Ni̱ gatúj ꞌueé Espíritu Santo niman Esteban. Ni̱ guiniꞌyaj sij xataꞌ. Ni̱ gurugüiꞌ Yanꞌanj guiniꞌi sij. Ni̱ hua sa̱ꞌ ni̱nꞌ ꞌueé hua Yanꞌanj. Ni̱ guiniꞌi sij sisi̱ ganiquinꞌ Jesús ne̱ꞌ chrej raꞌa sa̱ꞌ manꞌan Yanꞌanj nej.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para o céu e viu a glória de Deus. E viu também Jesus em pé, ao lado direito de Deus.
56 Hué dan ni̱ gataj Esteban:
56 Então disse: — Olhem! Eu estou vendo o céu aberto e o
57 Ngaa ni̱ gaguáj nucuaj ni̱nꞌ ruhua ni sij. Ni̱ garánj daranꞌ ni sij rian niquinꞌ Esteban.
57 Mas eles taparam os ouvidos e, gritando bem alto, avançaram todos juntos contra Estêvão.
58 Ni̱ guiri ni sij síꞌ duꞌua xumanꞌ daj. Ni̱ gaꞌuiꞌ ni sij yej manꞌan síꞌ. Ni̱ ni tsínj gaꞌmi gaquinꞌ xiꞌí Esteban, ni̱ guiri ni sij si-ganꞌ ni sij gurúj acuanꞌ ni sij rian niquinꞌ ꞌngo̱ tsínj hua lij gu̱ꞌnaj síꞌ Saulo.
58 Depois o jogaram para fora da cidade e o apedrejaram. E as testemunhas deixaram um moço chamado Saulo tomando conta das suas capas .
59 Diaj hua gue̱ aꞌuiꞌ ni sij yej, ni̱ gachínj jniꞌyaj Esteban rian Jesucristo. Ni̱ gataj sij:
59 Enquanto eles atiravam as pedras, Estêvão chamava Jesus, dizendo: — Senhor Jesus, recebe o meu espírito!
60 Hué dan ni̱ guiniquinꞌ ráj da̱coj sij, ni̱ gaguáj nucuaj sij. Ni̱ gataj sij:
60 Depois, ajoelhou-se e gritou com voz bem forte: — Senhor, não condenes esta gente por causa deste pecado! E, depois que disse isso, ele morreu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.