Atos 27

Si-nu̱guanꞌ Yanꞌanj Xa̱ngaꞌ (TRQ) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Hué dan ni̱ gani ruhua ni sij ga̱ꞌnij ni sij Pablo ga̱nꞌanj síꞌ estado Italia. Ni̱ nagaꞌuiꞌ ni sij Pablo nga̱ ango ni tsínj nu̱n ducuaga̱ꞌ raꞌa ꞌngo̱ capitán gu̱ꞌnaj Julio. Ni̱ nne capitán daj batallón gu̱ꞌnaj Augusta.
1 Quando foi decidido que devíamos navegar para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião chamado Júlio, do Batalhão Imperial.
2 Ni̱ guidaꞌa ni únj ꞌngo̱ rio̱ achéj rian nnee ꞌna̱ꞌ xumanꞌ Adramitio si hua chru̱n ga̱hui-íꞌ ga̱nꞌanj-ánꞌ ni xumanꞌ ngaj duꞌua estado Asia ni̱chrunꞌ duꞌua nnee yanꞌanj. Ngaa ni gahui únj ganꞌanj únj nga̱ tsínj gu̱ꞌnaj Aristarco ꞌna̱ꞌ síꞌ xumanꞌ Tesalónica huin-ínꞌ estado Macedonia.
2 Embarcando num navio de Adramítio, que estava de partida para costear a província da Ásia, fizemo-nos ao mar, indo conosco Aristarco, um macedônio de Tessalônica.
3 Ango güi guisíj ni únj xumanꞌ Sidón. Ni̱ guiꞌyaj ꞌueé capitán gu̱ꞌnaj Julio rian Pablo si gaꞌuiꞌ síꞌ permiso sisi̱ ga̱nꞌanj ni̱ꞌyaj Pablo rian ma̱n ni dugüiꞌ síꞌ. Ngaa ni̱ ga̱ꞌuiꞌ ni síꞌ si achin rian Pablo aj.
3 No dia seguinte, chegamos a Sidom. Júlio, tratando Paulo com humanidade, permitiu que ele fosse ver os amigos e obter assistência.
4 Ni̱ gahui ni únj xumanꞌ Sidón. Ni̱ huaj rio̱ daj ne̱ꞌ raꞌa sa̱ꞌ ni únj ꞌngo̱ yuꞌuj gu̱ꞌnaj Chipre. Ni̱ hué daj guiꞌyaj ni únj si aꞌuiꞌ nane̱ rian ni únj.
4 Partindo dali, navegamos ao abrigo da ilha de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Ngaa ni̱ gachin ni únj da̱ni nnee yanꞌanj rian hua ni̱chrunꞌ estado Cilicia nga̱ estado Panfila nej. Ni̱ guisíj ni únj xumanꞌ Mira huin-ínꞌ estado Licia.
5 E, tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Ni̱ yuꞌuj daj nariꞌ capitán ꞌngo̱ rio̱ ꞌna̱ꞌ xumanꞌ Alejandría hua-áꞌ estado Italia. Ni̱ gatúj ni únj chruhua rio̱ daj, guiꞌyaj capitán.
6 Nesse porto, o centurião encontrou um navio de Alexandria, que estava de partida para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 Hué dan ni̱ gaꞌi̱ güi ganꞌanj ni únj na̱naj. Ni̱ gaꞌuiꞌ sun únj guisíj únj ni̱chrunꞌ rian ngaj xumanꞌ Gnido. Ni̱ ri̱an hua aꞌuiꞌ gue̱ nane̱ rian ni únj, ni̱ gachin únj rian ngaj xumanꞌ gu̱ꞌnaj Salmón. Ni̱ ngaa guisíj ni únj yoꞌój gu̱ꞌnaj Creta, ni̱ nanica̱j ni únj gachin únj ne̱ꞌ ru̱cu Creta.
