Atos 27

Si-nu̱guanꞌ Yanꞌanj Xa̱ngaꞌ (TRQ) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Hué dan ni̱ gani ruhua ni sij ga̱ꞌnij ni sij Pablo ga̱nꞌanj síꞌ estado Italia. Ni̱ nagaꞌuiꞌ ni sij Pablo nga̱ ango ni tsínj nu̱n ducuaga̱ꞌ raꞌa ꞌngo̱ capitán gu̱ꞌnaj Julio. Ni̱ nne capitán daj batallón gu̱ꞌnaj Augusta.
1 Ficou resolvido que devíamos embarcar para a Itália. Então entregaram Paulo e os outros presos a Júlio, um oficial romano que era do batalhão chamado “Batalhão do Imperador”.
2 Ni̱ guidaꞌa ni únj ꞌngo̱ rio̱ achéj rian nnee ꞌna̱ꞌ xumanꞌ Adramitio si hua chru̱n ga̱hui-íꞌ ga̱nꞌanj-ánꞌ ni xumanꞌ ngaj duꞌua estado Asia ni̱chrunꞌ duꞌua nnee yanꞌanj. Ngaa ni gahui únj ganꞌanj únj nga̱ tsínj gu̱ꞌnaj Aristarco ꞌna̱ꞌ síꞌ xumanꞌ Tesalónica huin-ínꞌ estado Macedonia.
2 Nós embarcamos num navio da cidade de Adramítio, que estava pronto para navegar para os portos da província da Ásia. E assim começamos a viagem. Aristarco, um macedônio da cidade de Tessalônica, estava conosco.
3 Ango güi guisíj ni únj xumanꞌ Sidón. Ni̱ guiꞌyaj ꞌueé capitán gu̱ꞌnaj Julio rian Pablo si gaꞌuiꞌ síꞌ permiso sisi̱ ga̱nꞌanj ni̱ꞌyaj Pablo rian ma̱n ni dugüiꞌ síꞌ. Ngaa ni̱ ga̱ꞌuiꞌ ni síꞌ si achin rian Pablo aj.
3 No dia seguinte chegamos ao porto de Sidom. Júlio tratava Paulo com bondade e lhe deu licença para ir ver os seus amigos e receber deles o que precisava.
4 Ni̱ gahui ni únj xumanꞌ Sidón. Ni̱ huaj rio̱ daj ne̱ꞌ raꞌa sa̱ꞌ ni únj ꞌngo̱ yuꞌuj gu̱ꞌnaj Chipre. Ni̱ hué daj guiꞌyaj ni únj si aꞌuiꞌ nane̱ rian ni únj.
4 Depois de sairmos de Sidom, navegamos ao norte da ilha de Chipre a fim de evitar os ventos que estavam soprando contra nós.
5 Ngaa ni̱ gachin ni únj da̱ni nnee yanꞌanj rian hua ni̱chrunꞌ estado Cilicia nga̱ estado Panfila nej. Ni̱ guisíj ni únj xumanꞌ Mira huin-ínꞌ estado Licia.
5 Atravessamos o mar em frente ao litoral da região da Cilícia e província da Panfília e chegamos a Mirra, uma cidade da província da Lícia.
6 Ni̱ yuꞌuj daj nariꞌ capitán ꞌngo̱ rio̱ ꞌna̱ꞌ xumanꞌ Alejandría hua-áꞌ estado Italia. Ni̱ gatúj ni únj chruhua rio̱ daj, guiꞌyaj capitán.
6 Ali o oficial romano encontrou um navio da cidade de Alexandria, que ia para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 Hué dan ni̱ gaꞌi̱ güi ganꞌanj ni únj na̱naj. Ni̱ gaꞌuiꞌ sun únj guisíj únj ni̱chrunꞌ rian ngaj xumanꞌ Gnido. Ni̱ ri̱an hua aꞌuiꞌ gue̱ nane̱ rian ni únj, ni̱ gachin únj rian ngaj xumanꞌ gu̱ꞌnaj Salmón. Ni̱ ngaa guisíj ni únj yoꞌój gu̱ꞌnaj Creta, ni̱ nanica̱j ni únj gachin únj ne̱ꞌ ru̱cu Creta.
