Atos 7

Si-nu̱guanꞌ Yanꞌanj Xa̱ngaꞌ (TRQ) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Hué dan ni̱ nachínj snanꞌanj chrej aꞌninꞌ Esteban. Ni̱ gataj sij:
1 Então o sumo sacerdote perguntou a Estêvão: — Isso de fato é assim?
2 Ngaa ni̱ nanica̱j Esteban gataj síꞌ:
2 Estêvão respondeu: — Irmãos e pais, escutem. O Deus da glória apareceu a Abraão, nosso pai, quando este estava na Mesopotâmia, antes de morar em Harã,
3 Ni̱ gataj Yanꞌanj gunun Abraham: “Ga̱hui re̱ꞌ xánj re̱ꞌ rian nne ni dugüíꞌ re̱ꞌ. Ni̱ ga̱nꞌanj re̱ꞌ ꞌngo̱ yoꞌój di̱gyānj rián re̱ꞌ.” Gataj Yanꞌanj gunun Abraham.
3 e lhe disse: “Saia da sua terra e do meio da sua parentela e vá para a terra que eu lhe mostrarei.”
4 Hué dan ni̱ gahui Abraham xánj ni tsínj Caldeo ganꞌanj sij xumanꞌ Harán gane sij. Ni̱ ngaa gahuiꞌ chrej sij, ni̱ nicaj Yanꞌanj Abraham gaꞌna̱ꞌ sij yoꞌój nan rian ma̱n ni é re̱ꞌ yya̱j.
4 Então Abraão saiu da terra dos caldeus e foi morar em Harã. E dali, com a morte de seu pai, Deus o trouxe para esta terra em que vocês agora estão morando.
5 Sani̱ nun ga̱ꞌuiꞌ Yanꞌanj urin xicoꞌ yoꞌój rian gu̱run sij. Sani̱ gataj yya Yanꞌanj sisi̱ da ru̱cu, ngaa ni̱ ri̱qui Yanꞌanj yoꞌój nan rian ni daꞌníj daꞌni̱ siꞌni̱ sij ga̱ne ni̱ganj ni̱nꞌ ni sij. Ni̱ hué daj gataj Yanꞌanj ngaa nitaj daꞌníj Abraham mánj.
5 Nela, não lhe deu herança, nem sequer o espaço de um pé; mas prometeu dar-lhe a posse dela e, depois dele, à sua descendência, embora Abraão ainda não tivesse filhos.
6 ’Ni̱ hué daj gataj Yanꞌanj gunun sij: “Gui̱man ni daꞌni̱ siꞌni̱ re̱ꞌ doꞌój ango ni ngüi̱. Ni̱ gui̱ꞌyaj sun yu̱n ni sij rian ni síꞌ. Ni̱ gui̱ranꞌ yaco ni sij, gui̱ꞌyaj ni tsínj ma̱n yoꞌój daj da gui̱sij ga̱nꞌanj ciento yoꞌ.
6 E Deus falou que a descendência dele seria peregrina em terra estrangeira, onde seriam escravizados e maltratados durante quatrocentos anos.
7 Sani̱ ni tsínj rian gui̱ꞌyaj sun yu̱n ni daꞌni̱ siꞌni̱ re̱ꞌ, ni̱ ga̱huin castigo ni sij, gui̱ꞌyā. Ni̱ ne̱ꞌ ru̱cu, ni̱ ga̱hui ni daꞌni̱ siꞌni̱ re̱ꞌ yoꞌój daj, gui̱ꞌyā. Ngaa ni̱ gui̱nicoꞌ ni sij manꞌānj yuꞌuj nan.” Daj gataj Yanꞌanj gunun xíꞌ Abraham asi̱j ná.
7 — Deus disse ainda: “Castigarei a nação da qual forem escravos; e, depois disso, sairão daí e me servirão neste lugar.”