7 Navegando vagarosamente muitos dias, foi com dificuldade que chegamos às imediações de Cnido. Não nos sendo permitido prosseguir, por causa do vento contrário, navegamos ao abrigo de Creta, na altura de Salmona.
8 Ni̱ gaꞌuiꞌ sun únj ganꞌanj únj ni̱chrunꞌ duꞌua yoꞌój daj. Ngaa ni̱ guisíj únj ꞌngo̱ xumanꞌ ngaj duꞌua nnee yanꞌanj gu̱ꞌnaj-áꞌ Buenos Puertos. Ni̱ ni̱chrunꞌ ngaj xumanꞌ Lasea.
8 Costeando a ilha com dificuldade, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laseia.
9 Ni̱ guereꞌ gaꞌi̱ güi huaj ni únj. Ni̱ hua yaij gachin únj rian nnee yanꞌanj si hua gahuin ni̱chrunꞌ ga̱huin nuhuij. Ni̱ hua gachin guiꞌyanj ngaa guiꞌyaj ni tsínj israelita ayuno. Xiꞌí daj ni̱ gaꞌuiꞌ Pablo chrej rian ni sij.
9 Depois de muito tempo, tendo-se tornado a navegação perigosa, e já passado o tempo do Dia do Jejum, Paulo os aconselhou,
10 Ni̱ gataj síꞌ:
10 dizendo: — Senhores, vejo que a viagem vai ser trabalhosa, com dano e muito prejuízo, não só da carga e do navio, mas também da nossa vida.
11 Sani̱ guxuman ruhua centurión si gataj tsínj duguáj nga̱ tsínj siꞌyaj daj nga̱ si gataj Pablo.
11 Porém o centurião dava mais crédito ao piloto e ao mestre do navio do que ao que Paulo dizia.
12 Ni̱ ri̱an nitaj si hua sa̱ꞌ guita̱j rio̱ yuꞌuj daj güenda yahui̱ nuhuij huin, ni̱ gani ruhua nico ni sij sisi̱ ga̱ꞌue ga̱nꞌanj ni sij xumanꞌ Fenice gui̱sij ni sij, si ruhuaj. Ni̱ Fenice huin ꞌngo̱ xumanꞌ ngaj chruhua yoꞌój Creta. Ni̱ aránj quij ne̱ꞌ rian atúj güi. Ni̱ gani ruhua ni sij sisi̱ ga̱ne ni sij yuꞌuj daj ni yahui̱ nuhuij.
12 Não sendo o porto próprio para invernar, a maioria deles era de opinião que deviam partir dali, para ver se podiam chegar a Fenice e aí passar o inverno, visto ser um porto de Creta, que olha para o noroeste e para o sudoeste.
13 Ngaa ni̱ gaxi̱ꞌi gaꞌuiꞌ na̱naj ꞌngo̱ nane̱ ꞌna̱ꞌ ne̱ꞌ sur. Hué dan ni̱ gani ruhua ni sij sisi̱ ga̱ꞌue ga̱nꞌanj ni sij. Ngaa ni̱ ganꞌanj ni sij huaj ni̱chrunꞌ ni sij duꞌua yoꞌój Creta.
13 Soprando brandamente o vento sul, e pensando eles ter alcançado o que desejavam, levantaram âncora e foram costeando mais de perto a ilha de Creta.
14 Sani̱ ngaa gachin do̱j, ni̱ gaꞌuiꞌ ꞌngo̱ nane̱ nucuaj xxi. Ni̱ ꞌna̱ꞌ nane̱ daj ne̱ꞌ síj güi nga̱ ne̱ꞌ xichraj nej. Ni̱ gu̱ꞌnaj nane̱ daj Euroclidón. Ni̱ ducu gaꞌuiꞌ nane̱ daj rian rio̱.