7 Navegamos bem devagar vários dias e com grande dificuldade chegamos em frente da cidade de Cnido. Como o vento não nos deixava continuar naquela direção, passamos pelo cabo Salmona da ilha de Creta e seguimos pelo lado sul daquela ilha, o qual é protegido dos ventos.
8 Ni̱ gaꞌuiꞌ sun únj ganꞌanj únj ni̱chrunꞌ duꞌua yoꞌój daj. Ngaa ni̱ guisíj únj ꞌngo̱ xumanꞌ ngaj duꞌua nnee yanꞌanj gu̱ꞌnaj-áꞌ Buenos Puertos. Ni̱ ni̱chrunꞌ ngaj xumanꞌ Lasea.
8 Assim fomos navegando bem perto do litoral e, ainda com dificuldade, chegamos a um lugar chamado “Bons Portos”, perto da cidade de Laseia.
9 Ni̱ guereꞌ gaꞌi̱ güi huaj ni únj. Ni̱ hua yaij gachin únj rian nnee yanꞌanj si hua gahuin ni̱chrunꞌ ga̱huin nuhuij. Ni̱ hua gachin guiꞌyanj ngaa guiꞌyaj ni tsínj israelita ayuno. Xiꞌí daj ni̱ gaꞌuiꞌ Pablo chrej rian ni sij.
9 Ficamos ali muito tempo, e tornou-se perigoso continuar a viagem porque o inverno estava chegando . Então Paulo avisou:
10 Ni̱ gataj síꞌ:
10 — Homens, estou vendo que daqui para diante a nossa viagem será perigosa. Haverá grandes prejuízos não somente com o navio e com a sua carga, mas também haverá perda de vidas.
11 Sani̱ guxuman ruhua centurión si gataj tsínj duguáj nga̱ tsínj siꞌyaj daj nga̱ si gataj Pablo.
11 Mas o oficial romano tinha mais confiança no capitão e no dono do navio do que em Paulo.
12 Ni̱ ri̱an nitaj si hua sa̱ꞌ guita̱j rio̱ yuꞌuj daj güenda yahui̱ nuhuij huin, ni̱ gani ruhua nico ni sij sisi̱ ga̱ꞌue ga̱nꞌanj ni sij xumanꞌ Fenice gui̱sij ni sij, si ruhuaj. Ni̱ Fenice huin ꞌngo̱ xumanꞌ ngaj chruhua yoꞌój Creta. Ni̱ aránj quij ne̱ꞌ rian atúj güi. Ni̱ gani ruhua ni sij sisi̱ ga̱ne ni sij yuꞌuj daj ni yahui̱ nuhuij.
12 O porto não era bom para passar o inverno. Por isso a maioria achava que devíamos sair dali e tentar chegar a Fênix. Essa cidade é um porto de Creta que tem um lado para o sudoeste e o outro para o noroeste. E eles achavam que poderíamos passar o inverno ali.
13 Ngaa ni̱ gaxi̱ꞌi gaꞌuiꞌ na̱naj ꞌngo̱ nane̱ ꞌna̱ꞌ ne̱ꞌ sur. Hué dan ni̱ gani ruhua ni sij sisi̱ ga̱ꞌue ga̱nꞌanj ni sij. Ngaa ni̱ ganꞌanj ni sij huaj ni̱chrunꞌ ni sij duꞌua yoꞌój Creta.
13 Começou a soprar do sul um vento fraco, e por isso eles pensaram que podiam fazer o que tinham planejado. Levantamos âncora e fomos navegando o mais perto possível do litoral de Creta.
14 Sani̱ ngaa gachin do̱j, ni̱ gaꞌuiꞌ ꞌngo̱ nane̱ nucuaj xxi. Ni̱ ꞌna̱ꞌ nane̱ daj ne̱ꞌ síj güi nga̱ ne̱ꞌ xichraj nej. Ni̱ gu̱ꞌnaj nane̱ daj Euroclidón. Ni̱ ducu gaꞌuiꞌ nane̱ daj rian rio̱.
