Atos 28
Si-nu̱guanꞌ Yanꞌanj Xa̱ngaꞌ (TRQ) vs NVI
1 Ni̱ ngaa guisíj sa̱ꞌ daranꞌ ni únj ma̱n ni únj rian yoꞌój daj, ni̱ xacaj únj cuenta sisi̱ yoꞌój gu̱ꞌnaj Malta huin yuꞌuj ngaj rian nnee yanꞌanj daj.
1 Uma vez em terra, descobrimos que a ilha se chamava Malta.
2 Ni̱ gaꞌmi sa̱ꞌ ni tsínj ma̱n yoꞌój daj nga̱ daranꞌ ni únj. Ni̱ ri̱an amanꞌ ni nuhuij nej, ni̱ naranꞌ ni sij ꞌngo̱ yanꞌa̱n. Ni̱ gaquínj ni sij ga̱nꞌanj ni̱chi ni únj.
2 Os habitantes da ilha mostraram extraordinária bondade para conosco. Fizeram uma fogueira e receberam bem a todos nós, pois estava chovendo e fazia frio.
3 Ngaa ni̱ naranꞌ Pablo chrun na̱co gara sij rian yanꞌa̱n. Ni̱ ri̱an gaꞌuiꞌ gachiꞌ, ni̱ gahui ꞌngo̱ xucuáj scanij chrun daj. Ni̱ gani xuj raꞌa Pablo.
3 Paulo ajuntou um monte de gravetos; quando os colocava no fogo, uma víbora, fugindo do calor, prendeu-se à sua mão.
4 Ni̱ ngaa guiniꞌi ni tsínj ma̱n yuꞌuj daj nicoꞌ xucuáj raꞌa Pablo, ni̱ gataj ni sij rian ni du̱güiꞌ ni sij:
4 Quando os habitantes da ilha viram a cobra agarrada na mão de Paulo, disseram uns aos outros: "Certamente este homem é assassino, pois, tendo escapado do mar, a Justiça não lhe permite viver".
5 Sani̱ nagunanꞌ Pablo raꞌa sij. Ni̱ guinij xucuáj daj rian yanꞌa̱n. Ni̱ nitaj si guiranꞌ sij mánj.
5 Mas Paulo, sacudindo a cobra no fogo, não sofreu mal nenhum.
6 Ni̱ anaꞌuij daranꞌ ni sij sisi̱ gu̱ꞌman raꞌa síꞌ si ga̱natu síꞌ ga̱huiꞌ síꞌ nej. Sani̱ ngaa guisíj anaꞌuij ni̱nꞌ ruhua ni sij, ni̱ guiniꞌi ni sij sisi̱ nitaj ꞌngo̱ si guiranꞌ síꞌ. Hué dan ni̱ naduna ni sij ango chra̱ ni sij gataj ni sij sisi̱ ꞌngo̱ yanꞌanj huin Pablo.
6 Eles, porém, esperavam que ele começasse a inchar ou que caísse morto de repente, mas, tendo esperado muito tempo e vendo que nada de estranho lhe sucedia, mudaram de idéia e passaram a dizer que ele era um deus.
7 Ni̱ ni̱chrunꞌ rian ma̱n ni únj ngaj doꞌój ꞌngo̱ tsínj huin achij rian yoꞌój daj. Ni̱ gu̱ꞌnaj síꞌ Público. Ni̱ nicaj dugüiꞌ síꞌ nga̱ ni únj guimán sa̱ꞌ únj nga̱ síꞌ hua̱ꞌnij güi.
7 Próximo dali havia uma propriedade pertencente a Públio, o homem principal da ilha. Ele nos convidou a ficar em sua casa e, por três dias, bondosamente nos recebeu e nos hospedou.