8 ’Ni̱ guiꞌyaj yya Yanꞌanj ꞌngo̱ nuguanꞌ sa̱ꞌ nga̱ Abraham. Ni̱ gaꞌninꞌ Yanꞌanj sun sisi̱ gu̱taꞌ ni da̱ꞌnij Abraham daꞌngaꞌ nnee̱ cúj ni sij. Ni̱ ngaa huaj daꞌníj sij Isaac itu̱nj güi, ni̱ gutaꞌ sij daꞌngaꞌ nnee̱ cúj síꞌ. Ni̱ hué daj guiꞌyaj Isaac xiꞌí daꞌníj sij tsínj gu̱ꞌnaj Jacob nej. Ni̱ uyan guiꞌyaj Jacob nga̱ ni xu̱huij daꞌníj sij ni tsínj gane asi̱j ná.
8 Então lhe deu a aliança da circuncisão. Assim, Abraão gerou Isaque e o circuncidou no oitavo dia; e Isaque gerou Jacó, e Jacó gerou os doze patriarcas.
9 ’Ni̱ gahuin xicoj ruhua ni xíꞌ guiniꞌi ni sij jnánj ni sij huin tsínj gu̱ꞌnaj José. Ni̱ guduꞌuej ni sij síꞌ ganꞌanj síꞌ yuꞌuj gu̱ꞌnaj Egipto. Sani̱ huaj Yanꞌanj nga̱ José.
9 — Os patriarcas, invejosos de José, venderam-no para ser levado para o Egito. Mas Deus estava com ele
10 Ni̱ nacaj Yanꞌanj José scanij daranꞌ ni sayun guiranꞌ sij. Ni̱ guiꞌyaj Yanꞌanj sisi̱ ga̱ranꞌ ruhua rey gu̱ꞌnaj Faraón niꞌi sij xíꞌ José huin síꞌ rey nicaj sun yoꞌój Egipto. Ni̱ gahuin chru̱n sa̱ꞌ xíꞌ José rian rey daj, guiꞌyaj Yanꞌanj. Ni̱ guiꞌyaj rey Faraón sisi̱ ga̱huin xíꞌ José gobernado rian yuꞌuj gu̱ꞌnaj Egipto. Ni̱ gahuin sij tsínj nicaj yunꞌunj chruhua ni̱nꞌ ducuá rey Faraón nej.
10 e o livrou de todas as suas aflições, concedendo-lhe também graça e sabedoria diante de Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador daquela nação e de toda a casa real.
11 ’Ni̱ ngaa daj gaꞌna̱ꞌ ꞌngo̱ xiꞌna̱ nico ꞌngo̱ gue̱ yuꞌuj gu̱ꞌnaj Egipto nga̱ yuꞌuj gu̱ꞌnaj Canaán nej. Ni̱ gaꞌna̱ꞌ ni̱nꞌ ruhua sayun rian ni ngüi̱ daj. Ni̱ nun gui̱riꞌ ni xíꞌ si xa̱ ni sij.
11 Depois houve fome e grande sofrimento em todo o Egito e em Canaã, e nossos pais não achavam o que comer.
12 Sani̱ gunun xíꞌ Jacob sisi̱ ma̱n strigo Egipto. Ngaa ni̱ gaꞌníj sini sij ga̱nꞌanj ni daꞌníj sij yuꞌuj daj huin ni tsínj daj ni xíꞌ.
12 Mas, quando Jacó ouviu que no Egito havia trigo, mandou, pela primeira vez, os nossos pais até lá.
13 Ni̱ ngaa guisíj hui̱j ganꞌanj ni sij yuꞌuj daj, ni̱ gataj yya José gunun ni sij sisi̱ jnánj ni sij huin síꞌ. Ngaa ni̱ guiniꞌi rey Faraón da̱j hua ni dugüiꞌ xíꞌ José.
13 Na segunda vez, José se fez reconhecer pelos seus irmãos, e o Faraó veio a conhecer a família de José.
14 ’Hué dan ni̱ gaꞌninꞌ xíꞌ José nuguanꞌ sisi̱ ga̱ꞌnaꞌ daranꞌ ni du̱güiꞌ chrej sij Jacob ga̱ne ni síꞌ yuꞌuj gu̱ꞌnaj Egipto. Ni̱ guisíj hua̱ꞌnij xia xi̱nunꞌ ni ngüi̱ huin ni du̱güiꞌ Jacob.
