Atos 28
Si-nu̱guanꞌ Yanꞌanj Xa̱ngaꞌ (TRQ) vs NVT
1 Ni̱ ngaa guisíj sa̱ꞌ daranꞌ ni únj ma̱n ni únj rian yoꞌój daj, ni̱ xacaj únj cuenta sisi̱ yoꞌój gu̱ꞌnaj Malta huin yuꞌuj ngaj rian nnee yanꞌanj daj.
1 Uma vez a salvo em terra, descobrimos que estávamos na ilha de Malta.
2 Ni̱ gaꞌmi sa̱ꞌ ni tsínj ma̱n yoꞌój daj nga̱ daranꞌ ni únj. Ni̱ ri̱an amanꞌ ni nuhuij nej, ni̱ naranꞌ ni sij ꞌngo̱ yanꞌa̱n. Ni̱ gaquínj ni sij ga̱nꞌanj ni̱chi ni únj.
2 O povo de lá nos tratou com muita bondade. Por ser um dia frio e chuvoso, fizeram uma fogueira na praia para nos receber.
3 Ngaa ni̱ naranꞌ Pablo chrun na̱co gara sij rian yanꞌa̱n. Ni̱ ri̱an gaꞌuiꞌ gachiꞌ, ni̱ gahui ꞌngo̱ xucuáj scanij chrun daj. Ni̱ gani xuj raꞌa Pablo.
3 Enquanto Paulo juntava um monte de gravetos e os colocava no fogo, uma cobra venenosa que fugia do calor mordeu sua mão.
4 Ni̱ ngaa guiniꞌi ni tsínj ma̱n yuꞌuj daj nicoꞌ xucuáj raꞌa Pablo, ni̱ gataj ni sij rian ni du̱güiꞌ ni sij:
4 Quando os habitantes da ilha viram a cobra pendurada na mão de Paulo, disseram uns aos outros: “Sem dúvida ele é um assassino! Embora tenha escapado do mar, a justiça não lhe permitiu viver”.
5 Sani̱ nagunanꞌ Pablo raꞌa sij. Ni̱ guinij xucuáj daj rian yanꞌa̱n. Ni̱ nitaj si guiranꞌ sij mánj.
5 Mas Paulo sacudiu a cobra no fogo e não sofreu nenhum mal.
6 Ni̱ anaꞌuij daranꞌ ni sij sisi̱ gu̱ꞌman raꞌa síꞌ si ga̱natu síꞌ ga̱huiꞌ síꞌ nej. Sani̱ ngaa guisíj anaꞌuij ni̱nꞌ ruhua ni sij, ni̱ guiniꞌi ni sij sisi̱ nitaj ꞌngo̱ si guiranꞌ síꞌ. Hué dan ni̱ naduna ni sij ango chra̱ ni sij gataj ni sij sisi̱ ꞌngo̱ yanꞌanj huin Pablo.
6 O povo esperava que ele inchasse ou caísse morto de repente. No entanto, depois de esperarem muito tempo e verem que nada havia acontecido, mudaram de ideia e começaram a dizer que ele era um deus.
7 Ni̱ ni̱chrunꞌ rian ma̱n ni únj ngaj doꞌój ꞌngo̱ tsínj huin achij rian yoꞌój daj. Ni̱ gu̱ꞌnaj síꞌ Público. Ni̱ nicaj dugüiꞌ síꞌ nga̱ ni únj guimán sa̱ꞌ únj nga̱ síꞌ hua̱ꞌnij güi.
7 Perto da praia, havia uma propriedade pertencente a Públio, a principal autoridade da ilha. Por três dias, ele nos hospedou e nos tratou com bondade.