14 Mas, de repente, um vento muito forte, chamado “Nordeste”, veio da ilha
15 Táj ya̱co yu̱n rio̱ daj rian nnee, guiꞌyaj nane̱ nucuaj daj. Ni̱ ri̱an nun ga̱ꞌue gunucuaj únj ga̱nꞌanj rio̱ daj ne̱ꞌ rian aꞌuiꞌ nane̱, hué dan ni̱ gaꞌninꞌ ruhua ni únj ganꞌanj rio̱ nga̱ nane̱.
15 e arrastou o navio de tal maneira, que não pudemos fazer com que ele seguisse na direção certa. Por isso desistimos e deixamos que o vento nos levasse.
16 Ni̱ gachin ni únj ne̱ꞌ ru̱cu ꞌngo̱ yuꞌuj ngaj da̱ni nnee yanꞌanj gu̱ꞌnaj-áꞌ Clauda rian nitaj si aꞌuiꞌ nucuaj nane̱. Ni̱ gaꞌuiꞌ sun ni̱nꞌ ruhua ni únj naguiꞌyaj ran ni únj ango rio̱ leꞌej huaj nga̱ ni únj. Ni̱ rio̱ daj níꞌyanj güenda ga̱nani ni ngüi̱.
16 Para escaparmos do vento, passamos ao sul de uma pequena ilha chamada Cauda. Ali, com muita dificuldade, conseguimos recolher o bote do navio.
17 Ni̱ ngaa guisíj dagahui ni sij rio̱ leꞌej daj gaꞌníj ni sij chruhua rio̱ xxi, ngaa ni̱ gudutáj ni sij reta mmánj xiráj rio̱ xxi daj naguiꞌyaj ran ni sij. Ni̱ ri̱an xuꞌuiꞌ ni sij sisi̱ ga̱ganꞌ rio̱ rian ngaj yoꞌój chru riqui nnee ꞌngo̱ yuꞌuj gu̱ꞌnaj Sirte, ni̱ dinij ni sij atsij manta nicoꞌ xataꞌ chra̱ rio̱. Ni̱ gaꞌninꞌ ruhua ni sij sisi̱ nicaj nane̱ ga̱nꞌanj rio̱ daj.
17 Os marinheiros levantaram o bote para dentro do navio e amarraram o casco do navio com cordas grossas. Estavam com medo de que o navio fosse arrastado para os bancos de areia que ficam perto do litoral da Líbia. Então desceram as velas e deixaram que o navio fosse levado pelo vento.
18 Ango güi ni̱ hua gue̱ nucuaj niquinꞌ nane̱. Xiꞌí daj ni̱ gaxi̱ꞌi ni sij guereꞌej ni sij ni rasu̱n ata rio̱ daj chruhua nnee yanꞌanj.
18 E a terrível tempestade continuou. No dia seguinte começaram a jogar a carga no mar.
19 Ni̱ güi hua̱ꞌnij, ni̱ guereꞌej raꞌa manꞌan ni únj ni rasu̱n chruhua nnee yanꞌanj huin ni rasu̱n garasu̱n ni sij chruhua rio̱ daj.
19 E, no outro dia, os marinheiros, com as próprias mãos, jogaram no mar uma parte do equipamento do navio.
20 Ni̱ guisíj gaꞌi̱ güi nun rugüiꞌ güi nga̱ yatiꞌ guiniꞌi ni únj. Ni̱ hua gue̱ nucuaj niquinꞌ nane̱. Xiꞌí daj ni̱ gani ruhua ni únj sisi̱ ga̱ niꞌya ni únj.
20 Durante muitos dias não pudemos ver o sol nem as estrelas, e o vento continuava soprando forte. Finalmente perdemos toda a esperança de nos salvarmos.