14 Entretanto, não muito depois, desencadeou-se, do lado da ilha, um tufão de vento, chamado Euroaquilão.
15 Táj ya̱co yu̱n rio̱ daj rian nnee, guiꞌyaj nane̱ nucuaj daj. Ni̱ ri̱an nun ga̱ꞌue gunucuaj únj ga̱nꞌanj rio̱ daj ne̱ꞌ rian aꞌuiꞌ nane̱, hué dan ni̱ gaꞌninꞌ ruhua ni únj ganꞌanj rio̱ nga̱ nane̱.
15 O navio foi arrastado com violência e, sem poder resistir ao vento, cessamos a manobra e nos fomos deixando levar.
16 Ni̱ gachin ni únj ne̱ꞌ ru̱cu ꞌngo̱ yuꞌuj ngaj da̱ni nnee yanꞌanj gu̱ꞌnaj-áꞌ Clauda rian nitaj si aꞌuiꞌ nucuaj nane̱. Ni̱ gaꞌuiꞌ sun ni̱nꞌ ruhua ni únj naguiꞌyaj ran ni únj ango rio̱ leꞌej huaj nga̱ ni únj. Ni̱ rio̱ daj níꞌyanj güenda ga̱nani ni ngüi̱.
16 Passando ao abrigo de uma ilhota chamada Cauda, com dificuldade conseguimos recolher o bote.
17 Ni̱ ngaa guisíj dagahui ni sij rio̱ leꞌej daj gaꞌníj ni sij chruhua rio̱ xxi, ngaa ni̱ gudutáj ni sij reta mmánj xiráj rio̱ xxi daj naguiꞌyaj ran ni sij. Ni̱ ri̱an xuꞌuiꞌ ni sij sisi̱ ga̱ganꞌ rio̱ rian ngaj yoꞌój chru riqui nnee ꞌngo̱ yuꞌuj gu̱ꞌnaj Sirte, ni̱ dinij ni sij atsij manta nicoꞌ xataꞌ chra̱ rio̱. Ni̱ gaꞌninꞌ ruhua ni sij sisi̱ nicaj nane̱ ga̱nꞌanj rio̱ daj.
17 Tendo içado o bote, os marinheiros usaram de todos os meios para reforçar o navio com cabos de segurança. E, temendo que fossem encalhar nos bancos de areia de Sirte, desceram as velas e foram à deriva.
18 Ango güi ni̱ hua gue̱ nucuaj niquinꞌ nane̱. Xiꞌí daj ni̱ gaxi̱ꞌi ni sij guereꞌej ni sij ni rasu̱n ata rio̱ daj chruhua nnee yanꞌanj.
18 Açoitados severamente pela tormenta, no dia seguinte começaram a jogar a carga no mar.
19 Ni̱ güi hua̱ꞌnij, ni̱ guereꞌej raꞌa manꞌan ni únj ni rasu̱n chruhua nnee yanꞌanj huin ni rasu̱n garasu̱n ni sij chruhua rio̱ daj.
19 E, no terceiro dia, nós mesmos, com as próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Ni̱ guisíj gaꞌi̱ güi nun rugüiꞌ güi nga̱ yatiꞌ guiniꞌi ni únj. Ni̱ hua gue̱ nucuaj niquinꞌ nane̱. Xiꞌí daj ni̱ gani ruhua ni únj sisi̱ ga̱ niꞌya ni únj.
20 E, não aparecendo, havia já alguns dias, nem sol nem estrelas, caindo sobre nós grande tempestade, dissipou-se, afinal, toda a esperança de salvamento.
21 Ni̱ ngaa guisíj gaꞌi̱ güi huin nitaj si xa ni únj chra, ngaa ni̱ naxu̱man Pablo scanij ni síꞌ. Ni̱ gataj sij:
21 Havendo todos estado muito tempo sem comer, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: — Senhores, na verdade, era preciso terem-me atendido e não partir de Creta, para evitar este dano e perda.