14 Então José mandou chamar Jacó, seu pai, e toda a sua parentela, isto é, setenta e cinco pessoas.
15 Hué daj gahuin guiranꞌ xíꞌ Jacob ganꞌanj sij yoꞌój Egipto. Ni̱ hué yuꞌuj daj gane sij gahuiꞌ sij. Ni̱ gahuiꞌ ni xíꞌ nej.
15 Jacó foi para o Egito, e ali morreu ele e também os nossos pais.
16 Ni̱ nicaj ni sij níman ni síꞌ ganꞌanj ni sij xumanꞌ gu̱ꞌnaj Siquem. Ni̱ gachinꞌ ni sij chruhua huej hua guiránj xíꞌ Abraham nga̱ sanꞌanj naruꞌue síꞌ rian ni daꞌníj tsínj gu̱ꞌnaj Hamor xumanꞌ Siquem.
16 Depois eles foram transportados para Siquém e postos no túmulo que Abraão tinha comprado dos filhos de Hamor, em Siquém, pagando um certo preço.
17 ’Ni̱ ngaa ꞌna̱ꞌ gahuin ni̱chrunꞌ ni güi rúnꞌ hua gataj yya Yanꞌanj gunun Abraham, ngaa ni̱ gahuin nico ni tsínj huin ni xíꞌ ni tsínj israelita. Ni̱ guixiꞌna̱j ni sij mán ni sij Egipto.
17 — E, quando já estava próximo o tempo em que Deus cumpriria a promessa feita a Abraão, o povo cresceu e se multiplicou no Egito,
18 Ni̱ hué daj guiꞌyaj ni sij da gatúj ango rey Egipto. Ni̱ nun niꞌi síꞌ José mánj.
18 até que se levantou ali outro rei, que não conhecia José.
19 Ni̱ hué rey daj huin tsínj digyaꞌ yunꞌunj ni dugüiꞌ néꞌ ni tsínj israelita. Ni̱ chranꞌ yunꞌunj sij ni xíꞌ. Ni̱ gaꞌninꞌ sij sun sisi̱ du̱na ni xíꞌ ni daꞌníj ni sij lij ne̱ꞌ chrej xe̱ꞌ si ga̱huiꞌ-íꞌ.
19 Este outro rei tratou com astúcia a nossa gente e torturou os nossos pais, a ponto de forçá-los a abandonar seus meninos recém-nascidos, para que não sobrevivessem.
20 Ni̱ ngaa daj gaꞌnga ꞌngo̱ tsinꞌ snoꞌo gu̱ꞌnaj Moisés. Ni̱ garanꞌ ruhua Yanꞌanj niꞌi-ínꞌ tsinꞌ daj. Ni̱ hua̱ꞌnij yahui̱ duguachij chrej sij nga̱ nni sij ducuá nu̱ngüej síꞌ.
20 Por esse tempo nasceu Moisés, que era formoso aos olhos de Deus. Durante três meses ele foi mantido na casa de seu pai.
21 Ni̱ ngaa dunáj nu̱ngüej síꞌ tsinꞌ daj ne̱ꞌ chrej xe̱ꞌ, ngaa ni̱ ganacaj daꞌni̱ xa̱na rey Faraón tsinꞌ daj. Ni̱ duguachij únꞌ tsinꞌ daj. Ni̱ gahuin-ínꞌ daꞌ rúnꞌ huin daꞌníj manꞌan únꞌ.
21 Quando tiveram de abandoná-lo, a filha de Faraó o recolheu e criou como seu próprio filho.
22 Ni̱ gahuin chru̱n Moisés daranꞌ nuguanꞌ niꞌi ni tsínj egipcio. Ni̱ nicaj sun si-nu̱guanꞌ sij. Ni̱ guiꞌyaj sa̱ꞌ sij nej.
22 E Moisés foi educado em toda a ciência dos egípcios e era poderoso em palavras e obras.
23 ’Ni̱ ngaa guisíj Moisés hui̱j xia yoꞌ, ni̱ gani ruhua sij ga̱nꞌanj ni̱ꞌyaj sij da̱j ranꞌ ni dugüiꞌ sij ni tsínj israelita.