21 Ni̱ ngaa guisíj gaꞌi̱ güi huin nitaj si xa ni únj chra, ngaa ni̱ naxu̱man Pablo scanij ni síꞌ. Ni̱ gataj sij:
21 Fazia muito tempo que eles não comiam nada. Então Paulo ficou de pé no meio deles e disse: — Homens, vocês deviam ter dado atenção ao que eu disse e ter ficado em Creta; e assim não teríamos tido toda esta perda e este prejuízo.
22 Yya̱j ni̱ gu̱nun a ni é re̱ꞌ chrej na̱gaꞌuiꞌ manꞌānj rian án re̱ꞌ. Ni̱ atā gu̱nun a ni é re̱ꞌ sisi̱ na̱guiꞌyaj nia̱ꞌ á re̱ꞌ niman án re̱ꞌ. Daj si si̱ gahuiꞌ ni̱ a̱ ꞌngo̱ a ni é re̱ꞌ mánj. Urin rio̱ ga̱ niꞌya nánj.
22 Mas agora peço que tenham coragem. Ninguém vai morrer; vamos perder somente o navio.
23 Ni̱ ne̱ꞌ ni̱ gurugüiꞌ ꞌngo̱ ángel gaꞌníj Yanꞌanj ga̱ꞌnaꞌ riānj. Ni̱ nicōj Yanꞌanj xa̱ngaꞌ. Ni̱ unánj guitsīj rian Yanꞌanj nej.
23 Digo isso porque, na noite passada, um anjo do Deus a quem pertenço e sirvo apareceu a mim
24 Ni̱ gataj ángel gunūnj: “Pablo, si̱ guxuꞌuíꞌ re̱ꞌ mánj. Daj si hua nia̱n si gui̱niquínꞌ re̱ꞌ rian rey gu̱ꞌnaj César. Ni̱ gui̱ꞌyaj Yanꞌanj si na̱ni daranꞌ ni tsínj ma̱n chruhua rio̱ nga̱ re̱ꞌ.” Hué daj gataj ángel gunūnj.
24 e disse: “Paulo, não tenha medo! Você precisa ir até a presença do Imperador. E Deus, na sua bondade, já lhe deu a vida de todos os que estão viajando com você.”
25 Xiꞌí daj na̱guiꞌyaj nia̱ꞌ á re̱ꞌ niman án re̱ꞌ huin ín re̱ꞌ jnánj néꞌ. Daj si xuman ruhuāj niꞌīnj Yanꞌanj xa̱ngaꞌ. Ni̱ gahuin yya ruhuāj sisi̱ da̱j rúnꞌ gataj ángel, ni̱ daꞌngaꞌ daj ga̱huin.
25 Por isso, homens, tenham coragem! Eu confio em Deus e estou certo de que ele vai fazer o que me disse.
26 Sani̱ hua nia̱n si gue̱reꞌ rio̱ duꞌua ꞌngo̱ yuꞌuj ngaj da̱ni nnee yanꞌanj. ―Daj gataj Pablo gunun ni sij.
26 Porém vamos ser arrastados para alguma ilha.
27 Hué dan ni̱ guisíj xinunꞌ güi huaj ni únj rian nnee yanꞌanj gu̱ꞌnaj Adriático. Ni̱ daꞌaj ya̱nꞌ, ni̱ gani ruhua ni tsínj ꞌyaj sun chruhua rio̱ sisi̱ huaj gui̱sij rio̱ daj duꞌua ꞌngo̱ yoꞌój.
27 Duas semanas depois, à noite, continuávamos sendo levados pela tempestade no mar Mediterrâneo. Mais ou menos à meia-noite, os marinheiros começaram a sentir que estávamos chegando perto de terra.
28 Ngaa ni̱ dinij ni sij ꞌngo̱ nneꞌ chruhua nnee daj guiriun ni sij u̱ndaj metro nicaj-áꞌ. Ni̱ xacaj cuenta ni sij sisi̱ ico̱ xi̱nunꞌ ya̱n metro nicaj-áꞌ huin rian gu̱nun. Ni̱ ngaa gachin ni sij do̱j ne̱ꞌ rian, ni̱ dinij ru̱huaꞌ yún ni sij nneꞌ nicaj-áꞌ ico̱ ichij gue̱ metro.