8 Ni̱ ngaj chrej Público rian nna aꞌnanꞌ síꞌ ꞌngo̱ xiꞌi̱ gan nga̱ xiꞌi̱ tun. Ni̱ ganꞌanj ni̱ꞌyaj Pablo tsínj aꞌnanꞌ daj. Ni̱ ngaa guisíj gachínj jniꞌyaj sij rian Yanꞌanj xiꞌí síꞌ, ni̱ gutaꞌ sij raꞌa sij rian tsínj aꞌnanꞌ daj. Ni̱ nahuin síꞌ, guiꞌyaj sij.
8 Aconteceu que o pai de Públio estava doente, com febre e disenteria. Paulo entrou, orou por ele e, impondo as mãos sobre sua cabeça, o curou.
9 Ni̱ ngaa gunun ango ni tsínj aꞌnanꞌ ma̱n yuꞌuj daj, ni̱ gaꞌna̱ꞌ ni sij rian Pablo. Ni̱ ganahuin ni sij nej.
9 Então os demais enfermos da ilha vieram e foram curados.
10 Ngaa ni̱ guiꞌyaj ꞌueé sa̱ꞌ ni sij rian ni únj. Ni̱ ngaa ganꞌanj únj chruhua rio̱, ni̱ riqui yu̱n ni sij daranꞌ si níꞌyanj ni únj rian únj ganꞌanj únj.
10 Como resultado, fomos cobertos de presentes e honras e, chegada a hora de partirmos, o povo nos forneceu todos os suprimentos necessários à viagem.
11 Ni̱ ngaa gachin hua̱ꞌnij yahui̱ guimán ni únj yuꞌuj daj, ni̱ gahui ni únj chruhua ꞌngo̱ rio̱ ꞌna̱ꞌ xumanꞌ Alejandría huin ꞌngo̱ rio̱ gunáj yuꞌuj daj ni yahui̱ nuhuij.
11 Três meses depois do naufrágio, embarcamos em outro navio, que havia passado o inverno na ilha. Era um navio alexandrino, que tinha na parte da frente a figura dos deuses gêmeos.
12 Ni̱ ngaa guisíj ni únj xumanꞌ Siracusa, ni̱ gunáj únj hua̱ꞌnij güi yuꞌuj daj.
12 Aportamos em Siracusa, onde ficamos três dias.
13 Hué dan ni̱ huaj ni únj gachin únj ni̱chrunꞌ duꞌua yoꞌój guisíj únj xumanꞌ Regio. Ni̱ ango güi ni̱ gahui nane̱ ꞌna̱ꞌ ne̱ꞌ sur. Ni̱ guisíj únj güi hui̱j xumanꞌ Puteoli.
13 Dali navegamos até Régio. Um dia depois, um vento sul começou a soprar, de modo que no dia seguinte prosseguimos até Potéoli.
14 Ni̱ xumanꞌ daj nariꞌ ni únj ni tsínj nicoꞌ Yanꞌanj xa̱ngaꞌ. Ni̱ gaquínj ni sij ga̱nꞌanj únj gui̱man únj ꞌngo̱ semana nga̱ ni sij. Hué daj síj ni̱ guisíj ni únj xumanꞌ Roma.
14 Ali encontramos alguns irmãos que nos convidaram a passar uma semana com eles. Depois fomos para Roma.
15 Ni̱ hua gunun ni tsínj nicoꞌ Yanꞌanj ma̱n Roma sisi̱ huaj ni únj chruhua chrej. Hué dan ni̱ gahui ni sij ganꞌanj ni sij daꞌ rian gu̱ꞌnaj Foro de Apio, ni̱ daꞌ rian gu̱ꞌnaj Tres Tabernas nej, nacaj dugüiꞌ ni sij nga̱ únj. Ni̱ ngaa guiniꞌi Pablo ꞌna̱ꞌ ni sij, ni̱ nagaꞌuiꞌ síꞌ si guruhua Yanꞌanj. Ni̱ nariꞌ nucuaj niman síꞌ nej.