23 — Quando completou quarenta anos, Moisés teve a ideia de visitar os seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Ni̱ ngaa guiniꞌi sij sisi̱ chranꞌ ꞌngo̱ tsínj egipcio ꞌngo̱ dugüiꞌ sij, ngaa ni̱ nacaj sij tsínj huin dugüiꞌ sij. Ni̱ gaꞌuiꞌ sij tsínj egipcio daj xiꞌí si guiꞌyaj síꞌ.
24 Vendo um homem ser maltratado, saiu em defesa dele e vingou o oprimido, matando o egípcio.
25 Daj si gani ruhua Moisés sisi̱ xa̱caj ni dugüiꞌ sij cuenta sisi̱ na̱caj Yanꞌanj ni síꞌ xiꞌí manꞌan sij. Sani̱ nun xa̱caj ni síꞌ cuenta xiꞌí si guiꞌyaj sij mánj.
25 Ora, Moisés pensava que seus irmãos entenderiam que Deus queria salvá-los por meio dele; eles, porém, não entenderam.
26 ’Ango güi ni̱ guiniꞌi Moisés sisi̱ ununꞌ hui̱j tsínj israelita. Ni̱ huin ruhua sij sisi̱ na̱ꞌmi sa̱ꞌ nu̱ngüej síꞌ. Ngaa ni̱ gataj sij: “Dugüiꞌ nu̱ngüej é re̱ꞌ. Ni̱ u̱n sin huin ni̱ óꞌ nu̱ngüej é re̱ꞌ únj.” Gataj Moisés gunun nu̱ngüej sij.
26 No dia seguinte, Moisés aproximou-se de uns que brigavam e procurou reconduzi-los à paz, dizendo: “Homens, vocês são irmãos; por que estão maltratando um ao outro?”
27 Sani̱ tsínj óꞌ dugüiꞌ daj, ni̱ ráj raꞌa sij Moisés, ni̱ gataj sij: “Ni̱ u̱n tsínj ganí so̱ꞌ, ni̱ gahuín so̱ꞌ ꞌngo̱ tsínj gaꞌninꞌ rian únj únj, asi̱ ꞌngo̱ guesi̱ huín so̱ꞌ nej ga̱ níꞌ.
27 Mas o que agredia o seu próximo repeliu Moisés, dizendo: “Quem colocou você como chefe e juiz sobre nós?
28 Ruhuá re̱ꞌ da̱gahuiꞌ re̱ꞌ manꞌānj daꞌ rúnꞌ dagahuíꞌ re̱ꞌ ꞌngo̱ tsínj egipcio guqui nan níꞌ.” Daj gataj sij gunun Moisés.
28 Será que quer me matar, assim como ontem matou o egípcio?”
29 Ni̱ ngaa gunun Moisés nuguanꞌ daj, ni̱ gunánj sij ganꞌanj sij ꞌngo̱ yuꞌuj gu̱ꞌnaj Madián. Sani̱ sé xánj sij huin mánj. Ni̱ gaꞌnga hui̱j daꞌni̱ snoꞌo sij yuꞌuj daj.
29 Ao ouvir isto, Moisés fugiu e se tornou peregrino na terra de Midiã, onde lhe nasceram dois filhos.
30 ’Ni̱ ngaa gachin hui̱j xia yoꞌ, ni̱ ganꞌanj Moisés ꞌngo̱ yuꞌuj huin quij guiꞌyanj na̱co ni̱chrunꞌ quij gu̱ꞌnaj Sinaí. Ni̱ guiniꞌi sij ꞌngo̱ coj tanj rian anun yanꞌa̱n. Ni̱ gurugüiꞌ ꞌngo̱ ángel scanij yanꞌa̱n daj guiniꞌi sij.
30 — Passados quarenta anos, apareceu-lhe, no deserto do monte Sinai, um anjo, por entre as chamas de uma sarça que estava queimando.