28 Então jogaram no mar uma corda com um peso na ponta e viram que a água ali tinha trinta e seis metros de fundura. Mais adiante tornaram a medir, e deu vinte e sete metros.
29 Ni̱ ri̱an xuꞌuiꞌ ni sij sisi̱ ga̱ganꞌ rio̱ rian huej, ni̱ dinij ni sij ga̱nꞌanj gagaꞌ xxi anumi reta ne̱ꞌ ru̱cu rio̱ guinij-íꞌ guꞌnunꞌ-únꞌ daꞌ rian yoꞌój daqui nnee. Ni̱ ni̱nꞌ ruhua ganaꞌuij ni sij sisi̱ gui̱xiguin gui̱niꞌyaj ni sij.
29 Eles ficaram com muito medo de que o navio fosse bater contra as rochas. Por isso jogaram quatro âncoras da parte de trás do navio e oraram para que amanhecesse logo.
30 Sani̱ gani ruhua ni tsínj ꞌyaj sun chruhua rio̱ sisi̱ gui̱sij hui̱ ni sij yoꞌój. Hué dan ni̱ gaxi̱ꞌi ni sij dinij ni sij rio̱ leꞌej daj ne̱ꞌ rian rio̱. Ni̱ maan si ꞌyaj ni sij sisi̱ dinij ni sij gagaꞌ xxi anumi reta chruhua nnee digyaꞌ yunꞌunj ni sij.
30 Aí os marinheiros tentaram escapar do navio. Baixaram o bote no mar, fingindo que iam jogar âncoras da parte da frente do navio.
31 Sani̱ gataj Pablo gunun centurión nga̱ ango ni snado:
31 Então Paulo disse ao oficial romano e aos soldados: — Se os marinheiros não ficarem no navio, vocês não poderão se salvar.
32 Hué dan ni̱ gaꞌninꞌ ni snado reta anumi rio̱ leꞌej daj. Ni̱ ꞌngo̱ guini ganꞌan.
32 Aí os soldados cortaram as cordas que prendiam o bote e o largaram no mar.
33 Ni̱ ngaa ruhua gui̱xiguin, ni̱ guiꞌyaj fuerza Pablo sisi̱ xa̱ daranꞌ ni sij. Ni̱ gataj síꞌ gunun ni sij:
33 De madrugada Paulo pediu a todos que comessem alguma coisa e disse: — Já faz catorze dias que vocês estão esperando e durante este tempo não comeram nada.
34 Achínj jniꞌyā rian án re̱ꞌ sisi̱ xa̱ á re̱ꞌ do̱j na̱riꞌ fuerza á re̱ꞌ. Daj si ni̱ a̱ ꞌngo̱ néꞌ si̱ ga niꞌya ꞌngo̱ hueé chra̱ mánj. ―Hué daj gataj Pablo gunun ni sij.
34 Agora comam alguma coisa, por favor. Vocês precisam se alimentar para poder continuar vivendo. Pois ninguém vai perder nem mesmo um fio de cabelo.
35 Ni̱ ngaa guisíj gaꞌmi sij, ni̱ guidaꞌa sij chrachrúnj. Ni̱ nagaꞌuiꞌ sij guruhua Yanꞌanj rian daranꞌ ni síꞌ. Ni̱ guraꞌ daꞌaj sij chrachrúnj. Ni̱ gaxi̱ꞌi sij xa sij.
35 Em seguida Paulo pegou pão e deu graças a Deus diante de todos. Depois partiu o pão e começou a comer.
36 Hué dan ni̱ gahuin nia̱ꞌ ruhua daranꞌ ni sij, ni̱ xa ni sij nej.
36 Então eles ficaram com mais coragem e também comeram.
37 Ni̱ guisíj hui̱j ciento táj hua̱ꞌnij xia xi̱nunꞌ ya̱n ranꞌ ni únj mán chruhua rio̱.
37 No navio éramos ao todo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Ni̱ ngaa guisíj xa ni sij si garanꞌ ruhua ni sij, ni̱ guiri ni sij strigo gayu ni sij chruhua nnee sisi̱ na̱huin yoo̱ rio̱ do̱j.