22 Yya̱j ni̱ gu̱nun a ni é re̱ꞌ chrej na̱gaꞌuiꞌ manꞌānj rian án re̱ꞌ. Ni̱ atā gu̱nun a ni é re̱ꞌ sisi̱ na̱guiꞌyaj nia̱ꞌ á re̱ꞌ niman án re̱ꞌ. Daj si si̱ gahuiꞌ ni̱ a̱ ꞌngo̱ a ni é re̱ꞌ mánj. Urin rio̱ ga̱ niꞌya nánj.
22 Mas agora aconselho que tenham coragem, porque nenhuma vida se perderá, mas somente o navio.
23 Ni̱ ne̱ꞌ ni̱ gurugüiꞌ ꞌngo̱ ángel gaꞌníj Yanꞌanj ga̱ꞌnaꞌ riānj. Ni̱ nicōj Yanꞌanj xa̱ngaꞌ. Ni̱ unánj guitsīj rian Yanꞌanj nej.
23 Porque, esta mesma noite, um anjo do Deus a quem pertenço e a quem sirvo, esteve comigo,
24 Ni̱ gataj ángel gunūnj: “Pablo, si̱ guxuꞌuíꞌ re̱ꞌ mánj. Daj si hua nia̱n si gui̱niquínꞌ re̱ꞌ rian rey gu̱ꞌnaj César. Ni̱ gui̱ꞌyaj Yanꞌanj si na̱ni daranꞌ ni tsínj ma̱n chruhua rio̱ nga̱ re̱ꞌ.” Hué daj gataj ángel gunūnj.
24 dizendo: “Paulo, não tenha medo! É preciso que você compareça diante de César, e eis que Deus, por sua graça, lhe deu todos os que navegam com você.”
25 Xiꞌí daj na̱guiꞌyaj nia̱ꞌ á re̱ꞌ niman án re̱ꞌ huin ín re̱ꞌ jnánj néꞌ. Daj si xuman ruhuāj niꞌīnj Yanꞌanj xa̱ngaꞌ. Ni̱ gahuin yya ruhuāj sisi̱ da̱j rúnꞌ gataj ángel, ni̱ daꞌngaꞌ daj ga̱huin.
25 Portanto, senhores, tenham coragem! Pois eu confio em Deus que tudo vai acontecer conforme me foi dito.
26 Sani̱ hua nia̱n si gue̱reꞌ rio̱ duꞌua ꞌngo̱ yuꞌuj ngaj da̱ni nnee yanꞌanj. ―Daj gataj Pablo gunun ni sij.
26 Porém é necessário que sejamos arrastados para alguma ilha.
27 Hué dan ni̱ guisíj xinunꞌ güi huaj ni únj rian nnee yanꞌanj gu̱ꞌnaj Adriático. Ni̱ daꞌaj ya̱nꞌ, ni̱ gani ruhua ni tsínj ꞌyaj sun chruhua rio̱ sisi̱ huaj gui̱sij rio̱ daj duꞌua ꞌngo̱ yoꞌój.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo nós batidos de um lado para outro no mar Adriático, por volta da meia-noite os marinheiros pressentiram que se aproximavam de alguma terra.
28 Ngaa ni̱ dinij ni sij ꞌngo̱ nneꞌ chruhua nnee daj guiriun ni sij u̱ndaj metro nicaj-áꞌ. Ni̱ xacaj cuenta ni sij sisi̱ ico̱ xi̱nunꞌ ya̱n metro nicaj-áꞌ huin rian gu̱nun. Ni̱ ngaa gachin ni sij do̱j ne̱ꞌ rian, ni̱ dinij ru̱huaꞌ yún ni sij nneꞌ nicaj-áꞌ ico̱ ichij gue̱ metro.
28 E, lançando a sonda, viram que a profundidade era de trinta e seis metros. Passando um pouco mais adiante, tornando a lançar a sonda, viram que a profundidade era de vinte e sete metros.