8 Ni̱ ngaj chrej Público rian nna aꞌnanꞌ síꞌ ꞌngo̱ xiꞌi̱ gan nga̱ xiꞌi̱ tun. Ni̱ ganꞌanj ni̱ꞌyaj Pablo tsínj aꞌnanꞌ daj. Ni̱ ngaa guisíj gachínj jniꞌyaj sij rian Yanꞌanj xiꞌí síꞌ, ni̱ gutaꞌ sij raꞌa sij rian tsínj aꞌnanꞌ daj. Ni̱ nahuin síꞌ, guiꞌyaj sij.
8 Seu pai estava doente, acamado, sofrendo de febre e disenteria. Paulo entrou para vê-lo e, depois de orar, impôs-lhe as mãos e o curou.
9 Ni̱ ngaa gunun ango ni tsínj aꞌnanꞌ ma̱n yuꞌuj daj, ni̱ gaꞌna̱ꞌ ni sij rian Pablo. Ni̱ ganahuin ni sij nej.
9 Tendo acontecido isso, os outros doentes da ilha vieram e foram curados.
10 Ngaa ni̱ guiꞌyaj ꞌueé sa̱ꞌ ni sij rian ni únj. Ni̱ ngaa ganꞌanj únj chruhua rio̱, ni̱ riqui yu̱n ni sij daranꞌ si níꞌyanj ni únj rian únj ganꞌanj únj.
10 Eles nos prestaram muitas honras e, quando estávamos para embarcar, forneceram-nos os suprimentos que necessitávamos.
11 Ni̱ ngaa gachin hua̱ꞌnij yahui̱ guimán ni únj yuꞌuj daj, ni̱ gahui ni únj chruhua ꞌngo̱ rio̱ ꞌna̱ꞌ xumanꞌ Alejandría huin ꞌngo̱ rio̱ gunáj yuꞌuj daj ni yahui̱ nuhuij.
11 Passados três meses, embarcamos num navio que tinha passado o inverno na ilha; era um navio alexandrino, que tinha por emblema os deuses gêmeos Castor e Pólux.
12 Ni̱ ngaa guisíj ni únj xumanꞌ Siracusa, ni̱ gunáj únj hua̱ꞌnij güi yuꞌuj daj.
12 Aportando em Siracusa, ficamos ali três dias.
13 Hué dan ni̱ huaj ni únj gachin únj ni̱chrunꞌ duꞌua yoꞌój guisíj únj xumanꞌ Regio. Ni̱ ango güi ni̱ gahui nane̱ ꞌna̱ꞌ ne̱ꞌ sur. Ni̱ guisíj únj güi hui̱j xumanꞌ Puteoli.
13 Dali partimos e chegamos a Régio. No dia seguinte, soprando o vento sul, prosseguimos, chegando a Potéoli no segundo dia.
14 Ni̱ xumanꞌ daj nariꞌ ni únj ni tsínj nicoꞌ Yanꞌanj xa̱ngaꞌ. Ni̱ gaquínj ni sij ga̱nꞌanj únj gui̱man únj ꞌngo̱ semana nga̱ ni sij. Hué daj síj ni̱ guisíj ni únj xumanꞌ Roma.
14 Ali encontramos alguns irmãos que nos convidaram a passar uma semana com eles. E depois fomos para Roma.
15 Ni̱ hua gunun ni tsínj nicoꞌ Yanꞌanj ma̱n Roma sisi̱ huaj ni únj chruhua chrej. Hué dan ni̱ gahui ni sij ganꞌanj ni sij daꞌ rian gu̱ꞌnaj Foro de Apio, ni̱ daꞌ rian gu̱ꞌnaj Tres Tabernas nej, nacaj dugüiꞌ ni sij nga̱ únj. Ni̱ ngaa guiniꞌi Pablo ꞌna̱ꞌ ni sij, ni̱ nagaꞌuiꞌ síꞌ si guruhua Yanꞌanj. Ni̱ nariꞌ nucuaj niman síꞌ nej.