31 Ni̱ ganꞌanj ruhua Moisés nga̱ si guiniꞌi sij daj. Ni̱ ngaa ganꞌanj nichi sij gui̱niꞌyaj sa̱ꞌ sij, ni̱ gunun sij gaꞌmi si-na̱ne manꞌan Señor.
31 Moisés ficou maravilhado diante daquela visão e, aproximando-se para contemplá-la, ouviu-se a voz do Senhor, que disse:
32 Ni̱ gataj Señor: “Huēj huin Danꞌanj ni xí re̱ꞌ gane ni sij asi̱j hua ná. Huēj huin Danꞌanj Abraham nga̱ Isaac nej, Jacob nej.” Daj gataj Yanꞌanj gunun Moisés. Ngaa ni̱ gaxi̱ꞌi nagunánj Moisés xiꞌí si guxuꞌuiꞌ sij. Ni̱ nun gui̱sij ruhua sij gui̱niꞌyaj sij coj da mánj.
32 “Eu sou o Deus dos seus pais, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó.” Moisés, tremendo de medo, não ousava contemplar a sarça.
33 Ngaa ni̱ gataj Señor gunun sij: “Gui̱ri so̱ꞌ dacánj so̱ꞌ. Daj si rian niquinꞌ so̱ꞌ huin yoꞌój sa̱ꞌ rian nne manꞌānj.
33 Então o Senhor disse: “Tire as sandálias dos pés, porque o lugar em que você está é terra santa.
34 Xa̱ngaꞌ hua guiniꞌīnj da̱j ranꞌ ni tsínj nicoꞌ manꞌānj sayun ma̱n ni sij Egipto. Ni̱ gunūnj si uchej ni sij xiꞌí sayun daj. Ni̱ ꞌna̱ꞌ manꞌānj sisi̱ ga̱ níꞌnij rian ni sij rian sayun ranꞌ ni sij. Xiꞌí daj ga̱huaꞌ so̱ꞌ si ga̱ꞌnī ga̱nꞌanj so̱ꞌ Egipto aj.” Gataj Señor gunun Moisés.
34 Certamente vi o sofrimento do meu povo no Egito, ouvi o seu gemido e desci para libertá-lo. Venha, agora; vou mandar você para o Egito.”
35 ’Hué dan ni̱ nun ga̱ranꞌ ruhua ni dugüiꞌ Moisés guiniꞌi ni sij síꞌ. Ni̱ gataj ni sij gunun síꞌ: “Ni̱ u̱n tsínj ganí so̱ꞌ, ni̱ gahuín so̱ꞌ ꞌngo̱ tsínj gaꞌninꞌ rian ni únj únj, asi̱ ꞌngo̱ güesi̱ huín so̱ꞌ ga̱ níꞌ.” Hué daj gataj ni sij. Sani̱ gaꞌníj Yanꞌanj sisi̱ ga̱huin Moisés ꞌngo̱ tsínj aꞌninꞌ nico scanij ni tsínj israelita na̱caj sij ni síꞌ. Ni̱ hué daj guiꞌyaj Yanꞌanj nga̱ Moisés ngaa guiniꞌi sij ángel niquinꞌ scanij coj tanj daj.
35 — A este Moisés, a quem tinham rejeitado, dizendo: “Quem colocou você como chefe e juiz?”, Deus enviou como chefe e libertador, com a assistência do anjo que lhe apareceu na sarça.
36 Ni̱ hué Moisés huin si guiri ni tsínj israelita Egipto. Ni̱ hué manꞌan sij guiꞌyaj si sa̱ꞌ Egipto. Ni̱ hué daj guiꞌyaj sij rian gu̱ꞌnaj Mar Rojo nga̱ quij quiꞌyanj na̱co ngaa achéj ni tsínj israelita hui̱j xia yoꞌ yuꞌuj daj.
36 Foi Moisés quem os tirou de lá, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, no mar Vermelho e no deserto, durante quarenta anos.