38 Depois que todos comeram, jogaram o trigo no mar para que o navio ficasse mais leve.
39 Ni̱ ngaa guixigui̱n ango güi, ni̱ nun na̱niꞌi ni sij yoꞌój daj. Sani̱ guiniꞌi ni sij ꞌngo̱ yuꞌuj hua niun do̱j duꞌua nnee. Ni̱ hua yoꞌój chru yuꞌuj daj. Ngaa ni̱ gani ruhua ni sij du̱guachin ni sij rio̱ rian yoꞌój chru daj. Sani̱ nun niꞌi ni sij sisi̱ ga̱ꞌue ga̱chin-ínꞌ.
39 Quando amanheceu, os marinheiros não reconheceram a terra, mas viram uma baía onde havia uma praia. Então resolveram fazer o possível para encalhar o navio lá.
40 Hué dan ni̱ gaꞌneꞌ ni sij ni reta anumi ni gagaꞌ xxi guꞌnunꞌ yoꞌój daꞌ daqui nnee. Ni̱ gunáj ni gagaꞌ daj chruhua nnee. Ni̱ nachi ni sij reta anumi nu̱ngüej ruguechaꞌ si ꞌyaj achéj ni̱ca rio̱. Hué dan ni̱ nachi nicaj ni sij atsij ne̱ꞌ rian rio̱ sisi̱ ga̱ꞌuiꞌ nane̱ riqui atsij manta, ni̱ ga̱che rio̱, gui̱ꞌyaj-áꞌ. Ni̱ huaj guisi rio̱ rian hua niun rian yoꞌój daj.
40 Eles cortaram as cordas das âncoras, e as largaram no mar, e desamarraram os lemes. Em seguida suspenderam a vela do lado dianteiro, para que pudessem seguir na direção da praia.
41 Sani̱ gaganꞌ rio̱ rian yoꞌój ma̱n riqui nnee. Ni̱ guꞌnunꞌ rio̱ daj. Ni̱ guꞌnunꞌ daꞌaj rian rio̱ daj duꞌua yoꞌój. Sani̱ daꞌaj ne̱ꞌ ru̱cu, ni̱ gaxi̱ꞌi xitinꞌ daꞌaj, guiꞌyaj si-fuerza nnee yanꞌanj.
41 Mas o navio bateu num banco de areia e ficou encalhado. A parte da frente ficou presa, e a de trás começou a ser arrebentada pela força das ondas.
42 Ngaa ni̱ huin ruhua ni snado da̱gahuiꞌ ni sij ni tsínj nu̱n ducuaga̱ꞌ. Daj si xuꞌuiꞌ ni sij sisi̱ ga̱ꞌuiꞌ ni síꞌ xitaj chruhua nnee ga̱nꞌanj ni síꞌ.
42 Os soldados combinaram matar todos os prisioneiros, para que nenhum pudesse chegar até a praia e fugir.
43 Sani̱ nun ga̱ꞌuej centurión daj xiꞌí si huin ruhua sij si ga̱nani Pablo. Xiꞌí daj gaꞌninꞌ sij sun sisi̱ güéj sini ni tsínj chru̱n aꞌuiꞌ xitaj chruhua nnee ga̱nꞌanj ni sij gui̱sij ni sij duꞌua yoꞌój.
43 Mas o oficial romano queria salvar Paulo e não deixou que fizessem isso. Pelo contrário, mandou que todos os que soubessem nadar fossem os primeiros a se jogar na água e a nadar até a praia.
44 Ni̱ gataj sij sisi̱ gui̱daꞌa ango daꞌaj ni sij ruguechaꞌ nga̱ chrun güéj garanꞌ rio̱ daj, gui̱daꞌa ni sij ga̱nꞌanj ni sij, gataj sij. Hué daj ni̱ guisíj daranꞌ ni únj duꞌua yoꞌój daj.
44 E mandou também que os outros se salvassem, segurando-se em tábuas ou em pedaços do navio. E foi assim que todos nós chegamos a terra sãos e salvos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.