15 Os irmãos em Roma souberam que estávamos chegando e vieram ao nosso encontro no Fórum da Via Ápia. Outros se juntaram a nós nas Três Vendas. Ao vê-los, Paulo se animou e agradeceu a Deus.
16 Ni̱ ngaa guisíj únj xumanꞌ Roma, ni̱ nagaꞌuiꞌ centurión ni tsínj ma̱n ducuaga̱ꞌ raꞌa tsínj huin achij dugumi ducuasun. Ni̱ gaꞌuej ruhua síꞌ sisi̱ ga̱ne ni̱ni Pablo dugumi ꞌngo̱ snado.
16 Quando chegamos a Roma, Paulo recebeu permissão de ter sua própria moradia, sob a guarda de um soldado.
17 Ni̱ ngaa gachin hua̱ꞌnij güi guisíj únj, ni̱ gaquínj Pablo ga̱ꞌnaꞌ ni tsínj huin achij scanij ni tsínj israelita ma̱n xumanꞌ Roma. Ni̱ ngaa naranꞌ ni sij, ni̱ gataj Pablo:
17 Três dias depois de chegar, Paulo convocou os líderes judeus locais e lhes disse: “Irmãos, embora eu não tenha feito nada contra nosso povo nem contra os costumes de nossos antepassados, fui preso em Jerusalém e entregue ao governo romano.
18 Ni̱ ngaa gunun ni síꞌ si-nu̱guanꞌānj, ngaa ni̱ ruhua ni síꞌ ga̱ꞌnij raꞌa ni síꞌ manꞌānj si nitaj gaquinꞌ guiꞌyā sisi̱ ga̱huīj mánj.
18 Os romanos me interrogaram e queriam me soltar, pois não encontraram motivo para me condenar à morte.
19 Sani̱ ngaa naꞌuej ni tsínj israelita, ngaa ni̱ hua nia̱n gachínj jniꞌyā rian rey César sisi̱ na̱guiꞌyaj yya síꞌ xiꞌīj. Sani̱ nun ga̱ꞌnāj ga̱ꞌmi gaquīnj xiꞌí ni dugüiꞌīj mánj.
19 Mas, quando os líderes judeus protestaram contra a decisão, considerei necessário apelar a César, embora não tivesse acusação alguma contra meu próprio povo.
20 Xiꞌí daj aquīn ga̱ꞌnaꞌ a ni é re̱ꞌ sisi̱ ga̱ꞌmi néꞌ. Ni̱ rúnꞌ anaꞌuij néꞌ huin néꞌ ni tsínj israelita sisi̱ gui̱ꞌyaj sa̱ꞌ Yanꞌanj nga̱ ni manꞌan néꞌ, ni̱ hué xiꞌí daj anumi cadena yūnj. ―Daj gataj Pablo gunun ni tsínj israelita daj.
20 Por isso pedi a vocês que viessem aqui hoje para que nos conhecêssemos, e também para que eu pudesse explicar que estou preso com estas correntes porque creio na esperança de Israel”.
21 Ngaa ni̱ gataj ni sij:
21 Eles responderam: “Não recebemos nenhuma carta da Judeia, e ninguém que veio de lá nos informou alguma coisa contra você.
22 Sani̱ huin ruhua únj gu̱nun únj si ani ruhuá re̱ꞌ. Daj si ni̱nꞌ ga̱chraꞌ, ni̱ aꞌmi quij ni sij xiꞌí ducuánj digyán re̱ꞌ rian ni ngüi̱. ―Daj gataj ni sij gunun Pablo.
22 Contudo, queremos ouvir o que você pensa, pois o que sabemos a respeito desse movimento é que ele é contestado em toda parte”.