37 Ni̱ hué Moisés huin si gataj gunun ni tsínj israelita: “Yanꞌanj gui̱ꞌyaj sisi̱ ga̱hui ꞌngo̱ tsínj scanij a ni é re̱ꞌ. Ni̱ ga̱ꞌmi síꞌ si-nu̱guanꞌ Yanꞌanj. Ni̱ daꞌngaꞌ rúnꞌ ꞌyaj manꞌānj, ni̱ hué daj gui̱ꞌyaj síꞌ nej. Gu̱nun a ni é re̱ꞌ si-nu̱guanꞌ síꞌ.” Daj gataj Moisés.
37 Foi ainda Moisés quem disse aos filhos de Israel: “Deus fará com que, do meio dos irmãos de vocês, se levante um profeta semelhante a mim.”
38 ’Ni̱ hué Moisés gahuin tsínj huaj nga̱ daranꞌ ni tsínj israelita ne̱ꞌ quij guiꞌyanj na̱co ngaa gachéj ni sij nga̱ ángel. Ni̱ ángel daj huin si gaꞌmi nga̱ Moisés ne̱ꞌ quij gu̱ꞌnaj Sinaí nej. Ni̱ gachéj ángel nga̱ ni xíꞌ nej. Ni̱ gaꞌuiꞌ Yanꞌanj ni nuguanꞌ hua ni̱ꞌnaꞌ rian Moisés sisi̱ di̱gyán síꞌ ni nuguanꞌ daj rian néꞌ, ni̱ ga̱ ni̱ꞌnaꞌ néꞌ.
38 É este Moisés quem esteve na congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai e com os nossos pais. Foi ele quem recebeu palavras vivas para nos transmitir.
39 Sani̱ nun ga̱ꞌuej ruhua ni xíꞌ da̱gahuin ni sij si-nu̱guanꞌ Moisés. Ni̱ danica̱j ni sij ne̱ꞌ ru̱cu síꞌ. Ni̱ huin ruhua ni sij nanica̱j ni sij Egipto.
39 — Nossos pais não quiseram obedecer a Moisés, mas o rejeitaram e, no seu coração, voltaram para o Egito,
40 Ni̱ gataj ni sij gunun tsínj gu̱ꞌnaj Aarón: “Gui̱ꞌyáj re̱ꞌ ꞌngo̱ yanꞌanj sisi̱ gui̱ta diaj rian néꞌ ga̱che néꞌ. Daj si nun niꞌi néꞌ si ranꞌ Moisés tsínj guiri néꞌ Egipto.” Daj gataj ni sij gunun Aarón.
40 dizendo a Arão: “Faça para nós deuses que vão adiante de nós; porque, quanto a este Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.”
41 Hué dan ni̱ guiꞌyaj ni sij ꞌngo̱ yanꞌanj nari raꞌa ni sij. Ni̱ hua-áꞌ da̱j rúnꞌ hua ꞌngo̱ cero le hua-áꞌ. Ni̱ dagahuiꞌ ni sij ni xucu guiꞌyaj ni sij ꞌngo̱ guiꞌyanj rian yanꞌanj nari ni sij daj. Ni̱ gahuin nia̱ꞌ ruhua ni sij nga̱ yanꞌanj guiꞌyaj raꞌa ni sij daj.
41 Naqueles dias, fizeram um bezerro e ofereceram sacrifício ao ídolo, alegrando-se com as obras das suas mãos.
42 ’Hué dan ni̱ gahuin ni̱ni manꞌan Yanꞌanj xa̱ngaꞌ rian ni sij. Ni̱ duna Yanꞌanj ni sij si gui̱nicoꞌ ni sij ni yatiꞌ mán xataꞌ nga̱ yahui̱ nej, güi nej. Ni̱ hué daj garun ni tsínj gaꞌmi si-nu̱guanꞌ Yanꞌanj asi̱j hua ná. Ni̱ garun ni sij rian yanj huin si-libro Yanꞌanj. Ni̱ gataj ni sij:
42 Mas Deus se afastou e os entregou à adoração das estrelas do céu, como está escrito no Livro dos Profetas: “Ó casa de Israel, será que foi para mim que vocês ofereceram vítimas e sacrifícios no deserto, durante quarenta anos?