15 Os irmãos dali tinham ouvido falar que estávamos chegando e foram até a praça de Ápio e às Três Vendas para nos encontrar. Vendo-os, Paulo deu graças a Deus e sentiu-se encorajado.
16 Ni̱ ngaa guisíj únj xumanꞌ Roma, ni̱ nagaꞌuiꞌ centurión ni tsínj ma̱n ducuaga̱ꞌ raꞌa tsínj huin achij dugumi ducuasun. Ni̱ gaꞌuej ruhua síꞌ sisi̱ ga̱ne ni̱ni Pablo dugumi ꞌngo̱ snado.
16 Quando chegamos a Roma, Paulo recebeu permissão para morar por conta própria, sob a custódia de um soldado.
17 Ni̱ ngaa gachin hua̱ꞌnij güi guisíj únj, ni̱ gaquínj Pablo ga̱ꞌnaꞌ ni tsínj huin achij scanij ni tsínj israelita ma̱n xumanꞌ Roma. Ni̱ ngaa naranꞌ ni sij, ni̱ gataj Pablo:
17 Três dias depois, ele convocou os líderes dos judeus. Quando estes se reuniram, Paulo lhes disse: "Meus irmãos, embora eu não tenha feito nada contra o nosso povo nem contra os costumes dos nossos antepassados, fui preso em Jerusalém e entregue aos romanos.
18 Ni̱ ngaa gunun ni síꞌ si-nu̱guanꞌānj, ngaa ni̱ ruhua ni síꞌ ga̱ꞌnij raꞌa ni síꞌ manꞌānj si nitaj gaquinꞌ guiꞌyā sisi̱ ga̱huīj mánj.
18 Eles me interrogaram e queriam me soltar, porque eu não era culpado de crime algum que merecesse pena de morte.
19 Sani̱ ngaa naꞌuej ni tsínj israelita, ngaa ni̱ hua nia̱n gachínj jniꞌyā rian rey César sisi̱ na̱guiꞌyaj yya síꞌ xiꞌīj. Sani̱ nun ga̱ꞌnāj ga̱ꞌmi gaquīnj xiꞌí ni dugüiꞌīj mánj.
19 Todavia, tendo os judeus feito objeção, fui obrigado a apelar para César, não porém, por ter alguma acusação contra o meu próprio povo.
20 Xiꞌí daj aquīn ga̱ꞌnaꞌ a ni é re̱ꞌ sisi̱ ga̱ꞌmi néꞌ. Ni̱ rúnꞌ anaꞌuij néꞌ huin néꞌ ni tsínj israelita sisi̱ gui̱ꞌyaj sa̱ꞌ Yanꞌanj nga̱ ni manꞌan néꞌ, ni̱ hué xiꞌí daj anumi cadena yūnj. ―Daj gataj Pablo gunun ni tsínj israelita daj.
20 Por essa razão pedi para vê-los e conversar com vocês. Por causa da esperança de Israel é que estou preso com estas algemas".
21 Ngaa ni̱ gataj ni sij:
21 Eles responderam: "Não recebemos nenhuma carta da Judéia a seu respeito, e nenhum dos irmãos que vieram de lá relatou ou disse qualquer coisa de mal contra você.
22 Sani̱ huin ruhua únj gu̱nun únj si ani ruhuá re̱ꞌ. Daj si ni̱nꞌ ga̱chraꞌ, ni̱ aꞌmi quij ni sij xiꞌí ducuánj digyán re̱ꞌ rian ni ngüi̱. ―Daj gataj ni sij gunun Pablo.
22 Todavia, queremos ouvir de sua parte o que você pensa, pois sabemos que por todo lugar há gente falando contra esta seita".