29 Ni̱ ri̱an xuꞌuiꞌ ni sij sisi̱ ga̱ganꞌ rio̱ rian huej, ni̱ dinij ni sij ga̱nꞌanj gagaꞌ xxi anumi reta ne̱ꞌ ru̱cu rio̱ guinij-íꞌ guꞌnunꞌ-únꞌ daꞌ rian yoꞌój daqui nnee. Ni̱ ni̱nꞌ ruhua ganaꞌuij ni sij sisi̱ gui̱xiguin gui̱niꞌyaj ni sij.
29 E, receosos de que fôssemos atirados contra lugares rochosos, lançaram da popa quatro âncoras e oravam para que rompesse o dia.
30 Sani̱ gani ruhua ni tsínj ꞌyaj sun chruhua rio̱ sisi̱ gui̱sij hui̱ ni sij yoꞌój. Hué dan ni̱ gaxi̱ꞌi ni sij dinij ni sij rio̱ leꞌej daj ne̱ꞌ rian rio̱. Ni̱ maan si ꞌyaj ni sij sisi̱ dinij ni sij gagaꞌ xxi anumi reta chruhua nnee digyaꞌ yunꞌunj ni sij.
30 Nisto os marinheiros tentaram escapar do navio. Arriaram o bote no mar, a pretexto de que iam largar âncoras da proa.
31 Sani̱ gataj Pablo gunun centurión nga̱ ango ni snado:
31 Paulo disse ao centurião e aos soldados: — Se estes não permanecerem a bordo, vocês não poderão se salvar.
32 Hué dan ni̱ gaꞌninꞌ ni snado reta anumi rio̱ leꞌej daj. Ni̱ ꞌngo̱ guini ganꞌan.
32 Então os soldados cortaram os cabos do bote e o deixaram afastar-se.
33 Ni̱ ngaa ruhua gui̱xiguin, ni̱ guiꞌyaj fuerza Pablo sisi̱ xa̱ daranꞌ ni sij. Ni̱ gataj síꞌ gunun ni sij:
33 Enquanto amanhecia, Paulo rogava a todos que se alimentassem, dizendo: — Hoje é o décimo quarto dia em que, esperando, vocês estão sem comer, não tendo provado nada.
34 Achínj jniꞌyā rian án re̱ꞌ sisi̱ xa̱ á re̱ꞌ do̱j na̱riꞌ fuerza á re̱ꞌ. Daj si ni̱ a̱ ꞌngo̱ néꞌ si̱ ga niꞌya ꞌngo̱ hueé chra̱ mánj. ―Hué daj gataj Pablo gunun ni sij.
34 Por isso peço que comam alguma coisa, pois disto depende a sobrevivência de vocês. Porque nenhum de vocês perderá nem mesmo um fio de cabelo.
35 Ni̱ ngaa guisíj gaꞌmi sij, ni̱ guidaꞌa sij chrachrúnj. Ni̱ nagaꞌuiꞌ sij guruhua Yanꞌanj rian daranꞌ ni síꞌ. Ni̱ guraꞌ daꞌaj sij chrachrúnj. Ni̱ gaxi̱ꞌi sij xa sij.
35 Tendo dito isto, pegando um pão, deu graças a Deus na presença de todos e, depois de o partir, começou a comer.
36 Hué dan ni̱ gahuin nia̱ꞌ ruhua daranꞌ ni sij, ni̱ xa ni sij nej.
36 Todos ficaram mais animados e se puseram também a comer.
37 Ni̱ guisíj hui̱j ciento táj hua̱ꞌnij xia xi̱nunꞌ ya̱n ranꞌ ni únj mán chruhua rio̱.
37 Estávamos no navio duzentas e setenta e seis pessoas ao todo.
38 Ni̱ ngaa guisíj xa ni sij si garanꞌ ruhua ni sij, ni̱ guiri ni sij strigo gayu ni sij chruhua nnee sisi̱ na̱huin yoo̱ rio̱ do̱j.