43 Sani̱ nicaj a ni é re̱ꞌ nuhui atsij gane yanꞌanj gu̱ꞌnaj Moloc gachéj a ni é re̱ꞌ.
43 Não é verdade que vocês levantaram o tabernáculo de Moloque e a estrela de Renfã, o deus de vocês, imagens que vocês fizeram para as adorar? Por isso, vou mandar vocês ao exílio para além da Babilônia.”
44 ’Ni̱ nicaj ni xíꞌ hueꞌ atsij ducuá Yanꞌanj xa̱ngaꞌ ngaa huaj ni sij quij quiꞌyanj na̱co daj. Ni̱ hueꞌ daj gane Yanꞌanj gaꞌmi sij rian ni xi néꞌ. Ni̱ hua gaꞌninꞌ Yanꞌanj sun rian Moisés sisi̱ gui̱ꞌyaj sij nuhui atsij daj. Ni̱ digyán Yanꞌanj ꞌngo̱ ducuánj da̱j ga̱ gui̱ꞌyaj Moisés nuhui daj. Ni̱ uyan hua nuhui daj nga̱ nuhui digyán Yanꞌanj rian Moisés.
44 — O tabernáculo do testemunho estava entre nossos pais no deserto, como havia ordenado aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto.
45 Ni̱ nahuin raꞌa ni xíꞌ nuhui atsij daj. Ni̱ nicaj ni sij nga̱ tsínj gu̱ꞌnaj Josué gaꞌna̱ꞌ ni sij nuhui daj da doꞌój ni tsínj ꞌna̱ꞌ anéj chrej. Ni̱ guiri Yanꞌanj ni síꞌ doꞌój ni síꞌ. Ni̱ gatúj ni xíꞌ rian doꞌój ni síꞌ, guiꞌyaj Yanꞌanj. Ni̱ nicaj ni sij nuhui atsij daj da guinicaj rey David sun rian ni sij.
45 Também nossos pais, com Josué, tendo recebido o tabernáculo, o levaram, quando tomaram posse das nações que Deus expulsou da presença deles. Foi assim até os dias de Davi,
46 ’Ni̱ garanꞌ ruhua Yanꞌanj niꞌi rey David. Ni̱ gachínj jniꞌyaj David rian Yanꞌanj sisi̱ ga̱ꞌue gui̱ꞌyaj manꞌan sij ꞌngo̱ nuhui ga̱huin ducuá Yanꞌanj huin Yanꞌanj guinicoꞌ xíꞌ Jacob.
46 que obteve o favor de Deus e pediu autorização para construir uma casa para o Deus de Jacó.
47 Sani̱ guiꞌyaj tsínj gu̱ꞌnaj Salomón nuhui daj.
47 Mas foi Salomão quem lhe edificou a casa.
48 Sani̱ nitaj si nne Yanꞌanj xa̱ngaꞌ chruhua hueꞌ ꞌyaj raꞌa ni tsínj mánj. Daj si gataj ꞌngo̱ tsínj ngaa gaꞌmi sij si-nu̱guanꞌ Yanꞌanj asi̱j hua ná:
48 Entretanto, o Altíssimo não habita em casas feitas por mãos humanas. Como diz o profeta:
49 Xataꞌ huin ꞌngo̱ chrun xila sa̱ꞌ nnēj.
49 “O céu é o meu trono, e a terra é o estrado dos meus pés. Que casa vocês edificarão para mim, diz o Senhor, ou qual é o lugar do meu repouso?
50 Daj si manꞌānj guiꞌyaj daranꞌ ni rasu̱n.
50 Não é fato que a minha mão fez todas estas coisas?”
51 ’Ni̱ tsínj soꞌo huin ín re̱ꞌ. Ni̱ quij niman án re̱ꞌ nej. Ni̱ nunun a ni é re̱ꞌ nej. Ni̱ganj ununꞌ a ni é re̱ꞌ nga̱ Espíritu Santo. Ni̱ uyan ꞌyaj á re̱ꞌ nga̱ ni xi a ni é re̱ꞌ guimán asi̱j ná.