23 Ni̱ gani ni sij ꞌngo̱ güi ga̱nꞌanj ni sij rian nne Pablo. Ni̱ güi daj nahuin yuꞌ nico ni sij. Ni̱ asi̱j ni̱ganꞌ, ni̱ daꞌ diꞌni̱ gaꞌmi Pablo nuguanꞌ sa̱ꞌ xiꞌí si nicaj Yanꞌanj sun rian néꞌ. Ni̱ rian xiꞌí si ataj si-ley Moisés nga̱ si garun ni tsínj gaꞌmi si-nu̱guanꞌ Yanꞌanj asi̱j ná, ni̱ hué daj guiꞌyaj fuerza Pablo sisi̱ gu̱xuman ruhua ni sij xiꞌí Jesús.
23 Assim combinaram encontrar-se com Paulo em dia determinado, indo em grupo ainda mais numeroso ao lugar onde ele estava. Desde a manhã até à tarde ele lhes deu explicações e lhes testemunhou do Reino de Deus, procurando convencê-los a respeito de Jesus, com base na Lei de Moisés e nos Profetas.
24 Ni̱ garáj xina daꞌaj ni sij si gataj Pablo. Sani̱ ango daꞌaj ni sij nun gara xina mánj.
24 Alguns foram convencidos pelo que ele dizia, mas outros não creram.
25 Ni̱ nitaj si uyan huin ruhua daranꞌ ni sij. Ni̱ gaxi̱ꞌi ni sij ganꞌanj sij. Hué dan ni̱ gataj Pablo gunun ni sij:
25 Discordaram entre si mesmos e começaram a ir embora, depois de Paulo ter feito esta declaração final: "Bem que o Espírito Santo falou aos seus antepassados, por meio do profeta Isaías:
26 Ga̱nꞌanj re̱ꞌ rian ni ngüi̱ daj ni̱ ga̱taj re̱ꞌ gu̱nun ni sij:
26 ‘Vá a este povo e diga: "Ainda que estejam sempre ouvindo, vocês nunca entenderão; ainda que estejam sempre vendo, jamais perceberão".
27 Daj si soꞌo ni ngüi̱ nan naꞌue gu̱nun ni sij nga̱ niman ni sij si hua ránj chraquij ni sij si atin ni sij.
27 Pois o coração deste povo se tornou insensível; de má vontade ouviram com os seus ouvidos, e fecharam os seus olhos. Se assim não fosse, poderiam ver com os olhos, ouvir com os ouvidos, entender com o coração e converter-se, e eu os curaria’.
28 Hué dan ni̱ gu̱nun sa̱ꞌ á re̱ꞌ sisi̱ gaꞌníj Yanꞌanj nuguanꞌ sa̱ꞌ xiꞌí si nacaj Yanꞌanj munꞌúnꞌ rian ni ngüi̱ ꞌna̱ꞌ anéj chrej. Ni̱ gu̱nun ni síꞌ. ―Daj gataj Pablo.
28 "Portanto, quero que saibam que esta salvação de Deus é enviada aos gentios; eles a ouvirão! "
29 Ni̱ ngaa gataj Pablo nuguanꞌ daj, ni̱ gahui ni tsínj israelita chruhua hueꞌ daj. Ni̱ huaj ni síꞌ aꞌmi guitsi ni du̱güiꞌ manꞌan ni síꞌ.
29 Depois que ele disse isto, os judeus se retiraram, discutindo intensamente entre si.
30 Ni̱ guruꞌue Pablo ꞌngo̱ hueꞌ gane sij hui̱j yoꞌ. Ni̱ gaꞌmi sa̱ꞌ sij nga̱ daranꞌ ni ngüi̱ síj rian sij.
30 Por dois anos inteiros Paulo permaneceu na casa que havia alugado, e recebia a todos os que iam vê-lo.
31 Ni̱ gaꞌmi Pablo xiꞌí si nicaj Yanꞌanj sun rian néꞌ. Ni̱ digyán sij xiꞌí Señor Jesucristo rian ni ngüi̱ nej. Ni̱ nun guiránj ni síꞌ si gaꞌmi sij mánj.
31 Pregava o Reino de Deus e ensinava a respeito do Senhor Jesus Cristo, abertamente e sem impedimento algum.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.