23 Ni̱ gani ni sij ꞌngo̱ güi ga̱nꞌanj ni sij rian nne Pablo. Ni̱ güi daj nahuin yuꞌ nico ni sij. Ni̱ asi̱j ni̱ganꞌ, ni̱ daꞌ diꞌni̱ gaꞌmi Pablo nuguanꞌ sa̱ꞌ xiꞌí si nicaj Yanꞌanj sun rian néꞌ. Ni̱ rian xiꞌí si ataj si-ley Moisés nga̱ si garun ni tsínj gaꞌmi si-nu̱guanꞌ Yanꞌanj asi̱j ná, ni̱ hué daj guiꞌyaj fuerza Pablo sisi̱ gu̱xuman ruhua ni sij xiꞌí Jesús.
23 Então marcaram uma data e, nesse dia, muita gente foi à casa de Paulo. Ele explicou e testemunhou sobre o reino de Deus e, desde cedo até a noite, procurou convencê-los acerca de Jesus com base na lei de Moisés e nos livros dos profetas.
24 Ni̱ garáj xina daꞌaj ni sij si gataj Pablo. Sani̱ ango daꞌaj ni sij nun gara xina mánj.
24 Alguns foram convencidos pelas coisas que ele disse, mas outros não creram.
25 Ni̱ nitaj si uyan huin ruhua daranꞌ ni sij. Ni̱ gaxi̱ꞌi ni sij ganꞌanj sij. Hué dan ni̱ gataj Pablo gunun ni sij:
25 E, depois de discutirem entre si, foram embora com estas palavras finais de Paulo: “O Espírito Santo estava certo quando disse a nossos antepassados por meio do profeta Isaías:
26 Ga̱nꞌanj re̱ꞌ rian ni ngüi̱ daj ni̱ ga̱taj re̱ꞌ gu̱nun ni sij:
26 ‘Vá e diga a este povo: Quando ouvirem o que digo, não entenderão. Quando virem o que faço, não compreenderão.
27 Daj si soꞌo ni ngüi̱ nan naꞌue gu̱nun ni sij nga̱ niman ni sij si hua ránj chraquij ni sij si atin ni sij.
27 Pois o coração deste povo está endurecido; ouvem com dificuldade e têm os olhos fechados, de modo que seus olhos não veem, e seus ouvidos não ouvem, e seu coração não entende, e não se voltam para mim, nem permitem que eu os cure’.
28 Hué dan ni̱ gu̱nun sa̱ꞌ á re̱ꞌ sisi̱ gaꞌníj Yanꞌanj nuguanꞌ sa̱ꞌ xiꞌí si nacaj Yanꞌanj munꞌúnꞌ rian ni ngüi̱ ꞌna̱ꞌ anéj chrej. Ni̱ gu̱nun ni síꞌ. ―Daj gataj Pablo.
28 Portanto, quero que saibam que esta salvação vinda de Deus também foi oferecida aos gentios, e eles a aceitarão”.
29 Ni̱ ngaa gataj Pablo nuguanꞌ daj, ni̱ gahui ni tsínj israelita chruhua hueꞌ daj. Ni̱ huaj ni síꞌ aꞌmi guitsi ni du̱güiꞌ manꞌan ni síꞌ.
29 Depois de ele ter dito essas palavras, os judeus partiram, em grande desacordo uns com os outros.
30 Ni̱ guruꞌue Pablo ꞌngo̱ hueꞌ gane sij hui̱j yoꞌ. Ni̱ gaꞌmi sa̱ꞌ sij nga̱ daranꞌ ni ngüi̱ síj rian sij.
30 Durante os dois anos seguintes, Paulo morou em Roma, às próprias custas. A todos que o visitavam ele recebia,
31 Ni̱ gaꞌmi Pablo xiꞌí si nicaj Yanꞌanj sun rian néꞌ. Ni̱ digyán sij xiꞌí Señor Jesucristo rian ni ngüi̱ nej. Ni̱ nun guiránj ni síꞌ si gaꞌmi sij mánj.
31 proclamando corajosamente o reino de Deus e ensinando a respeito do Senhor Jesus Cristo sem restrição alguma.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.