51 — Homens teimosos e incircuncisos de coração e de ouvidos, vocês sempre resistem ao Espírito Santo. Vocês fazem exatamente o mesmo que fizeram os seus pais.
52 Ni̱ guinicoꞌ ni xi a ni é re̱ꞌ daranꞌ ni tsínj gaꞌmi si-nu̱guanꞌ Yanꞌanj. Ni̱ dagahuiꞌ ni sij ni tsínj gaꞌmi sini sisi̱ ga̱ꞌnaꞌ tsínj hua ni̱ca niman huin síꞌ Jesús. Ni̱ nagaꞌuiꞌ a ni é re̱ꞌ manꞌan síꞌ raꞌa ni tsínj quij hua. Ni̱ dagahuiꞌ a ni é re̱ꞌ manꞌan síꞌ.
52 Qual dos profetas os pais de vocês não perseguiram? Eles mataram os que anteriormente anunciavam a vinda do Justo, do qual vocês agora se tornaram traidores e assassinos,
53 Ni̱ nahuin raꞌa á re̱ꞌ si-ley Yanꞌanj riqui ni ángel rian án re̱ꞌ. Sani̱ nun dagahuin a ni é re̱ꞌ nuguanꞌ da mánj. ―Daj gataj tsínj gu̱ꞌnaj Esteban rian ni tsínj huin achij ganꞌanj junta nico daj.
53 vocês que receberam a lei por ministério de anjos e não a guardaram.
54 Ni̱ ngaa gunun ni sij si-nu̱guanꞌ Esteban, ni̱ ducu gaꞌman ruhua ni sij daꞌ xa ru̱j yanꞌ ni sij xiꞌí Esteban.
54 Ao ouvirem isto, ficaram com o coração cheio de raiva e rangiam os dentes contra ele.
55 Ni̱ gatúj ꞌueé Espíritu Santo niman Esteban. Ni̱ guiniꞌyaj sij xataꞌ. Ni̱ gurugüiꞌ Yanꞌanj guiniꞌi sij. Ni̱ hua sa̱ꞌ ni̱nꞌ ꞌueé hua Yanꞌanj. Ni̱ guiniꞌi sij sisi̱ ganiquinꞌ Jesús ne̱ꞌ chrej raꞌa sa̱ꞌ manꞌan Yanꞌanj nej.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, fitou os olhos no céu e viu a glória de Deus e Jesus, que estava à direita de Deus.
56 Hué dan ni̱ gataj Esteban:
56 Então disse: — Eis que vejo os céus abertos e o Filho do Homem, em pé à direita de Deus.
57 Ngaa ni̱ gaguáj nucuaj ni̱nꞌ ruhua ni sij. Ni̱ garánj daranꞌ ni sij rian niquinꞌ Esteban.
57 Eles, porém, gritando bem alto, taparam os ouvidos e, unânimes, avançaram contra ele.
58 Ni̱ guiri ni sij síꞌ duꞌua xumanꞌ daj. Ni̱ gaꞌuiꞌ ni sij yej manꞌan síꞌ. Ni̱ ni tsínj gaꞌmi gaquinꞌ xiꞌí Esteban, ni̱ guiri ni sij si-ganꞌ ni sij gurúj acuanꞌ ni sij rian niquinꞌ ꞌngo̱ tsínj hua lij gu̱ꞌnaj síꞌ Saulo.
58 E, expulsando-o da cidade, o apedrejaram. As testemunhas deixaram as capas deles aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Diaj hua gue̱ aꞌuiꞌ ni sij yej, ni̱ gachínj jniꞌyaj Esteban rian Jesucristo. Ni̱ gataj sij:
59 E enquanto o apedrejavam, Estêvão orava, dizendo: — Senhor Jesus, recebe o meu espírito!
60 Hué dan ni̱ guiniquinꞌ ráj da̱coj sij, ni̱ gaguáj nucuaj sij. Ni̱ gataj sij:
60 Então, ajoelhando-se, gritou bem alto: — Senhor, não os condenes por causa deste pecado! E, depois que ele disse isso, morreu.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.