38 Refeitos com a comida, aliviaram o navio, jogando o trigo no mar.
39 Ni̱ ngaa guixigui̱n ango güi, ni̱ nun na̱niꞌi ni sij yoꞌój daj. Sani̱ guiniꞌi ni sij ꞌngo̱ yuꞌuj hua niun do̱j duꞌua nnee. Ni̱ hua yoꞌój chru yuꞌuj daj. Ngaa ni̱ gani ruhua ni sij du̱guachin ni sij rio̱ rian yoꞌój chru daj. Sani̱ nun niꞌi ni sij sisi̱ ga̱ꞌue ga̱chin-ínꞌ.
39 Quando amanheceu, não reconheceram a terra, mas avistaram uma enseada, onde havia uma praia. Então consultaram entre si se não podiam encalhar ali o navio.
40 Hué dan ni̱ gaꞌneꞌ ni sij ni reta anumi ni gagaꞌ xxi guꞌnunꞌ yoꞌój daꞌ daqui nnee. Ni̱ gunáj ni gagaꞌ daj chruhua nnee. Ni̱ nachi ni sij reta anumi nu̱ngüej ruguechaꞌ si ꞌyaj achéj ni̱ca rio̱. Hué dan ni̱ nachi nicaj ni sij atsij ne̱ꞌ rian rio̱ sisi̱ ga̱ꞌuiꞌ nane̱ riqui atsij manta, ni̱ ga̱che rio̱, gui̱ꞌyaj-áꞌ. Ni̱ huaj guisi rio̱ rian hua niun rian yoꞌój daj.
40 Cortando os cabos das âncoras, deixaram que ficassem no mar. Soltaram também as amarras do leme. E, alçando a vela de proa ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Sani̱ gaganꞌ rio̱ rian yoꞌój ma̱n riqui nnee. Ni̱ guꞌnunꞌ rio̱ daj. Ni̱ guꞌnunꞌ daꞌaj rian rio̱ daj duꞌua yoꞌój. Sani̱ daꞌaj ne̱ꞌ ru̱cu, ni̱ gaxi̱ꞌi xitinꞌ daꞌaj, guiꞌyaj si-fuerza nnee yanꞌanj.
41 Dando, porém, num lugar onde duas correntes se encontravam, encalharam ali o navio; a proa encravou-se e ficou imóvel, mas a popa se despedaçava pela violência das ondas.
42 Ngaa ni̱ huin ruhua ni snado da̱gahuiꞌ ni sij ni tsínj nu̱n ducuaga̱ꞌ. Daj si xuꞌuiꞌ ni sij sisi̱ ga̱ꞌuiꞌ ni síꞌ xitaj chruhua nnee ga̱nꞌanj ni síꞌ.
42 O parecer dos soldados era que os presos deviam ser mortos, para que nenhum deles fugisse nadando.
43 Sani̱ nun ga̱ꞌuej centurión daj xiꞌí si huin ruhua sij si ga̱nani Pablo. Xiꞌí daj gaꞌninꞌ sij sun sisi̱ güéj sini ni tsínj chru̱n aꞌuiꞌ xitaj chruhua nnee ga̱nꞌanj ni sij gui̱sij ni sij duꞌua yoꞌój.
43 Mas o centurião, querendo salvar Paulo, impediu-os de fazer isso. Ordenou que os que soubessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.
44 Ni̱ gataj sij sisi̱ gui̱daꞌa ango daꞌaj ni sij ruguechaꞌ nga̱ chrun güéj garanꞌ rio̱ daj, gui̱daꞌa ni sij ga̱nꞌanj ni sij, gataj sij. Hué daj ni̱ guisíj daranꞌ ni únj duꞌua yoꞌój daj.
44 Quanto aos demais, que se salvassem, uns, em tábuas, e outros, em destroços do navio. E foi assim que todos se salvaram em terra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.